Με απόφαση που δημοσιεύθηκε στις 11 Μαΐου 2026, το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου απέρριψε κατ’ ουσίαν την έφεση ξενοδοχειακής εταιρείας από τη Ρόδο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη κρίση που είχε κρατήσει σε ισχύ τόσο την κατάσχεση ακινήτου όσο και τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της. Η δίκη αφορά εμπορική διαφορά με ιστορία πολλών ετών, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται ξενοδοχειακό συγκρότημα στο νότιο τμήμα της Ρόδου.
Η υπόθεση έχει αφετηρία αγωγή που ασκήθηκε το 2016 από εμπορική εταιρεία του κλάδου υφασμάτων κατά ξενοδοχειακής επιχείρησης, αφορώσα διαδοχικές συμβάσεις πώλησης προϊόντων για τις οποίες η οφειλέτρια φέρεται να παρέμεινε ανεξόφλητη. Ύστερα από μακροχρόνια δικαστική πορεία, η απαίτηση επιδικάστηκε τελικά με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου που εκδόθηκε το 2023, για συνολικό κεφάλαιο 76.849,49 ευρώ νομιμοτόκως. Η ξενοδοχειακή εταιρεία δεν παρέστη κατά τη συζήτηση εκείνης της έφεσης, ενώ η ανακοπή ερημοδικίας που άσκησε στη συνέχεια απορρίφθηκε από το ίδιο Εφετείο το 2024.
Έτσι η απαίτηση κατέστη τελεσίδικη και τον Οκτώβριο του 2024 επιδόθηκε στην ξενοδοχειακή εταιρεία επιταγή προς πληρωμή για συνολικό ποσό 150.281,97 ευρώ, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν το κεφάλαιο, τόκοι επιδικίας από τις 7 Αυγούστου 2016 έως τη δημοσίευση της τελεσίδικης απόφασης, έξοδα απογράφου, δικαστικά έξοδα και αμοιβή σύνταξης της επιταγής. Η επιταγή υπογράφηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της δανείστριας εταιρείας, κ. Γεώργιο Λαμπαδάκη.
Τον Απρίλιο του 2025 συντάχθηκε έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας, δυνάμει της οποίας κατασχέθηκε αγρός έκτασης 9.540 στρεμμάτων στο Γεννάδι της Ρόδου, εντός του οποίου λειτουργεί ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων. Πρόκειται για συγκρότημα αποτελούμενο από έξι πτέρυγες και κεντρικό κτήριο, με συνολικά 105 δωμάτια και 216 κλίνες. Ωστόσο, τμήματα της πέμπτης και έκτης πτέρυγας ευρίσκονται, σύμφωνα με έκθεση πιστοποιημένου εκτιμητή, εντός άλλης κτηματολογικής μερίδας τρίτου προσώπου, με 23 δωμάτια να εξαιρούνται ρητά από την κατάσχεση. Η τιμή πρώτης προσφοράς ορίστηκε στα 4.300.000 ευρώ, με ηλεκτρονικό πλειστηριασμό που είχε αρχικά προσδιοριστεί για τις 19 Νοεμβρίου 2025.
Η ξενοδοχειακή εταιρεία, εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο κ. Φώτιο Κωστόπουλο, άσκησε ανακοπή ζητώντας την ακύρωση της επιταγής, της κατασχετήριας έκθεσης και του πλειστηριασμού. Στο επίκεντρο των ισχυρισμών της βρέθηκαν δύο κύριοι λόγοι. Ο πρώτος αφορούσε στην ελλιπή περιγραφή του κατασχεθέντος ακινήτου στην έκθεση κατάσχεσης, με το επιχείρημα ότι η αδυναμία σαφούς προσδιορισμού των τμημάτων που εξαιρούνταν του πλειστηριασμού δημιουργούσε σύγχυση στους μελλοντικούς πλειοδότες και, κατ’ επέκταση, οικονομική ζημία στην ίδια. Ο δεύτερος λόγος αφορούσε παραγραφή μέρους των τόκων επιδικίας ύψους 48.015,41 ευρώ, με επίκληση της πενταετούς παραγραφής του Αστικού Κώδικα.
Το Δικαστήριο απέρριψε και τους δύο λόγους. Ως προς τον πρώτο, έκρινε ότι η περιγραφή του ακινήτου στην κατασχετήρια έκθεση ήταν πλήρης και λεπτομερής, καλύπτοντας ακόμη και την ιδιορρυθμία της μερικής επέκτασης των πτερύγων σε άλλη κτηματολογική μερίδα. Σύμφωνα με την απόφαση, ο μέλλων πλειοδότης βρισκόταν σε θέση να γνωρίζει επακριβώς την κατάσταση του ακινήτου και να αποφασίσει αναλόγως, ενώ τυχόν επιμέρους ατέλειες θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με άλλο ένδικο βοήθημα που ουδέποτε ασκήθηκε. Ως προς τον δεύτερο λόγο, το Εφετείο έκρινε τον ισχυρισμό αόριστο, καθώς η ξενοδοχειακή εταιρεία αμφισβήτησε συλλήβδην ολόκληρο το κονδύλι των τόκων χωρίς να προσδιορίσει ποιο ακριβώς ποσό κατά έτος είχε υπαχθεί στην παραγραφή.
Με δεδομένο ότι η αναστολή του πλειστηριασμού που είχε χορηγηθεί με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων ίσχυε έως τις 14 Μαΐου 2026, η έκδοση της απόφασης εντός αυτής της προθεσμίας καθιστά πλέον τον δρόμο για την ολοκλήρωση της εκτέλεσης ανοιχτό.
