Σε καθεστώς «παράλυσης» εισέρχεται η χώρα την Παρασκευή 1η Μαΐου, καθώς τα πλοία δένουν κάβους σε όλα τα λιμάνια, στο πλαίσιο της 24ωρης πανελλαδικής απεργίας που κήρυξε η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ), τιμώντας την Εργατική Πρωτομαγιά.
Από τις 00:01 έως τα μεσάνυχτα της ίδιας ημέρας, η ακτοπλοΐα και το σύνολο των θαλάσσιων μεταφορών τίθενται εκτός λειτουργίας, προκαλώντας ισχυρούς κραδασμούς στις μετακινήσεις επιβατών και στη διακίνηση εμπορευμάτων. Το απεργιακό «κύμα» αγκαλιάζει κάθε κατηγορία πλοίου, από τα μεγάλα επιβατηγά έως τη ναυτιλία μικρών αποστάσεων.
Στο επίκεντρο των διεκδικήσεων των ναυτεργατών βρίσκονται οι συλλογικές συμβάσεις, η ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων και η θωράκιση της συνδικαλιστικής δράσης, σε μια περίοδο όπου ο κλάδος δοκιμάζεται από τις ταχύτατες τεχνολογικές μεταβολές. Η ΠΝΟ αναδεικνύει, παράλληλα, την ανάγκη διασφάλισης της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα και της αξιοπρέπειας στην εργασία, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της ναυτικής εκπαίδευσης, αλλά και στην ενίσχυση κρίσιμων κοινωνικών αγαθών, όπως η υγεία και η παιδεία, ενώ στο τραπέζι τίθεται και η αποκατάσταση των απωλειών για τους απόμαχους της θάλασσας.
Με φόντο τη συμβολική φόρτιση της ημέρας, ο γενικός γραμματέας της ΠΝΟ, Μανώλης Τσικαλάκης, επαναφέρει στο προσκήνιο τη βαριά ιστορική παρακαταθήκη των εργατικών αγώνων, από το Σικάγο του 1886 έως σήμερα, επισημαίνοντας ότι η ενότητα των εργαζομένων παραμένει το ισχυρότερο «όπλο» για την κατάκτηση δικαιωμάτων. Την ίδια στιγμή, δεν παραλείπει να ασκήσει κριτική στο σύγχρονο συνδικαλιστικό τοπίο, καλώντας σε ανασύνταξη και ουσιαστική αυτοκριτική.
Το απεργιακό μέτωπο διευρύνεται, καθώς στη κινητοποίηση συμμετέχουν και άλλες ναυτεργατικές και λιμενικές οργανώσεις. Η Πανελλήνια Ένωση Πληρωμάτων Ρυμουλκών και Ναυαγοσωστικών (ΠΕΠΡΝ) δίνει το «παρών», αναδεικνύοντας ζητήματα ασφάλειας και θεσμικών εκκρεμοτήτων, ενώ η Ομοσπονδία Υπαλλήλων Λιμανιών Ελλάδος (ΟΜΥΛΕ) θέτει στο επίκεντρο μισθολογικές αυξήσεις, την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την ενίσχυση της υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.
Οι λιμενεργάτες διευρύνουν το πλαίσιο των αιτημάτων τους, συνδέοντας τις εργασιακές διεκδικήσεις με κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα, όπως η φορολογική δικαιοσύνη, η πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες και η προστασία του περιβάλλοντος εν μέσω κλιματικής κρίσης.
Πηγή: flash.gr
