Γ. Κουμουτσάκος στη “δ” για τα ελληνοτουρκικά: Να αποφευχθούν οι κινήσεις ρηχού εντυπωσιασμού

Συ­νέ­ντευ­ξη στον

Δα­μια­νό Αθα­να­σί­ου

«Η Τουρ­κία του Ερ­ντο­γάν κι­νεί­ται με υπερ­βο­λι­κή αυ­το­πε­ποί­θη­ση, “μέθη ισχύ­ος” και επι­διώ­κει στα­θε­ρούς γε­ω­πο­λι­τι­κούς στό­χους. Στρα­τη­γι­κή της φι­λο­δο­ξία είναι να κα­τα­στεί η υπερ­δύ­να­μη της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου. Αυτό είναι εξαι­ρε­τι­κά δυ­σοί­ω­νο. Πολ­λα­πλώς απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κό και τε­λι­κά επι­κίν­δυ­νο. Αυτά ανα­φέ­ρει ο το­με­άρ­χης Εξω­τε­ρι­κής Πο­λι­τι­κής της ΝΔ κ. Γ. Κου­μου­τσά­κος σε συ­νέ­ντευ­ξή του προς την “δ” και σχο­λιά­ζει ότι η κυ­βέρ­νη­ση “δεν κάνει σωστή ανά­λυ­ση επί του θέ­μα­τος” με απο­τέ­λε­σμα «χωρίς σωστή αξιο­λό­γη­ση με μην μπο­ρεί να χα­ρα­χθεί σωστή πο­λι­τι­κή».

Ο κ. Γ. Κου­μου­τσά­κος προ­τεί­νει: “Σή­με­ρα η κυ­βέρ­νη­ση οφεί­λει να διευ­ρύ­νει τα δι­πλω­μα­τι­κά ερεί­σμα­τα της χώρας, να δια­σφα­λί­σει την ακόμα πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή επι­χει­ρη­σια­κή ετοι­μό­τη­τα των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και βε­βαί­ως, να απο­φύ­γει τις κι­νή­σεις ρηχού εντυ­πω­σια­σμού, που τε­λι­κά παί­ζουν το παι­χνί­δι της Τουρ­κί­ας».

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του το­με­άρ­χη Εξω­τε­ρι­κών της ΝΔ κ. Γιώρ­γου Κου­μου­τσά­κου, προς την «δη­μο­κρα­τι­κή».

• Η κυ­βέρ­νη­ση επι­μέ­νει να χα­ρα­κτη­ρί­ζει και να αντι­με­τω­πί­ζει την πο­λι­τι­κή της Τουρ­κί­ας ως «νευ­ρι­κό­τη­τα». Εσείς συμ­φω­νεί­τε με αυτή την εκτί­μη­ση;

Το ακρι­βώς αντί­θε­το. Είναι μια στρα­τη­γι­κή έντα­σης η οποία συ­νει­δη­τά συ­ντη­ρεί­ται από την Άγκυ­ρα και η κλι­μά­κω­σή της πα­ρα­μέ­νει υπαρ­κτό εν­δε­χό­με­νο. Σί­γου­ρα πά­ντως δεν πρό­κει­ται για μια «νευ­ρι­κή», και ως εκ τού­του συ­γκυ­ρια­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά της Τουρ­κί­ας, όπως εδώ και καιρό έχει -λαν­θα­σμέ­να- εκτι­μή­σει η κυ­βέρ­νη­ση. Δη­λα­δή δεν αρκεί να πε­ρι­μέ­νου­με να «πε­ρά­σουν τα νεύρα της Άγκυ­ρας». Η Τουρ­κία του Ερ­ντο­γάν, κι­νεί­ται με υπερ­βο­λι­κή αυ­το­πε­ποί­θη­ση, «μέθη ισχύ­ος» και επι­διώ­κει στα­θε­ρούς γε­ω­πο­λι­τι­κούς στό­χους. Στρα­τη­γι­κή της φι­λο­δο­ξία είναι να κα­τα­στεί η υπερ­δύ­να­μη της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου. Αυτό είναι εξαι­ρε­τι­κά δυ­σοί­ω­νο. Πολ­λα­πλώς απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κό και τε­λι­κά, επι­κίν­δυ­νο.

• Δη­λα­δή, η Νέα Δη­μο­κρα­τία τι προ­τεί­νει στην κυ­βέρ­νη­ση;

Κατ αρχάς να κάνει τη σωστή ανά­λυ­ση. Διότι χωρίς σωστή αξιο­λό­γη­ση δεν μπο­ρεί να χα­ρα­χθεί σωστή πο­λι­τι­κή. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία είχε εγκαί­ρως προει­δο­ποι­ή­σει. Η κυ­βέρ­νη­ση όμως, βυ­θι­σμέ­νη σε πο­λι­τι­κή και δι­πλω­μα­τι­κή αυ­τα­ρέ­σκεια, δεν μπό­ρε­σε να δει εγκαί­ρως τους κιν­δύ­νους, ούτε να λάβει σο­βα­ρά υπό­ψιν της τις προει­δο­ποι­ή­σεις μας. Χωρίς σωστή προ­ε­τοι­μα­σία πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε η επί­σκε­ψη Ερ­ντο­γάν στην Αθήνα που όπως απο­δεί­χθη­κε τραυ­μά­τι­σε παρά βελ­τί­ω­σε τις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις. Σ εκεί­νη την επί­σκε­ψη η κυ­βέρ­νη­ση δια­φή­μι­ζε τη δη­μιουρ­γία διαύ­λων επι­κοι­νω­νί­ας για την απο­τρο­πή και εκτό­νω­ση κρί­σε­ων. Που είναι τώρα αυτοί οι δί­αυ­λοι;

Σή­με­ρα, η κυ­βέρ­νη­ση οφεί­λει να διευ­ρύ­νει τα δι­πλω­μα­τι­κά ερεί­σμα­τα της χώρας, να δια­σφα­λί­σει την ακόμα πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή την επι­χει­ρη­σια­κή ετοι­μό­τη­τα των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και βε­βαί­ως να απο­φύ­γει τις κι­νή­σεις ρηχού εντυ­πω­σια­σμού που τε­λι­κά παί­ζουν το παι­χνί­δι της Τουρ­κί­ας.

• Ανα­φέ­ρε­στε στο με­γά­λο θέμα των δύο Ελ­λή­νων στρα­τιω­τι­κών. Έχου­με φτά­σει στις 17 ημέ­ρες κρά­τη­σης και φαί­νε­ται πως δεν θα απε­λευ­θε­ρω­θούν άμεσα, παρά τις αρ­χι­κές εκτι­μή­σεις της κυ­βέρ­νη­σης. Θε­ω­ρεί­τε ότι πρέ­πει και μπο­ρεί να γίνει;

Κατ αρχάς θέλω να υπο­γραμ­μί­σω ότι αυτή τη στιγ­μή προ­έ­χει να επι­στρέ­ψουν το τα­χύ­τε­ρο δυ­να­τόν οι δύο στρα­τιω­τι­κοί μας στην πα­τρί­δα. Όλα τα άλλα θα ακο­λου­θή­σουν. Ωστό­σο, όλοι βλέ­πουν ότι έχουν γίνει εξό­φθαλ­μα λάθη από την κυ­βέρ­νη­ση στον χει­ρι­σμό αυτής της υπό­θε­σης, με πρώτο την έλ­λει­ψη κοι­νής γραμ­μής. Ξέ­ρε­τε, είναι θε­με­λιώ­δες στη δια­χεί­ρι­ση τέ­τοιων κρί­σε­ων όλοι οι εμπλε­κό­με­νοι, οι χει­ρι­στές, να έχουν κοινή αντί­λη­ψη και κοινή θέση. Εδώ και πάλι η κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει κα­τα­φέ­ρει να κρα­τή­σει ένα μέ­τω­πο. Άλλα λέει ένας υπουρ­γός, άλλα ο άλλος και άλλα ο ανα­πλη­ρω­τής του. Δεν δια­σφα­λί­ζε­ται έτσι η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα στη δια­χεί­ρι­ση μιας κρί­σης.

Αυτό που χρειά­ζε­ται να υπάρ­ξει είναι μια συν­δυα­στι­κή δι­πλω­μα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση που να ενερ­γο­ποιεί απο­τε­λε­σμα­τι­κά εταί­ρους, συμ­μά­χους και φίλια κράτη της πε­ριο­χής. Να ανα­δει­κνύ­ει όχι μόνον το πε­ρι­στα­τι­κό, αλλά την ευ­ρύ­τε­ρη στρα­τη­γι­κή της Τουρ­κί­ας. Θυ­μί­ζω ότι η επι­κεί­με­νη Σύ­νο­δος Τουρ­κί­ας- ΕΕ στην Βάρνα δίνει στην Ελ­λά­δα μια ση­μα­ντι­κή ευ­και­ρία που πρέ­πει να αξιο­ποι­η­θεί.

Ταυ­τό­χρο­να, θεωρώ δε­δο­μέ­νο ότι πρέ­πει να συ­νε­χί­σου­με κάθε προ­σπά­θεια επι­κοι­νω­νί­ας και δια­λό­γου με την Τουρ­κία. Όχι ως πο­λι­τι­κή κα­τευ­να­σμού, αλλά ως υπεύ­θυ­νη πο­λι­τι­κή αμοι­βαί­ου σε­βα­σμού και αμοι­βαί­ου οφέ­λους με στή­ριγ­μα το διε­θνές δί­καιο.

• Προ­χθές δό­θη­κε στη δη­μο­σιό­τη­τα από την τουρ­κι­κή πλευ­ρά ένα βί­ντεο με τους 8 στρα­τιω­τι­κούς. Εκτι­μά­τε ότι πιέ­ζει για μια ανταλ­λα­γή;

Θέλω να είμαι από­λυ­τα ξε­κά­θα­ρος. Φαί­νε­ται πως η Τουρ­κία θα απο­πει­ρα­θεί να δια­μορ­φώ­σει συ­σχε­τι­σμούς με­τα­ξύ των 2 και των 8 στρα­τιω­τι­κών. Ωστό­σο είναι σαφές ότι οι δύο πε­ρι­πτώ­σεις είναι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κές. Ούτε συν­δέ­ο­νται και ούτε μπο­ρούν να συν­δε­θούν.

• Αυτή την εβδο­μά­δα πραγ­μα­το­ποι­ή­σα­τε τρι­ή­με­ρη επί­σκε­ψη στο Ισ­ρα­ήλ. Ποιο ήταν τα βα­σι­κά συ­μπε­ρά­σμα­τα που απο­κο­μί­σα­τε;

Σκο­πός της επί­σκε­ψης ήταν να διε­ρευ­νη­θούν οι δυ­να­τό­τη­τες εμπλου­τι­σμού και εμ­βά­θυν­σης της συ­νερ­γα­σί­ας Ελ­λά­δας – Ισ­ρα­ήλ, η οποία λαμ­βά­νει πλέον στρα­τη­γι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Είχα μια σειρά συ­να­ντή­σε­ων με το σύ­νο­λο της υπη­ρε­σια­κής ηγε­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών και με εκ­προ­σώ­πους των πο­λι­τι­κών κομ­μά­των, ενώ συμ­με­τεί­χα σε κλει­στή συ­ζή­τη­ση ομά­δας ερ­γα­σί­ας για θέ­μα­τα ασφα­λεί­ας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο που διορ­γά­νω­σε το διε­θνούς κύ­ρους Ιν­στι­τού­το Με­λε­τών Εθνι­κής Ασφα­λεί­ας του Πα­νε­πι­στη­μί­ου του Τελ Αβίβ. Είχα επί­σης την τιμή να συ­νο­μι­λή­σω και με την τον Πα­τριάρ­χη Ιε­ρο­σο­λύ­μων και πάσης Πα­λαι­στί­νης κ.κ. Θε­ό­φι­λο Γ’.

Δια­πί­στω­σα μια πραγ­μα­τι­κή, ου­σια­στι­κή και αμοι­βαία βού­λη­ση για πε­ραι­τέ­ρω ενί­σχυ­ση των δι­με­ρών μας σχέ­σε­ων. Η σχέση Ελ­λά­δας – Ισ­ρα­ήλ ανα­πτύσ­σε­ται, εμπλου­τί­ζε­ται και μπο­ρεί να απο­κτή­σει ιδιαί­τε­ρο στρα­τη­γι­κό βάθος υπέρ της οι­κο­νο­μι­κής προ­ό­δου, της στα­θε­ρό­τη­τας και της ει­ρή­νης σε ολό­κλη­ρη την πε­ριο­χή της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου.

Είναι μια πολλά υπο­σχό­με­νη συ­νερ­γα­σία αμοι­βαί­ου οφέ­λους που έχει διευ­ρυν­θεί και με τη συμ­με­το­χή της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας και μπο­ρεί να διευ­ρυν­θεί ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο και με άλλες χώρες της πε­ριο­χής.

Για να απο­δώ­σει ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρους καρ­πούς χρειά­ζο­νται ξε­κά­θα­ροι στρα­τη­γι­κοί στό­χοι, συ­νέ­πεια και συ­νέ­χεια στις προ­σπά­θειές μας.