Nα βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους

Τα χλευα­στικά σχόλια που κατέ­κλυ­σαν το δια­δί­κτυο κατά την πρώτη ημέρα άφιξης των του­ρι­στών στο αερο­δρό­μιο της Ρόδου, για την υποδοχή που οργα­νώ­θηκε με παρα­δο­σιακά χορευ­τικά και μουσική, επα­νέ­φε­ραν στη μνήμη μου έναν ανεκ­δι­ή­γητο καθη­γητή που είχαμε στο 2ο Γυμνά­σιο Ρόδου (πανω­με­ρίτη στη ροδιακή διά­λε­κτο) ο οποίος την περισ­σό­τερη ώρα του μαθή­μα­τος την αφιέ­ρωνε για να χλευά­ζει τη Ρόδο και τους Ροδίτες.

«Εσείς οι Ροδίτες, είστε δούλοι των χρη­μά­των και υπό­δου­λοι των του­ρι­στών» έλεγε. «Αν σας λέγαμε (οι εκτός Ρόδου) να στα­θείτε στο ένα πόδι για να σας δώσουμε ένα πεντο­χί­λιαρο θα στε­κό­σα­σταν για ώρες κάνο­ντας τον καρα­γκιόζη στα πανη­γύ­ρια. Για να κερ­δί­σετε το τζόκερ, θα μπο­ρού­σατε να σκο­τώ­σετε και τη μάνα σας» έλεγε κοι­τά­ζο­ντάς μας και τα μικρο­σκο­πικά, βαθου­λωτά μάτια του γίνο­νταν ακόμα πιο μικρά και ο ίδιος ακόμα πιο αντι­πα­θη­τι­κός.

Ο «κύριος» Δ. δεν είχε καμία σχέση με την εκπαί­δευση και προ­φα­νώς κλήθηκε να διδάξει εδώ, χωρίς να το επι­θυ­μεί. Κου­βα­λούσε όλα του τα κόμπλεξ μέσα στην τάξη και ξερ­νούσε τη χολή του σε παιδιά, που στην πλειο­νό­τητά τους, δεν είχαν ταξι­δέ­ψει στην υπό­λοιπη Ελλάδα, δίνο­ντάς τους μια εικόνα για τον τόπο όπου μεγά­λω­ναν την οποία δεν μπο­ρού­σαν να φιλ­τρά­ρουν…

Αυτή η εικόνα για το νησί μας και για τους ανθρώ­πους του καλ­λιερ­γεί­ται και ανα­πα­ρά­γε­ται δια­χρο­νικά.

Παρότι και η προ­σω­πική μου άποψη είναι ότι αυτός ο τρόπος υπο­δο­χής είναι παρω­χη­μέ­νος και γρα­φι­κός και θα πρέπει να ανα­θε­ω­ρη­θεί, αυτό δεν δικαιο­λο­γεί τα δηλη­τη­ριώδη σχόλια και τη στο­χο­ποί­ηση των φιλό­ξε­νων (στην πλειο­νό­τητά τους) Ρόδιων αλλά ούτε και τη χλεύη με την οποία αντι­με­τω­πί­στη­καν οι χορευ­τές και οι οργα­νο­παί­κτες που κλή­θη­καν στο αερο­δρό­μιο για να χορέ­ψουν ανάμεσα στις καρέ­κλες ανα­μο­νής και τους ιμάντες παρα­λα­βής απο­σκευών.

Για να βάζουμε τα πράγ­ματα στη θέση τους, η παρά­δοση της Ρόδου είναι πλούσια, χάνεται στο πέρασμα των αιώνων, η πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά της είναι σπου­δαία όσο σπου­δαία και η ιστορία της. Ηταν πάντα ένας τόπος ιδιαί­τε­ρου ενδια­φέ­ρο­ντος λόγω της φυσικής της ομορ­φιάς και της ξεχω­ρι­στής αρχι­τε­κτο­νι­κής της. Κυριάρ­χησε στις τέχνες, στα γράµµατα, στη φιλο­σο­φία. Απο­τέ­λεσε σταυ­ρο­δρόμι πολι­τι­σμών, τεχνών, γλωσσών και θρη­σκειών από τα αρχαία χρόνια. «Ενώνει» τρεις Ηπεί­ρους και δύο θάλασ­σες.

Η Ρόδος, έχει 2.400 και πλέον χρόνια ιστο­ρίας, τα οποία δεν μπορεί κανείς να δια­γρά­ψει, όσα δηλη­τη­ριώδη σχόλια κι αν γράψει, όσους μύδρους κι αν εξα­πο­λύ­σει, όσα κι αν κατα­λο­γί­σει στους Ρόδιους…