«Επαγρύπνηση» ζητά ο Άρειος Πάγος για τη λειψυδρία – Ποινικές διώξεις σε όσους παραβιάζουν το νόμο

Σήμα κιν­δύ­νου για το πρό­βλημα της λει­ψυ­δρίας εκπέ­μπει με εγκύ­κλιο της η Εισαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδει­λίνη ζητώ­ντας από τους συνα­δέλ­φους της να επα­γρυ­πνούν και να προ­χω­ρούν στις ανα­γκαίες ποι­νι­κές διώξεις εφαρ­μό­ζο­ντας το νόμο όταν αυτός παρα­βιά­ζε­ται.

Στην παρέμ­βαση της η ανώτατη εισαγ­γε­λική λει­τουρ­γός περι­γρά­φει αξιό­ποι­νες πράξεις που συν­δέ­ο­νται με παρά­νο­μες γεω­τρή­σεις, αλλά και με την ανε­ξέ­λεγ­κτη λήψη ύδατος από νόμιμες γεω­τρή­σεις.

Όπως ανα­φέ­ρει η Εισαγ­γε­λέας «οι παρά­νο­μες γεω­τρή­σεις, όσο και η ανέ­λεγ­κτη λήψη ύδατος από τις νόμιμες γεω­τρή­σεις, χωρίς την τήρηση οιου­δή­ποτε ανω­τά­του ορίου (πλαφόν) για την ποσό­τητα που δικαιού­νται οι κατά νόμο δικαιού­χοι αυτών, συνι­στούν, εκτός των άλλων και αξιό­ποι­νες πράξεις».

Σύμφωνα με την εγκύ­κλιο, η Εισαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου σημειώ­νει πως «για να μην μπορεί συνεπώς, έστω και καθ’ υπερ­βολή, να πει κανείς ότι “στη χώρα μας το νερό το πετάμε”, απαι­τεί­ται, εκτός από την αυτο­νό­ητη επα­γρύ­πνηση των αρμο­δίων αρχών με επίταση των ελέγχων σε κάθε κατεύ­θυνση, ήτοι των γεω­τρή­σεων βιο­μη­χα­νιών, αγροτών, ξενο­δο­χείων και κάθε είδους άλλων επι­χει­ρή­σεων και η συν­δρομή των Εισαγ­γε­λιών όλης της χώρας για τη δια­σφά­λιση, στο μέτρο των αρμο­διο­τή­των μας, της ορθο­λο­γι­κό­τε­ρης, κατά το δυνατόν, δια­χεί­ρι­σης των υδα­τι­κών πόρων όλης της επι­κρά­τειας».

«Έντονες οι επι­πτώ­σεις της μείωσης των υδα­τι­κών πόρων»

Ανα­λυ­τικά στην επί­καιρη εγκυ­κλιό της η Εισαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου ανα­φέ­ρει τα εξής:

Ένα από τα πιο σοβαρά προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα μας, ως απο­τέ­λε­σμα της περι­βαλ­λο­ντι­κής κρίσης σε παγκό­σμια κλίμακα, είναι αυτό της μείωσης των υδα­τι­κών πόρων, σε αντί­θεση με την ολοένα και μεγα­λύ­τερη αύξηση της ζήτησης, ειδικά στις νησιω­τι­κές περιο­χές της επι­κρά­τειας, λόγω κυρίως, αλλά όχι και απο­κλει­στικά, του του­ρι­σμού.

Ήδη οι επι­πτώ­σεις της μείωσης των υδα­τι­κών πόρων είναι έντονες και πολλές περιο­χές της χώρας βρί­σκο­νται ή ανα­μέ­νε­ται να βρεθούν σε ανη­συ­χη­τική κατά­σταση, εξε­τά­ζε­ται δε η λήψη μέτρων από τις αρμό­διες κρα­τι­κές υπη­ρε­σίες προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­σθούν στο άμεσο μέλλον φαι­νό­μενα λει­ψυ­δρίας, ειδικά εάν οι βρο­χο­πτώ­σεις και οι χιο­νο­πτώ­σεις εξα­κο­λου­θή­σουν να βαίνουν μειού­με­νες.

Το ως άνω πρό­βλημα επι­δει­νώ­νε­ται, σύμφωνα με τους ειδι­κούς επι­στή­μο­νες, από τη μη ορθο­λο­γική δια­χεί­ριση των υδάτων, η οποία μάλιστα πολλές φορές λαμ­βά­νει τη μορφή της αλό­γι­στης χρήσης του ύδατος, τόσο για ύδρευση όσο και για άρδευση.

Σ’ αυτή την παρα­τη­ρού­μενη αλό­γι­στη χρήση των υδάτων συμ­βάλ­λουν ουσιω­δώς τόσο οι παρά­νο­μες γεω­τρή­σεις, όσο και η ανέ­λεγ­κτη λήψη ύδατος από τις νόμιμες γεω­τρή­σεις, χωρίς την τήρηση οιου­δή­ποτε ανω­τά­του ορίου (πλαφόν) για την ποσό­τητα που δικαιού­νται οι κατά νόμο δικαιού­χοι αυτών, ενώ ο αριθμός των παρά­νο­μων γεω­τρή­σεων είναι πολ­λα­πλά­σιος των νομίμων.

Είναι αμφί­βολο εξάλλου αν και πως δια­σφα­λί­ζε­ται στις νόμιμες γεω­τρή­σεις ότι και ο καθο­ρι­σμός της ποσό­τη­τας που λαμ­βά­νει κάθε δικαιού­χος καλύ­πτει σε κάθε περί­πτωση τις πραγ­μα­τι­κές του ανάγκες για το χώρο στον οποίο υπάρχει γεώ­τρηση και όχι αυτές που ο ίδιος δημιουρ­γεί με ψευδή ή παρα­πλα­νη­τικά στοι­χεία, εικο­νι­κές π.χ μισθώ­σεις γει­το­νι­κών ακι­νή­των ή στο πλαίσιο επαγ­γελ­μα­τι­κής καλ­λιέρ­γειας, πέραν του χώρου αυτού, στον οποίο υπάρχει η γεώ­τρηση.

Την ίδια στιγμή ο υδρο­φό­ρος ορί­ζο­ντας γλυκού νερού πολλών περιο­χών συνεχώς μειώ­νε­ται και ουσια­στικά κατστρέ­φε­ται, αφού κατα­κλύ­ζε­ται από την εισροή σε αυτόν αλμυρού νερού.

Επίταση των ελέγχων σε κάθε κατεύ­θυνση

Για να μην μπορεί συνεπώς, έστω και καθ’ υπερ­βολή, να πει κανείς ότι “στη χώρα μας το νερό το πετάμε”, απαι­τεί­ται, εκτός από την αυτο­νό­ητη επα­γρύ­πνηση των αρμο­δίων αρχών με επίταση των ελέγχων σε κάθε κατεύ­θυνση, ήτοι των γεω­τρή­σεων βιο­μη­χα­νιών, αγροτών, ξενο­δο­χείων και κάθε είδους άλλων επι­χει­ρή­σεων και η συν­δρομή των Εισαγ­γε­λιών όλης της χώρας για τη δια­σφά­λιση, στο μέτρο των αρμο­διο­τή­των μας, της ορθο­λο­γι­κό­τε­ρης, κατά το δυνατόν, δια­χεί­ρι­σης των υδα­τι­κών πόρων όλης της επι­κρά­τειας.

Συγκε­κρι­μένα, οι παρά­νο­μες γεω­τρή­σεις, όσο και η ανέ­λεγ­κτη λήψη ύδατος από τις νόμιμες γεω­τρή­σεις, χωρίς την τήρηση οιου­δή­ποτε ανω­τά­του ορίου (πλαφόν) για την ποσό­τητα που δικαιού­νται οι κατά νόμο δικαιού­χοι αυτών, συνι­στούν, εκτός των άλλων και αξιό­ποι­νες πράξεις, αφού εμπί­πτουν στο πεδίο του άρθρου 28 του ν. 1650/1986, για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος, όπως ισχύει, σε συν­δυα­σμό με το ν. 4014/2011 «περι­βαλ­λο­ντική αδειο­δό­τηση έργων και δρα­στη­ριο­τή­των κλπ» και την ΚΥΑ 146896/2014 (ΦΕΚ 2878/ Β’ /27.10.2014 «Κατη­γο­ρίες αδειών χρήσης και εκτέ­λε­σης έργων αξιο­ποί­η­σης των υδάτων. Δια­δι­κα­σία και όροι έκδοσης των αδειών, περιε­χό­μενο και διάρ­κεια ισχύος τους και άλλες συνα­φείς δια­τά­ξεις»), όπως διορ­θώ­θηκε (Β’ 3142/21.11.2014), τρο­πο­ποι­ή­θηκε (Β’ 1435 / 10.7.2015, Β’ 69 / 22.1.2016, Β’ 814 /14.3.2017, Β7 1562/24.4.2020) και ισχύει.

Ζητά παρεμ­βά­σεις

Εν όψει των ανωτέρω, θα πρέπει να παρέμ­βετε δυνα­μικά εφαρ­μό­ζο­ντας τον Νόμο με τη συν­δρομή των αρμό­διων αρχών ελέγχου των παρά­νο­μων γεω­τρή­σεων (Απο­κε­ντρω­μέ­νες Διοι­κή­σεις, ΟΤΑ πρώτου και δεύ­τε­ρου βαθμού, αλλά και της ΕΛΑΣ-βλ. και σχετική εγκύ­κλιο ΑΠ οικ 102135/10.12.2015 του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέργειας- Ειδική Γραμ­μα­τεία Υδάτων- με θέμα «Διευ­κρι­νί­σεις σχετικά με τις αρμο­διό­τη­τες των Δήμων και των Περι­φε­ρειών σχετικά με τη διε­νέρ­γεια ελέγχων των όρων των αδειών χρήσης ύδατος και των παρα­βά­σεων των δια­τά­ξεων της ΚΥΑ 146896/2014»), από τις οποίες επι­βάλ­λε­ται να ζητή­σετε να σας απο­στέλ­λουν, όταν δια­πι­στώ­νουν τις πιο πάνω παρα­βά­σεις, τις εκθέ­σεις δια­πί­στω­σης αυτών (βλ. άρθρο 12 της πιο πάνω ΚΥΑ), για την εκ μέρους σας αξιο­λό­γησή τους και την άσκηση της ενδε­δειγ­μέ­νης κατά περί­πτωση ποι­νι­κής δίωξης.

Περαι­τέρω, όπως είναι αυτο­νό­ητο, πρέπει να διώ­κε­ται και η αυθαί­ρετη επέμ­βαση στα δίκτυα ύδρευ­σης και άρδευ­σης των ΟΤΑ από ιδιώτες και συγκε­κρι­μένα η κλοπή του νερού, η οποία έχει ως συνέ­πεια να το στε­ρού­νται οι νόμιμοι χρήστες του για την αντι­με­τώ­πιση των βασικών αναγκών τους, όπως ύδρευση και καθα­ριό­τητα, αλλά ενδε­χο­μέ­νως και τη βλάβη των δικτύων αυτών και εν γένει την παρε­μπό­διση ή δια­τά­ραξη της παροχής στο κοινό νερού (άρθρα 372 παρ.1, 378 παρ.2, 293 ΠΚ κλπ ).

Η κατά τα ως άνω εφαρ­μογή του Νόμου με τη συν­δρομή των αρμό­διων αρχών εκτι­μά­ται ως απο­λύ­τως ανα­γκαία στην κατεύ­θυνση της δια­σφά­λι­σης, κατά το δυνατόν, της ορθο­λο­γι­κό­τε­ρης δια­χεί­ρι­σης των υδάτων στην Ελλη­νική Επι­κρά­τεια.

Πηγή: in.gr