Αθωώθηκε ιατρός που κατηγορήθηκε για επικίνδυνη σωματική βλάβη μετά από εγχείρηση καταρράκτη

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου κρίθηκε αθώα μια πρώην ιατρός του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου κατη­γο­ρού­μενη για πρό­κληση επι­κίν­δυ­νης σωμα­τι­κής βλάβης.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, που εξε­τά­στηκε, η ιατρός εφέρετο κατά το χρονικό διά­στημα από τις 26 Μαΐου 2014 έως και τον Ιούνιο του 2014 να τέλεσε με πρόθεση το αδίκημα της επι­κίν­δυ­νης σωμα­τι­κής βλάβης διά παρα­λεί­ψεως και ειδι­κό­τερα με την ιδιό­τητά της, την 26 Μαΐου 2014, υπέβαλε ασθενή σε χει­ρουρ­γική επέμ­βαση αφαί­ρε­σης καταρ­ρά­κτη από τον αρι­στερό του οφθαλμό.

Κι ενώ η χει­ρουρ­γική επέμ­βαση αφαί­ρε­σης του καταρ­ρά­κτη δεν ήταν επι­τυ­χής, αλλά παρου­σιά­στη­καν επι­πλο­κές, γεγονός το οποίο φέρεται να γνώριζε, εν συνε­χεία, κι ενώ η μετεγ­χει­ρη­τική πορεία του ασθε­νούς δεν ήταν φυσιο­λο­γική, αφού και η όρασή του από τον συγκε­κρι­μένο οφθαλμό χει­ρο­τέ­ρευε συνεχώς, ο ίδιος δε ο παθών επι­σκέ­πτο­νταν την κατη­γο­ρού­μενη αρκετά συχνά παρα­πο­νού­με­νος για την απο­θε­ρα­πεία του οφθαλ­μού του, εκείνη αν και είχε ιδιαί­τερη νομική υπο­χρέ­ωση που πηγάζει τόσο από το επάγ­γελμά της, από την προη­γού­μενη σύμβαση ιατρι­κών υπη­ρε­σιών που είχε συνάψει με τον ασθενή αλλά και από προη­γού­μενη επι­κίν­δυνή της ενέρ­γεια, ήτοι την ιατρική επέμ­βαση της 26ης Μαΐου 2013, εφέρετο να μην συνέ­στησε σε αυτόν τη διε­νέρ­γεια δεύ­τε­ρης χει­ρουρ­γι­κής επέμ­βα­σεως.

Η ενέρ­γεια αυτή εφέρετο πως ήταν ιατρι­κώς επι­βε­βλη­μένη, σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρι­κής επι­στή­μης και σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο παρά μόνο καθη­σύ­χαζε αυτόν ενη­με­ρώ­νο­ντάς τον ότι πρό­κει­ται περί φυσιο­λο­γι­κών μετεγ­χει­ρη­τι­κών ενο­χλή­σεων, υπο­βάλ­λο­ντάς τον μάλιστα και σε μια θερα­πεία με lazer στα μέσα Ιουνίου του 2014, ενώ γνώριζε ότι οι ενο­χλή­σεις για τις οποίες της παρα­πο­νείτο ο παθών δεν ήταν φυσιο­λο­γι­κές, συνι­στά­με­νες στο στάδιο της απο­θε­ρα­πείας, αλλά διεγ­χει­ρη­τι­κές επι­πλο­κές, οι οποίες έχρηζαν άμεσης αντι­με­τώ­πι­σης, η έλλειψη της οποίας θα οδη­γούσε μετά βεβαιό­τη­τας στην τύφλωση του ασθε­νούς από τον αρι­στερό οφθαλμό.

Ο ασθενής υπο­βλή­θηκε τελικά και σε δεύτερη απο­κα­τα­στα­τική επέμ­βαση στις 25 Ιουνίου 2014 στην Αθήνα στην κλινική «Athens Eye Hospital» από άλλο ιατρό, ωστόσο και παρά την δεύτερη αυτή επέμ­βαση, η όραση του οφθαλ­μού του έχει μειωθεί σημα­ντικά και κυμαί­νε­ται από 2 – 4/10 cc, δηλαδή σε ποσοστό 20- 30%, προ­κλη­θεί­σας ούτως σε αυτόν επι­κίν­δυ­νης σωμα­τι­κής βλάβης, η οποία μπο­ρούσε να είχε απο­φευ­χθεί.

Από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία δεν προ­έ­κυψε ωστόσο ότι η ιατρός είχε ευθύνη για την πορεία της υγείας του ασθε­νούς.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής της παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Χρι­στο­δού­λου και ως συνή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας ο δικη­γό­ρος κ. Φώτης Ρωμαίος.