Απορρίφθηκε αγωγή της τράπεζας Πειραιώς κατά πρώην διευθυντή της γιατί δεν προηγήθηκε διαμεσολάβηση

Με την υπ’ αριθμ. 271/2021 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (τακτική δια­δι­κα­σία) απορ­ρί­φθηκε η αγωγή που άσκησε η τράπεζα Πει­ραιώς εις βάρος πρώην υπαλ­λή­λου της, διευ­θυ­ντή σε κεντρικό υπο­κα­τά­στημά της στη Ρόδο, που βρέθηκε στο επί­κε­ντρο του σκαν­δά­λου παρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, συνε­πεία αδι­κο­πρα­κτι­κής συμπε­ρι­φο­ράς του, γιατί δεν τηρή­θηκε ο προ­βλε­πό­με­νος τύπος πριν την συζή­τησή της και συγκε­κρι­μένα γιατί δεν προη­γή­θηκε δια­με­σο­λά­βηση για την διευ­θέ­τηση του θέματος.

Το δικα­στή­ριο μάλιστα επι­ση­μαί­νει ότι δεν υπάρχει στον φάκελο της υπό­θε­σης και σχετικό ενη­με­ρω­τικό έγγραφο ότι προη­γή­θηκε δια­με­σο­λά­βηση.

Οπως εξέθεσε η τράπεζα, με εντολή της διοι­κή­σεως διε­νερ­γή­θηκε ειδικός έλεγχος από την Διεύ­θυνση Εσω­τε­ρι­κού Ελέγχου, ανα­φο­ρικά με τις συναλ­λα­γές του ενα­γο­μέ­νου για το διά­στημα από 26/3/13 μέχρι 21/7/15.

Τα βασικά συμπε­ρά­σματα στα οποία κατέ­ληξε ο ειδικός έλεγχος σχετικά με την πρα­κτική που ακο­λου­θούσε για τη διά­πραξη των υπε­ξαι­ρέ­σεων (modus operandi), όπως απο­τυ­πώ­νο­νται στην από 24/10/2016 έκθεση, είναι τα εξής:

– Επιλογή πελατών με σχετική οικο­νο­μική επι­φά­νεια και σε αρκετές περι­πτώ­σεις μεγάλης ηλικίας ή/και ομο­γε­νείς, με τους οποίους φρό­ντιζε να ανα­πτύσ­σει και να δια­τη­ρεί στενές σχέσεις, να δημιουρ­γεί κλίμα εμπι­στο­σύ­νης και να έχει την απο­κλει­στική εξυ­πη­ρέ­τησή τους.

– Διε­νέρ­γεια χρε­ώ­σεων (ανα­λή­ψεις και μετα­φο­ρές) σε λογα­ρια­σμούς πελατών από τα κεφά­λαια που οι πελάτες θεω­ρού­σαν ότι έχουν επεν­δυ­μένα σε προ­θε­σμιακή κατά­θεση,με παρα­στα­τικά που φέρουν υπο­γραφή πελάτη, η οποία σε αρκετές περι­πτώ­σεις τείνει να ομοιά­σει με το δείγμα υπο­γρα­φής τους ή συνο­δεύ­ο­νται από παρα­ποι­η­μέ­νες εντολές που έχουν ληφθεί μέσω τηλε­ο­μοιο­τυ­πίας (fax).

– Κατα­σκευή και παρά­δοση σε αρκετές περι­πτώ­σεις, στους πελάτες πλαστών απο­δεί­ξεων Π/Κ, οι οποίες δεν λογι­στι­κο­ποιού­ντο στο σύστημα της τρά­πε­ζας και οι οποίες έφεραν επι­τό­κια και απο­δό­σεις υψη­λό­τε­ρες από αυτές που ίσχυαν τη συγκε­κρι­μένη χρονική περίοδο. Τις συγκε­κρι­μέ­νες απο­δεί­ξεις παρου­σί­αζε και παρέ­διδε στους πελάτες ως γνήσιες και ενεργές στα συστή­ματα.

– Κατα­σκευή και παρά­δοση στους πελάτες πλαστών κινή­σεων των λογα­ρια­σμών τους σε σχετικά βιβλιά­ρια που απει­κό­νι­ζαν τα στοι­χεία των πλαστών προ­θε­σμια­κών κατα­θέ­σεων.

– Διε­νέρ­γεια περιο­δι­κών κατα­θέ­σεων ποσών μέσω του ταμείου ή του αυτό­μα­του μηχα­νή­μα­τος κατα­θέ­σεων/πλη­ρω­μών (APS) του κατα­στή­μα­τος στους λογα­ρια­σμούς των προ­α­να­φε­ρό­με­νων πελατών ή εξω­τρα­πε­ζικά στους πελάτες είτε κατά την λήξη των πλαστών προ­θε­σμια­κών κατα­θέ­σεων που κατεί­χαν, με στόχο τη δια­μόρ­φωση των τόκων που ανα­φέ­ρο­νται σε αυτές και ανέμενε να εισπρά­ξει ο πελάτης είτε στην περί­πτωση που οι πελάτες χρειά­ζο­νταν μέρος από το κεφά­λαιο που θεω­ρού­σαν ότι είχαν επεν­δύ­σει σε Π/Κ.

– Παρα­λαβή μετρη­τών σε ευρώ από πελάτες, τα οποία τις περισ­σό­τε­ρες φορές είχαν ανα­λά­βει οι ίδιοι από το ταμείο της τρά­πε­ζας, προ­κει­μέ­νου να τα επεν­δύ­σει σε προϊόν υψηλής από­δο­σης βασι­ζό­μενο στη συναλ­λαγ­μα­τική διαφορά EURO/USD ή EURO/GBP ανάλογα με το νόμισμα μετα­τρο­πής.

– Προς εξα­σφά­λιση των παρα­πάνω ενερ­γειών οι πελάτες παρέ­λα­βαν πλαστά σχετικά έγγραφα ή υπεύ­θυ­νες δηλώ­σεις οι οποίες ανέ­φε­ραν την συγκε­κρι­μένη δοσο­λη­ψία και οι οποίες έφεραν υπο­γραφή που ομοιά­ζει με το δείγμα υπο­γρα­φής του πρώην διευ­θυ­ντή και σφρα­γίδα της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς.

– Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις κατα­σκευή και παρά­δοση στους πελάτες πλαστών κινή­σεων των λογα­ρια­σμών τους σε σχετικά βιβλιά­ρια που απει­κό­νι­ζαν τη συγκε­κρι­μένη δοσο­λη­ψία.

– Παρα­λαβή μετρη­τών σε ευρώ από πελάτες, τα οποία είχαν ανα­λά­βει οι ίδιοι από το ταμείο της τρά­πε­ζας, προ­κει­μέ­νου είτε να τα κατα­θέ­σει σε λογα­ρια­σμό του ιδίου ή τρίτου είτε να τα φυλάξει με ενυ­πό­γραφη σχετική δήλωση επί των παρα­στα­τι­κών και σχε­τι­κών δικαιο­λο­γη­τι­κών ανά­λη­ψης και υπο­γραφή που ομοιά­ζει με το δείγμα υπο­γρα­φής του ή /και παρα­ποι­η­μένα έγγραφα σχετικά με το χαρ­το­φυ­λά­κιο του πελάτη και παρα­στα­τικά κατά­θε­σης.

Η αγωγή που εξε­τά­στηκε αφορά σε δύο ανα­λή­ψεις συνο­λι­κού ποσού € 35.000 χωρίς εντολή άλλου πελάτη ή των συν­δι­καιού­χων, υπο­γρά­φο­ντας ο ίδιος τα σχετικά παρα­στα­τικά κατ’ απο­μί­μηση της υπο­γρα­φής του.

Η τράπεζα ζήτησε να υπο­χρε­ω­θεί ο ενα­γό­με­νος, να της κατα­βά­λει το ποσό των 134.956 €, ήτοι ανα­λυ­τικά το ποσό των 35.000 € ως υλική ζημία και το ποσό των 99.956 € ως ηθική βλάβη.