Στο «κόκκινο» φτάνουν οι τουρκικές προκλήσεις

Στα όρια των ελ­λη­νι­κών «κόκ­κι­νων γραμ­μών» κι­νού­νται οι πρό­σφα­τες προ­κλη­τι­κές ενέρ­γειες της Αγκυ­ρας στο Αι­γαίο, με τε­λευ­ταία εκεί­νη που ση­μειώ­θη­κε την Πα­ρα­σκευή, όταν τουρ­κι­κό πα­ρά­κτιο πε­ρι­πο­λι­κό πραγ­μα­το­ποί­η­σε άσκη­ση με πραγ­μα­τι­κά πυρά, εντός των εθνι­κών χω­ρι­κών υδά­των, στα ανα­το­λι­κά του Φαρ­μα­κο­νη­σί­ου. Ο συ­να­γερ­μός που σή­μα­νε στην Αθήνα ήδη από το βράδυ της Πέμ­πτης, προ­κά­λε­σε ανη­συ­χία στο υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών και στο ΓΕΕΘΑ, καθώς η τουρ­κι­κή πρό­κλη­ση κι­νή­θη­κε εντε­λώς εκτός των συ­νη­θι­σμέ­νων ορίων αλλά και των δια­βε­βαιώ­σε­ων για μεί­ω­ση της έντα­σης που –του­λά­χι­στον τις προη­γού­με­νες εβδο­μά­δες– η Αγκυ­ρα είχε σπεύ­σει να πα­ρά­σχει προς την Αθήνα μέσω ασφα­λών δι­πλω­μα­τι­κών διαύ­λων.

Οπως και κατά τις προη­γού­με­νες ημέ­ρες προ­κλή­σε­ων, έτσι και τώρα, οι πλέον έμπει­ροι δι­πλω­μά­τες εντάσ­σουν την τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα στον εσω­τε­ρι­κό πο­λι­τι­κό «αγώνα δρό­μου» που διε­ξά­γει ο κ. Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν, ενό­ψει του Συ­νταγ­μα­τι­κού Δη­μο­ψη­φί­σμα­τος της 16ης Απρι­λί­ου, έγκρι­ση του οποί­ου θα εν­δύ­σει τον πρό­ε­δρο της Τουρ­κί­ας με υπε­ρε­ξου­σί­ες. Παρά το γε­γο­νός ότι οι πλη­ρο­φο­ρί­ες που δη­μο­σιεύ­ο­νται στην Τουρ­κία ελέγ­χο­νται για την αξιο­πι­στία τους λόγω του πολύ στε­νού ελέγ­χου που ασκεί στα ΜΜΕ η κυ­βέρ­νη­ση, η δια­φο­ρά ανά­με­σα στο «ναι» και το «όχι» εμ­φα­νί­ζε­ται μικρή και ευ­με­τά­βλη­τη. Κάτι που, σύμ­φω­να με όλους τους ανα­λυ­τές, οδη­γεί τον κ. Ερ­ντο­γάν στην ανά­γκη να διεκ­δι­κή­σει ακόμη πιο επι­θε­τι­κά τους εθνι­κι­στές ψη­φο­φό­ρους. Την αξιο­πι­στία της συ­γκε­κρι­μέ­νης θε­ω­ρί­ας ενι­σχύ­ει και η άσχη­μη τροπή που έχουν λάβει, με τουρ­κο­κυ­πρια­κή υπαι­τιό­τη­τα, οι συ­νο­μι­λί­ες για το Κυ­πρια­κό υπό την αι­γί­δα του ΟΗΕ.

Σο­βα­ρές ανη­συ­χί­ες

Πέρα από την «τουρ­κο­κε­ντρι­κή» θε­ώ­ρη­ση για το δη­μο­ψή­φι­σμα αλλά και τις εξε­λί­ξεις στα νο­τιο­α­να­το­λι­κά της Τουρ­κί­ας και τη Συρία, στην Αθήνα υπάρ­χουν αρ­κε­τά σο­βα­ρές ανη­συ­χί­ες για τον τρόπο που μέχρι σή­με­ρα κλι­μα­κώ­θη­καν οι τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις στο Αι­γαίο. Από τις 29 Ια­νουα­ρί­ου, ημέρα πε­ρί­πλου των Ιμίων από τουρ­κι­κή κορ­βέ­τα η οποία με­τέ­φε­ρε τον Α/ΓΕΕΘΑ Χου­λου­σί Ακάρ μέχρι τις τουρ­κι­κές βολές δύο μίλια από το Φαρ­μα­κο­νή­σι, έχει πα­ρεμ­βλη­θεί σειρά ανη­συ­χη­τι­κών πε­ρι­στα­τι­κών.

Κατ’ αρχάς, πα­ρα­τη­ρεί­ται μια στα­δια­κή –αλλά υπαρ­κτή– «κα­νο­νι­κό­τη­τα» υπερ­πτή­σε­ων ελ­λη­νι­κού εδά­φους από τουρ­κι­κά μα­χη­τι­κά ή άλλα αε­ρο­σκά­φη, καθώς και εμπλο­κές με F-16 της Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας. Η τουρ­κι­κή αδυ­να­μία δια­τή­ρη­σης των αε­ρο­πο­ρι­κών πα­ρα­βά­σε­ων και πα­ρα­βιά­σε­ων οφεί­λε­ται μάλ­λον στον απο­δε­κα­τι­σμό της Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας της χώρας από τις διώ­ξεις που έχουν ακο­λου­θή­σει την από­πει­ρα πρα­ξι­κο­πή­μα­τος της 15ης Ιου­λί­ου. Ανα­λό­γως μια πε­ρί­ερ­γη, σχε­δόν μό­νι­μη, κι­νη­τι­κό­τη­τα έχει απο­κτή­σει και η πε­ριο­χή των Ιμίων, απέ­να­ντι από τα οποία βρί­σκο­νται επί σχε­δόν ένα μήνα εγκα­τε­στη­μέ­να τη­λε­ο­πτι­κά συ­νερ­γεία που με­τα­δί­δουν τον τρόπο που οι τουρ­κι­κές ακταιω­ροί «υπε­ρα­σπί­ζο­νται» τα νησιά από την «ελ­λη­νι­κή απει­λή».

Ακο­λού­θως, στις 8 Φε­βρουα­ρί­ου κα­τα­γρά­φη­κε το επί 12ωρο «απά­γκια­σμα» τριών τουρ­κι­κών ακταιω­ρών πλη­σί­ον της νη­σί­δας Πα­να­γιάς στο σύ­μπλεγ­μα των Οι­νουσ­σών. Την επό­με­νη ημέρα, 9 Φε­βρουα­ρί­ου, η Τουρ­κία γνω­στο­ποί­η­σε και την έξοδο του ωκε­α­νο­γρα­φι­κού σκά­φους «Τσε­σμέ» στο Κε­ντρι­κό Αι­γαίο. Ασχέ­τως του γε­γο­νό­τος ότι το «Τσε­σμέ» τε­λι­κώς πα­ρέ­μει­νε στη θέση του δίχως να προ­χω­ρή­σει σε οποια­δή­πο­τε ενέρ­γεια λόγω του κακού και­ρού που επι­κρά­τη­σε στο Κε­ντρι­κό Αι­γαίο, ο συμ­βο­λι­σμός πα­ρα­μέ­νει ισχυ­ρός. Στην πε­ρί­πτω­ση του Φαρ­μα­κο­νη­σί­ου και της Πα­να­γιάς, ο βαθ­μός επι­κιν­δυ­νό­τη­τας αυ­ξά­νε­ται από το γε­γο­νός ότι και στις δύο νη­σί­δες υπάρ­χουν μό­νι­μες φρου­ρές του Στρα­τού Ξηράς.

Η τουρ­κι­κή αντί­λη­ψη

Ολα τα πα­ρα­πά­νω ου­σια­στι­κά κι­νού­νται στην πάγια τουρ­κι­κή αντί­λη­ψη, σύμ­φω­να με την οποία από τη Λήμνο έως και τη Ρόδο δεν υπάρ­χουν σαφή θα­λάσ­σια σύ­νο­ρα και –ως εκ τού­του– ούτε εθνι­κά χω­ρι­κά ύδατα. Τις προ­κλή­σεις στο Αι­γαίο τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες δεν έχει συ­νο­δεύ­σει ανά­λο­γη κι­νη­τι­κό­τη­τα στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, η οποία απο­τε­λεί την έτερη, αλλά εξί­σου ση­μα­ντι­κή, προ­τε­ραιό­τη­τα της Αθή­νας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή.

Σε δι­πλω­μα­τι­κό και, φυ­σι­κά, σε στρα­τιω­τι­κό επί­πε­δο γί­νε­ται μια γε­νι­κό­τε­ρη προ­σπά­θεια αύ­ξη­σης της ελ­λη­νι­κής πα­ρου­σί­ας σε όλα τα συμ­μα­χι­κά σχή­μα­τα που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην πε­ριο­χή, τόσο μέσω του ΝΑΤΟ όσο και της Ε.Ε. Παρά τη δυ­σμε­νή δη­μο­σιο­νο­μι­κή συ­γκυ­ρία, γί­νε­ται προ­σπά­θεια εξοι­κο­νό­μη­σης πόρων, ώστε του­λά­χι­στον το Πο­λε­μι­κό Ναυ­τι­κό να έχει μό­νι­μη πα­ρου­σία τόσο στη να­τοϊ­κή «Sea Guardian» όσο και στην επι­χεί­ρη­ση της Ε.Ε. «Sophia», οι οποί­ες –ούτως ή άλλως– λει­τουρ­γούν συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά.

Ισως το πλέον ση­μα­ντι­κό στοί­χη­μα που έχει να επι­τύ­χει το Π.Ν. σε αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, είναι εκεί­νη της τα­χύ­τε­ρης δυ­να­τής ολο­κλή­ρω­σης της ανα­βάθ­μι­σης των αε­ρο­σκα­φών ναυ­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας P-3 Orion, τα οποία –σε συν­δυα­σμό με τις ήδη υφι­στά­με­νες μο­νά­δες της Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας– θα επι­τρέ­πουν στην Αθήνα να έχει διαρ­κή και μό­νι­μη ει­κό­να για την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, εντός, φυ­σι­κά, των ορίων αρ­μο­διό­τη­τας της Ελ­λά­δας.

Συ­νέ­ντευ­ξη Ακιν­τζί με… προ­ε­κτά­σεις

Η προ­σχη­μα­τι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση από την τουρ­κο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά μιας κοι­νο­βου­λευ­τι­κής τρο­πο­λο­γί­ας, η οποία προ­βλέ­πει τη μία φορά ετη­σί­ως ιστο­ρι­κή ανα­φο­ρά στα ελ­λη­νο­κυ­πρια­κά σχο­λεία του Ενω­τι­κού Δη­μο­ψη­φί­σμα­τος του 1950, έχει οδη­γή­σει τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για το Κυ­πρια­κό σε επι­κίν­δυ­νο τέλμα. Το τε­λευ­ταίο επει­σό­διο δια­δρα­μα­τί­στη­κε την Πέμ­πτη, όταν ο Τουρ­κο­κύ­πριος ηγέ­της Μου­στα­φά Ακιν­τζί απο­χώ­ρη­σε από τις συ­νο­μι­λί­ες του με τον πρό­ε­δρο της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας Ν. Ανα­στα­σιά­δη. Η ελ­λη­νο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά προ­σπα­θεί να δια­τη­ρή­σει τους διαύ­λους ανοι­κτούς, ώστε να μην ακυ­ρω­θεί η επό­με­νη –προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη για την Πέμ­πτη– συ­νά­ντη­ση των δύο ηγε­τών και οι ελ­πί­δες για προ­ώ­θη­ση των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων σε διε­θνές πο­λι­τι­κό επί­πε­δο να πα­ρα­μεί­νουν ζω­ντα­νές. Βέ­βαια, κάτι τέ­τοιο απαι­τεί τη σύ­μπνοια και των δύο πλευ­ρών. Και του­λά­χι­στον όπως φαί­νε­ται από τη συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Ακιν­τζί, που δη­μο­σιεύ­ε­ται σή­με­ρα στην «Κα­θη­με­ρι­νή» της Κύ­πρου, η τουρ­κο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά τηρεί αρ­κε­τά σκλη­ρή στάση. Ο κ. Ακιν­τζί λέει, με­τα­ξύ άλλων, ότι «το μυαλό του κ. Ανα­στα­σιά­δη έχει χω­ρι­στεί σε δύο μέρη, το ένα σκέ­φτε­ται τη λύση και το άλλο τις εκλο­γές». Ο κ. Ακιν­τζί δη­λώ­νει ότι «απο­τυ­χία» των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων θα φέρει στο προ­σκή­νιο «δια­φο­ρε­τι­κά μο­ντέ­λα διευ­θέ­τη­σης», ωστό­σο απορ­ρί­πτει πως ο ίδιος θα δε­χθεί προ­σάρ­τη­ση των Κα­τε­χο­μέ­νων στην Τουρ­κία.