Αποφυλακίστηκε με όρους ο 79χρονος Γάλλος παιδίατρος κατηγορούμενος για ασέλγεια σε 7χρονη

• Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών έκανε δεκτή την προ­σφυγή, επι­κα­λού­μενο σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας • Τέσ­σε­ρις αυστη­ροί περιο­ρι­στι­κοί όροι και απα­γό­ρευση επαφής με την ανήλικη

Με το υπ’ αριθμόν 74/2025 βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου απο­φα­σί­στηκε η αντι­κα­τά­σταση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης 79χρονου Γάλλου παι­δί­α­τρου κατη­γο­ρού­με­νου για ασέλ­γεια κατά 7χρονης ανή­λι­κης, υπό την επιβολή περιο­ρι­στι­κών όρων. Η απόφαση ήρθε μετά από προ­σφυγή του κατη­γο­ρού­με­νου κατά του εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου του κ. Σάββα Παυλίδη, το οποίο είχε εκδοθεί στις 16 Απρι­λίου 2025 από τον Ανα­πλη­ρωτή Ανα­κριτή Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Το χρονικό της φρίκης

Ήταν ξημε­ρώ­ματα του Σαβ­βά­του 12 Απρι­λίου όταν το μικρό κορι­τσάκι, που κοι­μό­ταν σε ξεχω­ρι­στό δωμάτιο σε ξενο­δο­χείο στην Ιαλυσό Ρόδου, βρέθηκε αντι­μέ­τωπο με έναν άγνωστο άντρα μέσα στον χώρο του. Τον άντρα εντό­πισε πρώτος ο ανή­λι­κος αδερφός της. Τον πλη­σί­ασε και του είπε: «Δεν είναι το σπίτι σου, πρέπει να φύγεις».

Ο πατέρας έσπευσε αμέσως. Βρήκε το παιδί του σε κατά­σταση πανικού, να κλαίει. Όταν τη ρώτησε τι συνέβη, εκείνη απο­κά­λυψε πως ο ηλι­κιω­μέ­νος άντρας την είχε αγγίξει, την είχε ανα­γκά­σει να γδυθεί και την είχε κακο­ποι­ή­σει.

Η σκηνή που ακο­λού­θησε ήταν χάος. Ο πατέρας έσπρωξε τον 79χρονο εκτός δωμα­τίου.

Φώναξε βοήθεια. Ένοικοι συγκε­ντρώ­θη­καν. Οι αρχές έφτασαν άμεσα.

Η σύλληψη – Οι πρώτες απο­κα­λύ­ψεις

Οι αστυ­νο­μι­κοί της Υπο­διεύ­θυν­σης Δίωξης Εγκλη­μά­των Ρόδου προ­χώ­ρη­σαν σε άμεση σύλληψη του ηλι­κιω­μέ­νου. Στην προ­α­νά­κριση, ο άντρας εμφα­νί­στηκε ψυχρός και σχεδόν απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νος.

Παρα­δέ­χτηκε ότι άγγιξε το παιδί, λέγο­ντας ότι το έκανε «με το χέρι και όχι με άλλο τρόπο». Ανέφερε πως «χάιδευε τα μαλλιά της» και την «φίλησε στο μέτωπο». Στην ερώτηση γιατί το έκανε, απο­κρί­θηκε: «Ήμουν παι­δί­α­τρος… δεν ξέρω, μπορεί να τρε­λά­θηκα».

Η ιατρο­δι­κα­στική έκθεση – Ξεκά­θα­ρες ενδεί­ξεις ασέλ­γειας

Το κορι­τσάκι εξε­τά­στηκε αμέσως από ιατρο­δι­κα­στή. Η έκθεση δεν αφήνει περι­θώ­ρια παρερ­μη­νείας: εντο­πί­στη­καν ερε­θι­σμοί και σημάδια στην ευαί­σθητη περιοχή που δηλώ­νουν πράξεις θωπείας. Το παιδί επι­βε­βαί­ωσε τα γεγο­νότα σε ειδικά εκπαι­δευ­μέ­νους αξιω­μα­τι­κούς.

Οι αστυ­νο­μι­κές αρχές συγκέ­ντρω­σαν επι­πλέον στοι­χεία από το δωμάτιο του ξενο­δο­χείου. Σύμφωνα με τις πρώτες πλη­ρο­φο­ρίες, εντο­πί­στη­καν ίχνη στο δάχτυλο του κατη­γο­ρού­με­νου, επι­βε­βαιώ­νο­ντας τη σωμα­τική επαφή.

Η απο­λο­γία

Κατά την απο­λο­γία του, ο 79χρονος αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες. Υπο­στή­ριξε πως τα τελευ­ταία χρόνια εμφα­νί­ζει συμ­πτώ­ματα άνοιας. Περιέ­γραψε περι­στα­τικά όπου «μπέρ­δεψε τα δωμάτια», «βγήκε στους δρόμους με πιτζά­μες» και έχασε προ­σα­να­το­λι­σμό. Επι­κα­λέ­στηκε ιατρική γνω­μά­τευση για αγγειακή λευ­κο­ε­γκε­φα­λο­πά­θεια.

Σύμφωνα με τον ίδιο, τη νύχτα της επί­θε­σης μπήκε στο δωμάτιο της οικο­γέ­νειας από σύγχυση. Ισχυ­ρί­στηκε πως δεν θυμάται τι συνέβη και πως δεν είχε πρόθεση.

Ωστόσο, το ίδιο το απο­λο­γη­τικό του υπό­μνημα περι­λαμ­βά­νει αντι­φά­σεις. Από τη μία υπο­στη­ρί­ζει ότι «δεν έγινε τίποτα», από την άλλη παρα­δέ­χε­ται την παρου­σία του στο δωμάτιο και επι­κα­λεί­ται «κατά­σταση σύγ­χυ­σης».

Η προ­σφυγή και οι ιατρι­κές  γνω­μα­τεύ­σεις

Στις 25 Απρι­λίου 2025 υπο­βλή­θηκε από τον κατη­γο­ρού­μενο αίτηση αντι­κα­τά­στα­σης της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, η οποία απορ­ρί­φθηκε. Ωστόσο, έγινε δεκτή η υπ’ αριθμόν 6/2025 προ­σφυγή του, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Η απόφαση βασί­στηκε στην εκτί­μηση των δικα­στών ότι, μολο­νότι προ­κύ­πτουν σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής για τις πράξεις για τις οποίες κατη­γο­ρεί­ται, η παρα­μονή του κατη­γο­ρου­μέ­νου σε συν­θή­κες προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης δεν ενδεί­κνυ­ται, λόγω της ιατρι­κής του κατά­στα­σης.

Συγκε­κρι­μένα, από τα έγγραφα που προ­σκο­μί­στη­καν, δια­πι­στώ­θηκε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος πάσχει από νευ­ρο­λο­γι­κής φύσης νόσημα και παρου­σιά­ζει:

– Απώλεια προ­σα­να­το­λι­σμού στον χώρο και τον χρόνο

– Δια­τα­ρα­χές μνήμης

– Ψευ­δαι­σθή­σεις

– Γενι­κευ­μένη μυϊκή αδυ­να­μία

– Αστά­θεια βάδισης

– Δυσκαμ­ψία και τρόμο

Τα παρα­πάνω επι­βε­βαιώ­νο­νται από:

– Την υπ’ αριθμ. 211/13.5.2025 ιατρική βεβαί­ωση της ψυχιά­τρου του Ψυχια­τρι­κού Τμή­μα­τος του Γ.Ν. Τρί­πο­λης

– Γνω­μα­τεύ­σεις 4 ιατρών

– Έγγραφο μίσθω­σης κατοι­κίας που δηλώνει μόνιμη διαμονή στη Ρόδο

Οι περιο­ρι­στι­κοί όροι

Με βάση τα παρα­πάνω, το Συμ­βού­λιο απο­φά­σισε την αντι­κα­τά­σταση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης με τους εξής περιο­ρι­στι­κούς όρους:

1. Εμφά­νιση στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου δια­μο­νής του, το πρώτο πεν­θή­μερο κάθε μήνα.

2. Απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα, έως την ορι­στική εκδί­καση της υπό­θε­σης.

3. Υπο­χρε­ω­τική διαμονή στη δηλω­μένη μισθω­μένη κατοι­κία στη Ρόδο.

4. Απα­γό­ρευση επι­κοι­νω­νίας με την παθούσα και κάθε επαφή με την οικο­γέ­νειά της.

Στο σκε­πτικό του Δικα­στι­κού Συμ­βου­λίου ανα­φέ­ρο­νται και τα εξής:

«Από τα προ­σκο­μι­ζό­μενα έγγραφα, σε συν­δυα­σμό με το από 18.5.2025 έγγραφο μίσθω­σης στη Ρόδο, για το χρονικό διά­στημα από 28.4.2025 έως 31.10.2025, καθώς και από το γεγονός ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος λόγω της σοβαρής κατά­στα­σης της υγείας του δεν θεω­ρεί­ται ύποπτος φυγής, ούτε και θεω­ρεί­ται πιθανή η τέλεση από μέρους του ομοει­δών πράξεων, καθώς και από το γεγονός ότι ο ίδιος έχει λευκό ποινικό μητρώο και δεν προ­έ­κυψε ότι έχει κατη­γο­ρη­θεί άλλη φορά στο παρελ­θόν, το παρόν Συμ­βού­λιο κρίνει ότι θα πρέπει να αντι­κα­τα­στα­θεί η προ­σω­ρινή κράτηση του προ­σφεύ­γο­ντος με τους ακό­λου­θους περιο­ρι­στι­κούς όρους…»

Η απόφαση ελήφθη στις 4 Ιουνίου 2025 και κοι­νο­ποι­ή­θηκε στις εμπλε­κό­με­νες αρχές στις 5 Ιουνίου 2025.

Επόμενα στάδια

Η υπόθεση βρί­σκε­ται σε προ­α­να­κρι­τικό στάδιο και ανα­μέ­νε­ται να παρα­πεμ­φθεί σε τακτική δικά­σιμο. Η κατη­γο­ρία που απο­δί­δε­ται στον κατη­γο­ρού­μενο παρα­μέ­νει ενεργή και η εξέλιξή της θα κριθεί στο πλαίσιο της ακρο­α­μα­τι­κής δια­δι­κα­σίας, με βάση τα απο­δει­κτικά στοι­χεία που θα προ­σκο­μι­στούν ενώπιον του δικα­στη­ρίου.

Η απο­φυ­λά­κιση του κατη­γο­ρού­με­νου δεν συνε­πά­γε­ται παύση της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας, αλλά προ­σω­ρινή μετα­βολή του καθε­στώ­τος κρά­τη­σης ενόψει της εκδί­κα­σης.