«Ανοχύρωτο» το νησί στα κυκλώματα της επαιτείας

Το σκηνικό επα­να­λαμ­βά­νε­ται κάθε χρόνο. Μαζί με τα πρώτα μεγάλα κύματα των του­ρι­στών, κατα­φθά­νουν στο νησί οργα­νω­μέ­νες ομάδες μετα­κι­νού­με­νων Ρομά από την ηπει­ρω­τική Ελλάδα.

Δεκάδες ρομά έρχο­νται με απο­κλει­στικό σκοπό την επαι­τεία στους δρόμους, στα φανάρια, στις κεντρι­κές παρα­λίες, στις πολυ­σύ­χνα­στες πλα­τείες, στην Παλιά Πόλη, στή­νο­ντας μια ιδιό­τυπη καλο­και­ρινή «βιο­μη­χα­νία» που απο­φέ­ρει κέρδη και ολο­κλη­ρώ­νε­ται μόλις τελειώ­σει η του­ρι­στική σεζόν.

Εκθέ­τουν σε υψηλές θερ­μο­κρα­σίες θέτο­ντας την υγεία τους, ακόμα και τη ζωή τους, βρέφη, παιδιά, ζώα συντρο­φιάς και φυσικά το φαι­νό­μενο αυτό δεν είναι και­νούρ­γιο. Ανα­πτύσ­σε­ται, εξα­πλώ­νε­ται και γιγα­ντώ­νε­ται επειδή η Ρόδος έχει μετα­τρα­πεί σε μια ανο­χύ­ρωτη πόλη, όπου η σοβαρή έλλειψη αστυ­νό­μευ­σης λόγω της υπο­στε­λέ­χω­σης λει­τουρ­γεί ως ανοιχτή πρό­σκληση για κάθε είδους παρα­βα­τι­κό­τητα.

Όταν είναι αδύ­να­τον να καλυ­φθούν οι έλεγχοι και οι περι­πο­λίες αφού η αστυ­νο­μική δύναμη του νησιού υπο­λεί­πε­ται σημα­ντικά από τον αριθμό που απαι­τούν οι ανάγκες της του­ρι­στι­κής περιό­δου, είναι επόμενο τα κυκλώ­ματα να θεωρούν τη Ρόδο έναν εύκολο και εξαι­ρε­τικά κερ­δο­φόρο προ­ο­ρι­σμό.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοι­χεία της Διεύ­θυν­σης Κοι­νω­νι­κής Πολι­τι­κής και Υγείας Δήμου Ρόδου που παρου­σιά­στη­καν στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο Ρόδου στο πλαίσιο της έγκρι­σης του «Τοπικού Σχεδίου Δράσης Δήμου Ρόδου για την Κοι­νω­νική Ένταξη, την Ισότητα και τη Συμ­με­τοχή των Ρομά», οι μόνιμοι Ρομά της Ρόδου είναι αριθ­μη­τικά μόλις 288 άτομα σε ολό­κληρο το νησί, δηλαδή ένα μικρό ποσοστό που αγγίζει το 0,23% του συνο­λι­κού πλη­θυ­σμού. Πρό­κει­ται για μια κοι­νό­τητα με εξαι­ρε­τικά χαμηλή διάμεση ηλικία, μόλις τα 21 έτη, όπου οι ανή­λι­κοι (0-17 ετών) αγγί­ζουν το 42% του πλη­θυ­σμού.

Μετά την ορι­στική κατάρ­γηση του καταυ­λι­σμού των Αγίων Απο­στό­λων τον Φεβρουά­ριο του 2025, οι άνθρω­ποι αυτοί μοι­ρά­ζο­νται στο Κορα­κό­νερο (262 άτομα σε 62 νοι­κο­κυ­ριά) και στην περιοχή «Αμπέλια ΚΑΪΡ» (26 άτομα). Οι περισ­σό­τε­ρες οικο­γέ­νειες (45 από τις 62) ζουν στη Ρόδο σταθερά από έντεκα έως και πάνω από τριάντα χρόνια και είναι σε ποσοστό 71% εγγε­γραμ­μέ­νοι στα δημο­το­λό­για του Δήμου Ρόδου, ενώ έχουν ΑΦΜ, ΑΜΚΑ.

Αν και ο αναλ­φα­βη­τι­σμός στους ενή­λι­κες παρα­μέ­νει υψηλός στο 74%, ένα σημα­ντικό μέρος της νέας γενιάς προ­σπα­θεί να ξεφύγει από την εξα­θλί­ωση, με τη σχολική διαρροή στα παιδιά να μειώ­νε­ται και τους ίδιους να εργά­ζο­νται στα ξενο­δο­χεία, στην εστίαση, στις οικο­δο­μές ή στη συλλογή ανα­κυ­κλώ­σι­μων υλικών, την ώρα που ένα 14,5% των νοι­κο­κυ­ριών επι­βιώ­νει μέσω κοι­νω­νι­κών επι­δο­μά­των. Όλα αυτά, μέσα από τις διαρ­κείς προ­σπά­θειες και τα προ­γράμ­ματα των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου που παλεύ­ουν καθη­με­ρινά στο πεδίο.

Ωστόσο, η κατά­σταση εντός των καταυ­λι­σμών κάθε άλλο παρά ιδανική είναι, καθώς εκεί υπάρχει και ένας ισχυρός πυρήνας παρα­βα­τι­κό­τη­τας. Στους κόλπους της μόνιμης κοι­νό­τη­τας Ρομά υπάρ­χουν φαι­νό­μενα έκνομης δρα­στη­ριό­τη­τας, δια­κί­νη­σης ουσιών και κλοπών, που απο­τε­λούν διαρκή «απειλή» και εστία έντασης για την τοπική κοι­νω­νία. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι σχεδόν ένας στους πέντε (19,4%) δηλώνει ως κύριο έσοδο την επαι­τεία.

Αυτή ακριβώς η υφι­στά­μενη εγχώρια παρα­βα­τι­κό­τητα βρίσκει έδαφος να γιγα­ντω­θεί και να γίνει ανε­ξέ­λεγ­κτη, επειδή η απουσία της αστυ­νό­μευ­σης και των ελέγχων αφήνουν τους καταυ­λι­σμούς στο έλεος των παρα­νο­μού­ντων. Και το πρό­βλημα εκτι­νάσ­σε­ται σε άλλη διά­σταση το καλο­καίρι, όταν σε αυτό το ήδη επι­βα­ρυ­μένο περι­βάλ­λον έρχεται να προ­στε­θεί η μαζική εποχική εισροή ατόμων που κατα­φθά­νουν ανε­νό­χλη­τοι από την ηπει­ρω­τική χώρα.

Αυτούς τους «εισα­γό­με­νους» Ρομά, οι περισ­σό­τε­ροι εγκα­θί­στα­νται προ­σω­ρινά σε αυτο­σχέ­διες σκηνές ή κοι­μού­νται μέσα στα οχήματά τους κατα­λαμ­βά­νο­ντας δημό­σιους χώρους ή και κάποιοι, λιγό­τε­ροι, φιλο­ξε­νού­νται από ομό­φυ­λους τους που δια­μέ­νουν μόνιμα στη Ρόδο

Η οργα­νω­μένη παιδική επαι­τεία και η συστη­μα­τική παρε­νό­χληση του­ρι­στών και πολιτών γιγα­ντώ­νο­νται, με τους κατα­στη­μα­τάρ­χες του ιστο­ρι­κού κέντρου και τους κατοί­κους γύρω από το Κορα­κό­νερο να βρί­σκο­νται σε διαρκή από­γνωση. Και όλα αυτά συμ­βαί­νουν επειδή δεν υπάρχει η ανα­γκαία αστυ­νο­μική δύναμη για να τους ελέγξει κατά την άφιξή τους στο νησί ή να κατα­στεί­λει τα κυκλώ­ματα όταν απλώ­νο­νται στις του­ρι­στι­κές ζώνες.

Εδώ ακριβώς έρχεται η σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα της αστυ­νό­μευ­σης. Απέ­να­ντι σε αυτή την οργα­νω­μένη καλο­και­ρινή πίεση, η τοπική αστυ­νο­μία βρί­σκε­ται σε κατά­σταση από­λυ­της αδυ­να­μίας, εξαι­τίας της υπο­στε­λέ­χω­σης που έχει ουσια­στικά «παρα­λύ­σει» την τοπική δύναμη.

Ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Αστυ­νο­μι­κών Υπαλ­λή­λων Ν. Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μ. Ανδρου­λά­κης, με μια πρό­σφατη επι­στολή προς το Υπουρ­γείο Προ­στα­σίας του Πολίτη, περι­γρά­φει πώς το ίδιο το κράτος θέτει εμπόδια για την ασφά­λεια της Ρόδου και επι­τρέ­πει στα κυκλώ­ματα αυτά να αλω­νί­ζουν.

Η Ενωση Αστυ­νο­μι­κών Υπαλ­λή­λων καταγ­γέλ­λει πως το Υπουρ­γείο απέρ­ριψε το αίτημα αστυ­νο­μι­κού να συνε­χί­σει να υπη­ρε­τεί με από­σπαση στη Ρόδο με δικά του έξοδα, χωρίς καμία απο­λύ­τως δαπάνη για το δημόσιο. Την ίδια ακριβώς στιγμή, από τον ίδιο ακριβώς νομό της Ελλάδας, το Υπουρ­γείο απο­φά­σισε να μετα­κι­νή­σει στη Ρόδο έξι άλλους αστυ­νο­μι­κούς για να καλύ­ψουν τις αυξη­μέ­νες καλο­και­ρι­νές ανάγκες, αλλά αυτή τη φορά με πλήρεις δαπάνες του δημο­σίου!

«Ο σχε­δια­σμός απέτυχε», ξεσπούν οι αστυ­νο­μι­κοί στην επι­στολή τους, τονί­ζο­ντας ότι χάνο­νται άνευ λόγου και αιτίας χρήματα που θα μπο­ρού­σαν να πιάσουν τόπο αλλού.

Οσο η Ρόδος στε­ρεί­ται την αστυ­νο­μική δύναμη που δικαιού­ται, τα κυκλώ­ματα της επαι­τείας θα συνε­χί­σουν να θεωρούν το νησί ένα «ξέφραγο αμπέλι». Αν δεν υπάρξει άμεση, μόνιμη ενί­σχυση της Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Δωδε­κα­νή­σου και αυστη­ροί έλεγχοι στις πύλες εισόδου, η τοπική κοι­νω­νία και το του­ρι­στικό μας προϊόν θα συνε­χί­σουν να πλη­ρώ­νουν το βαρύ τίμημα της κρα­τι­κής ολι­γω­ρίας.