Μεγάλη η συνεισφορά του τουρισμού στο ΑΕΠ της Χώρας: στρατηγική επιτυχία ή ένα σήμα κινδύνου για την ελληνική οικονομία;

Πρό­σφατα στοι­χεία για την Ελλη­νική οικο­νο­μία ανα­φέ­ρουν με έμφαση ότι η άμεση συνει­σφορά του του­ρι­σμού στο ΑΕΠ της Χώρας κινεί­ται μεταξύ 10% και 13%. Αυτά  είναι αναμ­φί­βολα κάποια δείκτες μακρο­οι­κο­νο­μι­κοί σημα­ντι­κοί, που χρήζουν όμως  βαθύ­τε­ρης σκέψης.

Ωστόσο, αν θέλουμε να εξε­τά­σουμε την οικο­νο­μική ανά­πτυξη της χώρας μας στο σύνολό της, είναι απα­ραί­τητο να απο­φύ­γουμε τον εύκολο ενθου­σια­σμό και να ανα­λύ­σουμε την πραγ­μα­τι­κό­τητα με σαφή­νεια.

Ο του­ρι­σμός είναι ένας στρα­τη­γι­κός τομέας για την Ελλάδα, αλλά πάσχει από προφανή διαρ­θρω­τικά προ­βλή­ματα: μη ισόρ­ροπη του­ρι­στική ανά­πτυξη,  έντονη επο­χι­κό­τητα, περιο­ρι­σμέ­νες υπο­δο­μές, έλλειμα εργα­ζο­μέ­νων και χαμηλή παρα­γω­γι­κό­τητα εργα­σίας.

του Κων/νου Μαρι­νά­κου*

Αυτό τον καθιστά έναν τομέα που εξαρ­τά­ται σε μεγάλο βαθμό από διά­φο­ρες μορφές δημό­σιας στή­ρι­ξης, από τα δίκτυα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης έως τις φορο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις για επι­χει­ρή­σεις και εργα­ζό­με­νους. Ενώ ο του­ρι­σμός παρέχει μεγάλο αριθμό θέσεων εργα­σίας, η ποιό­τητα αυτών είναι συχνά επι­σφα­λής και χαμηλής ειδί­κευ­σης.

Η υπερ­βο­λική εξάρ­τηση της χώρας από τον του­ρι­σμό -ως οικο­νο­μική κινη­τή­ρια δύναμη- είναι ένα τυπικό χαρα­κτη­ρι­στικό των υπα­νά­πτυ­κτων οικο­νο­μιών, οι οποίες εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται τους φυσι­κούς τους πόρους χωρίς να ανα­πτύσ­σουν τομείς υψη­λό­τε­ρης προ­στι­θέ­με­νης αξίας.

Ένα οικο­νο­μικά ισχυρό έθνος επεν­δύει κυρί­αρχα στη βιο­μη­χα­νία, τη μετα­ποί­ηση, την ψηφιακή οικο­νο­μία, την τεχνο­λο­γική και στρα­τιω­τική και­νο­το­μία, την παιδεία και την  επι­στη­μο­νική έρευνα, τις χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κές και τεχνο­λο­γι­κές υπη­ρε­σίες. Τομείς που δημιουρ­γούν βιώσιμη ανά­πτυξη, ευρεία ευη­με­ρία και εξει­δι­κευ­μένη απα­σχό­ληση.

Παράλ­ληλα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η βιο­μη­χα­νική και τεχνο­λο­γική ανά­πτυξη είναι κινη­τή­ρια δύναμη και για τον του­ρι­σμό. Ένα πλούσιο και και­νο­τόμο έθνος είναι σε θέση να προ­σελ­κύ­σει επι­σκέ­πτες με μια ποιο­τική προ­σφορά, σύγ­χρο­νες υπο­δο­μές και υπη­ρε­σίες υψηλών προ­δια­γρα­φών. Θα πρέπει να ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι πόλεις όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη ή το Τόκιο την του­ρι­στική τους επι­τυ­χία την οφεί­λουν όχι μόνο στην ιστορία ή τον πολι­τι­σμό τους, αλλά κυρίως στην οικο­νο­μική και και­νο­τόμο δύναμή τους.

Η Ελλάδα  ως οικο­νο­μία δεν μπορεί να θεω­ρεί­ται επαρκής  με την υπέρ­βαση του 13% της συμ­βο­λής του του­ρι­σμού στο ΑΕΠ. Κάτι τέτοιο δεν απο­τε­λεί απα­ραί­τητα ένα σημάδι προόδου, αλλά ένα προει­δο­ποι­η­τικό καμπα­νάκι για την ευθραυ­στό­τητα του οικο­νο­μι­κού μας μοντέ­λου. Αν θέλουμε ένα μέλλον βιώ­σι­μης οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης, πρέπει να κοι­τά­ξουμε πέρα από τα έσοδα από τον του­ρι­σμό, να επεν­δύ­σουμε σοβαρά και σε τομείς που χτίζουν πραγ­μα­τική οικο­νο­μική δύναμη

*Ο Κων/νος Μαρι­νά­κος είναι Οικο­νο­μο­λό­γος, Ανα­πλη­ρω­τής Καθη­γη­τής Παν/μίου Δυτικής Αττικής , Πρό­ε­δρος του Του­ρι­στι­κού Οργα­νι­σμού Πελο­πον­νή­σου και Αντι­πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων