Απίστευτη ιστορία με μίζες σε παπάδες και δικαστές – Τι αποκάλυψαν οι «κοριοί»

Μια απί­στευτη ιστορία, με μίζες που έδινε κύκλωμα σε παπάδες και δικα­στές, έρχεται στο φως της δημο­σιό­τη­τας. Όλα ξεκί­νη­σαν στα τέλη του 2015, όταν η Δίωξη Ναρ­κω­τι­κών του ΣΔΟΕ πραγ­μα­το­ποί­ησε έφοδο σε εγκα­τα­λε­λειμ­μένη κτη­νο­τρο­φική μονάδα στο Μαρτίνο Φθιώ­τι­δας. 

Στο εσω­τε­ρικό της παλιάς εγκα­τά­στα­σης, όπως ανα­φέ­ρει η «Καθη­με­ρινή», τα στελέχη της υπη­ρε­σίας βρήκαν 1.680 δεν­δρύλ­λια κάν­να­βης και εξο­πλι­σμό για την υδρο­πο­νική καλ­λιέρ­γεια του χασίς, όπως λαμ­πτή­ρες, ανε­μι­στή­ρες και ηλε­κτρο­γεν­νή­τριες. Της επι­χεί­ρη­σης στο Μαρτίνο είχε προη­γη­θεί πολύ­μηνη, μυστική έρευνα με επί­κε­ντρο – αρχικά – 32χρονο υπήκοο Αλβα­νίας, γνωστό με το όνομα «Σωκρά­της».

Η παρα­κο­λού­θηση του ξεκί­νησε στις αρχές του 2015 και οδήγησε μια διετία αργό­τερα στην απο­κά­λυψη ενός διευ­ρυ­μέ­νου δικτύου δια­φθο­ράς με «άκρες» στη Δικαιο­σύνη, στους ελεγ­κτι­κούς μηχα­νι­σμούς του κράτους αλλά και στην Εκκλη­σία. Μέλη του φέρο­νται να εισέ­πρατ­ταν αμοιβές χιλιά­δων ευρώ για να διευ­θε­τούν δικα­στι­κές εκκρε­μό­τη­τες «πελατών» τους, ενώ έχουν συμ­με­τοχή σε σοβαρές φορο­λο­γι­κές και τελω­νεια­κές παρα­βά­σεις, που αφορούν τη δια­χεί­ριση χρυσών ταμάτων από εμβλη­μα­τικό, προ­σκυ­νη­μα­τικό χώρο.

Τα ευρή­ματα

Τα ευρή­ματα της πολύ­μη­νης έρευνας περι­γρά­φο­νται σε πολυ­σέ­λιδη αναφορά των επι­κε­φα­λής του τμή­μα­τος Δίωξης Ναρ­κω­τι­κών του ΣΔΟΕ που υπε­βλήθη στα τέλη του 2016 στον προϊ­στά­μενο της Εισαγ­γε­λίας Εφετών Αθήνας. Σήμερα, για την υπόθεση βρί­σκο­νται σε εξέλιξη τέσ­σε­ρις ξεχω­ρι­στές εισαγ­γε­λι­κές έρευνες, που αφορούν τις επι­μέ­ρους δράσεις του κυκλώ­μα­τος. Πρό­σφατα, μάλιστα, κλή­θη­καν να κατα­θέ­σουν ως μάρ­τυ­ρες ενώπιον του εισαγ­γε­λέα αξιω­μά­του­χοι που μετεί­χαν στην έρευνα.

Ο «πρό­ε­δρος»

Κεντρικό ρόλο στις δρα­στη­ριό­τη­τες του δικτύου φέρεται να είχε ένας 42χρονος Έλληνας, τον οποίο οι συνερ­γά­τες του προ­σφω­νού­σαν «πρόεδρο». Την περίοδο της έρευνας έμενε σε πολυ­τε­λές δια­μέ­ρι­σμα στα νότια προ­ά­στια, γευ­μά­τιζε καθη­με­ρινά σε ακριβά εστια­τό­ρια και οδη­γούσε τζιπ αξίας δεκάδων χιλιά­δων ευρώ. Στο παρελ­θόν είχε κατη­γο­ρη­θεί από τους «Αδιά­φθο­ρους» της ΕΛ.ΑΣ για λαθρε­μπό­ριο χρυσού από ενε­χυ­ρο­δα­νει­στή­ρια της Αθήνας. Ως άμεσοι συνερ­γά­τες του εμφα­νί­ζο­νται δύο ακόμα Έλληνες, ηλικίας περίπου 40 ευρών, εκ των οποίων ο ένας κατα­δι­κά­στηκε πρω­τό­δικα σε πολυετή κάθειρξη για την υπόθεση των ναρ­κω­τι­κών.

Στη διάρ­κεια των τηλε­φω­νι­κών παρα­κο­λου­θή­σεων απο­κα­λύ­φθηκε ότι δια­τη­ρού­σαν επαφές με άτομα από τον χώρο της Δικαιο­σύ­νης, της Πολι­τι­κής και της Εκκλη­σίας χάρη στις οποίες «που­λού­σαν» εξυ­πη­ρε­τή­σεις σε τρίτους. Προ­έ­κυ­ψαν μάλιστα ισχυρές ενδεί­ξεις για χρη­μα­τι­σμό ακόμα και ιερω­μέ­νου, με τη μεσο­λά­βηση του οποίου εξα­σφά­λι­ζαν προ­νο­μια­κές, εμπο­ρι­κές σχέσεις με εκκλη­σια­στικά ιδρύ­ματα της χώρας.

Επη­ρέ­α­ζαν απο­φά­σεις δικα­στη­ρίων

Οι ερευ­νη­τές του ΣΔΟΕ στο πόρισμά τους επι­ση­μαί­νουν ότι ο απο­κα­λού­με­νος «πρό­ε­δρος» και οι συνερ­γά­τες του, χάρη σε γνω­ρι­μίες και επαφές με τρεις του­λά­χι­στον δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους πιθανόν δε και με δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς επη­ρέ­α­ζαν απο­φά­σεις δικα­στη­ρίων, απο­κτού­σαν πρό­σβαση σε δικα­στικά έγγραφα, «εξα­φά­νι­ζαν» εντάλ­ματα ή περιο­ρι­στι­κούς όρους εις βάρος κατη­γο­ρου­μέ­νων κ.ά. Στα τέλη του 2015, για παρά­δειγμα, ζήτησαν αμοιβή 12.000 ευρώ προ­κει­μέ­νου με τη μεσο­λά­βηση τους να τύχει ευνοϊ­κής ποι­νι­κής μετα­χεί­ρι­σης γιατρός που κατη­γο­ρείτο για τον θάνατο ασθε­νούς. Τις 5.000 ευρώ θα κρα­τού­σαν οι ίδιοι και τα υπό­λοιπα 7.000 ευρώ ο εισαγ­γε­λέας της έδρας ή «Εισά”»όπως τον απο­κα­λού­σαν. «Είναι ξεκά­θαρα φιλικός. Ακο­λου­θεί μια πολι­τική αντι­κει­με­νική με ήπια υπο­στή­ριξη προς τον δικό μου. Είπε ότι το 90% θα το καθα­ρί­σουμε. Θα κάνει την πρόταση και τον ακούν γιατί είναι προϊ­στά­με­νος εκεί», λένε σε μεταξύ τους συνο­μι­λίες.

Σε άλλες περι­πτώ­σεις απο­κα­λύ­πτε­ται ότι ζήτησαν αμοιβή 10.000 ευρώ προ­κει­μέ­νου να εξα­φα­νί­σουν από φάκελο δικο­γρα­φίας βού­λευμα για την άρση απορ­ρή­του σε τηλέ­φωνο υπόπτου, άλλαξαν τα νούμερα στο πινάκιο για να απο­φύ­γουν «σκληρές» συν­θέ­σεις δικα­στή­ριων και «έσβησαν» περιο­ρι­στι­κούς όρους εις βάρος κατη­γο­ρου­μέ­νων. «Βγήκε η σύνθεση για το δικα­στή­ριο. Θα το πάμε τελευ­ταίο νούμερο να πάρουμε αναβολή», ακού­γο­νται να λένε σε μια από τις εκα­το­ντά­δες κατα­γε­γραμ­μέ­νες -από την ΕΥΠ- συνο­μι­λίες τους οι εμπλε­κό­με­νοι στην υπόθεση.

Η «χοντρή»

Οι παρεμ­βά­σεις στις δικα­στι­κές δια­δι­κα­σίες γίνο­νταν με τη μεσο­λά­βηση επί­ορ­κων δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων. Κεντρικό ρόλο ανάμεσα σ’ αυτούς είχε εργα­ζό­μενη στα δικα­στή­ρια της πρώην Σχολής Ευελ­πί­δων. Η «χοντρή» όπως την απο­κα­λού­σαν ο «πρό­ε­δρος» και τα υπό­λοιπα μέλη του δικτύου, αμεί­βο­νταν άλλοτε σε μετρητά και άλλοτε σε είδος. Σε μια περί­πτωση, ενδει­κτικά, ζήτησε και πήρε μια τσάντα αξίας 1.850 ευρώ, ενώ σε άλλη περί­πτωση απαί­τησε για τις υπη­ρε­σίες της ένα ζευγάρι γυαλιά και μια κρέμα προ­σώ­που αξίας 680 ευρώ.

Από την έρευνα του ΣΔΟΕ προ­έ­κυψε ότι ο «πρό­ε­δρος» και οι συνερ­γά­τες του ήταν αφανείς ιδιο­κτή­τες εται­ρείας εμπο­ρίας χρυσού, που είχε ανα­λά­βει τη «δια­χεί­ριση» των ταμάτων από προ­σκυ­νη­μα­τικό χώρο. Τι ακριβώς έκαναν; Μετέ­φε­ραν τα χρυσά τάματα στην Τουρκία για λιώσιμο και καθα­ρι­σμό και στη συνέ­χεια απέ­δι­δαν το χρυσάφι (σε πλάκες) στο εκκλη­σια­στικό ίδρυμα. Όπως όμως οι ίδιοι ανέ­φε­ραν σε συνο­μι­λίες τους, δεν ακο­λου­θού­σαν τις νόμιμες δια­δι­κα­σίες («δεν είναι νόμιμο αυτό που κάνουμε, δεν δικαιο­λο­γεί­ται τίποτα από τις συναλ­λα­γές που έχουμε κάνει») κάτι που τους απέφερε μεγάλα οικο­νο­μικά οφέλη («πεί­ρα­ζαν» την περιε­κτι­κό­τητα του κρά­μα­τος σε χρυσό), ενώ για να δια­τη­ρούν σε ισχύ τη σύμβασή τους με την Εκκλη­σία έδιναν «μίζες» σε ιερω­μέ­νους (ο παπάς ο μεγάλος προχθές μας ζήτησε 10.000 ευρώ μίζα).

Όταν μάλιστα ένα από τα φορτία χρυσού δεσμεύ­θηκε από τελω­νειακή αρχή της χώρας, κατά­φε­ραν να απο­δε­σμεύ­σουν -όπως ανέ­φε­ραν στις συνο­μι­λίες τους- χάρη στη δια­με­σο­λά­βηση στε­λέ­χους του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών. «Θέλει πολύ λεπτό χει­ρι­σμό, διότι αν ξυπνή­σουν θα μας βρει κανένα πρό­στιμο που δεν θα ξέρουμε από που να φύγουμε και εμείς και το ίδρυμα» έλεγαν σε συνο­μι­λίες τους.