Εγινε δεκτή η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων 18 εργαζομένων στο Καζίνο

Με απόφαση που εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έγιναν δεκτές οι αιτή­σεις ασφα­λι­στι­κών μέτρων, που υπέ­βα­λαν 18 απο­λυ­θέ­ντες υπάλ­λη­λοι, κατά της Καζίνο Ρόδου ΑΕ, προ­κει­μέ­νου να ρυθ­μι­στεί προ­σω­ρινά η κατά­σταση της εργα­σια­κής τους σχέσης.

Υπέρ των απο­λυ­θέ­ντων υπαλ­λή­λων είχαν ασκηθεί πρό­σθε­τες παρεμ­βά­σεις από την ΓΣΕΕ, την Ομο­σπον­δία Συλ­λό­γων Εργα­ζο­μέ­νων Τυχερών Παι­χνι­διών και το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου, που εκπρο­σω­πή­θη­καν από την δικη­γόρο κ. Χρυ­σάνθη Υφαντή.

Τους εργα­ζό­με­νους εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Κ. Χαλκιάς και την Καζίνο Ρόδου ΑΕ, οι δικη­γό­ροι κ.κ. Π. Πανιέ­ρας και Χρήστος Κιούλος.

Οι υπάλ­λη­λοι ζήτησαν να υπο­χρε­ω­θεί η εργο­δο­σία να απο­δέ­χε­ται τις υπη­ρε­σίες τους, κατα­βάλ­λο­ντάς τους τις νόμιμες απο­δο­χές μέχρι εκδό­σεως τελε­σι­δί­κου απο­φά­σεως επί της κύριας αγωγής τους αλλά και να κατα­δι­κα­στεί να κατα­βά­λει το ποσό των 1000 ευρώ ως χρη­μα­τική ποινή για κάθε ημέρα που δεν θα απο­δέ­χε­ται τις υπη­ρε­σίες τους.

Οι υπάλ­λη­λοι, μέλη του επι­χει­ρη­σια­κού σωμα­τείου εργα­ζο­μέ­νων του καζίνο Ρόδου, εκθέ­τουν ότι στις αρχές του 2013  η διοί­κηση της εται­ρείας, επι­κα­λού­μενη την ανάγκη μείωσης των δαπανών της, προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στούν έκτακτα προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας, δια­βου­λεύ­θηκε με το σωμα­τείο και ζήτησε την συν­δρομή του για την εξεύ­ρεση κοινά απο­δε­κτής λύσης.

Το σωμα­τείο συγκά­λεσε έκτακτη γενική συνέ­λευση τον Ιούνιο του 2013 και απο­φά­σισε να συναι­νέ­σει στην διευ­θέ­τηση του χρόνου εργα­σίας, στην επι­χεί­ρηση.

Υπε­γράφη σχετικό ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό με την αντί­δικη βάσει του οποίου οι υπάλ­λη­λοι θα προ­σέ­φε­ραν πλέον τις υπη­ρε­σίες τους στην επι­χεί­ρηση, κατά δύο ώρες ολι­γό­τε­ρες εβδο­μα­διαίως κατά την περίοδο από 1 Οκτω­βρίου 2013 έως 31 Μαΐου 2014.

Λίγους μήνες μετά τη λήξη του ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού η διοί­κηση της αντί­δι­κης,  κάλεσε με επι­στολή της τη διοί­κηση του σωμα­τείου σε δια­βού­λευση για την επιβολή του μέτρου της εκ περι­τρο­πής απα­σχό­λη­σης.

Η Καζίνο Ρόδου ΑΕ είχε επι­κα­λε­στεί μείωση του κύκλου εργα­σιών της και όπως εκθέ­τουν οι υπάλ­λη­λοι, από τη δια­βού­λευση που ακο­λού­θησε, απο­δεί­χθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε, παρά μόνο παρου­σί­αζε προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας.

Το τελευ­ταίο πρό­βλημα απο­δί­δουν οι υπάλ­λη­λοι στην αδυ­να­μία της εται­ρείας να συγκρα­τή­σει τα ιδιαί­τερα υψηλά έξοδα διοι­κη­τι­κής λει­τουρ­γίας που είχε καθώς και των λαν­θα­σμέ­νων επι­χει­ρη­μα­τι­κών επι­λο­γών της αλλά και των υψη­λό­τα­των προ­στί­μων που της είχαν επι­βλη­θεί λόγω παρα­βά­σεων της φορο­λο­γι­κής νομο­θε­σίας.

Το σωμα­τείο αρνή­θηκε να συναι­νέ­σει σε οποια­δή­ποτε αλλαγή του εργα­σια­κού καθε­στώ­τος στην επι­χεί­ρηση και η εται­ρεία προέβη σε μονο­μερή επιβολή του μέτρου για τους μήνες από Νοέμ­βριο του έτους 2014 ως και Μάιο του έτους 2015 και για μία ημέρα εβδο­μα­διαίως για κάθε εργα­ζό­μενο.

Εργα­ζό­με­νοι, προ­σέ­φυ­γαν ενώπιον  του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και ζήτησαν με αγωγή τους την κατα­βολή μισθών υπε­ρη­με­ρίας και την ανα­γνώ­ριση της ακυ­ρό­τη­τας του επι­βλη­θέ­ντος μέτρου της εκ περι­τρο­πής απα­σχό­λη­σης.

Εκτι­μούν ότι οι ενέρ­γεια τους αυτή σε συν­δυα­σμό με τη συμ­με­τοχή τους σε απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις εκλή­φθη­σαν ως κήρυξη πολέμου και έκτοτε ξεκί­νησε μία διαρκής επίθεση στους εργα­ζό­με­νους και στο σωμα­τείο.

Τονί­ζουν ότι την 14η Οκτω­βρίου 2015, το σωμα­τείο προ­σκά­λεσε την εται­ρεία σε συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την κατάρ­τιση  νέας συλ­λο­γι­κής σύμ­βα­σης εργα­σίας και 16 μέρες μετά η διοί­κηση απέλυσε 4 υπαλ­λή­λους, ενώ είχαν προ­γραμ­μα­τι­στεί κι άλλες επτά απο­λύ­σεις, οι οποίες όμως ανε­στά­λη­σαν έπειτα από την άμεση αντί­δραση του σωμα­τείου.

Η εται­ρεία όπως επι­ση­μαί­νουν, δια­κή­ρυσσε σε ανα­κοί­νωση της, τη δήθεν άμεση ανάγκη μείωσης του προ­σω­πι­κού της, από 20 άτομα σε πρώτη φάση και σε 30 άτομα σε τελική, με σκοπό δήθεν την επι­βί­ωσή της,  παρότι ένα έτος πριν δια­τρά­νωνε σε αίτησή της ενώπιον των δικα­στη­ρίων την ανάγκη δια­τή­ρη­σης του υπάρ­χο­ντος αριθμού των 216 εργα­ζο­μέ­νων στην επι­χεί­ρηση, προ­κει­μέ­νου να πετύχει την υπαγωγή της στην δια­δι­κα­σία του Πτω­χευ­τι­κού Κώδικα.

Ακο­λού­θη­σαν, όπως τονί­ζουν, οι απο­λύ­σεις των υπο­λοί­πων 10, ενώ προ­σλαμ­βά­νο­νται επο­χια­κοί υπάλ­λη­λοι για να τους ανα­πλη­ρώ­σουν και παρα­πέρα απο­χώ­ρη­σαν από την επι­χεί­ρηση οικειο­θε­λώς άλλοι δέκα εργα­ζό­με­νοι.

Οι κ.κ. Γ. Φρα­τζο­λά­κης και Δημή­τρης Καρα­γε­ωρ­γό­που­λος, πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου των εργα­ζο­μέ­νων στο καζίνο Ρόδου και πρό­ε­δρος της ομο­σπον­δίας, αντί­στοιχα κατέ­θε­σαν στο δικα­στή­ριο ότι είναι προ­σχη­μα­τι­κοί οι λόγοι περί οικο­νο­μι­κής αδυ­να­μίας, που προ­βάλ­λει η επι­χεί­ρηση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι απο­λύ­σεις έγιναν για λόγους αντεκ­δί­κη­σης.

Μάλιστα ανα­φέρ­θη­καν σε επίσημα οικο­νο­μικά στοι­χεία από τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς τους, προ­κύ­πτει ότι παρά τα capital controls και την οικο­νο­μική κρίση, τα κέρδη της επι­χεί­ρη­σης έχουν αυξηθεί το 2015 σε σχέση με αυτά του 2014.

Ο κ. Π. Καμα­ρι­νός, που κατέ­θεσε υπέρ της Καζίνο Ρόδου ΑΕ, υπο­στή­ριξε ότι η μείωση του τζίρου της επι­χεί­ρη­σης σύμφωνα με στοι­χεία των ετών 2008 – 2010 ανέρ­χε­ται σε ποσοστό 46%, ενώ υπο­στή­ριξε ότι κατα­βλή­θη­καν διά­φο­ρες προ­σπά­θειες από την εργο­δο­σία για να υπάρξει συμ­φω­νία με τους εργα­ζό­με­νους ώστε να πιεστεί το κόστος της λει­τουρ­γίας της επι­χεί­ρη­σης, οι οποίες δεν βρήκαν ευήκοα ώτα.