Αθώος λόγω αμφιβολιών ο πρώην εργαζόμενος του Π.Ι.Κ.Π.Α. Λέρου που είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως σε κάθειρξη 26 ετών

• Το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, με σύμ­φω­νη ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση, απάλ­λα­ξε τον κα­τη­γο­ρού­με­νο από τις πρά­ξεις για τις οποί­ες είχε κρι­θεί ένο­χος σε πρώτο βαθμό. Ανα­τρέ­πε­ται έτσι η ποινή των 26 ετών και 30 μηνών που του είχε επι­βλη­θεί

Με αθω­ω­τι­κή από­φα­ση ολο­κλη­ρώ­θη­κε σε δεύ­τε­ρο βαθμό η υπό­θε­ση σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης ανη­λί­κων στη δομή φι­λο­ξε­νί­ας του Π.Ι.Κ.Π.Α. Λέρου, η οποία είχε οδη­γή­σει πρω­το­δί­κως σε ποινή από τις βα­ρύ­τε­ρες που έχουν επι­βλη­θεί για αντί­στοι­χα αδι­κή­μα­τα στη δι­κα­στι­κή πε­ρι­φέ­ρεια.

Το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε ομό­φω­να αθώο λόγω αμ­φι­βο­λιών τον ημε­δα­πό που ερ­γα­ζό­ταν στον τομέα κα­θα­ριό­τη­τας της δομής και στον οποίο το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο είχε επι­βά­λει συ­νο­λι­κή ποινή κά­θειρ­ξης 26 ετών και 30 μηνών. Την απαλ­λα­γή του είχε ει­ση­γη­θεί νω­ρί­τε­ρα και η ει­σαγ­γε­λι­κή έδρα.

Ομό­φω­νη κρίση με σύμ­φω­νη ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση

Η υπό­θε­ση είχε προσ­διο­ρι­στεί από την Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου για τις 5 Οκτω­βρί­ου 2026, στην πρώτη δι­κά­σι­μο μετά τη λήξη των θε­ρι­νών δι­κα­στι­κών δια­κο­πών. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η από­φα­ση ελή­φθη ομο­φώ­νως, χωρίς να κα­τα­γρα­φεί μειο­ψη­φία στη σύν­θε­ση του δι­κα­στη­ρί­ου. Η έδρα υιο­θέ­τη­σε την πρό­τα­ση της ει­σαγ­γε­λί­ας, που είχε τα­χθεί υπέρ της απαλ­λα­γής του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

Η αθώ­ω­ση λόγω αμ­φι­βο­λιών ση­μαί­νει ότι το δι­κα­στή­ριο, αφού αξιο­λό­γη­σε εκ νέου το απο­δει­κτι­κό υλικό, δεν σχη­μά­τι­σε τη βε­βαιό­τη­τα που απαι­τεί­ται για να κη­ρυ­χθεί κά­ποιος ένο­χος. Το ανα­λυ­τι­κό σκε­πτι­κό της από­φα­σης δεν έχει γίνει γνω­στό μέχρι στιγ­μής. Δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται επί­σης ποια στοι­χεία βά­ρυ­ναν πε­ρισ­σό­τε­ρο στην κρίση των δι­κα­στών και των ενόρ­κων.

Συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου στη δίκη ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου ήταν ο κ. Πα­να­γιώ­της Αβρί­θης.

Τι ανα­τρέ­πει η από­φα­ση

Με την κρίση του δευ­τε­ρο­βάθ­μιου δι­κα­στη­ρί­ου παύει να υφί­στα­ται η πρω­τό­δι­κη κα­τα­δί­κη. Το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο είχε κη­ρύ­ξει τον κα­τη­γο­ρού­με­νο ένοχο για ένα ιδιαί­τε­ρα εκτε­τα­μέ­νο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο. Αυτό πε­ριε­λάμ­βα­νε βια­σμό κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή, γε­νε­τή­σιες πρά­ξεις με ανή­λι­κο που δεν είχε συ­μπλη­ρώ­σει τα 12 έτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή, κα­τά­χρη­ση σε ασέλ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, καθώς και ασέλ­γεια με κα­τά­χρη­ση εξου­σί­ας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή.

Η άσκη­ση έφε­σης είχε ανα­σταλ­τι­κό απο­τέ­λε­σμα, με συ­νέ­πεια ο κα­τη­γο­ρού­με­νος να μην οδη­γη­θεί στη φυ­λα­κή. Του είχαν ωστό­σο επι­βλη­θεί πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι, δη­λα­δή απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα και υπο­χρέ­ω­ση εμ­φά­νι­σης 1 φορά τον μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του. Οι όροι αυτοί ίσχυαν για το διά­στη­μα της εκ­κρε­μο­δι­κί­ας και μετά την αθώ­ω­ση δεν έχουν πλέον αντι­κεί­με­νο.

Η θέση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου από την πρώτη στιγ­μή

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νή­θη­κε εξαρ­χής και στο σύ­νο­λό τους τις πρά­ξεις που του απο­δί­δο­νταν. Υπο­στή­ρι­ξε ότι το μικρό μέ­γε­θος της δομής κα­θι­στού­σε αδύ­να­τη οποια­δή­πο­τε τέ­τοια συ­μπε­ρι­φο­ρά, καθώς θα γι­νό­ταν άμεσα αντι­λη­πτός. Δια­τει­νό­ταν ακόμη ότι οι κα­ταγ­γε­λί­ες υπα­γο­ρεύ­θη­καν από επι­διώ­ξεις που σχε­τί­ζο­νταν με τη με­τε­γκα­τά­στα­ση των οι­κο­γε­νειών που διέ­με­ναν εκεί.

Το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο δεν είχε πει­σθεί από τους ισχυ­ρι­σμούς αυ­τούς. Είχε στα­θεί σε 2 βα­σι­κά στοι­χεία. Το πρώτο ήταν ότι η αρ­χι­κή ανα­φο­ρά προς τις αρχές δεν έγινε από μέλος της οι­κο­γέ­νειας των παι­διών αλλά από άλλη δια­μέ­νου­σα, χωρίς προ­φα­νή εξάρ­τη­ση από την εξέ­λι­ξη της δια­δι­κα­σί­ας με­τε­γκα­τά­στα­σης. Το δεύ­τε­ρο ήταν ότι οι κα­τα­θέ­σεις των μαρ­τύ­ρων συ­νέ­πι­πταν, κατά την κρίση του, με τα ια­τρο­δι­κα­στι­κά πο­ρί­σμα­τα και με τις πε­ρι­γρα­φές για τον χώρο και τον χρόνο των πε­ρι­στα­τι­κών. Σε ποιον βαθμό οι ίδιοι ισχυ­ρι­σμοί επη­ρέ­α­σαν τη δια­φο­ρε­τι­κή εκτί­μη­ση του Εφε­τεί­ου δεν προ­κύ­πτει από τα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Η υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε στις 3 Νο­εμ­βρί­ου 2020, όταν αλ­λο­δα­πή που διέ­με­νε στη δομή του Π.Ι.Κ.Π.Α. Λέρου απευ­θύν­θη­κε στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του νη­σιού. Κα­τήγ­γει­λε επα­να­λαμ­βα­νό­με­νη σε­ξουα­λι­κή προ­σβο­λή σε βάρος ανή­λι­κου 17 ετών με δια­γνω­σμέ­νη νοη­τι­κή υστέ­ρη­ση, καθώς και εξυ­βρί­σεις σε βάρος άλλου παι­διού ηλι­κί­ας 4 ετών. Η ίδια έκανε λόγο για κλίμα φόβου και για απο­κλί­νου­σα συ­μπε­ρι­φο­ρά ερ­γα­ζό­με­νου πα­ρου­σία ανη­λί­κων. Η διοί­κη­ση της δομής, μόλις ενη­με­ρώ­θη­κε, προ­χώ­ρη­σε στην άμεση από­λυ­σή του.

Ακο­λού­θη­σε προ­δι­κα­σία που χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ιδιαί­τε­ρα απαι­τη­τι­κή, λόγω της ηλι­κί­ας των παι­διών και των δυ­σκο­λιών επι­κοι­νω­νί­ας που αντι­με­τώ­πι­ζαν ορι­σμέ­να από αυτά. Ο 17χρο­νος εξε­τά­στη­κε πα­ρου­σία ψυ­χο­λό­γου και πε­ριέ­γρα­ψε κατ’ επα­νά­λη­ψη πρά­ξεις θώ­πευ­σης, το­πο­θε­τώ­ντας συ­γκε­κρι­μέ­νο επει­σό­διο στις 2 Νο­εμ­βρί­ου 2020, δη­λα­δή 1 ημέρα πριν από την κα­ταγ­γε­λία. Φέ­ρε­ται να ανέ­φε­ρε ότι ανά­λο­γα πε­ρι­στα­τι­κά υπέ­στη­σαν και τα αδέλ­φια του.

Η ια­τρο­δι­κα­στι­κή διε­ρεύ­νη­ση επε­κτά­θη­κε και στα 7 παι­διά της οι­κο­γέ­νειας. Σύμ­φω­να με όσα είχαν γίνει δεκτά σε πρώτο βαθμό, σε 3 παι­διά δια­πι­στώ­θη­καν ευ­ρή­μα­τα κα­κο­ποί­η­σης και σε 1 ακόμη εντο­πί­στη­καν εν­δεί­ξεις. Στο απο­δει­κτι­κό υλικό πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν και η κα­τά­θε­ση ανή­λι­κου με προ­βλή­μα­τα ακοής και ομι­λί­ας. Ο ανή­λι­κος αυτός, ενώ­πιον του ανα­κρι­τή, φέ­ρε­ται να αντέ­δρα­σε έντο­να στην επί­δει­ξη φω­το­γρα­φί­ας του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και στην απλή ανα­φο­ρά του ονό­μα­τός του. Μέσω νοη­μα­τι­κής φέ­ρε­ται να επι­βε­βαί­ω­σε πρά­ξεις θώ­πευ­σης και να προσ­διό­ρι­σε ότι επα­να­λή­φθη­καν 3 φορές, με τρόπο που είχε αξιο­λο­γη­θεί τότε ως αυ­θόρ­μη­τος και αξιό­πι­στος.