Γυρίσαμε στις μέρες της… Κατοχής: Το «βερεσέ» στα μαγαζιά δίνει και παίρνει!

Πε­νή­ντα χρό­νια πίσω έχει γυ­ρί­σει η κα­τά­στα­ση στην το­πι­κή αγορά, τότε που τα βε­ρε­σέ­δια και τα τε­φτέ­ρια με­σου­ρα­νού­σαν, και τα μπα­κά­λι­κα της γει­το­νιάς, οι φούρ­νοι και τα κρε­ο­πω­λεία, που­λού­σαν στους πε­λά­τες τους με πί­στω­ση.

Σή­με­ρα αν και στις αυγές του 2017, το ημε­ρο­λό­γιο έχει γυ­ρί­σει αρ­κε­τές δε­κα­ε­τί­ες πίσω, αφού όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι είναι εκεί­νοι που δεν μπο­ρούν να αγο­ρά­σουν ούτε τα βα­σι­κά είδη για την δια­τρο­φή τους. Χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χοι, απλή­ρω­τοι ερ­γα­ζό­με­νοι, άνερ­γοι, πο­λύ­τε­κνοι και χω­ρι­σμέ­νες μη­τέ­ρες κάθε μήνα ψω­νί­ζουν βε­ρε­σέ από τα μα­γα­ζιά της γει­το­νιάς, που βλέ­πουν τις λί­στες στα τε­φτέ­ρια τους να με­γα­λώ­νουν…

Πε­λά­τες, που μέχρι πρό­τι­νος ήταν συ­νε­πείς στις υπο­χρε­ώ­σεις τους, τώρα ζη­τούν πί­στω­ση χρό­νου για να δώ­σουν ακόμη και πέντε ευρώ. Για να πά­ρουν γάλα, ψωμί και βα­σι­κά είδη δια­τρο­φής.

Ο κ. Πα­νορ­μί­της Χα­τζη­γε­ωρ­γί­ου, ιδιο­κτή­της συ­νοι­κια­κού σού­περ μάρ­κετ στο Ρο­δί­νι, με στα­θε­ρή πε­λα­τεία εδώ και πολλά χρό­νια, δη­λώ­νει στην «δη­μο­κρα­τι­κή, ότι το βε­ρε­σέ είναι κα­θη­με­ρι­νό φαι­νό­με­νο από αν­θρώ­πους που δεν μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν τις βα­σι­κές τους ανά­γκες. «Ερ­χο­νται και ζη­τούν βε­ρε­σέ άν­θρω­ποι, που πα­λιό­τε­ρα τους έβλε­πες και δεν πή­γαι­νε το μυαλό σου ότι κά­ποια στιγ­μή δεν θα έχουν να πλη­ρώ­σουν. Δεν έχουν σή­με­ρα, την οι­κο­νο­μι­κή άνεση που είχαν κά­πο­τε. Υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που δου­λεύ­ουν και δεν πλη­ρώ­νο­νται, ανα­γκά­ζο­νται να ζουν με τα ένα­ντι των 100 και των 200 ευρώ. Υπάρ­χουν χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χοι που δεν φτά­νουν τα λεφτά τους για να πε­ρά­σουν τον μήνα τους και μας πλη­ρώ­νουν μόλις πά­ρουν την σύ­ντα­ξή τους, υπάρ­χουν χα­μη­λό­μι­σθοι που πρέ­πει να συ­ντη­ρή­σουν την οι­κο­γέ­νειά τους, υπάρ­χουν μη­τέ­ρες πο­λύ­τε­κνες που δεν έχουν να πά­ρουν γάλα για τα παι­διά τους. Δεν μπο­ρείς σε αυ­τούς τους αν­θρώ­πους, που έχουν πραγ­μα­τι­κή ανά­γκη, να μην δώ­σεις βε­ρε­σέ. Ξέρω ποιοι πε­λά­τες είναι εντά­ξει. Μόλις πλη­ρω­θούν, έρ­χο­νται και μας εξο­φλούν. Δυ­στυ­χώς η κα­τά­στα­ση γί­νε­ται όλο και πιο δύ­σκο­λη», λέει στην «δ»  ο κ. Πα­νορ­μί­της Χα­τζη­γε­ωρ­γί­ου.

Ιδια κα­τά­στα­ση επι­κρα­τεί και στα κρε­ο­πω­λεία. «Ερ­χε­ται πε­λά­της και σου λέει να βά­λεις κιμά για τρία ευρώ! Ή ζητά τα κόκ­κα­λα που έχουν μεί­νει για να κάνει σούπα στο παιδί του να φάει κι επει­δή ντρέ­πε­ται να το πει, λέει ότι είναι για το σκύλο του. Κα­τα­λα­βαί­νω ποιοι πε­λά­τες έχουν πραγ­μα­τι­κή ανά­γκη και όποτε μπορώ, βάζω λίγο κρέας πα­ρα­πά­νω στην σα­κού­λα. Τα βε­ρε­σέ­δια, από πε­λά­τες που οι τσέ­πες τους είχαν χρή­μα­τα μέχρι πριν λίγα χρό­νια, είναι πια συ­νη­θι­σμέ­νο φαι­νό­με­νο. Πλη­ρω­νό­μα­στε όποτε πά­ρουν την σύ­ντα­ξή τους ή όποτε πλη­ρω­θούν. Τέ­τοια κα­τά­στα­ση δεν έχω ξα­να­δεί στα χρό­νια που κάνω αυτή τη δου­λειά», λέει στην «δ» κρε­ο­πώ­λης που είναι από μι­κρός στο επάγ­γελ­μα και πλέον, όπως λέει, κρατά ανοι­κτή την επι­χεί­ρη­σή του μέχρι να κα­τα­φέ­ρει να βγει στην σύ­ντα­ξη: «Πολ­λές μέρες κλεί­νω τα­μείο με 20,30, 40 ευρώ. Σή­με­ρα έχω κάνει εί­σπρα­ξη 7 ευρώ! Και να θέλω δεν μπορώ να βοη­θή­σω πα­ρα­πά­νω, έχω έξοδα που τρέ­χουν και οι­κο­γέ­νεια να συ­ντη­ρή­σω. Πε­ρι­μέ­νω να πε­ρά­σει ο και­ρός να βγω στην σύ­ντα­ξη».

Κι αν θε­ω­ρεί­ται ανα­με­νό­με­νο το βε­ρε­σέ σε τέ­τοιου εί­δους επι­χει­ρή­σεις, πλέον υπάρ­χει και το βε­ρε­σέ σε φαρ­μα­κεία, μετά και την αύ­ξη­ση της συμ­με­το­χής σε φάρ­μα­κα και συ­νή­θως αφορά χρό­νια πά­σχο­ντες, με πολλά και ακρι­βά σκευά­σμα­τα, όπου η συμ­με­το­χή τους και μόνο, αγ­γί­ζει ή και ξε­περ­νά τα 100 ευρώ το μήνα. «Τα φαρ­μα­κεία πλέον δου­λεύ­ουν με βε­ρε­σέ. Συ­ντα­ξιού­χοι, πε­ρι­μέ­νουν να πά­ρουν την σύ­ντα­ξή τους για να μας πλη­ρώ­σουν την συμ­με­το­χή τους που φτά­νει το 50%, 60% και 70%. Εμάς πλέον μας χρω­στούν και οι πο­λί­τες και το κρά­τος. Δεν μπο­ρού­με όμως να κά­νου­με δια­φο­ρε­τι­κά, δεν μπο­ρού­με να πούμε όχι στον άν­θρω­πο που έχει ανά­γκη τα φάρ­μα­κά του. Οι συ­ντα­ξιού­χοι μόλις μας πλη­ρώ­σουν, παίρ­νουν τα φάρ­μα­κα του επό­με­νου μήνα. Εί­μα­στε δη­λα­δή μο­νί­μως έναν μήνα μέσα. Υπάρ­χουν όμως και πε­λά­τες που είναι άνερ­γοι και χρειά­ζο­νται τα φάρ­μα­κά τους, δεν μπο­ρείς να τους τα στε­ρή­σεις. Το τε­φτέ­ρι υπάρ­χει στα φαρ­μα­κεία και με­γα­λώ­νει κάθε μήνα», δη­λώ­νει στην «δ», ο πρό­ε­δρος του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου Δω­δε­κα­νή­σου κ. Νίκος Φου­τού­λης.

Οι ιδιο­κτή­τες συ­νοι­κια­κών κα­τα­στη­μά­των βλέ­πουν το ρευ­στό να εισ­ρέ­ει με το στα­γο­νό­με­τρο στην τα­μεια­κή τους μη­χα­νή και στο κλεί­σι­μο, ψά­χνουν πώς θα εξο­φλή­σουν τους δι­κούς τους προ­μη­θευ­τές και πώς θα κα­λύ­ψουν τα δυ­σβά­στα­χτα λει­τουρ­γι­κά τους έξοδα.