Νέες διαπραγματεύσεις για ενέργεια, εργασιακό και “τρύπα” €700 εκατ.

Ξεκινά τη Δευτέρα ένας νέος γύρος δια­πραγ­μα­τεύ­σεων (τρίτος κατά σειρά) με την κάθοδο των τεχνι­κών κλι­μα­κίων των θεσμών στην Αθήνα, ενώ μέσα στις επό­με­νες μέρες -σύμφωνα με πληροφορίες- προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται να ακο­λου­θή­σουν και οι επι­κε­φα­λής. Μάλιστα ανα­προ­σαρ­μό­ζουν το πρό­γραμμά τους, ακυ­ρώ­νο­ντας (μεταξύ άλλων) και τις εμφα­νί­σεις τους σε επεν­δυ­τικό forum για την Ελλάδα, που έχει προ­γραμ­μα­τί­σει για την προσεχή Δευτέρα στην Νέα Υόρκη.

Τα τρία μεγάλα μέτωπα που παρα­μέ­νουν ανοιχτά είναι το εργα­σιακό, η αγορά ενέρ­γειας και – κυρίως – το μεγάλο ζήτημα των νέων μέτρων που “απαι­τού­νται” για να κλείσει το δημο­σιο­νο­μικό κενό από το 2018 και μετά, σε συν­δυα­σμό με τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα στο 3,5% του ΑΕΠ.

Ο σκληρός πυρήνας των μέτρων (για τα οποία μάλιστα επε­ξερ­γά­ζε­ται ήδη προ­τά­σεις το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο της κυβέρ­νη­σης), αφορά στην εκτί­μηση του κοι­νο­τι­κού σκέλος των θεσμών ότι υπάρχει δημο­σιο­νο­μικό κενό 0,3%- 0,4% του ΑΕΠ για το 2018 (δηλαδή 700 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ περίπου).

Αλλά αυτή είναι η κορυφή του παγό­βου­νου των μέτρων που ζητούν οι θεσμοί στο σύνολό τους. Και τούτο διότι το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο (όπως παρα­δέ­χτηκε ο ανα­πλη­ρω­τής  υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Γιώργος Χου­λια­ρά­κης) επι­μέ­νει στην απαί­τησή του για μέτρα αξίας 2,5% του ΑΕΠ (δηλαδή 4,55 δισ. ευρώ περίπου) για το 2018.

Και εδώ εισέρ­χε­ται η απόφαση του Eurogroup της προη­γού­με­νης Δευ­τέ­ρας να συμ­φω­νη­θεί ένας “μηχα­νι­σμός” ο οποίος να δια­σφα­λί­ζει τη λήψη των ανα­γκαίων “διαρ­θρω­τι­κών” μέτρων. Δηλαδή, με άλλα λόγια, ένας νέου τύπου “κόφτης”  ο  όποιος ακόμα δεν είναι σαφές αν θα καλύ­πτει την περίοδο από το 2019 και μετά (σ.σ. όταν δηλαδή τελειώ­νει η ισχύς του υφι­στά­με­νου κόφτη) ή αν πρό­κει­ται για έναν νέο ενιαίο “κόφτη” που θα ισχύσει για όλη την περίοδο (και για τα χρόνια του μνη­μο­νίου έως και το 2018 και για αργό­τερα..).

Σαφές πάντως έχει γίνει από τους δανει­στές ότι τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα 3,5% του ΑΕΠ δεν πρό­κει­ται να επα­νε­ξε­τα­στούν άμεσα αλλά στο τέλος του προ­γράμ­μα­τος, το 2018, με την πρόθεση μέχρι στιγμής (υπό την πίεση  του Γερ­μα­νι­κού άξονα), να παρα­μεί­νουν σε αυτά τα υψηλά επίπεδα “μεσο­πρό­θε­σμα”. Δηλαδή όπως είπε ο Γερούν Ντάι­σελ­μπλουμ για τρία πέντε ή δέκα έτη…

Από την πλευρά του ο υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος μιλώ­ντας χθες στα κομ­μα­τικά όργανα έκανε σαφές ότι δεν υπάρχει περί­πτωση η ελλη­νική πλευρά να δεχθεί τόσο ψηλά πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα για δεκα­ε­τία ή νέα μέτρα. Και η αντι­πα­ρά­θεση σε πολι­τικό επίπεδο ανα­μέ­νε­ται πλέον να κορυ­φω­θεί με την συζή­τηση για τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2017 στη Βουλή, αλλά και με φόντο την Σύνοδο Κορυφής της προ­σε­χούς εβδο­μά­δας…

Ο χρόνος

Όσο για το χρόνο που απο­μέ­νει προ­κει­μέ­νου να βρεθεί μία συμ­φω­νία επί της αρχής (Staff Level Agreement), o κ. Χου­λια­ρά­κης είπε ότι μπορεί να είναι εφικτή εντός του 2016, ενώ σύμφωνα με τον Γερούν Ντάι­σελ­μπλουμ κάτι τέτοιο είναι αδύνατο και θα χρεια­στεί και ο Ιανουά­ριος του 2017 κατ ελά­χι­στον. Το ίδιο ανάφερε χθες και το γερ­μα­νικό ΥΠΟΙΚ.

Ωστόσο ο κ. Χου­λια­ρά­κης έδωσε προχθές (μιλώ­ντας στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο) και έναν ενδιά­μεσο στόχο: να επι­χει­ρη­θεί εντός του έτους συμ­φω­νία για τα μέτωπα έως το 2018 (δηλαδή για το εργα­σιακό την ενέρ­γεια και τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς). Και εν συνε­χεία, είπε, να καθί­σουν και πάλι θεσμοί και κυβέρ­νηση στο “τραπέζι” για να συμ­φω­νή­σουν πώς θα δια­χει­ρι­στούν το ζήτημα του ύψους των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των και της από­δο­σης των μέτρων δηλαδή τον περί­φη­μων νέο “μηχα­νι­σμό”..

Σε κάθε περί­πτωση ο πολι­τι­κός χρόνος τελειώ­νει σε λίγες εβδο­μά­δες, κάπου στα μέσα ή στα τέλη Φεβρουα­ρίου του 2017. Διότι μετά αρχίζει ο εκλο­γι­κός κύκλος με πρώτη την Ολλαν­δία του Γερούν Ντάι­σελ­μπλουμ στην οποία οι κάλπες ανοί­γουν την 15η Μαρτίου..