Στις 9 Μαΐου θα κριθεί οριστικά η τύχη της επένδυσης στο Γκολφ

Την 9η Μαΐου 2016, εκτός απρο­ό­πτου, θα συνε­χι­στεί στο Κεντρικό Συμ­βού­λιο Δια­χεί­ρι­σης Ακί­νη­της Περιου­σίας του Δημο­σίου, το “σίριαλ” με το δια­βό­ητο πλέον, ΕΣΧΑΔΑ (Ειδικό Σχέδιο Χωρικής Ανά­πτυ­ξης Δημο­σίων Ακι­νή­των) των Αφάντου και ταυ­τό­χρονα θα ληφθούν και οι τελικές απο­φά­σεις των επεν­δυ­τών για την υπο­γραφή ή μη της σύμ­βα­σης.

Παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις κυβερ­νη­τι­κών παρα­γό­ντων, κυρίως από το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, κανείς δεν μπορεί μετά βεβαιό­τη­τας να προ­δια­γρά­ψει εξάλλου την έγκριση του τελικού σχεδίου του ΕΣΧΑΔΑ από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, μετά και τον χαρα­κτη­ρι­σμό του ακι­νή­του ως αρχαιο­λο­γι­κού χώρου, ενώ παρα­μέ­νει άγνωστο αν θα ανα­λη­φθούν πρω­το­βου­λίες και δεσμεύ­σεις από πλευράς της κυβέρ­νη­σης για την άρση των σοβαρών αντι­θέ­σεων των δύο επεν­δυ­τών με την εμπλοκή της αρχαιο­λο­γίας στην οικο­δό­μηση των μονάδων τους.

Πέραν και έξω συγκε­κρι­μένα από την φιλο­σο­φία των ΕΣΧΑΔΑ, με την οποία δόθηκε η δυνα­τό­τητα, στους υπο­ψή­φιους επεν­δυ­τές, πολε­ο­δό­μη­σης και εκμε­τάλ­λευ­σης δημό­σιων ακι­νή­των με ιδιαί­τερα ευνοϊ­κούς όρους, μετά την κήρυξη της περιο­χής ως αρχαιο­λο­γι­κού χώρου, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», οι επεν­δυ­τές ανα­γκά­ζο­νται, αφού πρώτα υπο­βά­λουν τα σχέδια και τις μελέτες τους προς έγκριση στο Κεντρικό Αρχαιο­λο­γικό Συμ­βού­λιο κι αφού αυτά εγκρι­θούν από τον Υπουργό Πολι­τι­σμού, να ανα­μέ­νουν σε κάθε σημείο που θα σκάβουν να προη­γη­θεί ανα­σκαφή της αρχαιο­λο­γίας και όταν ολο­κλη­ρω­θεί τότε να προ­χω­ρούν στην οικο­δό­μηση.

Η καθυ­στέ­ρηση στην πορεία του έργου και η οικο­νο­μική τους επι­βά­ρυνση θα πρέπει να θεω­ρεί­ται δεδο­μένη.

Από εκεί και πέρα στην επι­κεί­μενη συνε­δρί­αση του Κεντρι­κού Συμ­βου­λίου Δια­χεί­ρι­σης Ακί­νη­της Περιου­σίας ανα­μέ­νε­ται να ξεκα­θα­ρί­σει και η εμπλοκή, που δημιουρ­γή­θηκε με το Υπουρ­γείο Άμυνας.

Όπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση του οργάνου το Υπουρ­γείο Αμυνας έθεσε θέμα σχετικά με τη λει­τουρ­γία και δια­χεί­ριση πολυ­βο­λείων που βρί­σκο­νται κατά μήκος της ακτο­γραμ­μής των Αφάντου και περαι­τέρω για την τύχη υπό­γειων οχυ­ρω­μά­των κυρίως στην περιοχή μετά το γκόλφ Αφάντου.

Το συγκε­κρι­μένο θέμα δεν είναι και­νού­ριο για το ΤΑΙΠΕΔ, αφού ήταν σε γνώση των παρα­γό­ντων του ότι στην πιο ειδυλ­λιακή θάλασσα της Ρόδου είχαν στηθεί πολυ­βο­λεία από την εποχή του Β´ Παγκο­σμίου Πολέμου, τα οποία οι ελλη­νι­κές Ένοπλες Δυνά­μεις τα συντη­ρού­σαν έως πρό­σφατα. Μάλιστα είχαν στήσει κοντά στην περιοχή, όπου βρί­σκο­νταν οι πάλαι ποτέ εγκα­τα­στά­σεις της Φωνής της Αμε­ρι­κής και ένα άρμα Μ-48 για την προ­στα­σία της Αφάντου.

Πολλές φορές οι εκά­στοτε κυβερ­νή­σεις επι­χεί­ρη­σαν να απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σουν αυτό το φιλέτο, αλλά δεν τα κατά­φε­ραν, λόγω των πολυ­βο­λείων και της γρα­φειο­κρα­τίας.

Εν πάση περι­πτώ­σει, από πλευράς των νομικών συμ­βού­λων του κ. Μερ­κούρη Αγγε­λιάδη, που είναι αυτός που πλήτ­τε­ται κυρίως από τη συγκε­κρι­μένη εμπλοκή, δεν θεω­ρεί­ται το συγκε­κρι­μένο πρό­βλημα ως μείζον και όπως τονί­ζουν, υπάρχει περι­θώ­ριο συνεν­νό­η­σης με το αρμόδιο υπουρ­γείο.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο όμιλος Αγγε­λιάδη έχει προ­γραμ­μα­τί­σει να ανα­πτύ­ξει αμέσως μετά τις εγκα­τα­στά­σεις του Γκόλφ μια σύγ­χρονη Μαρίνα για την εξυ­πη­ρέ­τηση των πελατών του, η οποία φέρεται να εκτεί­νε­ται μέχρι το σημείο, που βρί­σκο­νται διά­σπαρ­τες οχυ­ρώ­σεις και ορύγ­ματα.

Οι εκπρό­σω­ποι του ομίλου, δεν είναι αντί­θετη στο ενδε­χό­μενο μετα­κί­νη­σης της Μαρίνας σε άλλο σημείο της επέν­δυ­σης.

Περαι­τέρω από το Υπουρ­γείο Αμυνας έχει ζητηθεί η απρό­σκο­πτη πρό­σβαση στον παρα­λιακό δρόμο για τον ίδιο σκοπό και ένα θέμα το οποίο θα εξε­τα­στεί είναι αν θα δια­τη­ρη­θεί σε ελεύ­θερη πρό­σβαση η κεντρική είσοδος στα φανάρια προς τ’ Αφάντου, στο Γκόλφ ή αν, όπως επι­θυ­μεί ο επεν­δυ­τής, θα δοθεί σε απο­κλει­στική χρήση στην ξενο­δο­χειακή του επι­χεί­ρηση.

Προς επίλυση οδεύει εξάλλου και το πρό­βλημα που ανέκυψε με έκταση 10 στρεμ­μά­των περίπου στον ποταμό Πελε­μόνι, κοντά στο εστια­τό­ριο “Αβάντης”, που έχει χαρα­κτη­ρι­στεί υδρο­βιό­το­πος.

Ο επεν­δυ­τής επε­σή­μανε ότι έχει απο­λέ­σει τον χαρα­κτήρα αυτό και ουσια­στικά έχει μετα­τρα­πεί σε σκου­πι­δό­τοπο.  Φέρεται να υπα­να­χώ­ρησε και στο θέμα αυτό.

Eν πάσει περι­πτώ­σει, στο σχέδιο του Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος, για τον ΕΣΧΑΔΑ Αφάντου, όπως είχε δια­μορ­φω­θεί, πριν την έκδοση της από­φα­σης του Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού, η καθαρή δομή­σιμη επι­φά­νεια ανά γήπεδο προ­βλέ­πει δόμηση εμβαδού 507.654 στο Βόρειο τμήμα και 255.763 στο Νότιο.

Καθί­στα­ται σαφές ότι τμήμα του ακι­νή­του στην περιοχή «Βόρειο Αφάντου», επι­φα­νείας 209.400 τ.μ., περι­λαμ­βά­νε­ται στη Ζώνη Α του κηρυγ­μέ­νου αρχαιο­λο­γι­κού χώρου Ερη­μο­κά­στρου, στην οποία απα­γο­ρεύ­ε­ται η δόμηση και ισχύουν οι όροι προ­στα­σίας που ορί­ζο­νται στην υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ22/54880/2808/2.11.2000 απόφαση του Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού «Οριο­θέ­τηση Ζώνης Α προ­στα­σίας, αδό­μη­της, και οριο­θέ­τηση Ζώνης Β υπό όρους δομή­σι­μης, στον αρχαιο­λο­γικό χώρο Ερη­μο­κά­στρου Καλυ­θιών Ρόδου» (Β΄1399).

Το ανωτέρω τμήμα του Ακι­νή­του, το οποίο, για την ενότητα της όλης χωρο­τα­ξι­κής και περι­βαλ­λο­ντι­κής ρύθ­μι­σης, έχει περι­λη­φθεί στο προ­τει­νό­μενο ΕΣΧΑΔΑ ως ειδική ζώνη προ­στα­σίας (Ζώνη V) με πλήρη απα­γό­ρευση δόμησης, δεν θα περιέλ­θει, πάντως, στον επεν­δυτή που έχει πλειο­δο­τή­σει στον σχετικό δια­γω­νι­σμό αξιο­ποί­η­σης που διε­νήρ­γησε το ΤΑΙΠΕΔ,  αλλά θα παρα­μεί­νει κατά κυριό­τητα στο Ελλη­νικό Δημόσιο με σκοπό τη δια­χεί­ρισή του κατά τις δια­τά­ξεις της αρχαιο­λο­γι­κής νομο­θε­σίας.

Το Προ­ε­δρικό Διά­ταγμα του ΕΣΧΑΔΑ απο­τε­λεί­ται συγκε­κρι­μένα από τέσσερα συνο­λικά άρθρα:

Με το άρθρο 1 εγκρί­νε­ται το Ειδικό Σχέδιο Χωρικής Ανά­πτυ­ξης του Δημο­σίου Ακι­νή­του (ΕΣΧΑΔΑ) «Αφάντου Ρόδου» στην περιοχή παρα­λίας Αφάντου των Δημο­τι­κών Ενο­τή­των Αφάντου και Καλ­λι­θέας Δήμου Ρόδου, συνο­λι­κής επι­φα­νείας 1.583.757 τ.μ..

Στο άρθρο 2 ορί­ζε­ται ως βασικός χωρικός προσ­διο­ρι­σμός (επεν­δυ­τική ταυ­τό­τητα) του ανωτέρω ακι­νή­του η «Μικτή Χρήση», η οποία συντί­θε­ται από τις ακό­λου­θες κατη­γο­ρίες χρήσεων γης: α) «Του­ρι­σμός – Αναψυχή» και β) «Παρα­θε­ρι­στικό – Του­ρι­στικό χωριό».

Οι ανωτέρω κατη­γο­ρίες χρήσεων ανα­πτύσ­σο­νται στις δύο περιο­χές του Ακι­νή­του (Βόρειο Αφάντου και Νότιο Αφάντου) κατά δια­κρι­τές ζώνες, με μέγιστο επι­τρε­πό­μενο συντε­λε­στή δόμησης 0,2 και μέγιστη επι­τρε­πό­μενη κάλυψη 50% στις ζώνες με χρήση «τουρισμό-αναψυχή»  και 50% ποσοστό κοι­νο­χρή­στων και κοι­νω­φε­λών χώρων στις ζώνες με χρήση «παραθεριστικό-τουριστικό χωριό».

Στην περιοχή «Βόρειο Αφάντου» προ­βλέ­πε­ται ρητώς η δια­τή­ρηση του υφι­στα­μέ­νου Γκολφ Αφάντου, εκτά­σεως 534.349 τ.μ., και παρέ­χε­ται η δυνα­τό­τητα ανα­καί­νι­σης και εκσυγ­χρο­νι­σμού καθώς και επέ­κτα­σης ή και ανα­διά­τα­ξης αυτού, προ­κει­μέ­νου ιδίως να προ­σαρ­μο­στεί προς τις ισχύ­ου­σες προ­δια­γρα­φές του ΕΟΤ.

Στις ζώνες που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως περιο­χές με χρήση «Παραθεριστικό-Τουριστικό Χωριό» και οι οποίες προ­ο­ρί­ζο­νται για πολε­ο­δό­μηση, τίθε­νται πρό­σθε­τοι όροι με τους οποίους προ­βλέ­πε­ται αφενός η απόδοση του 25% του­λά­χι­στον των κοι­νο­χρή­στων χώρων που θα δημιουρ­γη­θούν με την πολε­ο­δό­μηση σε χρήσεις πρα­σί­νου και αφε­τέ­ρου η θέσπιση ελα­χί­στου ορίου αρτιό­τη­τας των οικο­πέ­δων στα 1.000 τ.μ.

Επίσης, στο ίδιο άρθρο καθο­ρί­ζο­νται τρεις αδό­μη­τες ζώνες στην περιοχή «Βόρειο Αφάντου» με σκοπό την προ­στα­σία των δασικών εκτά­σεων (του μικρού υγρο­τό­που στην εκβολή του ρέματος Πελέ­μονη και της Ζώνης Α του κηρυγ­μέ­νου αρχαιο­λο­γι­κού χώρου Ερη­μο­κά­στρου αντι­στοί­χως, ενώ επι­πλέον θεσπί­ζε­ται απα­γό­ρευση δόμησης εντός της έκτασης που περι­κλεί­ε­ται από τις οριο­γραμ­μές ρεμάτων και, σε κάθε περί­πτωση, σε από­σταση μικρό­τερη των 20 μέτρων από τις γραμμές πλημ­μύ­ρας αυτών.

Με το άρθρο 3 εγκρί­νο­νται οι όροι, οι κατευ­θύν­σεις και τα μέτρα για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος, τα οποία πρέπει να τηρού­νται κατά την εφαρ­μογή του προ­τει­νό­με­νου ΕΣΧΑΔΑ, σύμφωνα με τη σχετική Στρα­τη­γική Μελέτη Περι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σεων.

Τέλος, στο άρθρο 4 ορί­ζε­ται ο χρόνος έναρξης της ισχύος του προ­τει­νό­με­νου σχεδίου Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος.