Υπόλογος για παράβαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων δικηγόρος που φωτογράφισε κτηματολογικά βιβλία

Στο προ­σκή­νιο επα­νήλθε χθες το θέμα της νομι­μό­τη­τας φωτο­γρά­φι­σης από δικη­γό­ρους των κτη­μα­το­λο­γι­κών τόμων κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους.

Δικη­γό­ρος κλήθηκε συγκε­κρι­μένα χθες ενώπιον του Πται­σμα­το­δίκη Ρόδου για να απο­λο­γη­θεί στο πλαίσιο ποι­νι­κής προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που προ­κά­λεσε αναφορά του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δικαστή.

Ο δικη­γό­ρος ελέγ­χε­ται αρμο­δίως από την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου για τυχόν παρά­βαση του Ν. 2472/1997 «Προ­στα­σία ατόμου από την επε­ξερ­γα­σία προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων» και χθες παρου­σιά­στηκε ενώπιον του κ. Πται­σμα­το­δίκη συνο­δευό­με­νος από δεκάδες μέλη του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, ως ένδειξη συμπα­ρά­στα­σης στο πρόσωπό του.

Θυμί­ζουμε ότι υπήρξε γνω­μο­δό­τηση του αντει­σαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου κ. Αθα­νά­σιου Κ. Κατσι­ρώδη με την οποία τίθεται φραγμός στην τακτική της φωτο­γρά­φι­σης των κτη­μα­το­λο­γι­κών τόμων με το περιε­χό­μενο της οποίας δια­φω­νεί ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ο αντει­σαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου χαρα­κτη­ρί­ζει την συγκε­κρι­μένη πρα­κτική «ανε­πί­τρε­πτη» και καθιστά σαφές ότι θα πρέπει να ελέγ­χε­ται αυστηρά τόσο αυτός που παρα­βιά­ζει κατά­φωρα τις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου όσο και ο συμ­μέ­το­χος στην παρα­βί­αση αυτή.

Το ζήτημα εξα­κο­λου­θεί να απα­σχο­λεί τους δικη­γό­ρους, που ουσια­στικά αδυ­να­τούν να διε­νερ­γή­σουν κτη­μα­το­λο­γι­κές έρευνες με ταχύ­τητα και γενικώς δυσχε­ραί­νε­ται η εργασία τους.

Ο ελεγ­χό­με­νος δικη­γό­ρος με το απο­λο­γη­τικό του υπό­μνημα επε­σή­μανε ότι η πράξη που του απο­δί­δε­ται είναι μόνο η παρά­βαση του Ν. 2472/1997 τονί­ζο­ντας ότι δεν απο­λο­γεί­ται και δεν ανα­φέ­ρει οτι­δή­ποτε για λήψη δήθεν αντι­γρά­φων από τα Κτη­μα­τικά Βιβλία, χωρίς την κατα­βολή τελών κλπ., διότι δεν υπάρχει αναφορά σε άλλη διάταξη.

Υπο­στή­ριξε ότι δεν υπάρχει κανένα απο­λύ­τως ποινικό αδίκημα, καθώς δεν υπάρχει οποια­δή­ποτε παρά­βαση του άρθρου 22 § 4 Ν. 2472/1997, με την λήψη φωτο­γρα­φιών του περιε­χο­μέ­νου των Κτη­μα­τι­κών Βιβλίων, από δικη­γόρο.

Όσον αφορά τον ισχυ­ρι­σμό του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δικαστή, ότι τα Κτη­μα­τικά Βιβλία συνι­στούν Αρχείο Προ­σω­πι­κών Δεδο­μέ­νων, του Ν. 2472/1997, και ως τέτοιου δεν επι­τρέ­πε­ται η επε­ξερ­γα­σία του και η λήψη φωτο­γρα­φιών του Κτη­μα­τι­κού Βιβλίου, από τον δικη­γόρο, υπο­στή­ριξε ότι τα Κτη­μα­τικά Βιβλία δεν απο­τε­λούν αρχείο προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, υπό την έννοια του Ν. 2472/1997. Αντι­θέ­τως τα Κτη­μα­τικά Βιβλία είναι δημόσια, ελεύ­θερα προ­σβά­σιμα στο κοινό.

Περί τούτων ορίζει ρητά ο Κτη­μα­το­λο­γι­κός Κανο­νι­σμός Ρόδου και Κω, που όπως όλοι γνω­ρί­ζουμε δια­τη­ρεί­ται σε ισχύ.

Οποιοσ­δή­ποτε, όπως τόνισε, μπορεί να λάβει γνώση των δεδο­μέ­νων των Κτη­μα­τι­κών Βιβλίων, να επε­ξερ­γα­στεί αυτά, ακόμα και να τα ανα­κοι­νώ­σει. Άλλωστε αυτή είναι η έννοια και ο σκοπός των δημο­σίων βιβλίων, να μπορεί ο καθένας να λάβει γνώση, ώστε να προ­στα­τεύ­ο­νται οι συναλ­λασ­σό­με­νοι όταν οι συναλ­λα­γές αφορούν σε ακίνητα, όπως και οι τρίτοι ενδια­φε­ρό­με­νοι.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην γνω­μο­δό­τηση του Εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου, υπο­στή­ριξε ότι ανα­φέ­ρε­ται κυρίως στην λήψη αντι­γρά­φων από τα Κτη­μα­τικά Βιβλία και την κατα­βολή των σχε­τι­κών τελών, ενώ κατα­πιά­νε­ται με το θέμα του αρχείου προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων μόνο σε μία γραμμή κυριο­λε­κτικά, χωρίς καμία ανάλυση σχετικά με την φύση των Κτη­μα­τι­κών Βιβλίων και την αρχή της δημο­σιό­τη­τας στο Εμπράγ­ματο Δίκαιο.

Δια­τεί­νε­ται ο ελεγ­χό­με­νος δικη­γό­ρος εξάλλου ότι οποια­δή­ποτε αντί­θετη εκδοχή, θα έφθανε στο απο­λύ­τως αδόκιμο συμπέ­ρα­σμα, ότι δικαί­ωμα γνώσης και άρα επε­ξερ­γα­σίας των δεδο­μέ­νων των Κτη­μα­τι­κών Βιβλίων, θα είχε μόνο ο εκά­στοτε δικαιού­χος εμπράγ­μα­του δικαιώ­μα­τος επί του συγκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του, ούτε καν ο μελ­λο­ντι­κός αγο­ρα­στής, συμπέ­ρα­σμα που καταρ­γεί το σύνολο της αρχής της δημο­σιό­τη­τας και τον θεμέλιο λίθο του εμπραγ­μά­του δικαίου.

Επε­σή­μανε ακόμη ότι ο δικη­γό­ρος έχει δικαί­ωμα ελεύ­θε­ρης πρό­σβα­σης και επε­ξερ­γα­σίας των ανα­γρα­φο­μέ­νων στα δημόσια Κτη­μα­τικά Βιβλία, και έχει δικαί­ωμα και υπο­χρέ­ωση δια­τή­ρη­σης ως απο­λύ­τως απορ­ρή­των, όλων των στοι­χείων των οποίων λαμ­βά­νει γνώση και επε­ξερ­γά­ζε­ται.

Πρό­σθεσε ακόμη ότι όταν ο δικη­γό­ρος ερευνά τα Κτη­μα­τικά Βιβλία, τα τεχνικά μέσα που θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει για την έρευνα αυτή, είναι καθαρά δική του επιλογή. Το αν θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει στυλό και χαρτί, ή τεχνική απο­τύ­πωση μέσω φωτο­γρα­φίας για κατο­πινή μελέτη στο γραφείο του, είναι καθαρά δικό του ζήτημα. Οι φωτο­γρα­φίες αυτές λαμ­βά­νο­νται για προ­σω­πική χρήση από το δικη­γόρο, στο πλαίσιο της έρευνάς του, παρα­μέ­νουν απόρ­ρη­τες στο γραφείο του, και φυσικά γίνεται αντι­κεί­μενο επε­ξερ­γα­σίας των δεδο­μέ­νων τους από τον δικη­γόρο.

Τόνισε επι­πλέον ότι ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, με κάθε επι­ση­μό­τητα και για λογα­ρια­σμό καθενός από τα μέλη του, φωτο­γρα­φί­ζει ή σαρώνει όλα τα, επίσης δημόσια, βιβλία δημο­σιεύ­σεως απο­φά­σεων του Ειρη­νο­δι­κείου και Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, τα Πινάκια, τα Εκθέ­ματα κλπ. Όπως τα φωτο­γρα­φί­ζει ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος, με τον ίδιο τρόπο έχει δικαί­ωμα και κάθε μέλος αυτού δικη­γό­ρος να τα φωτο­γρα­φί­ζει, άλλο ότι στην πράξη αυτό δεν κρί­νε­ται ανα­γκαίο, λόγω της οργα­νω­μέ­νης κατα­γρα­φής από τον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο.

Τα παρα­πάνω ανα­γνώ­ρισε με κάθε επι­ση­μό­τητα και ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, ο οποίος έλαβε απόφαση της Γενικής Συνέ­λευ­σης σχετικά, και επι­πλέον εξέδωσε και ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο θα συνε­χί­ζε­ται η έρευνα των Κτη­μα­τι­κών Βιβλίων «και με τη λήψη φωτο­γρα­φιών για απο­κλει­στική χρήση των δικη­γό­ρων».