Νέα Δημοκρατία: Πιο κοντά το διαζύγιο!

Αθήνα, 30

Κοντύ­τερα από ποτέ έφερε το φάσμα της διά­σπα­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας το φιάσκο της περα­σμέ­νης Κυρια­κής με τη ματαί­ωση της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας για την ανά­δειξη νέου προ­έ­δρου στο κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης.

Μια εβδο­μάδα περίπου μετά, η ψηφο­φο­ρία εξα­κο­λου­θεί να είναι στον αέρα, αφού τα ελά­χι­στα στελέχη που απέ­μει­ναν στην απο­δε­κα­τι­σμένη από τις παραι­τή­σεις και τις αποχές Κεντρική Εφο­ρευ­τική Επι­τροπή (ΚΕΦΕ) δυσκο­λεύ­ο­νται να βρουν αξιό­πι­στη εται­ρεία πλη­ρο­φο­ρι­κής που να εγγυά­ται τον ορισμό νέας ημε­ρο­μη­νίας για να στηθούν οι κάλπες πριν από τις γιορτές των Χρι­στου­γέν­νων.

Το ζήτημα, ωστόσο, το οποίο ανα­δεί­χθηκε από το βατερλό της 22ας Νοεμ­βρίου δεν περιο­ρί­ζε­ται στις «τεχνι­κές αστο­χίες» μιας εται­ρείας, που, όπως φαί­νε­ται, επελέγη με πελα­τειακά κρι­τή­ρια. Και, πάντως, υπερ­βαί­νει τις υποψίες για «δολιο­φθορά» και τους βολι­κούς ισχυ­ρι­σμούς για «σαμπο­τάζ» που δια­τυ­πώ­νο­νται από πολλές πλευρές, δίχως, όμως, να υπο­δει­κνύ­ε­ται κανείς πιθανός δολιο­φθο­ρέας.

Αντι­θέ­τως, κοινή πεποί­θηση απο­τε­λεί ότι πίσω από τις προ­φα­νείς οργα­νω­τι­κές αδυ­να­μίες της υπερ­χρε­ω­μέ­νης Νέας Δημο­κρα­τίας, τις οποίες έφερε στο φως η ματαί­ωση των εκλογών, υπο­κρύ­πτο­νται οι πολι­τι­κές δια­στά­σεις του βαθύ­τα­του διχα­σμού που επι­κρα­τεί στο εσω­τε­ρικό της κεντρο­δε­ξιάς παρά­τα­ξης και ο οποίος πολύ δύσκολα θα ξεπε­ρα­στεί ανε­ξάρ­τητα από το ποιος θα εκλεγεί στην ηγεσία της Νέας Δημο­κρα­τίας.

Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι ενώ όλοι -λιγότερο ή περισσότερο- ήξεραν ότι με την προ­ε­τοι­μα­σία που είχε γίνει ήταν αδύ­να­τον να διε­ξα­χθεί ομαλά η εκλο­γική δια­δι­κα­σία, ουδείς -από τον γραμ­μα­τέα του κόμ­μα­τος Ανδρέα Παπα­μι­μίκο, τον μετα­βα­τικό πρόεδρο Βαγγέλη Μεϊ­μα­ράκη ή τα επι­τε­λεία των άλλων υπο­ψη­φίων που εκπρο­σω­πού­νταν στη  «δια­βό­ητη» ΚΕΦΕ- έκανε το παρα­μι­κρό για να απο­τρέ­ψει το φιάσκο της περα­σμέ­νης Κυρια­κής, ενώ ήταν σαφές, του­λά­χι­στον από την προη­γού­μενη μέρα, ότι το ηλε­κτρο­νικό σύστημα δεν επρό­κειτο να λει­τουρ­γή­σει.

Επειτα από αυτό, οι δια­κι­νού­με­νοι όλο το προη­γού­μενο διά­στημα στα πέριξ της Συγγρού ψίθυροι, σύμφωνα με τους οποίους «η σκληρή αντι­πα­ρά­θεση για την ηγεσία κυο­φο­ρεί το σπέρμα της επι­κεί­με­νης διά­σπα­σης», άρχισαν πλέον να γίνο­νται κραυγές, καθώς όλο και περισ­σό­τε­ροι βλέπουν ότι «είναι ζήτημα χρόνου πότε από τα κομ­μά­τια και τα θρύψαλα της Νέας Δημο­κρα­τίας θα ανα­δει­χθούν νέοι πολι­τι­κοί σχη­μα­τι­σμοί». Ηδη στο παρα­σκή­νιο γίνεται λόγος για επι­κεί­μενο δια­ζύ­γιο ανάμεσα στη δεξιά πτέρυγα και σε εκεί­νους που τοπο­θε­τού­νται στον «μεσαίο χώρο», σύμφωνα με τον όρο που εισή­γαγε ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Κώστας Καρα­μαν­λής, ο οποίος ακόμη και σε αυτή την κρίσιμη συγκυ­ρία απέφυγε να τοπο­θε­τη­θεί.

Στο πλαίσιο αυτό, δεν προ­κά­λεσε ιδιαί­τερη έκπληξη ο αφο­ρι­σμός του παραι­τη­θέ­ντος μετα­βα­τι­κού προ­έ­δρου Βαγγέλη Μεϊ­μα­ράκη, ο οποίος δίνο­ντας τη δική του εκδοχή των γεγο­νό­των που οδή­γη­σαν στο φιάσκο επέ­σεισε τον κίνδυνο της διά­λυ­σης. «Σε μια περίοδο επι­κίν­δυ­νων διεθνών ανα­κα­τα­τά­ξεων, είναι σαφές ότι κάποιοι επι­διώ­κουν την πολυ­διά­σπαση του ελλη­νι­κού πολι­τι­κού συστή­μα­τος και τη διάλυση του μονα­δι­κού μεγάλου κόμ­μα­τος, της Ν.Δ., που απο­τε­λεί την εγγύηση για τη στα­θε­ρό­τητα και την προ­ο­πτική της χώρας», υπο­στή­ριξε ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης.

Το ρήγμα

Μεϊ­μα­ράκη – Σαμαρά

Με τη συγκε­κρι­μένη δήλωσή του ο τέως πρό­ε­δρος πήγε ένα βήμα παρα­πέρα τη συζή­τηση που ο ίδιος άνοιξε για το βαθύ ρήγμα στη σχέση με τον προ­κά­τοχό του στην κομ­μα­τική ηγεσία Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος του παρέ­δωσε τη σκυτάλη μετά το δημο­ψή­φι­σμα της 5ης Ιουλίου. Δεν ήταν μόνο οι υπαι­νιγ­μοί που χρη­σι­μο­ποί­ησε για τις δου­λειές που πήρε από την κυβέρ­νηση Σαμαρά η εται­ρεία που δεν κατά­φερε να οργα­νώ­σει τις εκλογές, ούτε η επι­θε­τική διάθεση με την οποία αντι­με­τώ­πισε τον συνερ­γάτη του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Νίκο Τσιού­τσια, κινού­με­νος ενα­ντίον του στον διά­δρομο της Βουλής.  Εκείνο που, πολύ περισ­σό­τερο, έκανε αρκε­τούς να ανα­ρω­τη­θούν «πού το πάει ο Μεϊ­μα­ρά­κης;» ήταν οι παραι­νέ­σεις που απηύ­θυνε προς όσους ήρθαν στην πορεία στη Νέα Δημο­κρα­τία, καλώ­ντας τους «να δεί­χνουν σεβασμό σε όσους είναι 41 χρόνια στο κόμμα». Δεν χρειά­ζε­ται, άλλωστε, να είναι κανείς πολύ καχύ­πο­πτος για να αντι­λη­φθεί ότι δεν αφο­ρού­σαν μόνο τους προ­ερ­χό­με­νους από τον ΛΑΟΣ κυρίους Μάκη Βορίδη και Αδωνι Γεωρ­γιάδη, τους οποίους κατο­νό­μασε, αλλά, όπως όλοι κατά­λα­βαν, τόσο τον έτερο ανθυ­πο­ψή­φιό του Από­στολο Τζι­τζι­κώ­στα όσο και τον πρώην πρω­θυ­πουργό Αντώνη Σαμαρά.

Με τον προ­κά­τοχό του, άλλωστε, στην ηγεσία της Συγγρού, ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης έχει να μιλήσει από το βράδυ των εκλογών της 20ής Σεπτεμ­βρίου, όταν ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός τού ζήτησε να μη σπεύσει να ανοίξει ζήτημα δια­δο­χής και εκείνος έκανε το ακριβώς αντί­θετο την επομένη. Οι σχέσεις τους επι­βα­ρύν­θη­καν από τη στιγμή που πολλά σαμα­ρικά στελέχη και βου­λευ­τές υπο­στή­ρι­ξαν την υπο­ψη­φιό­τητα του κ. Τζι­τζι­κώ­στα, ενώ από το περι­βάλ­λον του παραι­τη­θέ­ντος προ­έ­δρου εδώ και καιρό υπο­στη­ρι­ζό­ταν ότι «ο μηχα­νι­σμός της Συγγρού που είχε ανα­δει­χθεί στα κομ­μα­τικά αξιώ­ματα την περίοδο Σαμαρά ήταν εχθρι­κός προς τον πρόεδρο».

Το περι­βάλ­λον του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού εκφρά­ζει έκπληξη για τη στάση του κ. Μεϊ­μα­ράκη, για τον οποίο σαμα­ρι­κοί βου­λευ­τές υπο­στη­ρί­ζουν ότι «συμπε­ρι­φέ­ρε­ται με αχα­ρι­στία». Οπως ανα­φέ­ρουν, «τα δύο πιο σημα­ντικά αξιώ­ματα που πήρε στη ζωή του ο Βαγ­γέ­λης του τα έδωσε ο Σαμαράς. Εκείνος τον έκανε πρόεδρο της Βουλής και πρόεδρο της Νέας Δημο­κρα­τίας. Τι τον έπιασε λοιπόν τώρα και τα βάζει με τον Αντώνη;».

Δύο απόψεις στη Ν.Δ.

Ανε­ξάρ­τητα πάντως από τις αφορμές, η διά­σταση Μεϊ­μα­ράκη – Σαμαρά απέ­κτησε στην πορεία και ιδε­ο­λο­γι­κού χαρα­κτήρα αίτια, που σχε­τί­ζο­νται άμεσα με τη στάση της Νέας Δημο­κρα­τίας έναντι της κυβέρ­νη­σης τόσο πριν από τις βου­λευ­τι­κές εκλογές του περα­σμέ­νου Σεπτεμ­βρίου όσο και μετά από αυτές. Είναι γνωστό ότι στελέχη προ­σκεί­μενα στον πρώην πρω­θυ­πουργό δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι την τακτική που ακο­λού­θησε ο διά­δο­χος του κ. Σαμαρά, τόσο όταν είπε «ανε­πι­φύ­λα­κτα “ναι” στο μνη­μό­νιο Τσίπρα» όσο και όταν παρα­μο­νές των εκλογών άφηνε ανοικτό το ενδε­χό­μενο συγκυ­βέρ­νη­σης με τον ΣΥΡΙΖΑ και «επέ­μεινε να… προ­σκλη­θεί στην Κου­μουν­δού­ρου για καφέ».

Σε όσους επι­κρί­νουν τη στάση του παραι­τη­θέ­ντος αρχηγού της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, δεν πέρασε απα­ρα­τή­ρητο ότι κατά τη μετα­με­σο­νύ­κτια τηλε­ο­πτική αντι­πα­ρά­θεση που είχε με τον κ. Γεωρ­γιάδη (την περα­σμένη Δευτέρα στο STAR) ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης μίλησε «ανοικτά και δημόσια για τις δύο απόψεις που συνυ­πάρ­χουν στη Νέα Δημο­κρα­τία», υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η δεξιά πτέρυγα είναι μειο­ψη­φική. Θύμισε, μάλιστα -με νόημα, κατά πολλούς- ότι η απο­χώ­ρηση του κ. Κωστή Στε­φα­νό­που­λου το 1985 δεν εμπό­δισε τη Νέα Δημο­κρα­τία του κ. Κων­στα­ντί­νου Μητσο­τάκη να φτάσει στο 48%. Τασ­σό­με­νος, εξάλλου, υπέρ της συνεν­νό­η­σης με την κυβέρ­νηση, ο κατά τα άλλα εκρη­κτι­κός πολι­τι­κός που λίγες ώρες αργό­τερα παρέ­δωσε τη σκυτάλη του μετα­βα­τι­κού προ­έ­δρου στον γραμ­μα­τέα της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας Γιάννη Πλα­κιω­τάκη σχεδόν προ­α­νήγ­γειλε την πρω­το­βου­λία του κ. Τσίπρα που εκδη­λώ­θηκε τέσ­σε­ρις μέρες αργό­τερα με την πρό­σκληση για σύγκληση του Συμ­βου­λίου των Πολι­τι­κών Αρχηγών.

«Εμείς είμαστε ένα σύγ­χρονο κεντρο­δε­ξιό κόμμα και δεν μπορεί να παρα­συ­ρό­μα­στε από ακρό­τη­τες και λαϊ­κι­σμούς», είπε στην ίδια εκπομπή. «Αν ο κ. Τσίπρας λογι­κευ­τεί, δεν θα τον στη­ρί­ξουμε;», διε­ρω­τή­θηκε εξη­γώ­ντας ότι αυτό μπορεί να συμβεί «αν δούμε διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές ή απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις». Σε συν­δυα­σμό με το γεγονός ότι ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης ήταν ο μόνος από τους τέσ­σε­ρις υπο­ψή­φιους αρχη­γούς της Νέας Δημο­κρα­τίας που δεν πήρε θέση όταν δρο­μο­λο­γή­θη­καν οι εξε­λί­ξεις για τη σύσκεψη των αρχηγών, αρκετοί στη Νέα Δημο­κρα­τία υπο­στη­ρί­ζουν ότι «η διάθεση για συνεν­νό­ηση ή μη με την κυβέρ­νηση συνιστά πλέον το κυρί­αρχο στοι­χείο από το οποίο θα εξαρ­τη­θεί η δια­σφά­λιση της ενό­τη­τας της Νέας Δημο­κρα­τίας μέσα σε ένα απο­λύ­τως ασταθές πολι­τικό περι­βάλ­λον.

Οι ισορ­ρο­πίες του

Γ. Πλα­κιω­τάκη

Δεν πέρασε, εξάλλου, απα­ρα­τή­ρητη η ισορ­ρο­πι­στική τακτική που προ­σπά­θησε να τηρήσει ο νέος μετα­βα­τι­κός πρό­ε­δρος, ο οποίος προτού λάβει την απόφαση για το αν έπρεπε να συμ­με­τά­σχει στη σύσκεψη ζήτησε τη συμ­βουλή των τριών πρώην πρω­θυ­πουρ­γών Κων­στα­ντί­νου Μητσο­τάκη, Κώστα Καρα­μανλή και Αντώνη Σαμαρά, όπως και των υπο­ψή­φιων αρχηγών, οι οποίοι -με εξαί­ρεση τον κ. Μεϊ­μα­ράκη που δεν πήρε δημόσια θέση- εξέ­φρα­σαν την έντονη δυσφο­ρία για τον χρόνο εκδή­λω­σης της πρω­θυ­πουρ­γι­κής πρω­το­βου­λίας.

Εκανε, μάλιστα, αίσθηση η έντονη αντί­δραση του υπο­ψή­φιου προ­έ­δρου Κυριά­κου Μητσο­τάκη. «Ακόμα ηχούν στα αυτιά μου οι προ­ε­κλο­γι­κές βαρύ­γδου­πες δηλώ­σεις του πρω­θυ­πουρ­γού “ή τους τελειώ­νουμε ή μας τελειώ­νουν”», ανέφερε και πρό­σθεσε: «Αν ο κ. Τσίπρας ψάχνει συνε­νό­χους στη διάλυση του Ασφα­λι­στι­κού, να ψάξει αλλού. Αν ψάχνει συνεν­νό­ηση για τα θέματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής, τότε βεβαίως είμαστε ανοι­χτοί να συζη­τή­σουμε. Σε αυτά τα ζητή­ματα δεν χωρούν χωρι­στές κομ­μα­τι­κές γραμμές». Για «προ­σπά­θεια του κ. Τσίπρα να δημιουρ­γή­σει εσω­τε­ρικά προ­βλή­ματα στη Ν.Δ. και όχι να βρει συναί­νεση για τη χώρα» έκανε λόγο ο κ. Γεωρ­γιά­δης, ενώ ο κ. Τζι­τζι­κώ­στας μίλησε για «προ­σχη­μα­τική» και «πολι­τικά ύποπτη» πρω­το­βου­λία. Και οι τρεις τους συμ­φώ­νη­σαν ότι ο κ. Πλα­κιω­τά­κης δεν δια­θέ­τει την πολι­τική νομι­μο­ποί­ηση για να δεσμεύ­σει τη Νέα Δημο­κρα­τία και πρό­τει­ναν να συγκλη­θεί η Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα για να καθο­ρί­σει τη στάση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης.

Αγώνας δρόμου

από την ΚΕΦΕ

Κι ενώ καλά κρατεί το blame game για τους υπεύ­θυ­νους του φιάσκου με το ηλε­κτρο­νικό μπλακ άουτ της περα­σμέ­νης Κυρια­κής, τίποτε δεν εγγυά­ται ότι θα αντι­με­τω­πι­στούν εγκαί­ρως τα προ­βλή­ματα έτσι ώστε μέσα στα ασφυ­κτικά περι­θώ­ρια που υπάρ­χουν μέχρι τις γιορτές να προ­λά­βει να εκλεγεί ο νέος πρό­ε­δρος πριν από την αλλαγή του χρόνου.

Από τις συνε­δριά­σεις της ΚΕΦΕ απέχουν αρκετά μέλη της, ενώ, μετά την εγκα­τά­λειψη της προ­ε­δρίας της από τον γραμ­μα­τέα της Πολι­τι­κής Επι­τρο­πής Ανδρέα Παπα­μι­μίκο, ούτε ο αρχαιό­τε­ρος βου­λευ­τής Γιάννης Τρα­γά­κης απε­δέ­χθη να ασκήσει αυτόν τον ρόλο, δημιουρ­γώ­ντας πολλές απορίες για το αν οι επεί­γου­σες απο­φά­σεις που πρέπει να ληφθούν θα έχουν την απα­ραί­τητη θεσμική και πολι­τική νομι­μο­ποί­ηση.

Για να μη μείνει, πάντως, ακέφαλη η Ν.Δ. επί μακρόν θα πρέπει η πρώτη ψηφο­φο­ρία να γίνει στις 13 Δεκεμ­βρίου, για να μπορεί, εφόσον δεν συγκε­ντρώ­σει κανείς το 50%, να διε­ξα­χθεί η επα­να­λη­πτική ψηφο­φο­ρία στις 20 του μηνός. Στα ασφυ­κτικά αυτά περι­θώ­ρια, όμως, των δύο εβδο­μά­δων, παρόλο που έχουν πλέον ξεκι­νή­σει συζη­τή­σεις με σοβαρές εται­ρείες, είναι αρκετοί αυτοί που αμφι­βάλ­λουν αν θα γίνει κατορ­θωτή η ομαλή διε­ξα­γωγή της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας. Το μεγάλο ζήτημα, άλλωστε, είναι οι υποψίες για την παρα­βί­αση του αδιά­βλη­του με την απο­τροπή των διπλο­ψη­φιών, που επι­τά­θηκε περισ­σό­τερο μετά τις αλλη­λο­κα­τη­γο­ρίες για την επιλογή της InfoSolutions και τις απόψεις για το ποιος επω­φε­λή­θηκε από το φιάσκο.

Ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης, ο οποίος συγκέ­ντρωσε τα πυρά των ανθυ­πο­ψη­φίων του, αν και παραι­τή­θηκε με 24 ώρες καθυ­στέ­ρηση, πέρασε στην αντε­πί­θεση απορ­ρί­πτο­ντας τις αιτιά­σεις που του προ­σή­ψαν. Ο ίδιος, περι­γρά­φο­ντας τα γεγο­νότα από τη δική του σκοπιά, επέ­μεινε ότι δεν του είχε επι­τρα­πεί η εμπλοκή στην οργά­νωση των εκλογών επειδή οι συνυ­πο­ψή­φιοί του επέ­μει­ναν ότι εκ του κατα­στα­τι­κού του κόμ­μα­τος η απο­κλει­στική ευθύνη ανήκε στην ΚΕΦΕ. Η τελευ­ταία όμως, που απαρ­τι­ζό­ταν κυρίως από στελέχη που είχαν ανα­δει­χθεί επί προ­ε­δρίας Σαμαρά, δεν έλαβε υπ’ όψιν τις προει­δο­ποι­ή­σεις που είχε απευ­θύ­νει όταν είχε παρέμ­βει παλαιό­τερα σε συνε­δρί­ασή της, εκτο­ξεύ­ο­ντας μάλιστα βαρείς χαρα­κτη­ρι­σμούς ενα­ντίον τόσο του γραμ­μα­τέα Ανδρέα Παπα­μι­μί­κου όσο και του γενικού διευ­θυ­ντή Κώστα Τσιμάρα.

«Το Σάββατο πριν από τις εκλογές δυστυ­χώς οι φόβοι που είχα εκφρά­σει επι­βε­βαιώ­θη­καν», υπο­στη­ρί­ζει ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης. Κατά την περι­γραφή του, τα tablets μέσω των οποίων θα γινόταν η διο­χέ­τευση των στοι­χείων των ψηφο­φό­ρων στην κεντρική βάση δεδο­μέ­νων εστά­λη­σαν αργά στα εκλο­γικά κέντρα χωρίς τον απα­ραί­τητο εξο­πλι­σμό. Επίσης, δεν εστά­λη­σαν εγκαί­ρως ούτε οι κωδικοί για να ανοίξει το σύστημα, ενώ δεν εκπαι­δεύ­τη­καν οι χει­ρι­στές και δεν έγινε δοκι­μα­στική πρόβα, όπως είχε συμ­βα­τικά την υπο­χρέ­ωση να κάνει η εται­ρεία, η οποία επίσης δεν βασί­στηκε στη σωστή τεχνο­λο­γική μέθοδο για να ανοίξει και να λει­τουρ­γή­σει το σύστημα.

Η «σου­ρε­α­λι­στική

εμφά­νιση»

Τα ερω­τή­ματα που ανα­κύ­πτουν, πάντως, είναι αμεί­λι­κτα, καθώς μετά από όλα αυτά κανείς δεν ζήτησε εγκαί­ρως την αναβολή της ψηφο­φο­ρίας. «Από τα ξημε­ρώ­ματα της Κυρια­κής και κάθε μία ώρα μέχρι τη στιγμή που απο­φα­σί­στηκε η αναβολή της δια­δι­κα­σίας, η εται­ρεία ζητούσε παρά­ταση μιας ώρας», ανα­φέ­ρει ο κ. Μεϊ­μα­ρά­κης μετα­φέ­ρο­ντας την ευθύνη στην ΚΕΦΕ που «ήταν σε διαρκή συνε­δρί­αση». Παρι­στά­με­νοι στη συνε­δρί­αση μιλούν για «σου­ρε­α­λι­στική εμφά­νιση» του υπεύ­θυ­νου της InfoSolutions και ανα­ρω­τιού­νται πώς και μόνο από αυτή την εικόνα που εξέ­πε­μπε δεν αντε­λή­φθη­σαν όσοι του είχαν ανα­θέ­σει τη δουλειά ότι ήταν αδύνατο να φέρει εις πέρας ένα τέτοιο εγχεί­ρημα.

Κατά γενική ομο­λο­γία, η απόφαση για αναβολή της ψηφο­φο­ρίας αλλάζει τους συσχε­τι­σμούς που είχαν δια­μορ­φω­θεί κατά τη δίμηνη προ­ε­κλο­γική περίοδο. Δύσκολα, ωστόσο, μπορεί να προ­δι­κά­σει κανείς προς τα πού θα στραφεί η οργή και η αγα­νά­κτηση που εξέ­φρα­ζαν οι χιλιά­δες Νεο­δη­μο­κρά­τες που πήγαν πρωί-πρωί στα εκλο­γικά κέντρα και έφυγαν άπραγοι.

Κάποιες πρώτες εκτι­μή­σεις «γαλά­ζιων» στε­λε­χών θέλουν η παρά­δοση της προ­ε­δρίας από τον κ. Μεϊ­μα­ράκη να προ­κλή­θηκε επειδή στο επι­τε­λείο του αντι­λή­φθη­καν ότι μπο­ρούσε να του χρεωθεί το φιάσκο, όπως επε­δί­ω­καν οι αντί­πα­λοί του. Από την άλλη, οι ανθυ­πο­ψή­φιοί του ευελ­πι­στούν ότι με την ψυχραι­μία που επέ­δει­ξαν θα επι­βρα­βευ­τούν από τους Νεο­δη­μο­κρά­τες και για τον λόγο ότι σε αντί­θεση με τον κ. Μεϊ­μα­ράκη ζητούν να εκλε­γούν για να αλλά­ξουν ριζικά τη Νέα Δημο­κρα­τία.