Η Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου «σήκωσε το γάντι» για το μέλλον του τουριστικού μοντέλου

• Η Τακτική Γενική Συνέ­λευση της ΕΞΡ ανέ­δειξε τις ανη­συ­χίες του ξενο­δο­χεια­κού κόσμου για τις προ­ω­θού­με­νες ρυθ­μί­σεις, με σαφή απαί­τηση για ουσια­στικό διάλογο

Με κεντρικό ζητού­μενο την προ­στα­σία του παρα­γω­γι­κού μοντέ­λου του ροδια­κού του­ρι­σμού και την κριτική απέ­να­ντι στις προ­ω­θού­με­νες ρυθ­μί­σεις του νέου Ειδικού Χωρο­τα­ξι­κού πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε χθες το βράδυ, στο ξενο­δο­χείο Ακάντια, η Τακτική Γενική Συνέ­λευση της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου. Μια συνέ­λευση που λει­τούρ­γησε ως βήμα για την κατά­θεση θέσεων με σαφές πολι­τικό και θεσμικό βάρος, σε μια στιγμή που ο κλάδος βλέπει να ανοίγει ένα μέτωπο το οποίο, όπως υπο­στη­ρί­χθηκε, ενδέ­χε­ται να μετα­βά­λει ριζικά τα δεδο­μένα δεκα­ε­τιών. Η αίθουσα γέμισε από βου­λευ­τές, αυτο­διοι­κη­τι­κούς, εκπρο­σώ­πους θεσμι­κών φορέων και επι­χει­ρη­μα­τίες της φιλο­ξε­νίας, λίγες ημέρες πριν παρου­σια­στεί δημο­σίως το νέο χωρο­τα­ξικό πλαίσιο.

Το who is who της συνέ­λευ­σης

Στη γενική συνέ­λευση παρευ­ρέ­θη­καν οι βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου, ο τέως υφυ­πουρ­γός κ. Μάνος Κόν­σο­λας, ο τέως υφυ­πουρ­γός κ. Γιάννης Παππάς, ο τέως υφυ­πουρ­γός κ. Γιώργος Νικη­τιά­δης και η κ. Μίκα Ιατρίδη. Παρών ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος και ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, ενώ από την πλευρά των κορυ­φαίων θεσμι­κών εκπρο­σώ­πων του του­ρι­σμού συμ­με­τεί­χαν ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ και αντι­πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ κ. Γιάννης Χατζής και ο επί­τι­μος πρό­ε­δρος της ΕΞΡ κ. Βασί­λειος Μηναϊ­δης.

Από τον αυτο­διοι­κη­τικό και επι­με­λη­τη­ριακό χώρο παρό­ντες ήταν ο πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης της ΚΕΔΕ κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης, ο ανα­πλη­ρω­τής γραμ­μα­τέας Του­ρι­σμού του ΠΑΣΟΚ κ. Πανα­γιώ­της Κου­νά­κης, ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης και Πρό­ε­δρος της Ένωσης Του­ρι­στι­κών Γρα­φείων Ρόδου κ. Χρήστος Μιχα­λά­κης, ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννης Πάππου, ο πρό­ε­δρος του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου κ. Κωστής Ζωγρα­φί­δης, ο γενικός γραμ­μα­τέας του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδος κ. Αντώνης Γιαν­νι­κου­ρής, ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Διευ­θυ­ντών Ξενο­δο­χείων Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιώργος Ματσί­γκος, ο πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Κων­στα­ντί­νος Σπανός, ο αντι­δή­μαρ­χος Λινδίων και πρό­ε­δρος της ΠΡΟΤΟΥΡ κ. Γεώρ­γιος Τόππος, καθώς και ο πρό­ε­δρος του Κολοσ­σού 2047 κ. Βάιος Καλο­πή­τας.

Παπα­βα­σι­λείου: Δίκαιη αντι­με­τώ­πιση και ουσια­στι­κός διά­λο­γος

Τον τόνο της βραδιάς έδωσε με την εισα­γω­γική του τοπο­θέ­τηση ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου κ. Γιάννης Παπα­βα­σι­λείου, ο οποίος εστίασε στους βασι­κούς άξονες δράσης της ΕΞΡ και στο ίδιο το παρα­γω­γικό μοντέλο του νησιού. Σημεί­ωσε ότι ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα στοι­χεία της φετινής χρονιάς υπήρξε η υπο­γραφή της νέας Συλ­λο­γι­κής Σύμ­βα­σης Εργα­σίας με το Σωμα­τείο Επι­σι­τι­σμού και Υπαλ­λή­λων Του­ρι­στι­κών Επαγ­γελ­μά­των, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς τη συμ­φω­νία υπο­δειγ­μα­τική και καρπό δια­λό­γου, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η εργασία στον του­ρι­σμό δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται μόνο ως κόστος, καθώς οι εργα­ζό­με­νοι απο­τε­λούν την ψυχή της φιλο­ξε­νίας. Στο πλαίσιο αυτό, η Ένωση συνε­χί­ζει να συνερ­γά­ζε­ται με τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους για την ορθή εφαρ­μογή της σύμ­βα­σης, για λύσεις στα ζητή­ματα της επο­χι­κό­τη­τας και για νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις που απα­ντούν στις σύγ­χρο­νες ανάγκες του κλάδου. Στη συνέ­χεια ανα­φέρ­θηκε στη συνερ­γα­σία της ΕΞΡ με εξει­δι­κευ­μένο γραφείο για τη μελέτη προ­στα­σίας από τη διά­βρωση των ακτών, σε έκταση δώδεκα χιλιο­μέ­τρων, ένα έργο που θα δρο­μο­λο­γή­σει στα επόμενα στάδια ωρί­μαν­σης η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Όπως ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά, όταν χάνο­νται κάθε χρόνο πολλά μέτρα ακτο­γραμ­μής δεν μπορεί να γίνεται λόγος για βιω­σι­μό­τητα και για το ποιο φυσικό κεφά­λαιο θα παρα­δο­θεί στις επό­με­νες γενιές. Ξεχω­ρι­στή αναφορά έκανε στη συνερ­γα­σία με την Περι­φέ­ρεια για την πιστο­ποί­ηση της Ρόδου ως πρό­τυ­που πρά­σι­νου προ­ο­ρι­σμού, σημειώ­νο­ντας πως ο σύγ­χρο­νος ταξι­διώ­της αναζητά προ­ο­ρι­σμούς με περι­βαλ­λο­ντική υπευ­θυ­νό­τητα, ανθε­κτι­κό­τητα και αυθε­ντι­κό­τητα.

Με αιχμηρό τόνο επε­σή­μανε ότι ο του­ρι­σμός, παρά τον βαρύ­νο­ντα ρόλο του στην εθνική οικο­νο­μία, αντι­με­τω­πί­ζε­ται κατά καιρούς με εύκολες γενι­κεύ­σεις και στο­χο­ποι­ή­σεις, παρα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι πρό­κει­ται για επι­χει­ρή­σεις που στη­ρί­ζουν ολό­κλη­ρες τοπικές οικο­νο­μίες σε ένα διαρκώς πιο αντα­γω­νι­στικό διεθνές περι­βάλ­λον. Όπως ανέφερε, ο κλάδος δεν ζητά προ­νό­μια αλλά δίκαιη αντι­με­τώ­πιση και ουσια­στικό διάλογο. Έκλεισε υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η Ρόδος έχει όλες τις δυνα­τό­τη­τες να συνε­χί­σει να πρω­τα­γω­νι­στεί, αρκεί να μη θεω­ρη­θεί τίποτα δεδο­μένο, καθώς απαι­τεί­ται σχέδιο, συνερ­γα­σία και ενότητα.

Πυρά για το χωρο­τα­ξικό από τον πρόεδρο της ΠΟΞ

Ιδιαί­τερη αίσθηση προ­κά­λεσε η τοπο­θέ­τηση του προ­έ­δρου της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων και αντι­προ­έ­δρου του ΣΕΤΕ κ. Γιάννη Χατζή, λίγες μόλις ημέρες πριν παρου­σια­στεί δημόσια το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό για τον Του­ρι­σμό.

Ο κ. Χατζής υπο­γράμ­μισε ότι κάθε συζή­τηση για το θεσμικό και χωρο­τα­ξικό μέλλον του κλάδου απαιτεί σοβα­ρό­τητα, τεκ­μη­ρί­ωση και πλήρη κατα­νό­ηση της πραγ­μα­τι­κής λει­τουρ­γίας του. Στάθηκε στο γεγονός ότι, ενώ ο κλάδος βρί­σκε­ται ήδη στα μέσα Μαΐου με τη σεζόν σε πλήρη εξέλιξη, κρί­σι­μες δια­δι­κα­σίες όπως αυτή της παρα­χώ­ρη­σης της απλής χρήσης του αιγια­λού παρα­μέ­νουν ανο­λο­κλή­ρω­τες, με απο­τέ­λε­σμα οι επι­χει­ρή­σεις να λει­τουρ­γούν είτε με υπο­βάθ­μιση του προ­ϊ­ό­ντος είτε υπό τον φόβο σοβαρών διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων εξαι­τίας καθυ­στε­ρή­σεων του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού. Διε­ρω­τή­θηκε με ποια διοι­κη­τική επάρ­κεια μπορεί ένα κράτος που αδυ­να­τεί να ολο­κλη­ρώ­σει μια προ­βλέ­ψιμη εποχική δια­δι­κα­σία να σχε­διά­σει τον μακρο­πρό­θε­σμο χωρο­τα­ξικό μετα­σχη­μα­τι­σμό του του­ρι­σμού.

Ανα­φε­ρό­με­νος στον ροδιακό του­ρι­σμό, τον χαρα­κτή­ρισε απο­κε­ντρω­μένο παρα­γω­γικό μοντέλο μεγα­λύ­τε­ρων εκμε­ταλ­λεύ­σεων, που επέ­τρεψε τη δημιουρ­γία εκα­το­ντά­δων βιώ­σι­μων επι­χει­ρή­σεων με μακρο­χρό­νια παρου­σία. Όπως είπε, το γεγονός ότι ξενο­δο­χεια­κές μονάδες παρα­μέ­νουν ενεργές και αντα­γω­νι­στι­κές για 60 χρόνια δεν συνιστά στρέ­βλωση αλλά ένδειξη ανθε­κτι­κό­τη­τας ενός μοντέ­λου που παράγει πλούτο και προ­σφέ­ρει τις υψη­λό­τε­ρες κλα­δι­κές αμοιβές στην Ελλάδα. Στάθηκε στο γεγονός ότι μια μελέτη κόστους μερικών δεκάδων χιλιά­δων ευρώ επι­χει­ρεί να ανα­δια­μορ­φώ­σει ένα παρα­γω­γικό οικο­σύ­στημα που συνει­σφέ­ρει εθνικά πάνω από 12 δισ. ευρώ σε καθαρά ξενο­δο­χειακά έσοδα και στη­ρί­ζει αλυσίδα αξίας 23 δισ. ευρώ, χωρίς ουσια­στική δια­βού­λευση με τους ανθρώ­πους του κλάδου.

Υπο­γράμ­μισε ότι τα νησιά δεν είναι ομοιο­γε­νείς γεω­γρα­φι­κές ενό­τη­τες, καθώς η Ρόδος, η Κέρκυρα και η Κως δεν είναι Σίφνος, Κύθνος και Σέριφος, και ότι κάθε προ­σπά­θεια ορι­ζό­ντιων περιο­ρι­σμών εγκυ­μο­νεί κιν­δύ­νους λαν­θα­σμέ­νης κατα­νο­μής επεν­δύ­σεων. Έθεσε ευθέως το ερώτημα κατά πόσο ο κατα­κερ­μα­τι­σμός της ανά­πτυ­ξης σε μικρό­τε­ρες μονάδες των 100 κλινών, όπως φέρεται να προ­βλέ­πει το επερ­χό­μενο πλαίσιο, είναι περι­βαλ­λο­ντικά ή λει­τουρ­γικά προ­τι­μό­τε­ρος από την ανά­πτυξη λιγό­τε­ρων, οργα­νω­μέ­νων μονάδων μεγα­λύ­τε­ρης δυνα­μι­κό­τη­τας. Όπως υπο­στή­ριξε, ένα τέτοιο μοντέλο συνε­πά­γε­ται πολ­λα­πλα­σια­σμό υπο­δο­μών, αυξη­μέ­νες ανάγκες ύδρευ­σης, απο­χέ­τευ­σης, ενέρ­γειας και δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των, καθώς και μεγα­λύ­τερο περι­βαλ­λο­ντικό απο­τύ­πωμα συνο­λικά.

Επι­κα­λέ­στηκε πρό­σφατη έρευνα της Deloitte σε συνερ­γα­σία με την ΠΟΞ, στην οποία συμ­με­τεί­χαν 250 ξενο­δό­χοι, με το 92% να δηλώνει μέτρια ή καθόλου ικα­νο­ποι­η­μένο από τη συνερ­γα­σία του κλάδου με την Πολι­τεία, σημειώ­νο­ντας ότι το νέο χωρο­τα­ξικό ανα­μέ­νε­ται να παρου­σια­στεί τη Δευτέρα σε δημο­σιο­γρά­φους, ενώ ο κλάδος ενη­με­ρώ­νε­ται ακόμη μέσα από δημο­σιεύ­ματα. Έκλεισε ζητώ­ντας, έστω και καθυ­στε­ρη­μένα, να απο­στα­λεί στην Ομο­σπον­δία το σχέδιο του χωρο­τα­ξι­κού, ώστε να κατα­τε­θούν παρα­τη­ρή­σεις που θα λαμ­βά­νουν υπόψη τα πραγ­μα­τικά δεδο­μένα του κλάδου, την ιστο­ρι­κό­τητα του κάθε του­ρι­στι­κού μοντέ­λου και τις ανάγκες των νησιω­τι­κών προ­ο­ρι­σμών.

Η ευθεία απά­ντηση Χατζη­μάρ­κου

Με ιδιαί­τερα αιχμηρό λόγο τοπο­θε­τή­θηκε ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, ο οποίος μίλησε χωρίς περι­στρο­φές για όσα, όπως είπε, υφί­στα­ται ο του­ρι­σμός από μια μερίδα της δημό­σιας συζή­τη­σης. Επι­κα­λού­με­νος στοι­χεία της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, ανέφερε ότι η Ρόδος βρί­σκε­ται 35% πάνω από τον μέσο όρο της Ελλάδας και 20% πάνω από τον επόμενο προ­ο­ρι­σμό σε όλα τα ποιο­τικά μεγέθη που αφορούν τον του­ρι­σμό, με σημα­ντική αύξηση του οικο­νο­μι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος ακόμη και χωρίς αντί­στοιχη άνοδο αφίξεων.

Επι­τέ­θηκε ευθέως σε όσους, όπως υπο­στή­ριξε, εισή­γα­γαν αόριστα τη συζή­τηση για τη φέρουσα ικα­νό­τητα τα τελευ­ταία χρόνια χωρίς υπό­βα­θρο, σημειώ­νο­ντας ότι η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου επέν­δυσε χρόνο, χρήματα και ενέρ­γεια ώστε η φέρουσα ικα­νό­τητα να απο­τυ­πω­θεί επι­στη­μο­νικά και να λει­τουρ­γή­σει ως διοι­κη­τικό εργα­λείο, όπως διεθνώς συμ­βαί­νει, για να σχε­διά­ζο­νται πολι­τι­κές με βάση πραγ­μα­τικά δεδο­μένα. Έκανε εκτε­τα­μένη αναφορά στο στε­γα­στικό ζήτημα, εξη­γώ­ντας ότι το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο πρό­τεινε στην ενδο­χώρα κάθε νησιού τη θεσμο­θέ­τηση ζώνης κοι­νω­νι­κής κατοι­κίας με ειδι­κούς, δεσμευ­τι­κούς όρους, μακριά από εμπο­ρι­κές ζώνες υψηλής αξίας. Όπως είπε, η πρόταση δεν προ­χώ­ρησε, παρότι το πρό­βλημα δεν είναι έλλειψη στέγης αλλά έλλειψη προ­σι­τής στέγης.

Παρου­σί­ασε συγκρι­τικά στοι­χεία πυκνό­τη­τας με τα νησιά της Ισπα­νίας, σημειώ­νο­ντας ότι η Μαγιόρκα έχει 255 κατοί­κους ανά τετρα­γω­νικό χιλιό­με­τρο, η Τενε­ρίφη 460 και η Λα Πάλμα 165, ενώ η Μύκονος 120 κατοί­κους, με τη Ρόδο σε ακόμη χαμη­λό­τερα επίπεδα. Όπως είπε, η ανα­λο­γία επι­σκε­πτών ανά κάτοικο σε νησιά όπως η Μύκονος και η Σαντο­ρίνη φτάνει τους 100 και 120, ενώ η Ρόδος βρί­σκε­ται περίπου στους 25, με τη Μαγιόρκα στους 12 και την Τενε­ρίφη στους 6. Ωστόσο, στα δύο ισπα­νικά νησιά λει­τουρ­γούν 978.000 και 980.000 κλίνες αντί­στοιχα, όταν η Ρόδος δεν φτάνει τις 670.000, και παρά ταύτα δέχεται κατη­γο­ρίες ως κατα­στρο­φέας του φυσικού της περι­βάλ­λο­ντος.

Με ιδιαί­τερα φορ­τι­σμένο τόνο ανα­φέρ­θηκε σε συγκε­κρι­μένα έργα υπο­δο­μών που, όπως υπο­στή­ριξε, μπλο­κά­ρο­νται. Έφερε ως παρά­δειγμα το λιμάνι του Αγα­θο­νη­σίου, νησί με 140 κατοί­κους, για το οποίο μετά από δυόμισι χρόνια εκδό­θη­καν περι­βαλ­λο­ντι­κοί όροι 45 σελίδων, με απο­τέ­λε­σμα η Περι­φέ­ρεια να ανα­κοι­νώ­σει επίσημα ότι το έργο δεν θα υλο­ποι­η­θεί. Παρό­μοια εικόνα περιέ­γραψε για το λιμάνι της Σίφνου, που χαρα­κτη­ρί­στηκε μεγάλο και μη συμβατό με τον χαρα­κτήρα του νησιού, παρά το γεγονός ότι, όπως υπο­στή­ριξε, το νησί δέχεται 36 πλοία τους θερι­νούς μήνες.

Ο κ. Χατζη­μάρ­κος έκανε ιδιαί­τερη αναφορά στο πρω­τό­κολλο βιω­σι­μό­τη­τας του ροδια­κού του­ρι­σμού, σημειώ­νο­ντας πως πρό­κει­ται για το πρώτο και μονα­δικό στον κόσμο, που χτίζει πρότυπα και οδηγούς εφαρ­μο­γής, και ότι κανένας δεν μπορεί να μάθει στη Ρόδο μαθή­ματα βιω­σι­μό­τη­τας. Όσον αφορά το νέο χωρο­τα­ξικό, ξεκα­θά­ρισε ότι ελπίζει να δια­ψευ­στεί έως τη Δευτέρα για το περιε­χό­μενό του και ζήτησε επι­στη­μο­νική τεκ­μη­ρί­ωση για την επί­κληση του ορίου των 100 κλινών, αντι­πα­ρα­βάλ­λο­ντας ένα ξενο­δο­χείο 300 κλινών με ολο­κλη­ρω­μένα συστή­ματα περι­βαλ­λο­ντι­κής δια­χεί­ρι­σης σε νερό, απορ­ρίμ­ματα, κουζίνα και ενέρ­γεια με ένα μικρό­τερο που λει­τουρ­γεί χωρίς αντί­στοιχα πρότυπα.

Κολιά­δης: «Απο­φα­σί­ζουν για τη Ρόδο  χωρίς τη Ρόδο»

Ο δήμαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης ανέβασε τους τόνους απέ­να­ντι στις κεντρι­κές απο­φά­σεις που αφορούν το νησί, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας «αδια­νό­ητο» αυτό που συμ­βαί­νει τόσο με το νέο χωρο­τα­ξικό πλαίσιο για τον του­ρι­σμό όσο και με τη στάση της ΕΤΑΔ ΑΕ στο ζήτημα των παρα­λιών. Μιλώ­ντας με έντονο τόνο, ο κ. Κολιά­δης επε­σή­μανε ότι η Ρόδος υφί­στα­ται μια μεγάλη αδικία, με απο­φά­σεις που αγγί­ζουν το μέλλον του νησιού για τα επόμενα 30 με 40 χρόνια να λαμ­βά­νο­νται σε κεντρικό επίπεδο, χωρίς καμία ουσια­στική δια­βού­λευση με την τοπική αυτο­διοί­κηση και τους ανθρώ­πους της αγοράς. «Σχε­διά­ζουν χωρίς να ρωτή­σουν εμάς και ιδιαί­τερα όλους εσάς, τους ανθρώ­πους της αγοράς», ήταν η χαρα­κτη­ρι­στική δια­τύ­πωσή του.

Στο επί­κε­ντρο της κρι­τι­κής του βρέθηκε η ΕΤΑΔ ΑΕ, την οποία ο δήμαρ­χος χαρα­κτή­ρισε «κράτος εν κράτει», επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η εται­ρεία επι­χει­ρεί να επι­βά­λει τιμή 200 ευρώ ανά τετρα­γω­νικό μέτρο για τη χρήση των παρα­λιών, χωρίς κανένα περι­θώ­ριο δια­πραγ­μά­τευ­σης. Ο δήμος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά να υπο­γρά­ψει την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση για τη δια­χεί­ριση και εκμε­τάλ­λευση των παρα­λιών υπό αυτούς τους όρους, με τον κ. Κολιάδη να δηλώνει ότι η συγκε­κρι­μένη λογική δεν γίνεται απο­δε­κτή. Στην ήδη περί­πλοκη κατά­σταση προ­στέ­θηκε και η εμπλοκή της Αρχαιο­λο­γίας, γεγονός που οδηγεί τον δήμαρχο να εκφρά­ζει ανοιχτά αβε­βαιό­τητα για το τι θα συμβεί κατά την ερχό­μενη θερινή περίοδο.

Απέ­να­ντι σε αυτό το αδιέ­ξοδο, ο κ. Κολιά­δης ανέφερε ότι ο δήμος συζητά ήδη με νομι­κούς συμ­βού­λους και εξε­τά­ζει το ενδε­χό­μενο να προ­χω­ρή­σει στην τοπο­θέ­τηση ομπρε­λών και ξαπλω­στρών στις παρα­λίες χωρίς είσπραξη χρη­μά­των, μέχρι να δοθεί ορι­στική λύση. Η πίεση των του­ρι­στι­κών πρα­κτό­ρων για την παροχή υπη­ρε­σιών στους επι­σκέ­πτες εντεί­νει την ανάγκη για άμεσες απα­ντή­σεις. Ο δήμαρ­χος απευ­θύν­θηκε στους βου­λευ­τές και υπουρ­γούς ζητώ­ντας να απο­σα­φη­νι­στεί το νέο νομο­θε­τικό πλαίσιο και να εξη­γη­θεί ο λόγος για τον οποίο η ΕΤΑΔ εξαι­ρεί­ται από αυτό. Κάλεσε παράλ­ληλα σε σχη­μα­τι­σμό ενιαίου μετώπου στη Ρόδο, ώστε να μην συνε­χι­στεί η πρα­κτική απο­φά­σεων που λαμ­βά­νο­νται για το νησί ερήμην των ίδιων των Ροδίων, σημειώ­νο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά ότι όσοι απο­φα­σί­ζουν «πιθα­νό­τατα δεν έχουν έρθει καν στη Ρόδο».

Το επόμενο διά­στημα ως σημείο τομής

Η συνέ­λευση ολο­κλη­ρώ­θηκε με τη σαφή αίσθηση ότι ο ξενο­δο­χεια­κός κλάδος της Ρόδου, μαζί με την αυτο­διοί­κηση και τους θεσμι­κούς φορείς του νησιού, στέ­κε­ται απέ­να­ντι σε ένα νέο τοπίο που δια­μορ­φώ­νε­ται κεντρικά, χωρίς, όπως φέρεται να δια­τεί­νο­νται οι παρι­στά­με­νοι, την απαι­τού­μενη δια­βού­λευση. Η αναμονή για το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό λει­τουρ­γεί πλέον ως αντί­στροφη μέτρηση, με τους εκπρο­σώ­πους του κλάδου να ξεκα­θα­ρί­ζουν ότι θα διεκ­δι­κή­σουν να ληφθεί υπόψη η ιστο­ρι­κό­τητα του ροδια­κού μοντέ­λου, η ωρι­μό­τητα του προ­ο­ρι­σμού και η ανάγκη μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης πολι­τι­κής που να μην ισο­πε­δώ­νει δια­φο­ρε­τι­κές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες κάτω από ορι­ζό­ντιους κανόνες.