Αθώα 33χρονη που κατηγορήθηκε για ρευματοκλοπή 4.114 ευρώ, «κλειδί» οι σταθερές καταναλώσεις 8 ετών

Το Δι­κα­στή­ριο απήλ­λα­ξε την Πα­ρα­σκευή ημε­δα­πή που είχε πα­ρα­πεμ­φθεί για κλοπή ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, καθώς η υπε­ρά­σπι­ση απέ­δει­ξε ότι τα ευ­ρή­μα­τα της αυ­το­ψί­ας δεν στοι­χειο­θε­τούν ρευ­μα­το­κλο­πή και ότι η κα­τα­νά­λω­ση του ακι­νή­του πα­ρέ­μει­νε αμε­τά­βλη­τη πριν και μετά την αντι­κα­τά­στα­ση του με­τρη­τή.

Με απαλ­λα­κτι­κή από­φα­ση ολο­κλη­ρώ­θη­κε την Πα­ρα­σκευή στο Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου η δίκη 33χρο­νης ημε­δα­πής, η οποία είχε πα­ρα­πεμ­φθεί με την κα­τη­γο­ρία της κλο­πής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για φε­ρό­με­νη αφαί­ρε­ση 16.136 κι­λο­βα­τω­ρών συ­νο­λι­κής αξίας 4.114,68 ευρώ, μαζί με ΦΠΑ, φό­ρους και τό­κους.

Η υπό­θε­ση πα­ρου­σιά­ζει ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον όχι μόνο για την έκ­βα­σή της, αλλά κυ­ρί­ως για τον λόγο της αθώ­ω­σης, καθώς η υπε­ρα­σπι­στι­κή γραμ­μή αμ­φι­σβή­τη­σε ευ­θέ­ως τη με­θο­δο­λο­γία με την οποία ο ΔΕΔ­ΔΗΕ χα­ρα­κτη­ρί­ζει πε­ρι­πτώ­σεις ως ρευ­μα­το­κλο­πές, με επι­χει­ρή­μα­τα που έγι­ναν δεκτά από το δι­κα­στή­ριο.

Η δίωξη ασκή­θη­κε σε βάρος της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης για το χρο­νι­κό διά­στη­μα από τις 2 Ιου­λί­ου 2019 έως τις 23 Απρι­λί­ου 2024, με την αι­τί­α­ση ότι, ως απο­κλει­στι­κή χρή­στης ακι­νή­του σε πε­ριο­χή της Ρόδου, επε­νέ­βη αυ­θαί­ρε­τα στον μη­χα­νι­σμό μέ­τρη­σης της πα­ρο­χής της. Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο στη­ρί­χθη­κε στα ευ­ρή­μα­τα αυ­το­ψί­ας που πραγ­μα­το­ποί­η­σε συ­νερ­γείο του ΔΕΔ­ΔΗΕ στις 23 Απρι­λί­ου 2024, το οποίο κα­τέ­γρα­ψε πα­ρα­βια­σμέ­νες σφρα­γί­δες κε­λύ­φους με­τρη­τή, πα­ρα­βια­σμέ­νη σφρα­γί­δα κι­βω­τί­ου με­τρη­τή και σπα­σμέ­νο κέ­λυ­φος με­τρη­τή. Με βάση τα ευ­ρή­μα­τα αυτά, ο δια­χει­ρι­στής του δι­κτύ­ου υπο­λό­γι­σε «μη κα­τα­γρα­φεί­σα ενέρ­γεια» 16.136 κι­λο­βα­τω­ρών και απέ­στει­λε στην κα­τη­γο­ρού­με­νη ει­δο­ποί­η­ση πλη­ρω­μής οφει­λής ύψους 4.114,68 ευρώ, ενώ η υπό­θε­ση πήρε τον δρόμο της ποι­νι­κής δι­καιο­σύ­νης.

Η ίδια η κα­τη­γο­ρού­με­νη, ήδη από το στά­διο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τις πρά­ξεις, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ου­δέ­πο­τε επε­νέ­βη στον με­τρη­τή, ότι εξο­φλού­σε κα­νο­νι­κά τους λο­γα­ρια­σμούς της και ότι δεν υφί­στα­το καμία χρη­μα­τι­κή οφει­λή προς τον πά­ρο­χο.

Το πρώτο σκέ­λος των υπε­ρα­σπι­στι­κών ισχυ­ρι­σμών, τους οποί­ους ανέ­πτυ­ξε στο ακρο­α­τή­ριο και κα­τέ­θε­σε προς κα­τα­χώ­ρι­ση στα πρα­κτι­κά ο συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης, δι­κη­γό­ρος κ. Δη­μή­τρης Γε­ωρ­γα­κό­που­λος, εστί­α­σε στο ότι τα ευ­ρή­μα­τα του ΔΕΔ­ΔΗΕ δεν απο­δει­κνύ­ουν ρευ­μα­το­κλο­πή, διότι από αυτά δεν προ­κύ­πτει καμία επέμ­βα­ση στο ηλε­κτρι­κό κύ­κλω­μα του με­τρη­τή, όπως εν­δει­κτι­κά πα­ρέμ­βα­ση στους ακρο­δέ­κτες, στα πηνία τά­σε­ως, στις γέ­φυ­ρες των με­τα­σχη­μα­τι­στών ή στη γεί­ω­ση. Όπως υπο­στή­ρι­ξε η υπε­ρά­σπι­ση, τα φθαρ­μέ­να ή ακόμη και πα­ρα­βια­σμέ­να εξω­τε­ρι­κά, πλα­στι­κά ή με­ταλ­λι­κά, στοι­χεία ενός με­τρη­τή δεν συν­δέ­ο­νται με τη μη κα­τα­γρα­φή της κα­τα­να­λι­σκό­με­νης ενέρ­γειας.

Κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στην ανά­λυ­ση αυτή δια­δρα­μά­τι­σε το ΦΕΚ 1871 της 30ής Μαΐου 2017, στο οποίο δη­μο­σιεύ­θη­κε η υπ’ αριθ­μόν 236/2017 από­φα­ση της Ρυθ­μι­στι­κής Αρχής Ενέρ­γειας με το «Εγ­χει­ρί­διο ρευ­μα­το­κλο­πών». Το κεί­με­νο αυτό δια­κρί­νει ρητώς τις «δια­πι­στω­μέ­νες» από τις «πι­θα­νο­λο­γού­με­νες» ρευ­μα­το­κλο­πές και πα­ρέ­χει συ­γκε­κρι­μέ­νες οδη­γί­ες για την αξιο­λό­γη­ση των ευ­ρη­μά­των των ελέγ­χων. Με βάση το εγ­χει­ρί­διο, όπως ανέ­πτυ­ξε η υπε­ρά­σπι­ση, η πα­ρα­βί­α­ση σφρα­γί­δας κε­λύ­φους με­τρη­τή συ­νι­στά απλή έν­δει­ξη και όχι από­δει­ξη αλ­λοί­ω­σης της μέ­τρη­σης, δυ­νά­με­νη να θε­με­λιώ­σει το πολύ πι­θα­νο­λό­γη­ση ρευ­μα­το­κλο­πής και μόνο σε συν­δυα­σμό με άλ­λους πα­ρά­γο­ντες. Ακόμη πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό είναι ότι, κατά τη ρητή δια­τύ­πω­ση του ίδιου κει­μέ­νου, «η πα­ρα­βί­α­ση σφρα­γί­δας κι­βω­τί­ου με­τρη­τή δεν απο­τε­λεί εύ­ρη­μα εν­δει­κτι­κό πι­θα­νο­λο­γού­με­νης ρευ­μα­το­κλο­πής». Όσο για το σπα­σμέ­νο κέ­λυ­φος, η υπε­ρά­σπι­ση επι­σή­μα­νε ότι πρό­κει­ται για απλό πλα­στι­κό προ­στα­τευ­τι­κό, που δεν απο­τε­λεί μέρος του ηλε­κτρι­κού κυ­κλώ­μα­τος και δεν επι­δρά στην κα­τα­γρα­φό­με­νη κα­τα­νά­λω­ση.

Το δεύ­τε­ρο και εξί­σου κρί­σι­μο σκέ­λος της υπε­ρά­σπι­σης αφο­ρού­σε την ανά­λυ­ση της κα­τα­να­λω­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς του ακι­νή­του. Ο συ­νή­γο­ρος προ­σκό­μι­σε και ανέ­λυ­σε τους λο­γα­ρια­σμούς της ΔΕΗ σε βάθος 8 ετών, από το 2018 έως και το 2026, συ­ντάσ­σο­ντας ανα­λυ­τι­κό πί­να­κα με τη μέση ημε­ρή­σια και μη­νιαία κα­τα­νά­λω­ση κάθε πε­ριό­δου. Το συ­μπέ­ρα­σμα που προ­έ­κυ­ψε ήταν ότι η κα­τα­να­λι­σκό­με­νη ενέρ­γεια κι­νή­θη­κε δια­χρο­νι­κά στα ίδια επί­πε­δα, τόσο πριν όσο και μετά την αντι­κα­τά­στα­ση του φε­ρό­με­νου ως «πει­ραγ­μέ­νου» με­τρη­τή στις 23 Απρι­λί­ου 2024.

Πρό­κει­ται για στοι­χείο με ιδιαί­τε­ρη απο­δει­κτι­κή βα­ρύ­τη­τα, καθώς το ίδιο το Εγ­χει­ρί­διο ρευ­μα­το­κλο­πών της ΡΑΕ απαι­τεί, για την πι­θα­νο­λό­γη­ση ρευ­μα­το­κλο­πής, τα αντι­κει­με­νι­κά ευ­ρή­μα­τα να ενι­σχύ­ο­νται από «δυ­σε­ξή­γη­τη με­τα­βο­λή της κα­τα­να­λω­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς», δη­λα­δή από μεί­ω­ση της κα­τα­νά­λω­σης. Τέ­τοια με­τα­βο­λή, όπως προ­έ­κυ­ψε από τα έγ­γρα­φα, ου­δέ­πο­τε υπήρ­ξε. Μά­λι­στα, όπως το­νί­στη­κε στο ακρο­α­τή­ριο, οι κα­τα­να­λώ­σεις πριν από την αντι­κα­τά­στα­ση του με­τρη­τή εμ­φα­νί­ζο­νταν σε ορι­σμέ­νες πε­ριό­δους και ελα­φρώς αυ­ξη­μέ­νες σε σχέση με τις με­τα­γε­νέ­στε­ρες, ενώ, εάν ο με­τρη­τής πράγ­μα­τι «έκλε­βε» στην κα­τα­γρα­φή, η κα­τα­νά­λω­ση μετά την το­πο­θέ­τη­ση του νέου με­τρη­τή θα έπρε­πε να έχει εκτο­ξευ­θεί. Κάτι τέ­τοιο δεν συ­νέ­βη ποτέ, γε­γο­νός που κατά την υπε­ρά­σπι­ση διέ­ψευ­δε πλή­ρως τη θέση του ΔΕΔ­ΔΗΕ.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι η κα­τη­γο­ρού­με­νη, κα­τό­πιν σχε­τι­κής νο­μι­κής κα­θο­δή­γη­σης, δεν είχε κα­τα­βά­λει κα­νέ­να ποσό ένα­ντι της «οφει­λής» των πε­ρί­που 4.100 ευρώ που της είχε κα­τα­λο­γι­στεί, επι­μέ­νο­ντας στη θέση ότι ου­δέ­πο­τε τε­λέ­στη­κε ρευ­μα­το­κλο­πή.

Το δι­κα­στή­ριο, απο­δε­χό­με­νο την υπε­ρα­σπι­στι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία, κα­τέ­λη­ξε σε αθω­ω­τι­κή κρίση, δε­χό­με­νο ότι δεν προ­έ­κυ­ψε καμία φυ­σι­κή ενέρ­γεια της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης επί του με­τρη­τή, πολλώ δε μάλ­λον με δόλο, και ότι από τα ίδια τα προ­σκο­μι­σθέ­ντα στοι­χεία δεν στοι­χειο­θε­τή­θη­κε καν ρευ­μα­το­κλο­πή, αφού ου­δέ­πο­τε υπήρ­ξε ελ­λειμ­μα­τι­κή κα­τα­γρα­φή ενέρ­γειας.