Επειτα από μια πενταετία καθυστέρησης, αρχίζει η αναγέννηση της Δημοτικής Πινακοθήκης στην πλατεία Σύμης

• Η παρα­χώ­ρηση του ισο­γείου, η ολο­κλή­ρωση της μου­σειο­λο­γι­κής μελέτης και η έναρξη των εργα­σιών και στο ισόγειο σημα­το­δο­τούν μια νέα εποχή για το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης Ρόδου

Μετά από σχεδόν μια πεντα­ε­τία καθυ­στέ­ρη­σης ξεκί­νη­σαν οι εργα­σίες δια­μόρ­φω­σης στο ισόγειο του κτηρίου που στε­γά­ζει την Δημο­τική Πινα­κο­θήκη «Ανδρέας Ιωάννου» στην πλατεία Σύμης, καθώς εκκρε­μούσε η μετα­φορά όλων των αντι­κει­μέ­νων από το πωλη­τή­ριο του ΟΔΑΠ, είτε στην Αθήνα, είτε στο αντί­στοιχο πωλη­τή­ριο στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου.

Μετά από επί­μο­νες προ­σπά­θειες επί δημαρ­χίας Φώτη Χατζη­διά­κου, το ισόγειο που στέγαζε το πωλη­τή­ριο του ΟΠΑΔ (πρώην ΤΑΠΑ) πέρασε στο Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης, καθώς πεί­στηκε η διοί­κηση του οργα­νι­σμού να παρα­χω­ρή­σει το ισόγειο στην Πινα­κο­θήκη με την ανταλ­λαγή του μικρού χώρου που λει­τουρ­γεί ως γραφείο πλη­ρο­φο­ριών του δήμου Ρόδου, στην αρχή της Ιπποτών (πρώην ICARO) ως κεντρική είσοδο με επέ­κταση των εκθε­μά­των στην πρώην Εμπο­ρική Τράπεζα.

Πεί­σθηκε η διοί­κηση του ΟΔΑΠ από τον αντι­δή­μαρχο Μεσαιω­νι­κής Πόλης

Όπως τόνισε ο γιατρός και πρώην πρό­ε­δρος του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης Νίκος Φρόνας στην ομιλία του για τα 64 χρόνια από την ίδρυση της Δημο­τι­κής Πινα­κο­θή­κης που διορ­γά­νωσε ο Όμιλος Φίλων του Μου­σείου στο Νεστο­ρί­δειο Μέλαθρο «Αίθουσα Σύγ­χρο­νης Τέχνης» για να απο­φέ­ρει καρπούς το εγχεί­ρημα και να πεισθεί η διοί­κηση του ΟΠΑΔ, χρειά­στηκε να δια­νύ­σουμε μεγάλη από­σταση, σχεδόν μια δεκα­ε­τία. «Κατε­βλήθη τερά­στια προ­σπά­θεια πολλών ετών μέχρι να απο­δώ­σει η απόφαση παρα­χώ­ρη­σης και ο άνθρω­πος που έπεισε το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού (ΤΑΠΑ) να συναι­νέ­σει ήταν ο τότε αντι­δή­μαρ­χος Μεσαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μείων Τέρης Χατζη­ιω­άν­νου, που «τράβηξε όλο το κουπί» όπως ανέφερε ο κ. Φρόνας.

«Παράλ­ληλα μετά την παρα­χώ­ρηση ξεκί­νησε με την ευθύνη του κ. Χατζη­ιω­άν­νου, η μου­σειο­λο­γική μελέτη που περι­λαμ­βά­νει το σύνολο του κτηρίου ώστε η Δημο­τική Πινα­κο­θήκη να απο­κτή­σει κεντρική είσοδο στο επίπεδο του δρόμου (όχι από την κλίμακα), οι χώροι έκθεσης να επε­κτα­θούν και να δημιουρ­γη­θούν οι κατάλ­λη­λες συν­θή­κες προ­κει­μέ­νου η Ρόδος να απο­κτή­σει τους χώρους που αξίζουν στην δεύτερη σημα­ντι­κό­τερη Πινα­κο­θήκη της χώρας, όπως είχε τονίσει στην χαι­ρε­τι­σμό της η αεί­μνη­στη πρό­ε­δρος της Εθνικής Πινα­κο­θή­κης Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα κατά την μετα­φορά μέρους της ροδια­κής συλ­λο­γής στο Μουσείο Μ.& Β. Θεο­χα­ράκη στην Αθήνα. Το κτήριο της πινα­κο­θή­κης «Α. Ιωάννου» σε λίγο καιρό θα απο­τε­λεί την πιο σύγ­χρονη από κτη­ρια­κής άποψης αίθουσα τέχνης στη Ελλάδα.

Από το 2019 έχει περα­τω­θεί από την καλύ­τερη της χώρας μας ανάδοχο εται­ρεία, η εξαι­ρε­τική εκπό­νηση μου­σειο­λο­γι­κής μελέτης καθο­ρι­σμού των βασικών παρα­μέ­τρων οργά­νω­σης της έκθεσης, μελέτη εκθε­σια­κού φωτι­σμού με στοι­χεία για τον γενικό και φυσικό φωτισμό του κτηρίου, μελέτη για το μικρο­κλίμα του Μου­σείου για τη σωστή δια­τή­ρηση των έργων τέχνης εκτι­θέ­με­νων και απο­θη­κευ­μέ­νων. Σχε­δια­σμός και οργά­νωση του πωλη­τη­ρίου. Πλήρης λει­τουρ­γική μελέτη συστη­μά­των ασφα­λείας ολό­κλη­ρου του κτηρίου, ενδο­ε­πι­κοι­νω­νία, σύστημα ελέγχου πρό­σβα­σης, οπτι­κο­α­κου­στική κάλυψη κλπ.

Η έναρξη των εργα­σιών άρχισε το 2020» τόνισε στην ομιλία του ο κ. Φρόνας. Κατά την δια­δι­κα­σία της ολο­κλή­ρω­σης της μου­σειο­λο­γι­κής μελέτης η δημο­τική αρχή Χατζη­διά­κου ενέταξε το έργο στο Πράσινο Ταμείο με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 656 χιλ ευρώ που αργό­τερα λόγω αλλαγής στον σχε­δια­σμό επί θητείας Α. Καμπου­ράκη προ­σέγ­γισε το 1.096.023, εκατ. ευρώ. Από το 2020 που έγινε η μετα­φορά των 1500 έργων (περι­λάμ­βανε 746 έργα, 610 χαρα­κτικά, 144 γλυπτά, καθώς και 500 κατα­λό­γους και 2000 τίτλους βιβλίων από τη διεθνή και εγχώρια Ιστορία της Τέχνης) και ολο­κλη­ρώ­θηκε ο δια­γω­νι­σμός για την ανά­δειξη του ανα­δό­χου το έργο βρί­σκε­ται ακόμη υπό κατα­σκευή. Σημα­ντικό ρόλο στην ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας δια­δρα­μά­τισε και η πρώην δια­χει­ρί­στρια του Πωλη­τη­ρίου Αγγε­λική Βογια­τζό­γλου, πιέ­ζο­ντας με συνεχή αλλη­λο­γρα­φία την διοί­κηση να ολο­κλη­ρώ­σει την μετα­φορά, προ­χω­ρώ­ντας επίσης και στην απο­στολή 7 παλετών στην Αθήνα και στον απο­θη­κευ­τικό χώρο του Παλα­τιού, καθώς ο Δήμος Ρόδου έτρεχε με …ρυθμό χελώνας.

«Σήμερα στο νησί μας κατέ­χουμε μια πολι­τι­στική δομή που δημιουρ­γή­θηκε σε δύσκο­λους καιρούς και συνε­χί­ζει να κρατά τα σκήπτρα και να ηγείται σε αξία και σημα­ντι­κό­τητα των έργων τέχνης μεταξύ των περι­φε­ρεια­κών πινα­κο­θη­κών. Όμως οι καιροί αλλά­ζουν, η από­σταση από τις Πινα­κο­θή­κες άλλων πόλεων όλο και μικραί­νει, γι΄ αυτό δεν θα πρέπει να επα­να­παυό­μα­στε στις δάφνες των περα­σμέ­νων ετών. Οι ηγεσίες του τόπου πολι­τι­κές, πολι­τι­στι­κές, οικο­νο­μι­κές θα πρέπει να ανα­λά­βουν τις ευθύνες τους και να σταθούν έμπρα­κτα αλλη­λέγ­γυες στον πολι­τι­στικό αυτό φορέα που ανήκει στο Ροδιακό λαό. Οι προ­ο­πτι­κές όπως προ­α­νέ­φερα υπάρ­χουν, εάν όμως δεν ευαι­σθη­το­ποι­η­θούν και δεν κινη­το­ποι­η­θούν όλοι μαζί , Δ.Σ Μου­σείου, Δήμος, Κ.Ε, Φίλοι Μου­σείου, φιλό­τε­χνοι και αγνοί Ροδίτες, οι προ­ο­πτι­κές αυτές θα χαθούν μέσα στην αδι­καιο­λό­γητη αδρά­νεια» κατέ­ληξε ο κ. Φρόνας.