Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή ο Κώστας Παπαστεργίου

Ο γνωστός αστυνομικός, που είχε ριζώσει εδώ και χρόνια στη Ρόδο και είχε αφήσει το αποτύπωμά του τόσο στη δίωξη ναρκωτικών όσο και στον τοπικό αθλητισμό, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από καρδιακό επεισόδιο.

Η είδηση του θανάτου του Κώστα Παπαστεργίου έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στη ροδιακή κοινωνία. Ο γνωστός αστυνομικός έφυγε σήμερα από τη ζωή εντελώς ξαφνικά, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που δύσκολα θα καλυφθεί, σε όσους τον γνώρισαν, συνεργάστηκαν μαζί του ή απλώς διασταυρώθηκαν με τον δρόμο του στα χρόνια της παρουσίας του στο νησί. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο θάνατός του ήρθε ύστερα από αιφνίδιο καρδιακό επεισόδιο, την ώρα που τίποτα δεν προμήνυε τη δραματική εξέλιξη.

Βορειοελλαδίτης στην καταγωγή, με ρίζες στη Νιγρίτα Σερρών, ο Παπαστεργίου ήρθε στη Ρόδο και έκανε το νησί δεύτερη πατρίδα του. Δεν ήταν ένας ακόμη μετακινούμενος υπάλληλος που πέρασε από τα Δωδεκάνησα για να φύγει στην πρώτη ευκαιρία. Αντίθετα, ρίζωσε εδώ, έδεσε με τους ανθρώπους και τον τόπο, και μέσα στα χρόνια κατάφερε να γίνει κομμάτι της τοπικής καθημερινότητας. Η πορεία του στο νησί υπήρξε μακρά και σταθερή, χτισμένη στη σχέση εμπιστοσύνης που ανέπτυξε με τη ροδιακή κοινωνία.

Στο επαγγελματικό σκέλος, ο εκλιπών υπήρξε επί σειρά ετών κεντρικό στέλεχος της δίωξης ναρκωτικών Ρόδου. Πέρασε χρόνια στην πρώτη γραμμή ενός από τα πιο απαιτητικά και επικίνδυνα κομμάτια της αστυνομικής υπηρεσίας, εκεί όπου η πίεση είναι διαρκής και η ευθύνη μεγάλη. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του τον θυμούνται ως έναν επαγγελματία με συνέπεια και αφοσίωση στο καθήκον, χαρακτηριστικά που τον ακολούθησαν σε όλη του την υπηρεσιακή διαδρομή.

Πέρα όμως από τη στολή, υπήρχε και μια άλλη πτυχή που τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό. Ο Παπαστεργίου ήταν άνθρωπος του αθλητισμού. Έγραψε ιστορία στον Απόλλωνα Καλυθιών, προσφέροντας με συνέπεια και ουσιαστικά στα δωδεκανησιακά αθλητικά πράγματα. Η συνεισφορά του στον τοπικό αθλητισμό δεν ήταν ευκαιριακή, αλλά συνεχής και διαχρονική, κάτι που του εξασφάλισε μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές όσων υπηρετούν τα κοινά του αθλητισμού στο νησί.

Όσοι τον γνώριζαν από κοντά μιλούν για έναν τέλειο οικογενειάρχη, έναν άνθρωπο με ήθος και αξίες, που πρόσφερε αθόρυβα και ουσιαστικά τόσο στους δικούς του ανθρώπους όσο και στην ευρύτερη κοινότητα. Αυτός ο συνδυασμός, του αυστηρού επαγγελματία της δίωξης και του ζεστού οικογενειακού ανθρώπου που στήριζε τον αθλητισμό, ήταν που τον έκανε να ξεχωρίζει.

Ο αιφνίδιος χαμός του προκάλεσε κύμα συγκίνησης. Σε μια κοινωνία που τον είχε αγκαλιάσει, η απουσία του γίνεται αμέσως αισθητή. Η μνήμη ενός ανθρώπου που τίμησε τη στολή του, υπηρέτησε με συνέπεια το νησί που επέλεξε για να ζήσει και άφησε το σημάδι του στον δωδεκανησιακό αθλητισμό, μένει ζωντανή σε όσους τον γνώρισαν και τον εκτίμησαν.