Ποινές φυλάκισης για κέντρο μασάζ που άλλαξε χέρια όταν ο δανειστής ζήτησε δικαστικά τα χρήματά του

Με κατα­δίκη των 2 από τους 3 κατη­γο­ρου­μέ­νους ολο­κλη­ρώ­θηκε στο Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου η εκδί­καση υπό­θε­σης που αφορά κέντρο μασάζ και περι­ποί­η­σης στην Νέα Μαρίνα Ρόδου. Στο επί­κε­ντρο βρέθηκε η μετα­βί­βαση του εξο­πλι­σμού της επι­χεί­ρη­σης σε νεο­σύ­στατη εται­ρεία, ενώ είχε ήδη επι­βλη­θεί συντη­ρη­τική κατά­σχεση υπέρ του δανει­στή της ιδιο­κτή­τριας.

Το δικα­στή­ριο επέβαλε στην αλλο­δαπή επι­χει­ρη­μα­τία ποινή φυλά­κι­σης 15 μηνών με ανα­στολή 3 ετών. Στον ημεδαπό γιο της, ο οποίος απέ­κτησε μερίδια της νέας εται­ρείας και ορί­στηκε δια­χει­ρι­στής της, επι­βλή­θηκε φυλά­κιση 10 μηνών, επίσης με ανα­στολή 3 ετών. Ο αλλο­δα­πός συνέ­ται­ρός της κηρύ­χθηκε αθώος.

Για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρέστη ο κ. Άκης Δημη­τριά­δης. Συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του συνε­ταί­ρου που αθω­ώ­θηκε ήταν ο κ. Μανώλης Κου­τσού­κος.

Οι κατη­γο­ρίες και ο εξο­πλι­σμός

Η επι­χει­ρη­μα­τίας είχε παρα­πεμ­φθεί για παρα­βί­αση κατά­σχε­σης και για κατα­δο­λί­ευση δανει­στών. Ο συνέ­ται­ρός της αντι­με­τώ­πιζε κατη­γο­ρίες για συνέρ­γεια και στις 2 πράξεις, ενώ ο γιος της μόνο για συνέρ­γεια στην κατα­δο­λί­ευση. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, στις 22 Δεκεμ­βρίου 2021 η επι­χει­ρη­μα­τίας μετα­βί­βασε όλο τον εξο­πλι­σμό της ατο­μι­κής της επι­χεί­ρη­σης σε ιδιω­τική κεφα­λαιου­χική εται­ρεία. Την εται­ρεία είχε συστή­σει με τον συνέ­ταιρό της και ήταν η ίδια μονα­δική δια­χει­ρί­στρια. Το κεφά­λαιο ήταν 40.000 ευρώ, σε 40.000 μερίδια του 1 ευρώ, και φέρεται να κατα­βλή­θηκε ισο­με­ρώς από τους 2 εταί­ρους. Στην νέα εται­ρεία πέρασαν διοδικό λέιζερ απο­τρί­χω­σης, 3 κρε­βά­τια φυσιο­θε­ρα­πείας ρυθ­μι­ζό­με­νου ύψους και μηχά­νημα αδυ­να­τί­σμα­τος. Πέρασαν επίσης συσκευή σύσφι­ξης, ενυ­δά­τω­σης και καθα­ρι­σμού προ­σώ­που και αδιά­βροχη έγχρωμη οθόνη εξω­τε­ρι­κού χώρου, που χρη­σί­μευε ως δια­φη­μι­στική πινα­κίδα του κατα­στή­μα­τος.

Η μετα­βί­βαση φέρεται να έγινε ενώ ίσχυε απόφαση του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου του 2020, στο πλαίσιο ασφα­λι­στι­κών μέτρων. Η απόφαση διέ­τασσε συντη­ρη­τική κατά­σχεση της κινητής περιου­σίας της επι­χει­ρη­μα­τία έως το ποσό των 12.000 ευρώ, με ειδική αναφορά στο λέιζερ απο­τρί­χω­σης που ήταν εγκα­τε­στη­μένο στο κατά­στημα της Νέας Μαρίνας.

Η πώληση των μερι­δίων

Στις 17 Ιανουα­ρίου 2022, πάντα κατά την κατη­γο­ρία, η επι­χει­ρη­μα­τίας πώλησε όλα τα εται­ρικά της μερίδια. Στον συνέ­ταιρό της πέρασαν 18.000 μερίδια έναντι 18.000 ευρώ και στον γιο της 2.000 μερίδια έναντι 2.000 ευρώ, με τον τελευ­ταίο να ορί­ζε­ται μονα­δι­κός δια­χει­ρι­στής. Η ίδια έπαψε έτσι να έχει οποια­δή­ποτε συμ­με­τοχή στην εται­ρεία. Η πώληση χαρα­κτη­ρί­στηκε από την κατη­γο­ρία εικο­νική, με απο­κλει­στικό σκοπό να μην ικα­νο­ποι­η­θεί ο δανει­στής. Η επι­χει­ρη­μα­τίας φέρεται να μην διέθετε άλλο περιου­σιακό στοι­χείο ή χρήματα σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό.

Τα 2 δάνεια και οι δόσεις

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η υπόθεση έχει αφε­τη­ρία 2 ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά του 2020 ανάμεσα στην επι­χει­ρη­μα­τία και ημεδαπό, κάτοικο Σου­η­δίας. Με το πρώτο, τον Ιανουά­ριο, εκείνος φέρεται να της δάνεισε 12.000 ευρώ. Η επι­στροφή είχε συμ­φω­νη­θεί με 500 ευρώ τον μήνα από την 1η Ιουνίου 2020 έως την 1η Μαΐου 2021 και με 1.000 ευρώ τον μήνα από την 1η Ιουνίου 2021 έως την 1η Δεκεμ­βρίου 2021. Με το δεύτερο, στις 3 Σεπτεμ­βρίου 2020, της δάνεισε 44.000 ευρώ. Η απο­πλη­ρωμή προ­βλε­πό­ταν σε 3 δόσεις, 14.000 ευρώ στις 20 Δεκεμ­βρίου 2021 και από 15.000 ευρώ στις 20 Δεκεμ­βρίου 2022 και 2023. Για το πρώτο δάνειο ο δανει­στής κατέ­θεσε αγωγή στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου τον Μάρτιο του 2021, με δικά­σιμο την 6η Φεβρουα­ρίου 2024. Για τη δόση των 14.000 ευρώ εκδό­θηκε το 2022 διαταγή πλη­ρω­μής, που επι­δό­θηκε στην επι­χει­ρη­μα­τία στις 18 Ιανουα­ρίου 2022. Με τόκους, δικα­στική δαπάνη και έξοδα, η απαί­τηση ανερ­χό­ταν σε 14.847 ευρώ.

Ο επι­με­λη­τής βρήκε άλλη εται­ρεία στο κατά­στημα

Στις 28 Ιανουα­ρίου 2022 δικα­στι­κός επι­με­λη­τής μετέβη στο κατά­στημα της Νέας Μαρίνας για να προ­χω­ρή­σει σε εκτέ­λεση. Όπως ισχυ­ρί­στηκε ο δανει­στής, υπάλ­λη­λοι τον ενη­μέ­ρω­σαν ότι η επι­χεί­ρηση λει­τουρ­γεί πλέον από την εται­ρεία, με τον ίδιο εξο­πλι­σμό. Η εκτέ­λεση ματαιώ­θηκε.Ο δανει­στής υπο­στή­ριξε ότι η κατα­χώ­ριση της εται­ρείας στο εμπο­ρικό μητρώο έγινε στις 18 Ιανουα­ρίου 2022, την ημέρα που επι­δό­θηκε η διαταγή πλη­ρω­μής. Κατά τον ίδιο, στο κατα­στα­τικό δεν ανα­φέ­ρε­ται αν ο εξο­πλι­σμός εισφέρ­θηκε στην εται­ρεία. Ζήτησε μάλιστα, με εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία, αντί­γραφο του σχε­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού ή τιμο­λο­γίου από την εφορία, χωρίς όπως ανέφερε να λάβει απά­ντηση.

Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, η επι­χει­ρη­μα­τίας άσκησε ανακοπή κατά της δια­τα­γής πλη­ρω­μής. Στις 8 Φεβρουα­ρίου 2022 φέρεται να αρνή­θηκε να υπο­δεί­ξει στον επι­με­λητή πού βρί­σκε­ται το κατα­σχε­μένο λέιζερ. Στις 10 Φεβρουα­ρίου 2022 επι­δό­θηκε κατα­σχε­τή­ριο και στην ίδια την εται­ρεία. Αυτή, όπως ανα­φέ­ρε­ται, δεν υπέβαλε την προ­βλε­πό­μενη δήλωση μέσα στην προ­θε­σμία των 8 ημερών. Την ίδια ημέρα ο επι­με­λη­τής φέρεται να βρήκε την επι­χει­ρη­μα­τία μέσα στο κατά­στημα, αν και είχε ήδη απο­χω­ρή­σει από την εται­ρεία. Ο δανει­στής το επι­κα­λέ­στηκε για να υπο­στη­ρί­ξει ότι η εται­ρεία λει­τουρ­γούσε ως «βιτρίνα».