Δεν συντρέχουν λόγοι για να τεθούν σε αυτοδίκαιη αργία αυτοδιοικητικοί

Δεν βρί­σκουν έρεισμα στο νόμο οι φήμες που ανα­πτύ­χθη­καν μετ’ επι­τά­σεως στα τελευ­ταία 24ωρα, σύμφωνα με τις οποίες κιν­δυ­νεύ­ουν να τεθούν σε αυτο­δί­καιη αργία αιρετοί, που παρα­πέ­μπο­νται σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, για κακουρ­γη­μα­τική απιστία με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του Ν.1608/50, περί κατα­χρα­στών δημο­σίου χρή­μα­τος, στην υπόθεση της διά­θε­σης των εσόδων του πρώην Δήμου Αφάντου από τις εκποι­ή­σεις ακι­νή­των στα Κολύ­μπια.

Για την υπόθεση έχει ανα­πτυ­χθεί συγκε­κρι­μένα «σπέ­κουλα» αν και δεν συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις επι­βο­λής του διοι­κη­τι­κού μέτρου της αργίας όπως έχει κρίνει εξάλλου πρό­σφατα και το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους με την υπ’ αρίθμ. 331/2016 γνω­μο­δό­τηση του.

Το Τμήμα E’ του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους έχει γνω­μο­δο­τή­σει, ομο­φώ­νως, ως εξής:

– Για την θέση αιρετού σε κατά­σταση αυτο­δί­καιης αργίας, κατά τις δια­τά­ξεις της παρ. 2 άρθρου 236 του ν. 3852/2010, όπως ήδη ισχύουν, απαι­τεί­ται η συν­δρομή και ισχύς, κατά τον χρόνο εκδό­σεως του αμε­τα­κλή­του βου­λεύ­μα­τος ή της μετα­γε­νέ­στε­ρης αυτού οικείας πράξεως του αρμο­δίου οργάνου και των δυο προ­ϋ­πο­θέ­σεων α) της εκδό­σεως αμε­τα­κλή­του παρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος για κακούρ­γημα και β) της επι­βο­λής ή ισχύος περιο­ρι­στι­κών όρων ή προ­σω­ρι­νής κρα­τή­σεως.

– Η ισχύς του διοι­κη­τι­κού μέτρου της αυτο­δί­καιης αργίας, ανα­τρέ­χει σε χρόνο προ­γε­νέ­στερο της εκδό­σεως της οικείας πράξεως, εφόσον, κατ’ αυτόν τον χρόνο, συνέ­πι­πταν και ίσχυαν και οι δυο, ως άνω, προ­ϋ­πο­θέ­σεις και εξα­κο­λου­θούν να συντρέ­χουν κατά τον χρόνο εκδό­σεως της πράξεως. Περαι­τέρω, δεν επη­ρε­ά­ζει την ισχύ του διοι­κη­τι­κού μέτρου, η σε χρόνο μετα­γε­νέ­στερο από αυτόν της συμ­πτώ­σεως των δυο προ­ϋ­πο­θέ­σεων ή τον χρόνο εκδό­σεως της οικείας πράξεως, άρση της επι­βο­λής ή ισχύος περιο­ρι­στι­κών μέτρων ή προ­σω­ρι­νής κρα­τή­σεως.

Στην ειδι­κό­τερη περί­πτωση του Δήμου Αφάντου, δεν συντρέ­χει μια εκ των ανωτέρω προ­ϋ­πο­θέ­σεων και, συνεπώς, δεν δύναται να τεθούν σε κατά­σταση αργίας οι κατη­γο­ρού­με­νοι αιρετοί καθώς έχουν όλοι ανε­ξαρ­τή­τως οι κατη­γο­ρού­με­νοι αφεθεί ελεύ­θε­ροι χωρίς όρους μετά την απο­λο­γία τους.

Η ως άνω γνω­μο­δό­τηση του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους εκδό­θηκε με αφορμή αμε­τά­κλητη παρα­πο­μπή δημάρ­χου με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Εφετών, το οποίο εκδό­θηκε στις 12-05-2016.

Ο δήμαρ­χος, παρα­πέμ­φθηκε για απιστία σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος περί την υπη­ρε­σία. Με το ίδιο βού­λευμα απο­φα­σί­στηκε η κατάρ­γηση του περιο­ρι­στι­κού όρου της εγγυο­δο­σίας, η οποία του είχε επι­βλη­θεί κατά το στάδιο της ανά­κρι­σης με διάταξη της Ανα­κρί­τριας του 20ου Ειδικού Τμή­μα­τος Εγκλη­μά­των Δια­φθο­ράς, η οποία εκδό­θηκε στις 28-04-2015.

Νομικοί κύκλοι σχο­λί­α­σαν εξάλλου ότι είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολη ως αδύνατη και η κατα­δίκη των κατη­γο­ρου­μέ­νων από το κακουρ­γιο­δι­κείο αφού στην προ­κεί­μενη υπόθεση δεν υπήρξε ελάτ­τωση της περιου­σίας του πρώην Δήμου Αφάντου αφού χρήματα τα οποία πράγ­ματι προ­ο­ρί­ζο­νταν μετά τις εκποι­ή­σεις δύο ακι­νή­των στα Κολύ­μπια για συγκε­κρι­μένα έργα δεν κατέ­λη­ξαν όλα στον προ­ο­ρι­σμό τους αλλά με αυτά καλύ­φθη­καν απο­δε­δειγ­μένα δαπάνες του πρώην Δήμου.

Ήδη εξάλλου το κακουρ­γιο­δι­κείο Δωδε­κα­νή­σου έχει νομο­λο­γή­σει σχετικά με τρείς απο­φά­σεις που εξέδωσε για τον Δήμο Λέρου, τον πρώην Δήμο Ροδίων και τον πρώην Δήμο Αρχαγ­γέ­λου.