Πρώτη στο πινάκιο της 3ης Ιουλίου η δίκη για απόπειρα εξαφάνισης του «εγκεφάλου» της μοιραίας BMW

• Ο 44χρο­νος ημε­δα­πός πα­ρα­πέ­μπε­ται στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου για από­πει­ρα αφαί­ρε­σης και κα­τα­στρο­φής απο­δει­κτι­κού στοι­χεί­ου και από­πει­ρα πα­ρα­βί­α­σης φύ­λα­ξης της αρχής, ενώ ήδη κρα­τεί­ται προ­σω­ρι­νά στις φυ­λα­κές Κο­ρυ­δαλ­λού για πα­ρα­βί­α­ση των πε­ριο­ρι­στι­κών όρων που του είχαν επι­βλη­θεί

Σε τμήμα δια­κο­πών, και με αριθ­μό πι­να­κί­ου 1, ανοί­γει στις 3 Ιου­λί­ου 2026 ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου ένα από τα πιο φορ­τι­σμέ­να κε­φά­λαια της υπό­θε­σης που ξε­κί­νη­σε με ένα θα­να­τη­φό­ρο τρο­χαίο στο νησί. Στο εδώ­λιο δεν κά­θε­ται κά­ποιος για το ίδιο το δυ­στύ­χη­μα, που πα­ρα­μέ­νει στο στά­διο της διε­ρεύ­νη­σης, αλλά για όσα φέ­ρε­ται να ακο­λού­θη­σαν μόλις λίγες ώρες μετά την απο­φυ­λά­κι­σή του.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη δι­κο­γρα­φία σχη­μα­τί­στη­κε εκ των υστέ­ρων, στή­θη­κε με ασυ­νή­θι­στη τα­χύ­τη­τα και οδη­γεί­ται πρώτη στη σειρά εκ­δί­κα­σης, τη στιγ­μή που ο 44χρο­νος ημε­δα­πός κρα­τεί­ται ήδη προ­σω­ρι­νά στις φυ­λα­κές Κο­ρυ­δαλ­λού.

Η δι­κά­σι­μος και ο χα­ρα­κτή­ρας της  δεύ­τε­ρης δι­κο­γρα­φί­ας

Η πρώτη αφορά από­πει­ρα αφαί­ρε­σης και κα­τα­στρο­φής απο­δει­κτι­κού στοι­χεί­ου, δι’ έμ­με­σης αυ­τουρ­γί­ας, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, και η δεύ­τε­ρη από­πει­ρα πα­ρα­βί­α­σης φύ­λα­ξης της αρχής, επί­σης δι’ έμ­με­σης αυ­τουρ­γί­ας. Πρό­κει­ται για το πα­ρα­κλά­δι της υπό­θε­σης που σχη­μα­τί­στη­κε ξε­χω­ρι­στά από τη βα­σι­κή έρευ­να για το δυ­στύ­χη­μα και που, παρά τον σύ­ντο­μο χρόνο που με­σο­λά­βη­σε, έφτα­σε τα­χύ­τα­τα στο ακρο­α­τή­ριο.

Oπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», το επί­μα­χο πε­ρι­στα­τι­κό το­πο­θε­τεί­ται στις 20 Μαΐου 2026 και, συ­γκε­κρι­μέ­να, από τις 19:04, ελά­χι­στη ώρα αφό­του ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους μετά την απο­λο­γία του ενώ­πιον του αρ­μό­διου Ανα­κρι­τή. Όπως του απο­δί­δε­ται, γνω­ρί­ζο­ντας ότι το αυ­το­κί­νη­τό του βρι­σκό­ταν στις εγκα­τα­στά­σεις εται­ρεί­ας οδι­κής βο­ή­θειας, όπου το είχε ανα­θέ­σει προς φύ­λα­ξη η Τρο­χαία ώστε να εξε­τα­στεί από τον διο­ρι­σθέ­ντα πραγ­μα­το­γνώ­μο­να, επι­χεί­ρη­σε να κα­τευ­θύ­νει υπάλ­λη­λο της επι­χεί­ρη­σης να αφαι­ρέ­σει τον «εγκέ­φα­λο» του οχή­μα­τος, δη­λα­δή τον ηλε­κτρο­νι­κό κα­τα­γρα­φέα συμ­βά­ντων (event data recorder), από τον χώρο της μη­χα­νής.

Κατά την κα­τη­γο­ρία, ο 44χρο­νος φέ­ρε­ται να πραγ­μα­το­ποί­η­σε δια­δο­χι­κές τη­λε­φω­νι­κές κλή­σεις και να απέ­στει­λε γρα­πτά μη­νύ­μα­τα, μαζί με ανα­λυ­τι­κές οδη­γί­ες και στιγ­μιό­τυ­πα οθό­νης, κα­θο­δη­γώ­ντας τον ερ­γα­ζό­με­νο βήμα προς βήμα. Σκο­πός του, όπως ανα­φέ­ρε­ται, ήταν να αφαι­ρέ­σει και να κα­τα­στρέ­ψει κρί­σι­μο απο­δει­κτι­κό στοι­χείο που αφο­ρού­σε στην οδη­γι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά του αυ­το­κι­νή­του πριν και κατά τη διάρ­κεια της σύ­γκρου­σης, στοι­χείο ανα­γκαίο για την ολο­κλή­ρω­ση της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης. Η ση­μα­σία του κα­τα­γρα­φέα είναι κομ­βι­κή, καθώς από αυτόν μπο­ρεί να προ­κύ­ψει η τα­χύ­τη­τα κί­νη­σης τα δευ­τε­ρό­λε­πτα πριν από το μοι­ραίο, σε μια υπό­θε­ση όπου ο ίδιος ο κα­τη­γο­ρού­με­νος υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν είχε ανα­πτύ­ξει υπερ­βο­λι­κή τα­χύ­τη­τα ούτε είχε πα­ρα­βιά­σει ερυ­θρό ση­μα­το­δό­τη.

Όπως προ­κύ­πτει από την πε­ρι­γρα­φή της κα­τη­γο­ρί­ας, ο υπάλ­λη­λος αρ­νή­θη­κε να συμ­μορ­φω­θεί. Παρά την άρ­νη­ση αυτή, ο 44χρο­νος φέ­ρε­ται να ενέ­μει­νε, ρω­τώ­ντας επα­νει­λημ­μέ­να πότε θα απο­μα­κρυ­νό­ταν ο ερ­γα­ζό­με­νος από τον χώρο, με το πρό­σχη­μα ότι ήθελε να με­τα­βεί ο ίδιος για να πα­ρα­λά­βει προ­σω­πι­κά αντι­κεί­με­να. Σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο στά­διο, σύμ­φω­να πάντα με όσα κα­ταγ­γέλ­λο­νται, επι­χει­ρή­θη­κε προ­σέγ­γι­ση και δεύ­τε­ρου οδη­γού της ίδιας εται­ρεί­ας, αυτή τη φορά μέσω τρί­του προ­σώ­που και με την αι­τιο­λο­γία ότι υπήρ­χε επι­θυ­μία να φω­το­γρα­φη­θεί το όχημα, αι­τιο­λο­γία την οποία η κα­τη­γο­ρία αντι­με­τω­πί­ζει ως πρό­σχη­μα. Η πράξη, κατά την ίδια εκ­δο­χή, δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε επει­δή ο ερ­γα­ζό­με­νος ενη­μέ­ρω­σε τον νό­μι­μο εκ­πρό­σω­πο της εται­ρεί­ας και τους αστυ­νο­μι­κούς του Τμή­μα­τος Τρο­χαί­ας Ρόδου. Στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο γί­νε­ται επί­κλη­ση, με­τα­ξύ άλλων, του άρ­θρου 231 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα.

Η εκ­δο­χή της υπε­ρά­σπι­σης και ο φόβος της ανά­φλε­ξης

Με γρα­πτές εξη­γή­σεις, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νεί­ται στο σύ­νο­λό τους τα απο­δι­δό­με­να και δίνει εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο στις ενέρ­γειές του. Δεν αρ­νεί­ται ότι επι­δί­ω­ξε επι­κοι­νω­νία γύρω από το όχημα, υπο­στη­ρί­ζει όμως ότι σκο­πός του δεν ήταν ποτέ η αφαί­ρε­ση ή η κα­τα­στρο­φή του κα­τα­γρα­φέα, αλλά η δια­σφά­λι­σή του. Όπως δια­τεί­νε­ται, αμέ­σως μετά την απο­λο­γία και την από­λυ­σή του έλαβε στο κι­νη­τό του ει­δο­ποι­ή­σεις από την εφαρ­μο­γή που συν­δέ­ε­ται με το αυ­το­κί­νη­το, οι οποί­ες εμ­φά­νι­ζαν εκτε­τα­μέ­νες βλά­βες και προει­δο­ποί­η­ση για κίν­δυ­νο ανά­φλε­ξης. Υπό το βάρος αυτών των εν­δεί­ξε­ων, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ανη­σύ­χη­σε μήπως το όχημα πάρει φωτιά εκεί όπου φυ­λασ­σό­ταν και κα­τα­στρα­φεί μαζί του και ο εγκέ­φα­λος που κρατά τα κρί­σι­μα δε­δο­μέ­να.

Στον πυ­ρή­να της υπε­ρά­σπι­σης βρί­σκε­ται η θέση ότι το αί­τη­μά του ήταν απλώς να με­τα­κι­νη­θεί ο κα­τα­γρα­φέ­ας σε άλλο ση­μείο εντός του ίδιου χώρου, μα­κριά από το αυ­το­κί­νη­το, και όχι να πα­ρα­δο­θεί σε εκεί­νον ή να κα­τα­στρα­φεί. Ο 44χρο­νος υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέ­ον ότι, κατά τον κρί­σι­μο χρόνο, δεν του είχε γνω­στο­ποι­η­θεί καμία κα­τά­σχε­ση ούτε οποια­δή­πο­τε απα­γό­ρευ­ση προ­σέγ­γι­σης. Σύμ­φω­να με την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία του, η κα­τά­σχε­ση δια­τά­χθη­κε αρ­γό­τε­ρα, με πα­ραγ­γε­λία της 26ης Μαΐου 2026, ενώ το όχημα είχε με­τα­φερ­θεί στον χώρο φύ­λα­ξης με δική του πρω­το­βου­λία και η σχε­τι­κή συ­νεν­νό­η­ση είχε γίνει με την ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία και όχι με δη­μό­σια αρχή. Η όποια εντο­λή να μην πλη­σιά­σει κα­νείς το αυ­το­κί­νη­το, όπως υπο­στη­ρί­ζει, του είχε με­τα­φερ­θεί προ­φο­ρι­κά και όχι εγ­γρά­φως. Με βάση τα πα­ρα­πά­νω, η υπε­ρά­σπι­ση θε­ω­ρεί ότι δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται ούτε η αντι­κει­με­νι­κή ούτε η υπο­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση των αδι­κη­μά­των, αφού, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, απου­σιά­ζει τόσο η τυ­πι­κά δια­μορ­φω­μέ­νη φύ­λα­ξη της αρχής όσο και ο σκο­πός από­κρυ­ψης ή μα­ταί­ω­σης της έρευ­νας. Αντί­κλη­τοι του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου έχουν ορι­στεί οι δι­κη­γό­ροι Ρόδου, ο κ. Δήμος Μου­τά­φης και ο κ. Στυ­λια­νός Κιουρ­τζής.

Η κί­νη­ση των συ­νη­γό­ρων της οι­κο­γέ­νειας

Κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στη δρο­μο­λό­γη­ση αυτού του σκέ­λους δια­δρα­μά­τι­σε η αί­τη­ση που κα­τέ­θε­σαν στην Τρο­χαία στις 22 Μαΐου 2026 οι συ­νή­γο­ροι της οι­κο­γέ­νειας των θυ­μά­των, ο κ. Δη­μή­τρης Βερ­βέ­ρης και ο κ. Τη­λέ­μα­χος Κα­μπού­ρης. Με την αί­τη­σή τους ζή­τη­σαν την άμεση εξέ­τα­ση των δύο οδη­γών που φέ­ρο­νται να δέ­χθη­καν τα σχε­τι­κά αι­τή­μα­τα, ώστε οι κα­τα­θέ­σεις τους να απο­τυ­πω­θούν επι­σή­μως, επι­κα­λού­με­νοι σο­βα­ρό κίν­δυ­νο πα­ρα­βί­α­σης και αλ­λοί­ω­σης απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων, με ει­δι­κή ανα­φο­ρά στον ηλε­κτρο­νι­κό εγκέ­φα­λο του οχή­μα­τος. Οι κ.κ. Βερ­βέ­ρης και Κα­μπού­ρης επι­σή­μα­ναν πα­ράλ­λη­λα ότι η φε­ρό­με­νη συ­μπε­ρι­φο­ρά συ­νι­στά αυτή κα­θαυ­τή πα­ρα­βί­α­ση του έκτου πε­ριο­ρι­στι­κού όρου, ο οποί­ος απα­γο­ρεύ­ει ρητά κάθε ενα­σχό­λη­ση με μη­χα­νο­κί­νη­τα μέσα. Μετά τις ένορ­κες κα­τα­θέ­σεις ακο­λού­θη­σε η ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία και ο σχη­μα­τι­σμός της δι­κο­γρα­φί­ας, στην οποία ο 44χρο­νος εμ­φα­νί­στη­κε πλέον με την ιδιό­τη­τα του κα­ταγ­γελ­λο­μέ­νου.

Η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση στον Κο­ρυ­δαλ­λό

Η πο­ρεία της υπό­θε­σης δεν πε­ριο­ρί­στη­κε στην νέα δι­κο­γρα­φία. Ο 44χρο­νος έχει συλ­λη­φθεί και κρα­τεί­ται προ­σω­ρι­νά στις φυ­λα­κές Κο­ρυ­δαλ­λού για πα­ρα­βί­α­ση των πε­ριο­ρι­στι­κών όρων που του είχαν επι­βλη­θεί μετά την απο­λο­γία του στο πλαί­σιο της κύ­ριας υπό­θε­σης. Πρό­κει­ται για το ίδιο πλέγ­μα όρων στο οποίο εντάσ­σε­ται και η απα­γό­ρευ­ση ενα­σχό­λη­σης με μη­χα­νο­κί­νη­τα μέσα, στην οποία είχαν εστιά­σει και οι συ­νή­γο­ροι της οι­κο­γέ­νειας. Έτσι, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος οδη­γεί­ται στη δίκη της 3ης Ιου­λί­ου ήδη υπό κα­θε­στώς στέ­ρη­σης της ελευ­θε­ρί­ας του, με τις δύο δι­κα­στι­κές εκ­κρε­μό­τη­τες να εξε­λίσ­σο­νται πλέον πα­ράλ­λη­λα.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Η αφε­τη­ρία όλων βρί­σκε­ται στο τρο­χαίο της 17ης Μαΐου 2026. Ο 44χρο­νος ημε­δα­πός, οδη­γώ­ντας πο­λυ­τε­λές αυ­το­κί­νη­το ιδιο­κτη­σί­ας του σε επαρ­χια­κή οδό του νη­σιού, στον άξονα προς τη Λίνδο, συ­γκρού­στη­κε με έτερο όχημα. Στο δεύ­τε­ρο αυ­το­κί­νη­το επέ­βαι­ναν 2 γυ­ναί­κες, οι οποί­ες έχα­σαν τη ζωή τους από τον θα­νά­σι­μο τραυ­μα­τι­σμό που υπέ­στη­σαν. Για το συμ­βάν αυτό σχη­μα­τί­στη­κε σε βάρος του δι­κο­γρα­φία για επι­κίν­δυ­νη οδή­γη­ση που είχε ως απο­τέ­λε­σμα τον θά­να­το αν­θρώ­πων και για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια κατά συρ­ροή, με τον φά­κε­λο να βρί­σκε­ται σε στά­διο κύ­ριας ανά­κρι­σης.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νή­θη­κε από την πρώτη στιγ­μή τις πρά­ξεις που του απο­δί­δο­νται για το ίδιο το δυ­στύ­χη­μα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν πα­ρα­βί­α­σε ερυ­θρό ση­μα­το­δό­τη, ότι δεν ανέ­πτυ­ξε υπερ­βο­λι­κή τα­χύ­τη­τα και ότι το ατύ­χη­μα προ­κλή­θη­κε αιφ­νί­δια από την κί­νη­ση του έτε­ρου οχή­μα­τος, στην οποία δεν μπό­ρε­σε να αντι­δρά­σει εγκαί­ρως. Ακρι­βώς επει­δή το όχημα κρί­θη­κε ως αντι­κεί­με­νο του εγκλή­μα­τος, πα­ρέ­μει­νε σε χώρο φύ­λα­ξης εν ανα­μο­νή της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που έχει πα­ραγ­γελ­θεί για τη δια­κρί­βω­ση των αι­τί­ων του τρο­χαί­ου. Στον πυ­ρή­να της δια­μά­χης βρί­σκε­ται ο ηλε­κτρο­νι­κός κα­τα­γρα­φέ­ας του αυ­το­κι­νή­του, ο μάρ­τυ­ρας που δεν μιλά αλλά κρατά τα δε­δο­μέ­να της οδή­γη­σης τις στιγ­μές πριν από τη σύ­γκρου­ση. Η δίκη της 3ης Ιου­λί­ου 2026 θα κρί­νει αν η προ­σπά­θεια προ­σέγ­γι­σης του οχή­μα­τος, όπως αυτή πε­ρι­γρά­φε­ται από την κα­τη­γο­ρία, απο­τε­λεί από­πει­ρα αλ­λοί­ω­σης κρί­σι­μου απο­δει­κτι­κού στοι­χεί­ου ή, όπως αντι­τεί­νει η υπε­ρά­σπι­ση, κί­νη­ση πρό­λη­ψης ενός κιν­δύ­νου ανά­φλε­ξης.