WTTC: Η αντιμετώπιση του ‘υπερτουρισμού’ ξεκινά με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό

Ο μαζικός του­ρι­σμός σε του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς είναι ένα σύνθετο πρό­βλημα που ποι­κίλ­λει από προ­ο­ρι­σμό σε προ­ο­ρι­σμό και απαιτεί μακρο­πρό­θε­σμο σχε­δια­σμό απ‘όλους τους ενδια­φε­ρό­με­νους για την επίλυσή του. Η σωστή δια­χεί­ριση είναι ζωτικής σημα­σίας για όλους τους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς και μπορεί να “χτιστεί” μόνο πάνω σε μια περιε­κτική βάση δεδο­μέ­νων. Οι δημο­φι­λείς του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί πρέπει να κατα­νο­ούν την κατά­στασή τους και να εντο­πί­ζουν τα σήματα έγκαι­ρης προει­δο­ποί­η­σης.

Η έρευνα “Coping with success: Managing overcrowding in tourism destinations” που έγινε από το World Travel & Tourism Council (WTTC) και την εται­ρεία McKinsey & Company, προ­σπα­θεί να φτάσει στην ουσία του ζητή­μα­τος, να κατα­νο­ή­σει τη φύση του και να προσ­διο­ρί­σει συγκε­κρι­μέ­νες λύσεις που μπορούν να κάνουν πραγ­μα­τική διαφορά σε σχέση με το τι είναι γνωστό ως “υπερ­πλη­θυ­σμός”, “υπερ­του­ρι­σμός” ή “του­ρι­σμο­φο­βία”.

Η έρευνα:

• Επι­ση­μαί­νει πέντε είδη προ­βλη­μά­των: απο­ξέ­νωση των κατοί­κων της περιο­χής, περιο­ρι­σμέ­νες δυνα­τό­τη­τες υπο­δο­μής, μειω­μένη του­ρι­στική εμπει­ρία, επι­βά­ρυνση των φυσικών πόρων και απειλή για την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά
• Προσ­διο­ρί­ζει πρα­κτι­κές ενέρ­γειες που ποι­κί­λουν, από την εξο­μά­λυνση του αριθμού των επι­σκε­πτών με την πάροδο του χρόνου, τη διάχυση των επι­σκε­πτών σε διάφορα μέρη και την προ­σαρ­μογή των τιμών ώστε να εξι­σορ­ρο­πη­θεί η προ­σφορά και η ζήτηση, να ρυθ­μι­στεί ο ανε­φο­δια­σμός των κατα­λυ­μά­των και να περιο­ρι­στεί η αλό­γι­στη πρό­σβαση και οι δρα­στη­ριό­τη­τες
• Ανα­πτύσ­σει ένα σύστημα που βοηθά τους προ­ο­ρι­σμούς να κατα­νο­ούν την ιδιαί­τερη θέση τους και τα σήματα έγκαι­ρης προει­δο­ποί­η­σης. Με αυτό το σύστημα οι προ­ο­ρι­σμοί μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τα δεδο­μένα που έχουν ήδη για να λάβουν τα κατάλ­ληλα μέτρα. Η έρευνα επι­κε­ντρώ­νε­ται σε 68 πόλεις και δημιουρ­γεί μια γενική εικόνα, με τη μορφή ενός γρα­φι­στι­κού πίνακα του κιν­δύ­νου “υπερ­πλη­θυ­σμού” του­ρι­στών.
• Βασί­ζε­ται σε ανάλυση του­ρι­στι­κών στοι­χείων, στην έρευνα για συγκε­κρι­μέ­νους προ­ο­ρι­σμούς, καθώς επίσης και σε δεκάδες συνε­ντεύ­ξεις με ταξι­διω­τι­κούς πρά­κτο­ρες, του­ρι­στι­κές αρχές, παρό­χους φιλο­ξε­νίας, αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες, Μη Κυβερ­νη­τι­κές Οργα­νώ­σεις (ΜΚΟ), πανε­πι­στή­μια και ομάδες “think tanks”
• Κατα­λή­γει στο συμπέ­ρα­σμα ότι οι τοπικοί του­ρι­στι­κοί μάνα­τζερ πρέπει να συνερ­γα­στούν με όλους τους δημό­σιους και ιδιω­τι­κούς φορείς για να ανα­πτύ­ξουν ένα συνε­κτικό σχέδιο για τη δημιουρ­γία και τη δια­χεί­ριση της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, που θέτει τα άτομα και τις κοι­νό­τη­τες στο επί­κε­ντρό της. Παράλ­ληλα, έχει μακρο­πρό­θε­σμη διάρ­κεια, βασί­ζε­ται στη δική του προ­σέγ­γιση και κατα­λή­γει όχι μόνο στο να έχει θετικές επι­πτώ­σεις για όσους φιλο­ξε­νούν του­ρί­στες, αλλά και εμπει­ρίες ζωής για εκα­τομ­μύ­ρια ταξι­διώ­τες κάθε χρόνο.

Η πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νουσα σύμ­βου­λος της WTTC, Gloria Guevara, δήλωσε: “Ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί δύναμη για γενικό καλό στον κόσμο. Δημιουρ­γεί θέσεις εργα­σίας και οικο­νο­μική ανά­πτυξη. Το 2017, ο του­ρι­σμός και τα ταξίδια θα συμ­βά­λουν με σχεδόν 7,9 τρισ. δολ. στην παγκό­σμια οικο­νο­μία. Με τον κόσμο να γίνεται πλου­σιό­τε­ρος -ένα δισε­κα­τομ­μύ­ριο περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι θα ανήκουν στην παγκό­σμια μεσαία τάξη μέχρι το 2030- και τα ταξίδια να γίνο­νται όλο και πιο προσιτά, ο τομέας μας θα συνε­χί­σει να ανα­πτύσ­σε­ται. Κάποια μέρη συγκε­ντρώ­νουν ένα σημα­ντικό μερίδιο της ‘πίτας’ των ταξι­διών και του του­ρι­σμού και πιθανόν να απει­λού­νται από τη ίδια τους τη δημο­τι­κό­τητα -από περι­βαλ­λο­ντική, κοι­νω­νική ή αισθη­τική άποψη.

Οι 20 κορυ­φαίες του­ρι­στι­κές χώρες του κόσμου θα δεχθούν περισ­σό­τε­ρες αφίξεις μέχρι το 2020 από ό,τι όλος ο υπό­λοι­πος κόσμος συνο­λικά. Όπου η του­ρι­στική ανά­πτυξη γίνεται αντι­λη­πτή αρνη­τικά, κάθε προ­ο­ρι­σμός έχει ένα συγκε­κρι­μένο σύνολο προ­βλη­μά­των και προ­κλή­σεων. Ο κοινός όμως παρά­γο­ντας είναι ότι χρειά­ζε­ται μακρο­πρό­θε­σμος σχε­δια­σμός, όχι βρα­χυ­πρό­θε­σμες πρό­χει­ρες αντι­δρά­σεις. Οι τοπικοί του­ρι­στι­κοί μάνα­τζερ πρέπει να συνερ­γα­στούν με όλους τους δημό­σιους, ιδιω­τι­κούς και κοι­νο­τι­κούς φορείς για να ανα­πτύ­ξουν ένα συνε­κτικό σχέδιο για τη δημιουρ­γία και δια­χεί­ριση της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης”.

traveldailynews.gr