Ποινές εκατοντάδων ετών κάθειρξης στους 3 συγκυβερνήτες του υπερφορτωμένου σκάφους με τους 142 Αφγανούς

• Κάθειρξη 146 ετών και 7 μηνών επι­βλή­θηκε σε 2 υπη­κό­ους Αζερ­μπαϊ­τζάν και 723 ετών και 6 μηνών σε υπήκοο Τουρ­κίας, με εκτιτέο τμήμα τα 25 έτη. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, κάθε επι­βαί­νων είχε πλη­ρώ­σει 3.000 ευρώ για να ταξι­δέ­ψει με κακο­και­ρία και χωρίς σωσίβια για όλους

Η δίκη των 3 ανδρών έκλεισε την Τρίτη 3 Νοεμ­βρίου 2026 με ποινές κάθειρ­ξης που αθροι­στικά ξεπερ­νούν τα 1.000 έτη. Οι 3 κατη­γο­ρού­νταν ότι, ως συγκυ­βερ­νή­τες θαλα­μη­γού σκάφους, μετέ­φε­ραν παρά­νομα από την Τουρκία στην Ελλάδα 142 υπη­κό­ους Αφγα­νι­στάν. Το Κακουρ­γιο­δι­κείο επέβαλε στους 2 πρώτους κατη­γο­ρού­με­νους, υπη­κό­ους Αζερ­μπαϊ­τζάν, κάθειρξη 146 ετών και 7 μηνών. Για τον τρίτο, υπήκοο Τουρ­κίας, η ποινή ανήλθε σε 723 έτη και 6 μήνες, με εκτιτέο τμήμα τα 25 έτη.

Το σκάφος ξεκί­νησε από παρα­θα­λάσ­σια περιοχή της Τουρ­κίας. Γύρω στις 8:30 το πρωί της 30ης Νοεμ­βρίου 2025 προ­σά­ραξε σε ακτή ελλη­νι­κού νησιού. Ανάμεσα στους επι­βαί­νο­ντες ήταν παιδιά και άνθρω­ποι μεγάλης ηλικίας.

Η υπόθεση εκδι­κά­στηκε από το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των πρώτου βαθμού. Μέχρι τη δίκη οι 3 κατη­γο­ρού­με­νοι ήταν προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νοι. Καθένας από τους 2 πρώτους κατα­δι­κά­στηκε σε 146 έτη και 7 μήνες, ενώ η ποινή του τρίτου είναι σχεδόν 5 φορές μεγα­λύ­τερη.

Τι οδήγησε σε αυτή τη δια­φο­ρο­ποί­ηση δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται στα δια­θέ­σιμα στοι­χεία. Ούτε είναι σαφές αν η ενοχή αφορά όλες τις πράξεις για τις οποίες είχαν παρα­πεμ­φθεί.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Στα­μα­τίνα Μπα­λά­νου. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, το σκάφος είχε μήκος 19,81 μέτρα και πλάτος 4,27 μέτρα και ήταν λευκό και μπλε. Δεν έφερε κανένα ανα­γνω­ρι­στικό στοι­χείο στα πλευρά ή στην πρύμνη.

Οι 3 άνδρες φέρο­νται να το κυβερ­νού­σαν από κοινού, έπειτα από συνα­πό­φαση. Σκοπός ήταν οι επι­βαί­νο­ντες, που δεν είχαν δικαί­ωμα εισόδου στη χώρα, να προ­ω­θη­θούν στο εσω­τε­ρικό της, σε άλλο κράτος μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης ή σε τρίτη χώρα.

Κάθε μετα­φε­ρό­με­νος φέρεται να κατέ­βαλε 3.000 ευρώ. Για τους 142 επι­βαί­νο­ντες, αυτό αντι­στοι­χεί σε 426.000 ευρώ.

Η κατη­γο­ρία κάνει επίσης λόγο για κίνδυνο για τις ζωές τους: το σκάφος ήταν υπερ­φορ­τω­μένο για το μέγεθός του, ο καιρός ήταν άσχημος και δεν υπήρχαν σωσίβια για όλους.

Από τις ημε­ρο­μη­νίες γέν­νη­σης των επι­βαι­νό­ντων προ­κύ­πτει ότι πολλοί ήταν ανή­λι­κοι. Μερικά παιδιά ήταν μόλις 12 και 13 ετών, ενώ σε αρκετές περι­πτώ­σεις ταξί­δευαν μαζί αδέλφια.

Στο ίδιο σκάφος βρί­σκο­νταν και ενή­λι­κες γεν­νη­μέ­νοι τις δεκα­ε­τίες του 1960 και του 1970, καθώς και επι­βαί­νων γεν­νη­μέ­νος το 1949. Οι 3 κατη­γο­ρού­με­νοι φέρο­νται να είχαν εντα­χθεί, πριν από τη σύλληψή τους, σε επι­χει­ρη­σιακά δομη­μένη οργά­νωση με διαρκή δράση στην Τουρκία και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, στην οργά­νωση συμ­με­τεί­χαν επίσης 2 πρόσωπα που βρί­σκο­νται στην Τουρκία και είναι γνωστά μόνο με ένα όνομα, καθώς και άλλοι που δεν έχουν ταυ­το­ποι­η­θεί.

Αυτοί φέρο­νται να είχαν τον γενικό συντο­νι­σμό των δρο­μο­λο­γίων. Οργά­νω­ναν επίσης τη μετα­κί­νηση των ανθρώ­πων από τα σημεία όπου έμεναν στην Τουρκία μέχρι το σημείο ανα­χώ­ρη­σης.

Οι 3 κατη­γο­ρή­θη­καν επίσης ότι από αμέλεια προ­κά­λε­σαν την προ­σά­ραξη του σκάφους. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, το σκάφος απέ­πλευσε χωρίς να τηρού­νται οι απα­ραί­τη­τοι κανόνες ασφα­λείας, και η προ­σά­ραξη έθεσε σε κίνδυνο όσους βρί­σκο­νταν πάνω του. Η κατη­γο­ρία δεν ανα­φέ­ρει τραυ­μα­τι­σμό κάποιου επι­βαί­νο­ντος.

Τέλος, κατη­γο­ρή­θη­καν ότι μπήκαν οι ίδιοι στη χώρα με το ίδιο σκάφος, χωρίς δια­βα­τη­ριακό ή τελω­νειακό έλεγχο. Δεν είχαν δια­βα­τή­ριο ή άλλο ταξι­διω­τικό έγγραφο με ισχύ­ουσα θεώρηση εισόδου.