Απορρίφθηκε η αγωγή του εφοπλιστή κατά του νεαρού συλλέκτη και των γονέων του για τα premium sneakers

• Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η συνερ­γα­σία των δύο πλευρών είχε τον χαρα­κτήρα σύμ­βα­σης μεσι­τείας με αμοιβή και ότι ο ενάγων γνώριζε εξαρχής το πραγ­μα­τικό τίμημα των αγορών, απορ­ρί­πτο­ντας στο σύνολό της την αγωγή με την οποία διεκ­δι­κούσε ποσά άνω των 130.000 ευρώ

Ορι­στική απά­ντηση στη δικα­στική διαμάχη που είχε ανοίξει γύρω από τις αγο­ρα­πω­λη­σίες συλ­λε­κτι­κών αθλη­τι­κών παπου­τσιών μεγάλης αξίας έδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, το οποίο με απόφασή του που δημο­σιεύ­θηκε τον Ιούλιο του 2026 απέρ­ριψε την αγωγή εφο­πλι­στή, κατοί­κου Αττικής, κατά 3 ημε­δα­πών, κατοί­κων Ρόδου. Πρό­κει­ται για τον νεαρό, ανήλικο κατά τον κρίσιμο χρόνο, ο οποίος είχε ανα­δει­χθεί σε κορυ­φαίο όνομα στον χώρο των συλ­λε­κτι­κών sneakers, καθώς και για τους γονείς του, οι οποίοι ενά­γο­νταν υπό την ιδιό­τητά τους ως ασκού­ντες τότε τη γονική του μέριμνα.

Τι ζητούσε ο ενάγων

Ο ενάγων, μέτοχος εται­ρείας που δια­χει­ρί­ζε­ται 19 ποντο­πόρα πλοία και παθια­σμέ­νος συλ­λέ­κτης σπάνιων αθλη­τι­κών παπου­τσιών, υπο­στή­ριξε ότι τον Ιανουά­ριο του 2021 συνήψε προ­φο­ρικά με τον τότε ανήλικο σύμβαση άμισθης εντολής. Βάσει αυτής, όπως ισχυ­ρί­στηκε, ο νεαρός θα του υπο­δεί­κνυε ευκαι­ρίες αγοράς συλ­λε­κτι­κών παπου­τσιών από τη διεθνή αγορά και θα μερι­μνούσε για την ολο­κλή­ρωση των συναλ­λα­γών, ανα­λαμ­βά­νο­ντας τον έλεγχο της γνη­σιό­τη­τας και της κατά­στα­σης των κομ­μα­τιών πριν από κάθε παραγ­γε­λία, καθώς και την παρα­λαβή τους.

Ο ενάγων δια­τεί­νε­ται ότι περί τα μέσα Ιουλίου του 2021, με αφορμή μια αγορά που κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του δεν είχε εγκρί­νει με το συγκε­κρι­μένο τίμημα, ανα­κά­λυψε ότι σε σειρά συναλ­λα­γών ο αντι­συμ­βαλ­λό­με­νός του τον είχε παρα­πλα­νή­σει, εμφα­νί­ζο­ντας ως μέρος του τιμή­μα­τος ποσά τα οποία παρα­κρα­τούσε ως δική του αμοιβή, παρά τα συμ­φω­νη­θέ­ντα. Ισχυ­ρί­στηκε ακόμη ότι 12 ζευ­γά­ρια παπου­τσιών που αγόρασε με τη μεσο­λά­βηση του νεαρού έφεραν φθορές και ελατ­τώ­ματα που μείωναν την αξία τους. Με βάση το ιστο­ρικό αυτό ζητούσε να υπο­χρε­ω­θούν οι 3 ενα­γό­με­νοι να του κατα­βά­λουν 66.452,22 ευρώ, ισόποσο των 75.820 δολα­ρίων ΗΠΑ, για τη ζημία από τα ελατ­τώ­ματα, επι­πλέον ποσά για 4 επι­μέ­ρους συναλ­λα­γές τις οποίες τιτλο­φο­ρούσε στην αγωγή ως ζημίες 29.000, 5.500, 35.100 και 7.500 δολα­ρίων ΗΠΑ, καθώς και 30.000 ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για ηθική βλάβη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι επλήγη η φήμη του στον συναλ­λα­κτικό του κύκλο. Οι αξιώ­σεις θεμε­λιώ­νο­νταν σωρευ­τικά στις δια­τά­ξεις για την αδι­κο­πρα­ξία, την ενδο­συμ­βα­τική ευθύνη και τον αδι­καιο­λό­γητο πλου­τι­σμό, ενώ γινόταν επί­κληση των αδι­κη­μά­των της απάτης και της απι­στίας.

Το νομικό σκε­πτικό της απόρ­ρι­ψης

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε σημα­ντικό μέρος της αγωγής ήδη ως μη νόμιμο. Έκρινε ότι ο επι­κα­λού­με­νος πλημ­με­λής έλεγχος των παπου­τσιών συνιστά, ακόμη και αν υπο­τε­θεί αληθής, παρα­βί­αση συμ­βα­τι­κής υπο­χρέ­ω­σης που δεν θεμε­λιώ­νει αδι­κο­πρα­κτική ευθύνη. Ως προς την ενδο­συμ­βα­τική βάση, επι­σή­μανε ότι η επι­κα­λού­μενη σύμβαση άμισθης εντολής θα έπασχε ούτως ή άλλως ακυ­ρό­τη­τας, καθώς ο φερό­με­νος ως εντο­λο­δό­χος διήγε τότε το δέκατο έβδομο έτος της ηλικίας του και, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, ο ανή­λι­κος είναι ικανός μόνο για δικαιο­πρα­ξίες από τις οποίες αποκτά απο­κλει­στικά έννομο όφελος, ενώ η εντολή του δημιουρ­γούσε αναμ­φι­σβή­τητα υπο­χρε­ώ­σεις. Απορ­ρι­πτέα κρίθηκε και η επί­κληση της απι­στίας, αφού το αδίκημα προ­ϋ­πο­θέ­τει δια­χει­ρι­στική εξουσία επί ξένης περιου­σίας, την οποία ο ίδιος ο ενάγων δεν επι­κα­λέ­στηκε, ανα­φε­ρό­με­νος αντι­θέ­τως σε δική του έγκριση πριν από κάθε συναλ­λαγή.

Μεσι­τεία με αμοιβή και όχι αφι­λο­κερ­δής εξυ­πη­ρέ­τηση

Στην ουσία της υπό­θε­σης, το δικα­στή­ριο κατέ­ληξε ότι η σχέση των δύο πλευρών δεν είχε χαρι­στικό χαρα­κτήρα, αλλά απο­τε­λούσε σύμβαση μεσι­τείας με αμοιβή. Όπως προ­κύ­πτει από το σκε­πτικό της από­φα­σης, ο νεαρός είχε ήδη κατά τον χρόνο της συνερ­γα­σίας ανα­πτύ­ξει επί 4 χρόνια επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα στον κλάδο, έχοντας δια­κρι­θεί ως ο κορυ­φαίος Έλληνας του χώρου και όντας ευρέως ανα­γνω­ρί­σι­μος στους διε­θνείς κύκλους, με απο­τέ­λε­σμα να μην υφί­στα­ται καμία ανάγκη να προ­σφέ­ρει αφι­λο­κερ­δώς τις υπη­ρε­σίες του για λόγους προ­βο­λής, όπως αβάσιμα ισχυ­ρί­στηκε ο ενάγων. Η εργασία που ανέλαβε χαρα­κτη­ρί­στηκε ιδιαί­τερα εξει­δι­κευ­μένη και απαι­τη­τική, σε μια αγορά με ελά­χι­στους πωλητές παγκο­σμίως, στην οποία ο ενάγων δεν διέθετε ούτε τις γνω­ρι­μίες ούτε τον χρόνο για να κινηθεί μόνος του.

Καθο­ρι­στικό ρόλο στην κρίση του δικα­στη­ρίου δια­δρα­μά­τι­σαν οι συνο­μι­λίες των δύο πλευρών. Από αυτές προ­έ­κυψε ότι ο ενάγων κατέ­θετε ποσά σε λογα­ρια­σμούς χωρίς να έχει προη­γη­θεί οποια­δή­ποτε προ­κα­τα­βολή για το κλεί­σιμο συμ­φω­νίας, γεγονός που κατά το δικα­στή­ριο σημαί­νει ότι τα ποσά αυτά απο­τε­λού­σαν αμοιβή. Μνη­μο­νεύ­ο­νται μάλιστα χαρα­κτη­ρι­στι­κές φράσεις του νεαρού, όπως ότι «η δική μου είναι τελευ­ταία», σε αναφορά για το σύνολο των αμοιβών του, αλλά και ότι «πολλές φορές σας έχω παρά­σχει υπη­ρε­σίες και πλη­ρο­φο­ρίες σχετικά με την αγορά συλ­λε­κτι­κών παπου­τσιών αφι­λο­κερ­δώς», φράση που, όπως σημειώ­νε­ται, δεν θα είχε νόημα αν η συμ­φω­νία προ­έ­βλεπε εξαρχής παροχή χωρίς αντάλ­λαγμα. Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα δόθηκε και σε ηλε­κτρο­νικό μήνυμα της 6 Αυγού­στου 2021 από τον δικη­γόρο του ενά­γο­ντος, στο οποίο δεν αμφι­σβη­τού­νταν η ύπαρξη συμ­φω­νίας για αμοιβή αλλά μόνο ο καθο­ρι­σμός συγκε­κρι­μέ­νου ύψους της.

Με βάση τα παρα­πάνω, το δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται απάτη, καθώς ο ενάγων γνώριζε εξαρχής ότι το πραγ­μα­τικό τίμημα κάθε αγοράς περιε­λάμ­βανε και την αμοιβή του μεσο­λα­βητή. Το ερώτημα αν σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις κατα­βλή­θηκε αμοιβή μεγα­λύ­τερη από τη συμ­φω­νη­θείσα χαρα­κτη­ρί­στηκε από το δικα­στή­ριο δια­φο­ρε­τικό αντι­κεί­μενο δίκης. Απορ­ρί­φθηκε, τέλος, ως μη νόμιμη και η ένσταση των ενα­γο­μέ­νων περί κατα­χρη­στι­κής άσκησης δικαιώ­μα­τος, με την οποία υπο­στή­ρι­ζαν ότι ο ενάγων είχε ούτως ή άλλως ωφε­λη­θεί από τη συνερ­γα­σία, έχοντας εξοι­κο­νο­μή­σει 67.000 δολάρια από αγορές σε τιμές χαμη­λό­τε­ρες της εμπο­ρι­κής αξίας.

Τους ενα­γό­με­νους εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος Ρόδου κ. Μηνάς Τσέρκης, ενώ τον ενά­γο­ντα ο δικη­γό­ρος Αθηνών κ. Αλέ­ξαν­δρος Αθα­να­σίου.