Απορρίφθηκε αγωγή ξενοδοχειακής ΙΚΕ κατά ανώνυμης εταιρείας που της μίσθωσε ξενοδοχείο

Με απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε λόγω αορι­στίας αγωγή που υπέβαλε ξενο­δο­χειακή ΙΚΕ κατά ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας που της μίσθωσε ξενο­δο­χειακή μονάδα στην πόλη της Ρόδου.

Η ενά­γουσα με την υπό κρίση αγωγή της εξέθεσε ότι η ενα­γό­μενη εταιρία τυγ­χά­νει κυρία και νομέας ενός ξενο­δο­χείου το οποίο βρί­σκε­ται στην πόλη της Ρόδου και ότι μεταξύ της ιδίας και της ενα­γο­μέ­νης συμ­φω­νή­θηκε η πώληση του ως άνω ξενο­δο­χείου αρχικώς έναντι του τιμή­μα­τος των 8.000.000 €, για το λόγο αυτό υπε­γράφη το από 27-06-2018 ιδιω­τικό προ­σύμ­φωνο αγο­ρα­πω­λη­σίας, υπό τους ειδι­κό­τε­ρους όρους και συμ­φω­νίες που εκτί­θε­νται στην αγωγή.

Ότι μετά την υπο­γραφή του εν λόγω ιδιω­τι­κού προ­συμ­φώ­νου η ίδια, ήδη τον Ιούλιο του 2018, προέβη σε κατάρ­τιση συμ­φω­νιών με του­ρι­στι­κούς πρά­κτο­ρες, πλην όμως, η ενα­γό­μενη, αιφ­νι­δίως, την ενη­μέ­ρωσε ότι θα υπα­να­χω­ρή­σει από την μεταξύ τους συμ­φω­νία, καθώς δια­πί­στωσε, ότι με το ως άνω τίμημα πωλή­σεως θα υφί­στατο σημα­ντική φορο­λό­γησή της λόγω της υπε­ρα­ξίας του πωλού­με­νού ξενο­δο­χείου.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι η ενα­γό­μενη πρό­τεινε επι­τα­κτικά την κατάρ­τιση νέας συμ­φω­νίας με δια­φο­ρε­τι­κούς όρους, την οποία η ίδια υπο­χρε­ώ­θηκε να υπο­γρά­ψει, ώστε να μην βρεθεί έκθετη στις ήδη καταρ­τι­σθεί­σες συμ­βά­σεις της με πρα­κτο­ρεία του­ρι­σμού και ότι σε αντι­κα­τά­σταση του ως άνω ιδιω­τι­κού προ­συμ­φώ­νου, υπε­γρά­φη­σαν δύο ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά, αφενός το από 21-11-2018 ιδιω­τικό προ­σύμ­φωνο αγο­ρα­πω­λη­σίας του ως άνω ξενο­δο­χείου έναντι συνο­λι­κού τιμή­μα­τος 8.650.000 € και αφε­τέ­ρου το με ίδια ημε­ρο­χρο­νο­λο­γία μισθω­τή­ριο, προ­κει­μέ­νου να έχει η ίδια, ως αγο­ρά­στρια, την κατοχή του ξενο­δο­χείου έως την σύναψη του ορι­στι­κού συμ­βο­λαίου πωλή­σεως.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι με το νέο ιδιω­τικό προ­σύμ­φωνο αγο­ρα­πω­λη­σίας συμ­φω­νή­θηκε, μεταξύ άλλων, το συνο­λικό τίμημα της πώλησης να κατα­βά­λε­ται σε δόσεις (δόσεις τιμή­μα­τος) και ως εγγύηση μίσθω­σης σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό της ενα­γό­με­νης πωλή­τριας και ως κατα­βολή στους μετό­χους σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς, που οι ίδιοι εγγρά­φως θα υπο­δεί­ξουν, με βάση καθο­ρι­σμένο πρό­γραμμα κατα­βο­λών. Ότι η ως άνω συμ­φω­νία περι­λή­φθηκε ρητά και ως ειδικός όρος του ιδιω­τι­κού προ­συμ­φώ­νου αγο­ρα­πω­λη­σίας, ήτοι ότι το ποσό των 3.650.000 € δεν θα εμφαί­νε­ται στο ορι­στικό συμ­βό­λαιο, αλλά θα πάει ατομικά στους μετό­χους και εξ αυτών 550.000 € θα καλυ­φθεί ως μίσθωμα και το υπό­λοιπο ποσό θα καλυ­φθεί με ένταξη στο μισθω­τή­ριο συμ­βό­λαιο (3ετές πραγ­μα­τικό και 3ετές πλα­σμα­τικό) υπό την μορφή εγγυ­ή­σεων.

Υπο­στη­ρί­ζει παρα­πέρα ότι το προ­σύμ­φωνο αγο­ρα­πω­λη­σίας συμ­φω­νή­θηκε επίσης να ανα­γρα­φεί στο μισθω­τή­ριο συμ­βό­λαιο ως μίσθωμα το ποσό των 150.000,00 € για το πρώτο μισθω­τικό έτος, όπως και έγινε, ενώ για τα υπό­λοιπα έτη ανα­γρά­φηκε το ποσό των 200.000,00 €, περι­λή­φθη­καν δε στο μισθω­τή­ριο και οι ως άνω δώδεκα (12) δόσεις εγγυ­ή­σεων.

Δια­τεί­νε­ται ότι μετά την υπο­γραφή των συμ­φω­νη­τι­κών παρα­δό­θηκε σε αυτήν η χρήση του ξενο­δο­χείου, το οποίο ανα­και­νί­σθηκε από την ίδια, ενώ πριν και από την έναρξη της μίσθω­σης, εντός του έτους 2018 είχε κατα­βλη­θεί στο ακέραιο προς την ενα­γό­μενη το ποσό των 1.105.500 € για να προβεί στη μίσθωση και παρά­δοση του ακι­νή­του.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι αμφό­τερα τα μέρη γνώ­ρι­ζαν ότι επρό­κειτο για άκυρο προ­σύμ­φωνο πωλή­σεως, εφόσον δεν είχε συντα­χθεί συμ­βο­λαιο­γρα­φικά, έτσι η υπο­γραφή του μισθω­τη­ρίου εξυ­πη­ρε­τούσε την νόμιμη παρά­δοση της κατοχής και της χρήσης του ξενο­δο­χείου από την ίδια και την δια­σφά­λιση των χρη­μά­των, που θα προ­κα­τα­βάλ­λο­νταν για την αγορά του ξενο­δο­χείου, αλλά και την αποφυγή της φορο­λό­γη­σης υπε­ρα­ξίας και την κατα­βολή ποσών στους μετό­χους της ενα­γό­με­νης, διά των υπο­τι­θέ­με­νων εγγυ­ή­σεων μίσθω­σης, κατά τα ανωτέρω.

Κατέ­βα­λαν στην ενα­γό­μενη με βάση τα ως άνω συμ­φω­νη­τικά το έτος 2018 συνο­λικά το ποσό των 1.105.500 €, εντός του έτους 2019 συνο­λικά το ποσό των 772.500 €, το έτος 2020 συνο­λικά το ποσό των 276.000 € και το έτος 2021 το ποσό των 100.000 € και συνο­λικά το ποσό των 2.254.000 €, πάρα ταύτα η ενα­γό­μενη αιφ­νι­δίως εξέδωσε σε βάρος τους διαταγή από­δο­σης μισθίου και διαταγή πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου. Ασκησαν νομίμως ένδικα μέσα κατά της ως άνω δια­τα­γής (ανακοπή και αίτηση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης) αλλά αυτή εκτε­λέ­στηκε διά της απο­βο­λής τους από το μίσθιο στις 7-1-2022.

Ζήτησε έτσι να κατα­δι­κα­σθεί η ενα­γό­μενη να της κατα­βά­λει το συνο­λικό ποσό των 750.360 €, το οποίο έχουν κατα­βά­λει έως σήμερα ρητά ως αιτιο­λο­γία κατα­βο­λής αγο­ρα­πω­λη­σίας ακι­νή­του, να ανα­γνω­ρι­σθεί η ακυ­ρό­τητα των εγγυ­ή­σεων/ποι­νι­κών ρητρών της μίσθω­σης ξενο­δο­χείου της ενα­γο­μέ­νης συνο­λι­κού ποσού 2.900.000 €, που συμ­φω­νή­θη­καν με το από 21-11-2018 συμ­φω­νη­τικό μίσθω­σης και να κηρυ­χθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή και να κατα­δι­κα­σθεί η ενα­γό­μενη στη δικα­στική της δαπάνη.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την αγωγή.

Η ενα­γό­μενη εκπρο­σω­πή­θηκε από τον δικη­γόρο κ. Μηνά Τσέρκη.