Εξαφανίστηκαν 420.000 ευρώ από την πώληση τουριστικού σκάφους και δικηγόρος οδηγείται στο εδώλιο

• Γνωστή επιχειρηματίας του τουριστικού κλάδου της Ρόδου παρίσταται ως μηνύτρια στο Μονομελές Εφετείο Πειραιώς, που καλείται την Τρίτη να κρίνει τις κατηγορίες για απάτη και απιστία δικηγόρου
• Στο εδώλιο, λόγω ιδιάζουσας δωσιδικίας, κάθεται δικηγόρος ο οποίος φέρεται να κράτησε για τον εαυτό του το τίμημα μιας αγοραπωλησίας, αντί να το διοχετεύσει στην εξόφληση ναυτικής υποθήκης

Μια υπόθεση που πατά ταυτόχρονα στον χώρο της ναυτιλίας, στην αγορά των τουριστικών σκαφών και στην άσκηση του δικηγορικού λειτουργήματος έρχεται την Τρίτη ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Το δικαστήριο θα ασχοληθεί με την υπόθεση όχι λόγω της βαρύτητας των ποσών αυτής καθ’ εαυτής, αλλά εξαιτίας της ιδιάζουσας δωσιδικίας του κατηγορουμένου, ο οποίος ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου, στοιχείο που μεταφέρει την εκδίκαση των αποδιδόμενων σε αυτόν πλημμελημάτων στο εφετειακό επίπεδο. Στο πλευρό της κατηγορούσας αρχής αναμένεται να παρασταθεί προς υποστήριξη της κατηγορίας μια γνωστή επιχειρηματίας του τουριστικού κλάδου της Ρόδου, εκπροσωπούμενη από τον κ. Στέλιο Αλεξανδρή.
Το σκάφος, η υποθήκη  και η απόφαση  πώλησης
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται ένα επαγγελματικό τουριστικό σκάφος, εγγεγραμμένο στο νηολόγιο Πειραιά, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», βάρυνε με ναυτική υποθήκη.
Η ιδιοκτήτρια και νυν μηνύτρια πλευρά αποφάσισε να προχωρήσει στην πώλησή του και ήρθε σε επαφή με μια αλλοδαπή εταιρεία που εκδήλωσε ενδιαφέρον για την αγορά.
Η διασύνδεση των δύο μερών φέρεται να έγινε μέσω ναυλομεσίτη, ο οποίος, όπως προκύπτει, συνέστησε στη συνέχεια τον κατηγορούμενο δικηγόρο, προκειμένου εκείνος να αναλάβει την ολοκλήρωση της διαδικασίας μεταβίβασης.
Κατά την κατηγορία, ο δικηγόρος δήλωσε ότι ήταν σε θέση να φέρει εις πέρας την αγοραπωλησία λόγω της εμπειρίας και της εξειδίκευσής του σε συναλλαγές αυτού του είδους, ενεργώντας μάλιστα ταυτόχρονα και για τα δύο μέρη, τόσο για την πωλήτρια όσο και για την αγοράστρια εταιρεία.
Παράλληλα ανέλαβε να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες για την άρση της υποθήκης που βάρυνε το σκάφος, προτείνοντας, σύμφωνα με τα στοιχεία, να κατατεθεί το τίμημα σε δικό του τραπεζικό λογαριασμό και έπειτα να το διοχετεύσει εκείνος στη δανείστρια τράπεζα, ώστε να αρθεί το βάρος και να διαγραφεί από το νηολόγιο.
Το προσύμφωνο και ο ρόλος του μεσεγγυούχου
Με βάση αυτή τη συμφωνία, στις 6 Αυγούστου 2021 υπεγράφη ανάμεσα στην πωλήτρια και στον εκπρόσωπο της αλλοδαπής αγοράστριας εταιρείας προσύμφωνο αγοραπωλησίας του σκάφους, έναντι συνολικού τιμήματος 450.000 ευρώ, εκ των οποίων τα 45.000 ευρώ είχαν ήδη προκαταβληθεί. Στο ίδιο πλαίσιο ο κατηγορούμενος ορίστηκε ρητά ως μεσεγγυούχος.
Ο ρόλος αυτός σήμαινε ότι στον λογαριασμό του θα κατατίθετο το εναπομείναν τίμημα των 405.000 ευρώ, το οποίο εκείνος θα προωθούσε εν συνεχεία στον δανειακό λογαριασμό για την εξόφληση και την άρση της υποθήκης.
Στο ποσό αυτό προστέθηκαν, σύμφωνα με την κατηγορία, και άλλα 15.000 ευρώ, τα οποία η μηνύτρια πλευρά συμφώνησε να παραδώσει στον δικηγόρο με τον ίδιο προορισμό, ήτοι την κατάθεσή τους στον δανειακό λογαριασμό. Έτσι, το συνολικό ποσό που επρόκειτο να διαχειριστεί ως μεσεγγυούχος ανερχόταν σε 420.000 ευρώ.
Η κίνηση των χρημάτων
Η πρώτη μεγάλη μεταφορά φέρεται να πραγματοποιήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2021, όταν από τον τραπεζικό λογαριασμό του αλλοδαπού εκπροσώπου της αγοράστριας εταιρείας μεταφέρθηκαν ηλεκτρονικά στον λογαριασμό του κατηγορουμένου τα 405.000 ευρώ. Όπως υποστηρίζεται, μετά την κατάθεση αυτή και τις διαβεβαιώσεις του δικηγόρου περί άψογης εκτέλεσης της πώλησης, η μηνύτρια πλευρά πείστηκε ότι εκείνος θα προχωρούσε κανονικά στις ενέργειες που είχε αναλάβει, χωρίς, όπως διατείνεται η κατηγορία, να υπάρχει στην πραγματικότητα τέτοια πρόθεση εκ μέρους του.
Στηριζόμενη σε αυτές τις παραστάσεις, η μηνύτρια πλευρά φέρεται να προχώρησε ένα ακόμη βήμα. Στις 20 Ιουνίου 2022 χορήγησε στον κατηγορούμενο ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα να υπογράψει το οριστικό συμφωνητικό πώλησης του σκάφους, το οποίο εν τέλει υπεγράφη την επομένη, στις 21 Ιουνίου 2022. Την ίδια ημέρα της χορήγησης της πληρεξουσιότητας κατατέθηκε στον λογαριασμό του και το ποσό των 15.000 ευρώ. Σύμφωνα με την κατηγορία, ο δικηγόρος ουδέποτε σκόπευε να καταθέσει τα χρήματα αυτά στον δανειακό λογαριασμό για την άρση της υποθήκης και ουδέποτε το έπραξε, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί αντιστοίχως η εγκαλούσα πλευρά.
Οι δύο κατηγορίες
Στο κατηγορητήριο αποδίδονται στον δικηγόρο δύο διακριτές πράξεις. Η πρώτη αφορά απάτη και τοποθετείται χρονικά από τον Αύγουστο του 2021 έως τις 20 Ιουνίου 2022. Κατά την κατηγορία, με την εν γνώσει του παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών, έβλαψε ξένη περιουσία πείθοντας τη μηνύτρια πλευρά σε πράξη, αποσκοπώντας στο να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος, με αναφορά ιδίως στο ποσό των 15.000 ευρώ που φέρεται να παρακράτησε.
Η δεύτερη πράξη αφορά απιστία δικηγόρου. Σύμφωνα με την κατηγορία, υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρος και ενώ είχε αναλάβει τη νομική προστασία και την ολοκλήρωση της διαδικασίας, εν γνώσει του έβλαψε τα συμφέροντα εκείνου του οποίου είχε αναλάβει την υπεράσπιση, επιδιώκοντας παράλληλα δικό του κέρδος. Ο κατηγορούμενος, όπως αναφέρεται, ενώ είχε οριστεί ρητά ως μεσεγγυούχος για τη διαχείριση των 420.000 ευρώ και είχε αναλάβει να φροντίσει για την άρση του βάρους επί του σκάφους, στην πράξη δεν προέβη στις ενέργειες στις οποίες είχε δεσμευτεί.

Το παρασκήνιο
Η υπόθεση συνδυάζει δύο στοιχεία που σπανίως συναντώνται μαζί. Από τη μία πλευρά, μια εμπορική συναλλαγή υψηλής αξίας στον χώρο των τουριστικών σκαφών, με διασυνοριακό χαρακτήρα, καθώς η αγοράστρια ήταν αλλοδαπή εταιρεία και η μεταφορά του τιμήματος έγινε από λογαριασμό στο εξωτερικό. Από την άλλη, η εμπλοκή ενός επαγγελματία του νομικού κλάδου, ο οποίος, αντί να λειτουργήσει ως εγγύηση ασφάλειας για τα δύο μέρη, φέρεται, κατά την κατηγορία, να εκμεταλλεύτηκε τη θέση εμπιστοσύνης που του είχε ανατεθεί.
Καθοριστικό σημείο της δίκης αναμένεται να αποτελέσει το ζήτημα της τύχης των χρημάτων που πέρασαν από τον λογαριασμό του κατηγορουμένου, καθώς και το κατά πόσον η υποθήκη επί του σκάφους ήρθη ποτέ ή παρέμεινε ενεργή σε βάρος της συναλλαγής.