Αθώα 33χρονη που κατηγορήθηκε για ρευματοκλοπή 4.114 ευρώ, «κλειδί» οι σταθερές καταναλώσεις 8 ετών

Το Δικαστήριο απήλλαξε την Παρασκευή ημεδαπή που είχε παραπεμφθεί για κλοπή ηλεκτρικής ενέργειας κατ’ εξακολούθηση, καθώς η υπεράσπιση απέδειξε ότι τα ευρήματα της αυτοψίας δεν στοιχειοθετούν ρευματοκλοπή και ότι η κατανάλωση του ακινήτου παρέμεινε αμετάβλητη πριν και μετά την αντικατάσταση του μετρητή.

Με απαλλακτική απόφαση ολοκληρώθηκε την Παρασκευή στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου η δίκη 33χρονης ημεδαπής, η οποία είχε παραπεμφθεί με την κατηγορία της κλοπής ηλεκτρικής ενέργειας κατ’ εξακολούθηση, για φερόμενη αφαίρεση 16.136 κιλοβατωρών συνολικής αξίας 4.114,68 ευρώ, μαζί με ΦΠΑ, φόρους και τόκους.

Η υπόθεση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο για την έκβασή της, αλλά κυρίως για τον λόγο της αθώωσης, καθώς η υπερασπιστική γραμμή αμφισβήτησε ευθέως τη μεθοδολογία με την οποία ο ΔΕΔΔΗΕ χαρακτηρίζει περιπτώσεις ως ρευματοκλοπές, με επιχειρήματα που έγιναν δεκτά από το δικαστήριο.

Η δίωξη ασκήθηκε σε βάρος της κατηγορουμένης για το χρονικό διάστημα από τις 2 Ιουλίου 2019 έως τις 23 Απριλίου 2024, με την αιτίαση ότι, ως αποκλειστική χρήστης ακινήτου σε περιοχή της Ρόδου, επενέβη αυθαίρετα στον μηχανισμό μέτρησης της παροχής της. Το κατηγορητήριο στηρίχθηκε στα ευρήματα αυτοψίας που πραγματοποίησε συνεργείο του ΔΕΔΔΗΕ στις 23 Απριλίου 2024, το οποίο κατέγραψε παραβιασμένες σφραγίδες κελύφους μετρητή, παραβιασμένη σφραγίδα κιβωτίου μετρητή και σπασμένο κέλυφος μετρητή. Με βάση τα ευρήματα αυτά, ο διαχειριστής του δικτύου υπολόγισε «μη καταγραφείσα ενέργεια» 16.136 κιλοβατωρών και απέστειλε στην κατηγορούμενη ειδοποίηση πληρωμής οφειλής ύψους 4.114,68 ευρώ, ενώ η υπόθεση πήρε τον δρόμο της ποινικής δικαιοσύνης.

Η ίδια η κατηγορούμενη, ήδη από το στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης, αρνήθηκε κατηγορηματικά τις πράξεις, υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε επενέβη στον μετρητή, ότι εξοφλούσε κανονικά τους λογαριασμούς της και ότι δεν υφίστατο καμία χρηματική οφειλή προς τον πάροχο.

Το πρώτο σκέλος των υπερασπιστικών ισχυρισμών, τους οποίους ανέπτυξε στο ακροατήριο και κατέθεσε προς καταχώριση στα πρακτικά ο συνήγορος υπεράσπισης, δικηγόρος κ. Δημήτρης Γεωργακόπουλος, εστίασε στο ότι τα ευρήματα του ΔΕΔΔΗΕ δεν αποδεικνύουν ρευματοκλοπή, διότι από αυτά δεν προκύπτει καμία επέμβαση στο ηλεκτρικό κύκλωμα του μετρητή, όπως ενδεικτικά παρέμβαση στους ακροδέκτες, στα πηνία τάσεως, στις γέφυρες των μετασχηματιστών ή στη γείωση. Όπως υποστήριξε η υπεράσπιση, τα φθαρμένα ή ακόμη και παραβιασμένα εξωτερικά, πλαστικά ή μεταλλικά, στοιχεία ενός μετρητή δεν συνδέονται με τη μη καταγραφή της καταναλισκόμενης ενέργειας.

Καθοριστικό ρόλο στην ανάλυση αυτή διαδραμάτισε το ΦΕΚ 1871 της 30ής Μαΐου 2017, στο οποίο δημοσιεύθηκε η υπ’ αριθμόν 236/2017 απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας με το «Εγχειρίδιο ρευματοκλοπών». Το κείμενο αυτό διακρίνει ρητώς τις «διαπιστωμένες» από τις «πιθανολογούμενες» ρευματοκλοπές και παρέχει συγκεκριμένες οδηγίες για την αξιολόγηση των ευρημάτων των ελέγχων. Με βάση το εγχειρίδιο, όπως ανέπτυξε η υπεράσπιση, η παραβίαση σφραγίδας κελύφους μετρητή συνιστά απλή ένδειξη και όχι απόδειξη αλλοίωσης της μέτρησης, δυνάμενη να θεμελιώσει το πολύ πιθανολόγηση ρευματοκλοπής και μόνο σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι, κατά τη ρητή διατύπωση του ίδιου κειμένου, «η παραβίαση σφραγίδας κιβωτίου μετρητή δεν αποτελεί εύρημα ενδεικτικό πιθανολογούμενης ρευματοκλοπής». Όσο για το σπασμένο κέλυφος, η υπεράσπιση επισήμανε ότι πρόκειται για απλό πλαστικό προστατευτικό, που δεν αποτελεί μέρος του ηλεκτρικού κυκλώματος και δεν επιδρά στην καταγραφόμενη κατανάλωση.

Το δεύτερο και εξίσου κρίσιμο σκέλος της υπεράσπισης αφορούσε την ανάλυση της καταναλωτικής συμπεριφοράς του ακινήτου. Ο συνήγορος προσκόμισε και ανέλυσε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ σε βάθος 8 ετών, από το 2018 έως και το 2026, συντάσσοντας αναλυτικό πίνακα με τη μέση ημερήσια και μηνιαία κατανάλωση κάθε περιόδου. Το συμπέρασμα που προέκυψε ήταν ότι η καταναλισκόμενη ενέργεια κινήθηκε διαχρονικά στα ίδια επίπεδα, τόσο πριν όσο και μετά την αντικατάσταση του φερόμενου ως «πειραγμένου» μετρητή στις 23 Απριλίου 2024.

Πρόκειται για στοιχείο με ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα, καθώς το ίδιο το Εγχειρίδιο ρευματοκλοπών της ΡΑΕ απαιτεί, για την πιθανολόγηση ρευματοκλοπής, τα αντικειμενικά ευρήματα να ενισχύονται από «δυσεξήγητη μεταβολή της καταναλωτικής συμπεριφοράς», δηλαδή από μείωση της κατανάλωσης. Τέτοια μεταβολή, όπως προέκυψε από τα έγγραφα, ουδέποτε υπήρξε. Μάλιστα, όπως τονίστηκε στο ακροατήριο, οι καταναλώσεις πριν από την αντικατάσταση του μετρητή εμφανίζονταν σε ορισμένες περιόδους και ελαφρώς αυξημένες σε σχέση με τις μεταγενέστερες, ενώ, εάν ο μετρητής πράγματι «έκλεβε» στην καταγραφή, η κατανάλωση μετά την τοποθέτηση του νέου μετρητή θα έπρεπε να έχει εκτοξευθεί. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ, γεγονός που κατά την υπεράσπιση διέψευδε πλήρως τη θέση του ΔΕΔΔΗΕ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατηγορούμενη, κατόπιν σχετικής νομικής καθοδήγησης, δεν είχε καταβάλει κανένα ποσό έναντι της «οφειλής» των περίπου 4.100 ευρώ που της είχε καταλογιστεί, επιμένοντας στη θέση ότι ουδέποτε τελέστηκε ρευματοκλοπή.

Το δικαστήριο, αποδεχόμενο την υπερασπιστική επιχειρηματολογία, κατέληξε σε αθωωτική κρίση, δεχόμενο ότι δεν προέκυψε καμία φυσική ενέργεια της κατηγορουμένης επί του μετρητή, πολλώ δε μάλλον με δόλο, και ότι από τα ίδια τα προσκομισθέντα στοιχεία δεν στοιχειοθετήθηκε καν ρευματοκλοπή, αφού ουδέποτε υπήρξε ελλειμματική καταγραφή ενέργειας.