Η διακυβέρνηση της χώρας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση

«Η δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση»

Οι υπο­σχέ­σεις που μοί­ρα­σαν αφειδώς οι κ.κ. Τσίπρας και Ανδρου­λά­κης για δωρεάν μετα­κι­νή­σεις με τα Μέσα Μαζικής Μετα­φο­ράς, επι­βε­βαιώ­νουν ότι όσο θα πλη­σιά­ζουμε προς τις εκλογές, το έλλειμμα αξιο­πι­στίας και ικα­νό­τη­τας δια­κυ­βέρ­νη­σης των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης θα ανα­πλη­ρώ­νε­ται από την τοξι­κό­τητα και τα λόγια του αέρα.

Κατά πρώτο λόγο, δεν υπάρχει τίποτα δωρεάν. Οι δωρεάν μετα­κι­νή­σεις που υπό­σχο­νται οι κ.κ. Τσίπρας και Ανδρου­λά­κης θα δημιουρ­γή­σουν ελλείμ­ματα εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, τα οποία θα επι­βα­ρύ­νουν κάθε φορο­λο­γού­μενο πολίτη.

Κατά δεύτερο λόγο, η δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Απαιτεί σχέδιο, ικανούς ανθρώ­πους, μετρή­σιμα απο­τε­λέ­σματα. Η Ελλάδα με πολύ κόπο και προ­σπά­θεια από το 2019, κατέ­κτησε ένα επίπεδο ασφά­λειας και στα­θε­ρό­τη­τας που δεν πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός και οι κυβερ­νή­σεις της Νέας Δημο­κρα­τίας δια­χει­ρί­στη­καν πρω­το­φα­νείς κρίσεις, μείωσαν φόρους, στή­ρι­ξαν τους πολίτες, επα­νά­φε­ραν την οικο­νο­μία σε θετι­κούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης.

Για την αντι­πο­λί­τευση, προ­τε­ραιό­τητα είναι η τοξι­κό­τητα και οι υπο­σχέ­σεις.

Για τη Nέα Δημο­κρα­τία προ­τε­ραιό­τητα είναι η αντι­με­τώ­πιση προ­βλη­μά­των, όπως η ακρί­βεια που πυρο­δο­τεί­ται από την ενερ­γειακή κρίση και τις γεω­πο­λι­τι­κές εντά­σεις και συγκρού­σεις.

Οι πολίτες περι­μέ­νουν από την κυβέρ­νηση να συνε­χί­ζει να λαμ­βά­νει και να ενερ­γο­ποιεί μέτρα στή­ρι­ξης, να εξα­ντλεί κάθε περι­θώ­ριο για να αμβλύ­νει τις επι­πτώ­σεις για τους πολίτες και ιδιαί­τερα τους οικο­νο­μικά αδύ­να­μους.

Ο στόχος της Νέας Δημο­κρα­τίας, αλλά και της μεγάλης πλειο­ψη­φίας του ελλη­νι­κού λαού είναι η στα­θε­ρό­τητα και όχι η αστά­θεια και η ακυ­βερ­νη­σία.

Άλλωστε, εκλογές γίνο­νται για να ανα­δει­χθεί κυβέρ­νηση και όχι για να δια­λυ­θεί η χώρα.

Η μεγάλη πλειο­ψη­φία των Ελλήνων πολιτών αντι­λαμ­βά­νε­ται πρώτον ότι δεν υπάρχει εναλ­λα­κτική, αξιό­πι­στη και ρεα­λι­στική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης απέ­να­ντι στη Νέα Δημο­κρα­τία και δεύ­τε­ρον ότι δεν υπάρχει κουλ­τούρα και διάθεση συνερ­γα­σίας από τα άλλα κόμματα ακόμα και για τα αυτο­νό­ητα.

Στη δημο­κρα­τία, όμως, δεν υπάρ­χουν αδιέ­ξοδα. Επειδή στη χώρα μας απο­δει­κνύ­ε­ται και επι­βε­βαιώ­νε­ται ότι δεν υπάρχει κουλ­τούρα συνερ­γα­σίας, προ­φα­νώς για να δια­τη­ρη­θεί η πολι­τική και οικο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα πρέπει να υπάρχει μια αυτο­δύ­ναμη κυβέρ­νηση που θα την εγγυ­η­θεί.

Αυτό δεν σημαί­νει ότι μια αυτο­δύ­ναμη κυβέρ­νηση της Ν.Δ. δεν θα πρέπει να επι­διώ­κει τη συναί­νεση και τη συνερ­γα­σία. Από­δειξη, το κάλεσμα που απευ­θύ­ναμε σε όλα τα κόμματα για τη Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση.

Επειδή, όπως είπα, η δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, ανα­δει­κνύ­ο­νται και θα συνε­χί­σουν να ανα­δει­κνύ­ο­νται πραγ­μα­τικά διλήμ­ματα που τα θέτει η ίδια η ζωή και η πραγ­μα­τι­κό­τητα, όπως:

– Ποιος από τους αρχη­γούς των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης μπορεί να πείσει ότι είναι σε θέση να αντα­πο­κρι­θεί στα καθή­κο­ντα του Πρω­θυ­πουρ­γού και να εκπρο­σω­πή­σει τη χώρα διεθνώς σε ένα μετα­βαλ­λό­μενο και ασταθή κόσμο;

– Θα παρα­μεί­νει η Ελλάδα ασφαλής, ισχυρή και σταθερή σε μια τροχιά προόδου ή θα μπει σε μια περι­πέ­τεια ακυ­βερ­νη­σίας και αστά­θειας;

– Το δεύτερο εξάμηνο του 2027, όταν η χώρα μας ανα­λαμ­βά­νει την προ­ε­δρία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και θα ληφθούν κρί­σι­μες απο­φά­σεις για το μέλλον της Ευρώπης, τα χρη­μα­το­δο­τικά προ­γράμ­ματα, την άμυνα της Ευρώπης, πιστεύει κανείς ότι πέρα από τον Κυριάκο Μητσο­τάκη θα μπορεί να προ­ε­δρεύ­σει της Ε.Ε. κάποιος άλλος; Φαντά­ζε­ται κανείς τον κ. Ανδρου­λάκη, την κα. Κων­στα­ντο­πού­λου , την κα. Καρυ­στια­νού, τον κ. Τσίπρα ή τον κ. Βελό­πουλο σε αυτόν το ρόλο;

Άρθρο στην Λίδα Μπόλα για την εφη­με­ρίδα «Political»

του

Μάνου Κόνσολα

Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου

Προ­έ­δρου της Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών της Βουλής

Καθη­γητή Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου