Ελπίδα Ατσίδη: «Η δημοτική αρχή πρέπει να αφοσιωθεί στην παραγωγή έργου για να βελτιωθούν βασικά ζητήματα καθημερινότητας»

Κυρία Ατσίδη, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε με ένα σχόλιό σας για την πορεία της νέας δημο­τι­κής αρχής.

Δεν θα έλεγα ότι έχει δώσει σημα­ντικά δείγ­ματα γραφής η δημο­τική αρχή έως τώρα. Ανα­λώ­θη­καν ο επι­κε­φα­λής και όλα τα στελέχη της στο να κατη­γο­ρούν και να στη­λι­τεύ­ουν την προη­γού­μενη δημο­τική αρχή, ενώ ταυ­τό­χρονα δεν ήταν έτοιμοι, δεν μελέ­τη­σαν, δεν προ­ε­τοι­μά­στη­καν για τη δια­χεί­ριση των αναγκών και προ­βλη­μά­των του νησιού. Γι’ αυτό και τη θερινή περίοδο, λόγω της αυξη­μέ­νης του­ρι­στι­κής κίνησης, τα προ­βλή­ματα διο­γκώ­θη­καν με απο­τέ­λε­σμα η εικόνα της Ρόδου να μην είναι η καλύ­τερη δυνατή.

Και δεν υπάρ­χουν δικαιο­λο­γίες, διότι όλοι γνω­ρί­ζουμε τις επι­πρό­σθε­τες ανάγκες που προ­κύ­πτουν κάθε σεζόν. Δεν υπήρξε προ­φα­νώς, όμως η ανα­γκαία μέριμνα για την δια­χεί­ρισή τους.

Πρέπει, λοιπόν, έστω και τώρα να αφο­σιω­θεί η δημο­τική αρχή στην παρα­γωγή έργου προ­κει­μέ­νου να βελ­τιω­θούν βασικά ζητή­ματα καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

Ποια πιστεύ­ετε ότι είναι τα κυριό­τερα προ­βλή­ματα του νησιού;

Είναι πολλά τα ανοιχτά μέτωπα. Το κυκλο­φο­ριακό πρό­βλημα έχει διο­γκω­θεί και το μόνο που ακούμε είναι κάποια ευχο­λό­για… Υπάρ­χουν επίσης πολλές παρα­τυ­πίες όσον αφορά στους κοι­νό­χρη­στους χώρους. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει για το δικό του προ­σω­πικό συμ­φέ­ρον, χωρίς να υπάρχει κανένας έλεγχος. Η εικόνα του νησιού είναι απο­καρ­διω­τική με τους υπερ­χει­λι­σμέ­νους κάδους σε κάθε σημείο της και την έλλειψη φωτι­σμού. Να αναφέρω επίσης την παρου­σία των μετα­να­στών στο κέντρο της πόλης… Το φαι­νό­μενο το είχαμε δει και πέρυσι και όλα τα ΜΜΕ είχαν οργιά­σει απαι­τώ­ντας από το Δήμο και την Περι­φέ­ρεια να δώσει λύσεις. Αυτή τη φορά δεν στο­χο­πο­εί­ται, όλως τυχαίως, η δημο­τική αρχή…

Εν τω μεταξύ, η προη­γού­μενη δημο­τική αρχή είχε φρο­ντί­σει για την απο­μά­κρυνση των μετα­να­στών και τη φιλο­ξε­νία τους σε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες με πρω­το­βου­λία του ίδιου του δημάρ­χου. Φέτος δεν υπάρχει καμία μέριμνα για τους ανθρώ­πους αυτούς, που δια­βιούν κάτω από άθλιες συν­θή­κες. Και όλο αυτό το θέαμα το αντι­κρί­ζουμε καθη­με­ρινά όλοι εμείς και οι επι­σκέ­πτες του νησιού.

Αφήσατε έντονα το στίγμα σας με τις παρεμ­βά­σεις σας στο δημο­τικό συμ­βού­λιο. Δια­τη­ρείτε σχέσεις και επαφές με την παρά­ταξη της μεί­ζο­νος αντι­πο­λί­τευ­σης;

Με την παρά­ταξη διατηρώ πολύ καλές σχέσεις. Με τον επι­κε­φα­λής επι­κοι­νωνώ συχνά. Παρα­κο­λουθώ όλα τα τεκται­νό­μενα, όλα όσα συμ­βαί­νουν στο Δήμο και στο νησί. Αυτό που δια­πί­στωσα στο διά­στημα που βρέθηκα στα έδρανα του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, είναι ότι δεν μας επέ­τρε­παν να ανα­δεί­ξουμε τα προ­βλή­ματα που θέλαμε, καθώς στις συνε­δριά­σεις κυριαρ­χού­σαν τα προ­σβλη­τικά σχόλια και επι­κρα­τούσε γενικώς ένα κλίμα έντασης. Υπήρχαν συμπε­ρι­φο­ρές και στάσεις που αμαυ­ρώ­νουν τους δημο­κρα­τι­κούς θεσμούς. Δεν υπήρχε ο απαι­τού­με­νος σεβα­σμός προς τα μέλη της μειο­ψη­φίας. Θεω­ρού­σαν πως ό,τι και αν λέγαμε θα ήταν αρνη­τικό, πράγμα που δεν ισχύει. Προ­σω­πικά, είχα τονίσει επα­νει­λημ­μέ­νως ότι είμαι άνθρω­πος της συνερ­γα­σίας και της συναί­νε­σης. Ακόμα και τώρα, αν αντι­λη­φθώ κάποιο πρό­βλημα θα προ­σπα­θήσω να επι­κοι­νω­νήσω με την αρμόδια υπη­ρε­σία για να ενη­με­ρώσω. Αυτό θεωρώ ότι είναι το σωστό. Λυπάμαι, γιατί η δημο­τική αρχή δεν έδειξε την απαι­τού­μενη πρόθεση συνερ­γα­σίας. Παρόλα αυτά δια­τεί­νο­νται ότι είναι υπέρ της συναί­νε­σης. Άλλα λένε, άλλα υπό­σχο­νται και άλλα γίνο­νται. Πρέπει όμως να υπάρχει μία συνέ­πεια στο λόγο και στις πράξεις μας. Επι­τέ­λους, να απο­δεί­ξουμε ότι αγαπάμε τον τόπο μας, ότι λει­τουρ­γούμε με πνεύμα συλ­λο­γι­κό­τη­τας και όχι να επι­διώ­κουμε την αυτο­προ­βολή μας για ιδιο­τε­λείς σκοπούς. Απαι­τού­νται λύσεις και μάλιστα άμεσα.

Πώς σχο­λιά­ζετε την ισχνή εκπρο­σώ­πηση και συμ­με­τοχή των γυναι­κών στο δημο­τικό συμ­βού­λιο;

Πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι ισχυ­ρό­τερη η εκπρο­σώ­πηση γυναι­κών στο δημο­τικό συμ­βού­λιο. Αυτή τη φορά η παρου­σία τους είναι ισχνό­τερη από ποτέ. Στις εκλογές βλέ­πουμε να παί­ζο­νται πολλά, να υπάρ­χουν συμ­μα­χίες μεταξύ ανδρών και οι γυναί­κες να τίθε­νται εκτός. Είναι ένα παι­χνίδι των ανδρών που λει­τουρ­γεί εις βάρος των γυναι­κών… και θα έλεγα πως λει­τουρ­γεί τελικά και εις βάρος της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης. Η συμβολή των γυναι­κών θα μπο­ρούσε να είναι πρό­σφορη στον τόπο. Οι γυναί­κες είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κές σε όποιο ρόλο και αν ανα­λά­βουν και σίγουρα η προ­σφορά τους στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση θα ήταν κατα­λυ­τική.

Υπη­ρε­τείτε τη Δημόσια Εκπαί­δευση από θέση ευθύνης. Πόσο νευ­ραλ­γι­κός είναι ο ρόλος της διευ­θύ­ντριας Επαγ­γελ­μα­τι­κού Λυκείου;

Το σχολείο είναι ένας ζωντα­νός οργα­νι­σμός. Η διευ­θυ­ντική θέση συνε­πά­γε­ται πολλές ευθύνες και υπο­χρε­ώ­σεις. Οφεί­λεις να παρέ­χεις ένα ασφαλές, φιλό­ξενο και λει­τουρ­γικό περι­βάλ­λον για τα παιδιά και τους εκπαι­δευ­τι­κούς.

Ο ρόλος του σχο­λείου μπορεί να παρερ­μη­νεύ­ε­ται συχνά στις μέρες μας. Αντί­θετα, είναι ένα φυτώριο γνώσης, είναι ένας κόμβος κοι­νω­νι­κο­ποί­η­σης. Στο σχολείο τα παιδιά δια­μορ­φώ­νουν στάσεις, θέσεις, απόψεις. Πρέπει να θωρα­κί­σουμε το ρόλο και την απο­στολή του σχο­λείου. Υπάρ­χουν πολλές ελλεί­ψεις στη Δημόσια Παιδεία. Κάνουμε υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες για να κατα­φέ­ρουμε να υπερ­βούμε όλα τα εμπόδια και να δια­σφα­λί­σουμε την εύρυθμη λει­τουρ­γία του σχο­λείου. Και το κάνουμε πάντα με ευαι­σθη­σία και με υψηλή αίσθηση του καθή­κο­ντος, θυσιά­ζο­ντας κάποιες φορές πράγ­ματα από την προ­σω­πική μας ζωή.

Κλεί­νο­ντας κυρία Ατσίδη, πιστεύ­ετε ότι δέχο­νται τα σχολεία του νησιού την απαι­τού­μενη φρο­ντίδα;

Οι ανάγκες δεν τελειώ­νουν ποτέ. Γι΄αυτό, και ποτέ δεν πρέπει να εφη­συ­χα­ζό­μα­στε. Η προη­γού­μενη δημο­τική αρχή έδωσε έμφαση στον τομέα της παι­δείας και έγιναν σημα­ντι­κές παρεμ­βά­σεις στα σχολεία. Όλη αυτή η προ­σπά­θεια πρέπει όμως να έχει συνέ­χεια. Γνωρίζω από προ­σω­πική εμπει­ρία και εμπλοκή πόσο δύσκολο είναι να δρο­μο­λο­γη­θούν οι απαι­τού­με­νες παρεμ­βά­σεις συντή­ρη­σης. Τα πράγ­ματα μπορεί να γίνουν όμως πιο απλά, αρκεί η δημο­τική αρχή να ασπά­ζε­ται και να κατα­νοεί τις εκκο­λα­πτό­με­νες ανάγκες και να παρεμ­βαί­νει ουσια­στικά και πρα­κτικά, όχι πλέον φρούδες υπο­σχέ­σεις.

Να σημειώσω ότι ο δήμαρ­χος δεν έχει συνα­ντή­σει ακόμη όλους/ες τους/τις διευ­θυ­ντές/ντριες των σχο­λείων του νησιού. Συνά­ντησε μόνο τους διευ­θυ­ντές των σχο­λείων της πόλης και οι υπό­λοι­ποι περι­μέ­νουμε ακόμη να μας καλέσει… Ελπίζω να γίνει σύντομα για να έχουμε κι εμείς τη δυνα­τό­τητα να του εκθέ­σουμε τις ανάγκες μας… τα περι­φε­ρειακά σχολεία δεν υπο­λεί­πο­νται σε κάτι σε σχέση με τα άλλα.