Το Μήνυμα Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, για την παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών και της παράνομης διακίνησής τους

Στο μήνυμα του ο Αρχηγός της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας Αντι­στρά­τη­γος Δημή­τρης Μάλλιος για την Παγκό­σμια Ημέρα κατά των ναρ­κω­τι­κών ανα­φέ­ρει τα εξής:

Η Παγκό­σμια Ημέρα Κατά των Ναρ­κω­τι­κών και της Παρά­νο­μης Δια­κί­νη­σής τους, καθιε­ρώ­θηκε από τον Οργα­νι­σμό Ηνω­μέ­νων Εθνών (ΟΗΕ) το 1987.

Συγκε­κρι­μένα, στις 7 Δεκεμ­βρίου 1987 η Γενική Συνέ­λευση του ΟΗΕ με το Ψήφισμα 42/112, ανα­κή­ρυξε την 26η Ιουνίου ως επίσημη ημέρα ευαι­σθη­το­ποί­η­σης της παγκό­σμιας κοινής γνώμης για το πρό­βλημα των ναρ­κω­τι­κών, αλλά και ως έκφραση της απο­φα­σι­στι­κό­τη­τάς της να ενι­σχύ­σει τη δράση και τη συνερ­γα­σία για την επί­τευξη του στόχου μιας διε­θνούς κοι­νω­νίας χωρίς ναρ­κω­τικά και κατα­χρή­σεις.

Μια ημέρα-σύμβολο, που μας υπεν­θυ­μί­ζει την ανάγκη για συνεχή επα­γρύ­πνηση, συνερ­γα­σία και δράση απέ­να­ντι σε ένα φαι­νό­μενο που απειλεί άμεσα την δημόσια υγεία, την ασφά­λεια και το μέλλον της κοι­νω­νίας μας.

Η μάστιγα των ναρ­κω­τι­κών δεν κάνει δια­κρί­σεις. Δεν γνω­ρί­ζει ηλικία, φύλο, κοι­νω­νικό ή οικο­νο­μικό υπό­βα­θρο. Χτυπά ύπουλα, διαλύει οικο­γέ­νειες, υπο­νο­μεύει ζωές και δια­βρώ­νει τον κοι­νω­νικό ιστό.

Η ημέρα αυτή λοιπόν, απο­τε­λεί μια ηχηρή υπεν­θύ­μιση για όλους, συναρ­μό­διες Υπη­ρε­σίες της οργα­νω­μέ­νης Πολι­τείας και κοι­νω­νικό σύνολο, ότι οφεί­λουμε να βρι­σκό­μα­στε διαρκώς σε εγρή­γορση και συντο­νι­σμένα να ανα­λαμ­βά­νουμε δράση, προ­κει­μέ­νου κατα­φέ­ρουμε καίρια πλήγ­ματα στην αλυσίδα δια­κί­νη­σης των ναρ­κω­τι­κών για τους εξής πολύ σημα­ντι­κούς λόγους:

1. Γιατί πρό­κει­ται για ένα φαι­νό­μενο που εξε­λίσ­σε­ται διαρκώς, αξιο­ποιώ­ντας την δυνα­μική της δια­συν­δε­δε­μέ­νης παγκό­σμιας κοι­νό­τη­τας, των σύγ­χρο­νων τεχνο­λο­γιών, των νέων μορφών εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας, το οποίο στην χώρα μας, σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση για το Οργα­νω­μένο Έγκλημα, εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί βασικό άξονα δρα­στη­ριο­ποί­η­σης των εγκλη­μα­τι­κών οργα­νώ­σεων.

2. Γιατί η βλάβη που προ­κα­λεί­ται στον κοι­νω­νικό ιστό, αλλά και στο ίδιο το ουσιο­ε­ξαρ­τη­μένο άτομο, μπορεί να αποβεί ανε­πα­νόρ­θωτη.

3. Γιατί η παρα­τη­ρού­μενη αύξηση της χρήσης ναρ­κω­τι­κών ουσιών, η στροφή σε νέες ψυχο­δρα­στι­κές ουσίες ή άλλες οικο­νο­μι­κό­τε­ρες, αλλά ιδιαί­τερα επι­κίν­δυ­νες, ουσίες, όπως τα συν­θε­τικά ναρ­κω­τικά, ιδίως δε η χρήση αυτών από ανή­λι­κους, οδηγεί με μαθη­μα­τική ακρί­βεια σε αύξηση περι­στα­τι­κών βίας, υπο­βαθ­μί­ζει την δημόσια και ατομική υγεία, σχε­τί­ζε­ται άμεσα ή έμμεσα με τη λεγό­μενη «μικρο­ε­γκλη­μα­τι­κό­τητα» που πλήττει το αίσθημα ασφά­λειας των πολιτών.

4. Γιατί η χρήση ναρ­κω­τι­κών απο­τε­λεί μια βρα­δυ­φλεγή βόμβα στα θεμέλια της κοι­νω­νίας και οδηγεί μέρος αυτής σε απο­σύν­θεση.

Η Ελλη­νική Αστυ­νο­μία υλο­ποιεί μεθο­δικά και με συνέ­πεια δράσεις πρό­λη­ψης, κατα­στο­λής σε συνερ­γα­σία με όλες τις συναρ­μό­διες Αρχές και Φορείς σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, θέτο­ντας στο επί­κε­ντρο την απο­δό­μηση οργα­νω­μέ­νων εγκλη­μα­τι­κών δικτύων, την εξου­δε­τέ­ρωση των κυκλω­μά­των, ιδίως με την κατά­σχεση και κατα­στροφή παρά­νο­μων εργα­στη­ρίων. Εφαρ­μό­ζουμε καθη­με­ρινά το Ειδικό Επι­χει­ρη­σιακό μας Πρό­γραμμα, ένα ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο που συν­δέ­ε­ται με την τρέ­χουσα Στρα­τη­γική της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης για τα ναρ­κω­τικά, με ανάληψη δράσεων που έχουν ως απώτερο σκοπό την μείωση της προ­σφο­ράς και της ζήτησης, καθώς και την μείωση των επι­βλα­βών συνε­πειών.

Η Ελλη­νική Αστυ­νο­μία, με υψηλό αίσθημα ευθύνης, δίνει καθη­με­ρινά έναν δύσκολο αλλά απο­φα­σι­στικό αγώνα. Στον δρόμο, στις συνο­ρια­κές γραμμές, στον ψηφιακό χώρο, οι άνδρες και οι γυναί­κες της Αστυ­νο­μίας στέ­κο­νται στην πρώτη γραμμή, με στόχο όχι μόνο την κατα­στολή της εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας, αλλά κυρίως την προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής.

Ο αγώνας κατά των ναρ­κω­τι­κών δεν είναι μόνο αστυ­νο­μι­κός. Είναι κοι­νω­νι­κός, ηθικός και παι­δα­γω­γι­κός. Απαιτεί την συνερ­γα­σία όλων: Πολι­τείας, εκπαι­δευ­τι­κών, υγειο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών, οικο­γε­νειών, και, βεβαίως, των ίδιων των πολιτών.

Απαιτεί ενη­μέ­ρωση, πρόληψη, στήριξη και επα­νέ­νταξη.

Και κυρίως, απαιτεί ελπίδα, ότι κάθε εξαρ­τη­μένο άτομο μπορεί να αλλάξει πορεία, με στήριξη και ευκαι­ρίες.

Ας δεσμευ­τούμε λοιπόν όλοι σήμερα, πως θα συνε­χί­σουμε να στε­κό­μα­στε δίπλα στους νέους μας, χτί­ζο­ντας μια κοι­νω­νία που στη­ρί­ζει, κατα­νοεί και προ­στα­τεύει.

Πως θα προ­στα­τεύ­ουμε την κοι­νω­νία από τα κυκλώ­ματα δια­κί­νη­σης και εξάρ­τη­σης.

Και πως θα εργα­στούμε ενω­μέ­νοι για ένα μέλλον χωρίς ουσίες, με αξιο­πρέ­πεια, με υγεία και με ανθρω­πιά.