Ένοχος ο 44χρονος για την απόπειρα αφαίρεσης του «εγκεφάλου» του αυτοκινήτου του μετά το πολύνεκρο τροχαίο

Το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου του επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης 2 ετών και 4 μηνών, με­τα­τρα­πεί­σα προς 15 ευρώ ημε­ρη­σί­ως, για τα όσα φέ­ρε­ται να επι­χεί­ρη­σε λίγες ώρες μετά την απο­φυ­λά­κι­σή του με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους.

Ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, σε τμήμα δια­κο­πών και με αριθ­μό πι­να­κί­ου 1, εκ­δι­κά­στη­κε σή­με­ρα, 3 Ιου­λί­ου 2026, η δι­κο­γρα­φία που είχε σχη­μα­τι­στεί σε βάρος του 44χρο­νου ημε­δα­πού για την από­πει­ρα αφαί­ρε­σης και κα­τα­στρο­φής του ηλε­κτρο­νι­κού κα­τα­γρα­φέα συμ­βά­ντων του αυ­το­κι­νή­του του, του οχή­μα­τος που ενε­πλά­κη στο θα­να­τη­φό­ρο τρο­χαίο της 17ης Μαΐου 2026 στον άξονα προς τη Λίνδο. Το δι­κα­στή­ριο τον έκρι­νε ένοχο και του επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης 2 ετών και 4 μηνών, η οποία με­τα­τρά­πη­κε προς 15 ευρώ ημε­ρη­σί­ως. Η έφεση έχει ανα­στέλ­λου­σα δύ­να­μη.

Η ετυ­μη­γο­ρία

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ο οποί­ος κρα­τεί­ται ήδη προ­σω­ρι­νά στις φυ­λα­κές Κο­ρυ­δαλ­λού για πα­ρα­βί­α­ση των πε­ριο­ρι­στι­κών όρων που του είχαν επι­βλη­θεί στο πλαί­σιο της κύ­ριας υπό­θε­σης, κρί­θη­κε ένο­χος για από­πει­ρα αφαί­ρε­σης και κα­τα­στρο­φής απο­δει­κτι­κού στοι­χεί­ου, δι’ έμ­με­σης αυ­τουρ­γί­ας, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, καθώς και για από­πει­ρα πα­ρα­βί­α­σης φύ­λα­ξης της αρχής, επί­σης δι’ έμ­με­σης αυ­τουρ­γί­ας. Στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο είχε γίνει επί­κλη­ση, με­τα­ξύ άλλων, του άρ­θρου 231 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα. Την υπε­ρά­σπι­σή του ανέ­λα­βαν οι δι­κη­γό­ροι Ρόδου, ο κ. Δήμος Μου­τά­φης και ο κ. Στυ­λια­νός Κιουρ­τζής.

Όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», τα όσα κα­τα­λο­γί­στη­καν στον 44χρονο το­πο­θε­τού­νται στις 20 Μαΐου 2026 και συ­γκε­κρι­μέ­να από τις 19:04, ελά­χι­στη ώρα αφό­του είχε αφε­θεί ελεύ­θε­ρος με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους μετά την απο­λο­γία του ενώ­πιον του αρ­μό­διου Ανα­κρι­τή. Γνω­ρί­ζο­ντας ότι το αυ­το­κί­νη­τό του βρι­σκό­ταν στις εγκα­τα­στά­σεις εται­ρεί­ας οδι­κής βο­ή­θειας, όπου το είχε ανα­θέ­σει προς φύ­λα­ξη η Τρο­χαία εν ανα­μο­νή της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, φέ­ρε­ται να επι­χεί­ρη­σε να κα­τευ­θύ­νει υπάλ­λη­λο της επι­χεί­ρη­σης ώστε να αφαι­ρέ­σει τον «εγκέ­φα­λο» του οχή­μα­τος από τον χώρο της μη­χα­νής. Κατά την κα­τη­γο­ρία, πραγ­μα­το­ποί­η­σε δια­δο­χι­κές τη­λε­φω­νι­κές κλή­σεις και απέ­στει­λε γρα­πτά μη­νύ­μα­τα με ανα­λυ­τι­κές οδη­γί­ες και στιγ­μιό­τυ­πα οθό­νης, κα­θο­δη­γώ­ντας τον ερ­γα­ζό­με­νο βήμα προς βήμα.

Ο υπάλ­λη­λος αρ­νή­θη­κε να συμ­μορ­φω­θεί, ωστό­σο ο 44χρο­νος φέ­ρε­ται να ενέ­μει­νε, ρω­τώ­ντας επα­νει­λημ­μέ­να πότε θα απο­μα­κρυ­νό­ταν εκεί­νος από τον χώρο, με το πρό­σχη­μα ότι ήθελε να πα­ρα­λά­βει προ­σω­πι­κά αντι­κεί­με­να. Σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο στά­διο επι­χει­ρή­θη­κε, σύμ­φω­να με την κα­τη­γο­ρία, προ­σέγ­γι­ση και δεύ­τε­ρου οδη­γού της ίδιας εται­ρεί­ας, μέσω τρί­του προ­σώ­που, με την αι­τιο­λο­γία ότι υπήρ­χε επι­θυ­μία να φω­το­γρα­φη­θεί το όχημα. Η πράξη δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε, καθώς ο ερ­γα­ζό­με­νος ενη­μέ­ρω­σε τον νό­μι­μο εκ­πρό­σω­πο της εται­ρεί­ας και τους αστυ­νο­μι­κούς του Τμή­μα­τος Τρο­χαί­ας Ρόδου. Η ση­μα­σία του κα­τα­γρα­φέα θε­ω­ρεί­ται κομ­βι­κή, δε­δο­μέ­νου ότι από αυτόν μπο­ρεί να προ­κύ­ψει η τα­χύ­τη­τα κί­νη­σης του αυ­το­κι­νή­του τα δευ­τε­ρό­λε­πτα πριν από τη μοι­ραία σύ­γκρου­ση.

Η γραμ­μή της υπε­ρά­σπι­σης

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νή­θη­κε στο σύ­νο­λό τους τα απο­δι­δό­με­να, δί­νο­ντας εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο στις ενέρ­γειές του. Υπο­στή­ρι­ξε ότι σκο­πός του δεν ήταν η αφαί­ρε­ση ή η κα­τα­στρο­φή του κα­τα­γρα­φέα αλλά η δια­σφά­λι­σή του, καθώς, όπως δια­τεί­νε­ται, αμέ­σως μετά την από­λυ­σή του έλαβε στο κι­νη­τό του ει­δο­ποι­ή­σεις από την εφαρ­μο­γή του αυ­το­κι­νή­του που εμ­φά­νι­ζαν εκτε­τα­μέ­νες βλά­βες και προει­δο­ποί­η­ση για κίν­δυ­νο ανά­φλε­ξης. Το αί­τη­μά του, κατά τη θέση του, ήταν απλώς να με­τα­κι­νη­θεί ο κα­τα­γρα­φέ­ας σε άλλο ση­μείο εντός του ίδιου χώρου, μα­κριά από το όχημα. Ισχυ­ρί­στη­κε επι­πλέ­ον ότι κατά τον κρί­σι­μο χρόνο δεν του είχε γνω­στο­ποι­η­θεί καμία κα­τά­σχε­ση ούτε έγ­γρα­φη απα­γό­ρευ­ση προ­σέγ­γι­σης, αφού η σχε­τι­κή πα­ραγ­γε­λία κα­τά­σχε­σης εκ­δό­θη­κε στις 26 Μαΐου 2026, ενώ το όχημα είχε με­τα­φερ­θεί στον χώρο φύ­λα­ξης με δική του πρω­το­βου­λία και κα­τό­πιν συ­νεν­νό­η­σης με την ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία. Οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί δεν έπει­σαν τε­λι­κά το δι­κα­στή­ριο, που κα­τέ­λη­ξε σε κα­τα­δι­κα­στι­κή κρίση.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Η αφε­τη­ρία όλων βρί­σκε­ται στο τρο­χαίο της 17ης Μαΐου 2026, όταν ο 44χρο­νος, οδη­γώ­ντας πο­λυ­τε­λές αυ­το­κί­νη­το ιδιο­κτη­σί­ας του σε επαρ­χια­κή οδό του νη­σιού, συ­γκρού­στη­κε με έτερο όχημα στο οποίο επέ­βαι­ναν 2 γυ­ναί­κες που έχα­σαν τη ζωή τους. Για το δυ­στύ­χη­μα έχει σχη­μα­τι­στεί σε βάρος του δι­κο­γρα­φία για επι­κίν­δυ­νη οδή­γη­ση με απο­τέ­λε­σμα τον θά­να­το αν­θρώ­πων και για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια κατά συρ­ροή, με τον φά­κε­λο να βρί­σκε­ται σε στά­διο κύ­ριας ανά­κρι­σης. Ο ίδιος αρ­νεί­ται τις πρά­ξεις που του απο­δί­δο­νται, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν πα­ρα­βί­α­σε ερυ­θρό ση­μα­το­δό­τη ούτε ανέ­πτυ­ξε υπερ­βο­λι­κή τα­χύ­τη­τα.

Κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στη δρο­μο­λό­γη­ση του σκέ­λους που εκ­δι­κά­στη­κε σή­με­ρα δια­δρα­μά­τι­σε η αί­τη­ση που είχαν κα­τα­θέ­σει στην Τρο­χαία στις 22 Μαΐου 2026 οι συ­νή­γο­ροι της οι­κο­γέ­νειας των θυ­μά­των, ζη­τώ­ντας την άμεση εξέ­τα­ση των 2 οδη­γών που φέ­ρο­νται να δέ­χθη­καν τα σχε­τι­κά αι­τή­μα­τα και επι­κα­λού­με­νοι σο­βα­ρό κίν­δυ­νο αλ­λοί­ω­σης απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων. Μετά τις ένορ­κες κα­τα­θέ­σεις ακο­λού­θη­σε η ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία και ο σχη­μα­τι­σμός της δι­κο­γρα­φί­ας που έφτα­σε με ασυ­νή­θι­στη τα­χύ­τη­τα στο ακρο­α­τή­ριο. Η κύρια υπό­θε­ση του θα­να­τη­φό­ρου τρο­χαί­ου πα­ρα­μέ­νει σε εξέ­λι­ξη, με τον 44χρονο να εξα­κο­λου­θεί να κρα­τεί­ται προ­σω­ρι­νά στις φυ­λα­κές Κο­ρυ­δαλ­λού.