Πέντε λόγοι που φέτος θα σας οδηγήσουν στο Καστελλόριζο

Στο Καστελ­λό­ριζο, ίσως περισ­σό­τερο από οπου­δή­ποτε αλλού, τον πρώτο λόγο έχει η θάλασσα. Και οι κάτοι­κοι το γνω­ρί­ζουν αυτό και το απο­δέ­χο­νται.

Είναι συνη­θι­σμέ­νοι στην απο­μό­νωση του χειμώνα όταν το πλοίο δεν μπορεί να δέσει, στις προ­μή­θειες που φτάνουν με καθυ­στέ­ρηση από τη Ρόδο, στη δια­τροφή τους που είναι πλούσια σε ότι προ­σφέ­ρει η θάλασσα, στα καΐκια που είναι το βασι­κό­τερο μέσο μετα­φο­ράς στο νησί.

Σχεδόν όλη η ζωή, λοιπόν, εκτυ­λίσ­σε­ται μπροστά στη θάλασσα, στον κόλπο όπου βρί­σκε­ται το λιμάνι και μπο­ρείτε να δια­κρί­νετε απέ­να­ντι την Τουρκία. Ο κόλπος πλαι­σιώ­νε­ται από τις διπλές και τριπλές γραμμές αρχο­ντι­κών σπιτιών, από μαγαζιά και καφε­τέ­ριες, από ταβέρ­νες και πολλά καρα­βά­κια και καΐκια. Εδώ βρί­σκε­ται το ιατρείο, το δημαρ­χείο, τα περισ­σό­τερα ξενο­δο­χεία και οι ταβέρ­νες. Όλο το υπό­λοιπο νησί προ­σφέ­ρε­ται για περι­πά­τους και εξορ­μή­σεις.

Η «πινέζα» του χάρτη

Έχει μια αδιό­ρατη, ιδιαί­τερη ατμό­σφαιρα το Καστελ­λό­ριζο. Δεν είναι κάτι συγκε­κρι­μένο αυτό που την προ­κα­λεί, αλλά η κοινή γνώση όλων όσων βρί­σκο­νται στο νησί της μακρι­νής από­στα­σης που τους χωρίζει από την υπό­λοιπη Ελλάδα. Η ηρεμία και η γαλήνη απο­κτούν άλλο νόημα σε ένα μικρό νησάκι στην άκρη της χώρας, μακριά από όλους και από όλα. Γνω­ρί­ζο­ντας ότι είστε σε αυτήν εδώ την άκρη της Ελλάδας θα νιώσετε ένα απε­λευ­θε­ρω­τικό συναί­σθημα.

Τα αρχο­ντικά

Τα πολύ­χρωμα αρχο­ντικά σπίτια είναι η κυρί­αρχη εικόνα στο Κορδόνι, όπως ονο­μά­ζουν οι ντόπιοι την ακτή μπροστά στο λιμάνι. Ο οικι­σμός είναι δια­τη­ρη­τέος και ακο­λου­θού­νται αυστη­ροί κανόνες για κάθε νέα δόμηση ή ανα­στή­λωση σπιτιού. Πολλά από τα νεο­κλα­σικά αρχο­ντικά είναι δείγ­ματα από την περίοδο ακμής του νησιού στις αρχές του 20ου αιώνα, όπως η Σαντρα­πεία Αστική Σχολή, η αρχι­τε­κτο­νική της οποίας βασί­στηκε στο κτίριο του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών. Χτί­στηκε το 1903 και στε­γά­ζει σήμερα το σχολείο του νησιού. Άλλα κτίρια, όπως η Νέα Αγορά και το Δημαρ­χείο χτί­στη­καν κατά την ιταλική κατοχή και έχουν δια­φο­ρε­τική και εντυ­πω­σιακή αρχι­τε­κτο­νική.

Θέα από ψηλά

Μη χάσετε την ευκαι­ρία να επι­σκε­φθείτε τον Άγιο Γεώργιο του Βουνού ψηλά στους λόφους του Καστελ­λό­ρι­ζου. Μπορεί να απαι­τού­νται πολλά σκαλιά, περίπου 400 και λίγο παρα­πάνω κόπος, αλλά η θέα θα σας απο­ζη­μιώ­σει. Θα δείτε από ψηλά τον οικισμό και απέ­να­ντι την Τουρκία. Μέσα στο μονα­στήρι υπάρχει και μικρή κατα­κόμβη, το εκκλη­σάκι του Αγίου Χαρά­λα­μπου. Πριν ξεκι­νή­σετε ρωτήστε τους ντό­πιους για τα κλειδιά, γιατί συνήθως το εκκλη­σάκι είναι κλει­δω­μένο.

Γαλάζιο Σπήλαιο

Σπηλιά του Παραστά ή Φώκιαλη, το Γαλάζιο Σπήλαιο είναι ένα μονα­δικό μνημείο της φύσης. Έχει 75 μέτρα μήκος, πλάτος 40 μέτρα και ύψος 35. Έχει πλούσιο στα­λα­κτι­τικό διά­κο­σμο και κρύα νερά! Η πρό­σβαση γίνεται με καΐκι ή ταχύ­πλοο και απαι­τεί­ται καλή θάλασσα για να μπείτε και να βγείτε χωρίς προ­βλή­ματα, γιατί το βαρκάκι ίσα ίσα χωράει να περάσει την είσοδο της σπηλιάς και μπορεί να χρεια­στεί και να σκύψετε. Τα βαρ­κά­κια ξεκι­νούν από το λιμάνι και η δια­δρομή και η ξενά­γηση διαρ­κούν περίπου μία ώρα.

Θαλασ­σι­νοί μεζέδες

Το ψάρι εδώ είναι σε αφθονία και ότι και να φάτε θα είναι φρέσκο και ντόπιο. Είναι πιο εύκολο και συμ­φέ­ρον για τις ταβέρ­νες να σερ­βί­ρουν ψάρια και θαλασ­σινά που αλιεύ­τη­καν στο νησί, παρά να φέρνουν από αλλού. Όπου και να καθί­σετε, θα σας σερ­βί­ρουν ψάρια ημέρας. Μπροστά στο λιμάνι στο “Παρα­γάδι” δοκι­μά­στε το φρέσκο φαγκρί και το μπαρ­μπου­νάκι, στην “Αλε­ξάν­δρα” θα πάτε για τoυς χτα­πο­δο­κε­φτέ­δες και το γεμιστό καλα­μάρι και στο “Αιολίς” για το ψάρι ημέρας και το ψιλό γαρι­δάκι.

Πηγή travel.gr