Στο εδώλιο Σουηδός για βιασμό ανήλικης τουρίστριας σε νυχτερινό κέντρο της Ρόδου

• Ο κατη­γο­ρού­με­νος, εντο­πί­στηκε τελικά στη Δανία και παρα­δό­θηκε στις ελλη­νι­κές Αρχές, παρα­μέ­νο­ντας προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος εν αναμονή της δίκης που προσ­διο­ρί­στηκε για τις 5 Οκτω­βρίου 2026

Μια υπόθεση που ανά­γε­ται στο καλο­καίρι του 2022 και έμεινε για χρόνια μετέωρη, καθώς ο φερό­με­νος ως δράστης είχε εγκα­τα­λεί­ψει τη χώρα, οδη­γεί­ται πλέον στην αίθουσα του δικα­στη­ρίου. Ο κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος φέρεται να βίασε 17χρονη τότε του­ρί­στρια σε χώρο νυχτε­ρι­νής δια­σκέ­δα­σης της Ρόδου, θα κληθεί να απο­λο­γη­θεί ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Ρόδου, με την έδρα να καλεί­ται να απο­φαν­θεί για κατη­γο­ρία που επι­σύ­ρει ποινή κάθειρ­ξης έως 10 ετών.

Η νύχτα στο νυχτε­ρινό κέντρο και η καταγ­γε­λία

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», τα όσα φέρεται να συνέ­βη­σαν τοπο­θε­τού­νται χρονικά στις 7 Σεπτεμ­βρίου 2022. Η φερό­μενη ως παθούσα, υπήκοος Γαλλίας, βρι­σκό­ταν στη Ρόδο για θερινές δια­κο­πές μαζί με την αδελφή της και, όπως προ­κύ­πτει, μετέβη με λεω­φο­ρείο σε περιοχή της νήσου μαζί με μια παρέα περίπου 25 ατόμων, προ­κει­μέ­νου να επι­σκε­φθούν κέντρα νυχτε­ρι­νής δια­σκέ­δα­σης. Ανάμεσα στα άτομα αυτά ήταν, κατά τα στοι­χεία, και ο κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος διέμενε στο ίδιο κατά­λυμα με την κοπέλα και γνω­ρί­ζο­νταν φυσιο­γνω­μικά.

Μέσα στο κέντρο δια­σκέ­δα­σης, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να την προ­σέγ­γισε για να συνο­μι­λή­σουν και να χορέ­ψουν, με την ίδια να περι­γρά­φει στη συνέ­χεια πως ανα­πτύ­χθηκε μεταξύ τους μια ερωτική έλξη, που οδήγησε σε αμοι­βαία φιλιά. Η εξέλιξη, ωστόσο, άλλαξε όταν, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ο άνδρας άρχισε επίμονα να της ζητά να απο­μα­κρυν­θούν, είτε προς τις τουα­λέ­τες είτε για να περά­σουν μαζί τη νύχτα. Η κοπέλα δια­τεί­νε­ται ότι του εξέ­φρασε επα­νει­λημ­μένα την άρνησή της, εκείνος όμως, σύμφωνα πάντα με την καταγ­γε­λία, την έπιασε από το χέρι και την ανά­γκασε να τον ακο­λου­θή­σει στις γυναι­κείες τουα­λέ­τες.

Εκεί, κατά τα όσα ανα­φέ­ρει στην κατά­θεσή της, ακο­λού­θησε η γενε­τή­σια πράξη. Η ίδια υπο­στη­ρί­ζει πως καθ’ όλη τη διάρ­κειά της ζητούσε από τον άνδρα να στα­μα­τή­σει, επα­να­λαμ­βά­νο­ντας στα αγγλικά τη λέξη «όχι» και καθι­στώ­ντας σαφές ότι δεν επι­θυ­μούσε να συνε­χι­στεί η πράξη, ενώ εκείνος φέρεται να αγνο­ούσε την εκπε­φρα­σμένη βούλησή της και στα­μά­τησε μόνο όταν η κοπέλα άρχισε να κλαίει. Η φερό­μενη ως παθούσα επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι δεν αντέ­δρασε εντο­νό­τερα διότι φοβή­θηκε, ενώ στον συγκε­κρι­μένο χώρο δεν εισήλθε κάποιος ώστε να ζητήσει βοήθεια.

Η εκδοχή του κατη­γο­ρου­μέ­νου και η αντί­φαση

Από την πλευρά του, ο κατη­γο­ρού­με­νος, τόσο στο προ­α­να­κρι­τικό όσο και στο ανα­κρι­τικό στάδιο, δια­τεί­νε­ται ότι η κοπέλα τον ακο­λού­θησε με τη θέλησή της και ότι η συνου­σία ήταν συναι­νε­τική. Υπο­στη­ρί­ζει πως ουδέ­ποτε του εκφρά­στηκε κάποια άρνηση και πως, από την αντί­δρασή της, σχη­μά­τισε την εντύ­πωση ότι απο­λάμ­βανε την πράξη.

Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός, ωστόσο, αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως αντι­φα­τι­κός. Ο ίδιος ο κατη­γο­ρού­με­νος, στις απο­λο­γη­τι­κές του ανα­φο­ρές, παρα­δέ­χε­ται ότι αμέσως μετά, όταν εξήλθαν από τον χώρο και τη συνό­δευσε στην αδελφή της, η κοπέλα ήταν θλιμ­μένη και έδειχνε να δακρύ­ζει. Από τη συγκε­κρι­μένη παρα­δοχή εξά­γε­ται, κατά την εκτί­μηση που δια­τυ­πώ­νε­ται, το συμπέ­ρα­σμα ότι η εικόνα αυτή δεν συνάδει με συμπε­ρι­φορά προ­σώ­που που μόλις είχε λάβει μέρος σε μια απο­λύ­τως συναι­νε­τική επαφή.

Τι έδειξαν οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες

Η τέλεση της συνου­σίας στον συγκε­κρι­μένο χώρο και χρόνο δεν αμφι­σβη­τεί­ται από κανένα από τα δύο μέρη, ενώ και η περι­γραφή των γεγο­νό­των έως το σημείο εκείνο, κατά γενική ομο­λο­γία, συμπί­πτει. Από την εργα­στη­ριακή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη προσ­διο­ρί­στηκε ο γενε­τι­κός τύπος του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Η ιατρο­δι­κα­στική έκθεση κλι­νι­κής εξέ­τα­σης δεν δια­πί­στωσε σημεία υπο­δη­λω­τικά πρό­σφα­της συνου­σίας, χωρίς όμως να απο­κλείει το ενδε­χό­μενο αυτό, στοι­χείο που δεν κρίθηκε ουσιώ­δες.

Καθο­ρι­στι­κής σημα­σίας θεω­ρή­θηκε η ψυχο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, η οποία ανα­φέ­ρει ότι η αντι­λη­πτική κατά­σταση της κοπέλας ήταν καλή και πως, κατά τη διάρ­κεια της κατά­θε­σής της, φαι­νό­ταν ειλι­κρι­νής ως προς τα λεγό­μενά της, εξη­γώ­ντας τα όσα συνέ­βη­σαν χωρίς να υπερ­βάλ­λει ή να επι­διώ­κει να δημιουρ­γή­σει ψευδείς εντυ­πώ­σεις.

Από την εγγυο­δο­σία στη φυγή στο εξω­τε­ρικό

Η δια­δρομή της υπό­θε­σης μέσα στο δικα­στικό σύστημα υπήρξε μακρά και με ανα­τρο­πές. Μετά την απο­λο­γία του κατη­γο­ρου­μέ­νου, του είχε αρχικά επι­βλη­θεί ο περιο­ρι­στι­κός όρος κατα­βο­λής εγγυο­δο­σίας ύψους 1.000 ευρώ, με προ­θε­σμία την 16 Σεπτεμ­βρίου 2022. Επειδή όμως δεν τήρησε τον όρο αυτόν, ο περιο­ρι­στι­κός όρος αντι­κα­τα­στά­θηκε με προ­σω­ρινή κράτηση και εκδό­θηκε ένταλμα σύλ­λη­ψης σε βάρος του.

Έπειτα από την ολο­κλή­ρωση της ανά­κρι­σης, ο κατη­γο­ρού­με­νος παρα­πέμ­φθηκε να δικα­στεί ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου, με παράλ­ληλη δια­τή­ρηση σε ισχύ του εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης και προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης. Στο μεταξύ, ο ίδιος είχε εγκα­τα­λεί­ψει τη χώρα, με τις πλη­ρο­φο­ρίες να τον τοπο­θε­τούν στη Δανία.

Το ευρω­παϊκό ένταλμα και η παρά­δοση στην Ελλάδα

Η εξέλιξη που ξεμπλό­καρε την υπόθεση ήρθε με την έκδοση ευρω­παϊ­κού εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης στις 25 Ιουλίου 2025. Το ένταλμα εκτε­λέ­στηκε από την αστυ­νο­μία της Κοπεγ­χά­γης την 1 Ιανουα­ρίου 2026, ενώ την επομένη το αρμόδιο δικα­στή­ριο της δανικής πρω­τεύ­ου­σας διέταξε την προ­σω­ρινή κράτηση του συλ­λη­φθέ­ντος. Στις 6 Φεβρουα­ρίου 2026 απο­φα­σί­στηκε η έκδοσή του στην Ελλάδα και στις 18 Φεβρουα­ρίου 2026 παρα­δό­θηκε στις ελλη­νι­κές αρχές, οι οποίες προ­χώ­ρη­σαν στη φυλά­κισή του.