Απορρίφθηκε αγωγή λόγω «greeklish» αοριστίας για αγοραπωλησίες premium sneakers!

Με απόφαση που εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε αγωγή που άσκησε ένας κάτοι­κος Κηφι­σιάς Αττικής κατά τριών ημε­δα­πών, για αγο­ρα­πω­λη­σίες premium sneakers.

Ο ενάγων εξέθεσε ότι τυγ­χά­νει εφο­πλι­στής και μέτοχος εδρεύ­ου­σας στη Λιβερία εται­ρείας, με εγκα­τά­σταση στην Ελλάδα γρα­φείου, με αντι­κεί­μενο τη δια­χεί­ριση ποντο­πό­ρων πλοίων, ενώ είναι συλ­λέ­κτης αθλη­τι­κών παπου­τσιών, συλ­λε­κτι­κών και μεγάλης αξίας.

‘Οτι με τον πρώτο ενα­γό­μενο κατά το μήνα Ιανουά­ριο του έτους 2021 και ενόσω ήταν ακόμα ανή­λι­κος, με τη σύμφωνη γνώμη των άλλων δύο ενα­γό­με­νων γονέων του, συνήψαν σύμβαση εντολής και συμ­φώ­νη­σαν προ­φο­ρικά, ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος θα υπο­δεί­κνυε στον ενά­γο­ντα ευκαι­ρίες αγοράς συλ­λε­κτι­κών αθλη­τι­κών παπου­τσιών και θα μερι­μνούσε για την επιτυχή ολο­κλή­ρωση αυτών, ήτοι για τη δια­πραγ­μά­τευση της τιμής πώλησης, τον έλεγχο γνη­σιό­τη­τας, τον έλεγχο της άριστης κατά­στα­σης των παπου­τσιών, πριν την υποβολή της παραγ­γε­λίας και την παρα­λαβή αυτής, για την εξό­φληση του τιμή­μα­τος και την παρα­λαβή των παπου­τσιών.

Η σύμβαση δεν προ­έ­βλεπε αμοιβή για τον πρώτο ενα­γό­μενο καθώς η συνερ­γα­σία θα είχε οφέλη για αμφό­τερα τα μέρη, λόγω της προ­βο­λής που θα είχε ο πρώτος ενα­γό­με­νος από την συνερ­γα­σία του με τον ίδιο και των γνω­ρι­μιών του, λόγω της επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι το καλο­καίρι του 2021 δια­πί­στωσε ότι η συνερ­γα­σία με τον πρώτο ενα­γό­μενο δεν εξε­λισ­σό­ταν ομαλά, ήτοι ότι οι ευκαι­ρίες που υπο­δεί­κνυε ήταν ασύμ­φο­ρες συναλ­λα­κτικά, ότι αγόρασε παπού­τσια σε τιμή μεγα­λύ­τερη από την πραγ­μα­τική τους αξία, ότι τα παπού­τσια που παρέ­λαβε έφεραν ουσιώδη ελατ­τώ­ματα, τα οποία ο ίδιος παρέ­λειψε να ελέγξει κατά την παρα­λαβή και να τα γνω­στο­ποιεί και ότι εκτέ­λεσε, παρά την αντί­θετη οδηγία του, αγορά παπου­τσιών αξίας 116.000 $.

Δια­τεί­νε­ται ότι ο ίδιος διέκοψε τη συνερ­γα­σία τους και αιτή­θηκε από τον πρώτο ενα­γό­μενο να επι­στρέ­ψει το ποσό των 110.000 $ που αφο­ρούσε στην ως άνω συναλ­λαγή των 116.000 $, με μηνύ­ματα που αντάλ­λα­ξαν.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι υπήρξαν δια­πραγ­μα­τεύ­σεις μεταξύ των μερών προς ορι­στική επίλυση των μεταξύ τους οικο­νο­μι­κών απαι­τή­σεων, κατά τις οποίες προ­σκο­μί­στη­καν και ελέγ­χθη­καν συνο­λι­κώς 19 ζευ­γά­ρια παπού­τσια, συνο­λι­κής αξίας 377.800 δολα­ρίων ΗΠΑ. Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, ήταν επι­τυ­χείς, καθώς τα παπού­τσια που συμ­φω­νή­θη­καν στο πλαίσιο της δια­πραγ­μά­τευ­σης να παρα­δο­θούν στον ενά­γο­ντα, κατόπιν ελέγχου, δια­πι­στώ­θηκε ότι είχαν ελατ­τώ­ματα, που απο­μεί­ω­ναν την αξία τους, κατά το ποσό των 75.820 δολα­ρίων, ήτοι με βάση την ισο­τι­μία της 21-10-2021, απο­μειω­θείσα αξία και άρα ζημία του ιδίου, ποσού 66.452,22 ευρώ και ότι μετά την άρνηση του ιδίου να παρα­λά­βει τα ελατ­τω­μα­τικά παπού­τσια, ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος και οι εκπρό­σω­ποί του, που ήταν παρό­ντες στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, έσπευ­σαν να απο­χω­ρή­σουν ανα­λαμ­βά­νο­ντας όλα τα παπού­τσια, που η αξία τους ήταν πολ­λα­πλά­σια της απαί­τη­σης που ισχυ­ρί­ζο­νταν ότι είχε ο πρώτος ενα­γό­με­νος από αμοιβή.

Ο ίδιος, θεω­ρώ­ντας εάν απο­χω­ρού­σαν τελικώς οι ανωτέρω παίρ­νο­ντας και τα παπού­τσια που τελικώς είχε εγκρί­νει θα υπο­χρε­ω­νό­ταν να εισέλ­θει σε δικα­στι­κούς αγώνες, υπο­χρε­ώ­θηκε τελικώς να κατα­βά­λει το ποσό των 30.000 €, για να παρα­λά­βει το σύνολο των παπου­τσιών, συντά­χθηκε δε προς τούτο πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής, στο οποίο ο ίδιος έθεσε τις επι­φυ­λά­ξεις του για τα ελατ­τώ­ματα, αλλά κατόπιν αυτού και οι ενα­γό­με­νοι έθεσαν προ­σχη­μα­τικά επι­φύ­λαξη για μεγα­λύ­τερη αμοιβή.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι μετά την ανωτέρω παρα­λαβή των παπου­τσιών, όντως αγα­να­κτι­σμέ­νος από την πρα­κτική των ενα­γο­μέ­νων, διά των συνεχών μεθο­δεύ­σεων και της ύπαρξης ελατ­τω­μά­των επί των παπου­τσιών, ο ίδιος ανα­ζή­τησε όσους πωλητές κατά­φερε να εντο­πί­σει από την αλλη­λο­γρα­φία του με τον πρώτο ενα­γό­μενο, για να επι­κοι­νω­νή­σει αυτο­προ­σώ­πως και να ελέγξει τις συναλ­λα­γές που είχε εκτε­λέ­σει ο τελευ­ταίος.

Δια­τεί­νε­ται ο ενάγων πως υπέστη ζημία ύψους 66.452,22 ευρώ από τα ελατ­τώ­ματα των παπου­τσιών, ζημία 29.000 δολα­ρίων ΗΠΑ από πώληση παπου­τσιού με δήθεν μεγα­λύ­τερο τίμημα από το κανο­νικό, ζημία 5.500 δολα­ρίων ΗΠΑ για προ­κα­τα­βολή τιμή­μα­τος το οποίο είχε δήθεν κατα­βά­λει ο ενα­γό­με­νος σε πωλή­τρια, ζημία 35.100 δολα­ρίων ΗΠΑ για δήθεν διαφορά τιμή­μα­τος που είχε κατα­βά­λει ο πρώτος ενα­γό­με­νος σε πωλή­τρια και ζημία 7.500 δολα­ρίων ΗΠΑ, που αφορά σε αγορά παπου­τσιού το οποίο τελικώς δεν απο­δό­θηκε σε αυτόν, τα ανωτέρω δε ποσά απο­τε­λούν παρά­νομο περιου­σιακό όφελος του πρώτου ενα­γο­μέ­νου. Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την αγωγή καθώς έκρινε πως πάσχει αορι­στίας καθώς ο ενάγων προ­κει­μέ­νου να θεμε­λιώ­σει την ευθύνη των ενα­γο­μέ­νων είτε εξ αδι­κο­πρα­ξίας είτε επι­κου­ρικά από τη συμ­βα­τική ευθύνη, εκθέτει στο δικό­γραφο περι­στα­τικά, όχι με ανά­πτυξή και εξι­στό­ρησή τους στο ιστο­ρικό μέρος της αγωγής με χρήση επί­ση­μης κατά τον τρόπο γραφής και σύντα­ξης της ελλη­νι­κής γλώσσας, αλλά με αυτού­σια παρά­θεση ανταλ­λα­γέ­ντων μηνυ­μά­των κει­μέ­νου μεταξύ των μερών, τα οποία είτε είναι γραμ­μένα σε ελλη­νο­λα­τι­νική μορφή γραφής (γνωστή ως λατι­νο­ελ­λη­νικά ή φρα­γκο­λε­βα­ντί­νικα ή κατά το συνη­θέ­στε­ρον ‘greeklish’).

Η γραφή αυτή όμως ουδόλως απο­τε­λεί επίσημη και απο­δε­κτή μορφή γραφής της ελλη­νι­κής γλώσσας κατά τους τυπι­κούς κανόνες αυτής, ενώ οι συνο­μι­λίες όπως παρα­τί­θε­νται και με την παρεμ­βολή στο κείμενο και ξένης ορο­λο­γίας (αγγλι­κών λέξεων), χωρίς επίσημη μετά­φρασή τους (αλλά μόνο με σχο­λια­σμό αυτών κατά τον τρόπο πρό­σλη­ψής τους από τον ίδιο), απο­τε­λούν αυτού­σια μετα­φορά τμη­μά­των συνο­μι­λιών, που δεν έχουν ειρμό παρά μόνο ως απο­σπά­σματα ευρύ­τε­ρων συνο­μι­λιών, που περι­λαμ­βά­νουν και χρήση κωδι­κο­ποι­η­μέ­νων εκφρά­σεων προ­φο­ρι­κού ανε­πί­ση­μου λόγου μεταξύ των μερών κατά τον καθιε­ρω­μένο τρόπο ενδε­χο­μέ­νως συνεν­νό­η­σής τους, χωρίς να μπορεί εξ αυτών των απο­σπα­σμά­των συνο­μι­λιών να προσ­διο­ρι­στεί επα­κρι­βώς και με ορι­σμένο τρόπο το πλαίσιο του επι­κα­λού­με­νου περι­στα­τι­κού.

Εκ των ανωτέρω, όπως έκρινε το δικα­στή­ριο, καθί­στα­ται μη ευα­νά­γνω­στο το δικό­γραφο (τόσο από άποψη ανά­γνω­σης όσο και από άποψη κατα­νό­η­σης του νοή­μα­τος), αφε­τέ­ρου δεν προσ­διο­ρί­ζε­ται ορι­σμένα η επι­κα­λού­μενη ως αδι­κο­πρα­κτική άλλως αντι­συμ­βα­τική συμπε­ρι­φορά, σύμφωνα και με τα ανα­φε­ρό­μενα στη μείζονα σκέψη της παρού­σας.

Άλλωστε, όπως έκρινε το δικα­στή­ριο ο ενάγων στο αίτημα της αγωγής του ανα­φέ­ρε­ται σε υλική ζημία που υπέστη από τη «συναλ­λαγή με τίτλο Ζημία 29.000 δολ­λα­ρίων ΗΠΑ», «συναλ­λαγή με τίτλο Ζημία 5.500 δολ­λα­ρίων ΗΠΑ» και ούτω καθεξής, παρα­πέ­μπο­ντας στα αντί­στοιχα χωρία της αγωγής του, τα οποία όμως, ως ήδη ανωτέρω ελέχθη, απο­τε­λούν παρα­θέ­σεις αυτού­σιων των συνο­μι­λιών των μερών, που γίνο­νται κατά κόρον σε λατι­νο­ελ­λη­νικά (greeklish) με παρεμ­βολή σε πολλά σημεία λέξεων της αγγλι­κής γλώσσας, και όχι στην επίσημη ελλη­νική γλώσσα, γεγονός που τα καθιστά δυσχε­ρώς ανα­γνώ­σιμα, ώστε καθί­στα­ται αόριστο ακόμα και το αίτημα της αγωγής που προσ­διο­ρί­ζε­ται με βάση τα περι­λαμ­βα­νό­μενα στις αυτού­σιες παρα­θέ­σεις των συνο­μι­λιών ως ανωτέρω.

Επι­πλέον ο ενάγων στην αγωγή του επι­κα­λεί­ται συμ­βα­τική σχέση μόνο με τον πρώτο των ενα­γο­μέ­νων, ωστόσο κατά αντι­φα­τικό τρόπο σε άλλα σημεία της αγωγής ανα­φέ­ρε­ται και στους τρεις των ενα­γο­μέ­νων.

Οι ενα­γό­με­νοι εκπρο­σω­πή­θη­καν από τον δικη­γόρο κ. Μηνά Τσέρκη.