«Άλλος ένας…»

Μέσα σε μία εβδο­μάδα, τέσ­σε­ρες πρό­σφυ­γες βρέ­θη­καν νεκροί στους καταυ­λι­σμούς όπου πολλοί άνθρω­ποι ζουν μέσα σε άθλιες συν­θή­κες. Και το μαθαί­νουμε αυτό με έναν απί­στευτο κυνισμό «Άλλος ένας πρό­σφυ­γας νεκρός…» Οι δια­δο­χι­κοί θάνατοι έρχο­νται μόλις λίγες εβδο­μά­δες μετά το θάνατο μιας μητέρας και ενός παιδιού, που πέθαναν από έκρηξη γκαζιού προ­σπα­θώ­ντας να προ­φυ­λα­χτούν από το ψύχος. Δεν κιν­δυ­νεύ­ουν πια, πεθαί­νουν οι πρό­σφυ­γες στους καταυ­λι­σμούς. Την ίδια ώρα από την κυβέρ­νηση και την Ε.Ε. δεν έχει ακου­στεί κάποια επίσημη δήλωση ούτε φαί­νε­ται κάποια κίνηση στον ορί­ζο­ντα, πλην του ότι χρειά­στη­καν να χαθούν τρείς ανθρώ­πι­νες ζωές, έντονες δια­μαρ­τυ­ρίες από τους Για­τρούς του Κόσμου, αλλά και την αντι­πο­λί­τευση, για να απο­φα­σί­σει ο ο υπουρ­γός Μετα­να­στευ­τι­κης Πολι­τι­κής, Γιάννης Μου­ζά­λας, να δια­τά­ξει… έρευνα για τα αίτια. Δεν αρκεί. Αμεσα μέτρα για να ζουν ως άνθρω­ποι. Αυτό απαι­τεί­ται, διεκ­δι­κεί­ται, επι­βάλ­λε­ται να γίνει πράξη τώρα. Όχι, αύριο. Τώρα. Είναι το αυτο­νό­ητο, το αυτο­νό­ητο για  ανθρώ­πους. Τι δικαιο­λο­γία μπορεί να βρει κάποιος, πως για έναν ολό­κληρο χρόνο οι αρμό­διοι δεν φαντά­στη­καν ότι θα κάνει κρύο (και) φέτος; Αλήθεια που σπα­τα­λώ­νται τα εκα­τομ­μύ­ρια της διε­θνούς βοή­θειας για τους πρό­σφυ­γες; Ποιοι έχουν στήσει φαγο­πότι πάνω στον ανθρώ­πινο πόνο, παί­ζο­ντας με ανθρώ­πι­νες ζωές; Φταίει μόνο το ότι έκλει­σαν τα σύνορα και η δια­χεί­ριση είναι δυσβά­στα­χτη για τις ελλη­νι­κές πλάτες; Η μήπως  βρήκαν τον τρόπο να λύσουν το προ­σφυ­γικό με το να αφήσουν τους ανθρώ­πους απλά να πεθά­νουν.