- Η μείωση του ΦΠΑ κατά 30% στα μικρά νησιά δεν έχει οδηγήσει σε πραγματική πτώση τιμών για τους καταναλωτές.
- Τα προϊόντα στα μικρά νησιά περνούν υποχρεωτικά από τη Ρόδο, όπου ισχύει ο υψηλός ΦΠΑ 24%, αυξάνοντας το κόστος.
- Οι νησιώτες αγοράζουν ακριβά από τη Ρόδο και πωλούν φθηνά στους πελάτες τους, χωρίς πραγματικά οφέλη.
- Τελικά, οι νησιώτες πληρώνουν το ίδιο ή και περισσότερο από τους Ροδίτες, παρά την υποτιθέμενη μείωση του ΦΠΑ.
Υπέροχη ιδέα στα χαρτιά. Κόβεις 30% τον ΦΠΑ στα μικρά νησιά κάτω των 20.000 κατοίκων, βγάζεις και μια θεωρητική πτώση τιμών έως 5,65% και περιμένεις τον νησιώτη να σε ευγνωμονεί στο ταμείο του μπακάλικου. Πέντε μήνες μετά, η μόνη πτώση που κατέγραψε ο καταναλωτής ήταν η πτώση των προσδοκιών του. Γιατί όλα τα προϊόντα περνούν υποχρεωτικά από τη Ρόδο, το νησί που κάποιος θεώρησε καλή ιδέα να το αφήσει στο πλήρες 24%, και από εκεί φεύγουν φορτωμένα ναύλους, καύσιμα στο 32,4% και ένα ΦΠΑ χονδρικής που κανείς δεν χάρισε.
Έτσι το μικρό νησί αγοράζει ακριβά από τη Ρόδο και πουλάει φθηνά στον πελάτη του, σέρνοντας ένα πιστωτικό υπόλοιπο ΦΠΑ που από πίστωση δεν έχει τίποτα. Η φορολογική δικαιοσύνη μοιράστηκε σε φέτες και, όπως συνήθως σε αυτή τη χώρα, η μεγαλύτερη φέτα έμεινε ακριβώς εκεί που δεν τη χρειαζόταν κανείς.
Στο τέλος ο νησιώτης πληρώνει το ίδιο ή και παραπάνω από τον Ροδίτη, με τη μόνη διαφορά ότι κρατάει κι ένα επίσημο χαρτί που τον διαβεβαιώνει πως κέρδισε.
Αυτό που αναφέρετε ισχύει μόνον για τις πωλήσεις με αποδείξεις λιανικής πώλησης. Τα είδη που πωλούνται με τιμολόγιο χρεώνονται με μειωμένο ΦΠΑ 17%. Μια επιχείρηση της Ρόδου αγοράζει με ΦΠΑ 24% και τιμολογεί τους επαγγελματίες πελάτες της με 17%