Νέο νομοσχέδιο: Περίπου 200-300.000 υποθέσεις ετησίως περνούν από τους δικαστές στους δικηγόρους

Πολ­λα­πλά οφέλη φαί­νε­ται πως πε­τυ­χαί­νει το νο­μο­σχέ­διο για τη με­τα­φο­ρά δι­κα­στη­ρια­κής ύλης στους δι­κη­γό­ρους που κα­τα­τέ­θη­κε στη Βουλή από τον Υπουρ­γό Δι­καιο­σύ­νης, Γ. Φλω­ρί­δη και ανα­μέ­νε­ται να ψη­φι­στεί τις προ­σε­χείς ημέ­ρες. Το πρώτο είναι βέ­βαια η απο­συμ­φό­ρη­ση των δι­κα­στη­ρί­ων από χι­λιά­δες υπο­θέ­σεις, αλλά τα άλλα δύο είναι εξί­σου ση­μα­ντι­κά σε μια πε­ρί­ο­δο που οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις του Υπουρ­γεί­ου συ­να­ντούν αντι­δρά­σεις: Κι αυτά είναι προ­φα­νώς η ικα­νο­ποί­η­ση τόσο των δι­κα­στών όσο και των δι­κη­γό­ρων για αυτήν την πρω­το­βου­λία.

Αι­τιο­λο­γι­κή

Οπως πε­ρι­γρά­φει η αι­τιο­λο­γι­κή έκ­θε­ση, “με το παρόν νο­μο­σχέ­διο επι­χει­ρεί­ται μια σειρά τρο­πο­ποι­ή­σε­ων στον Αστι­κό Κώ­δι­κα (π.δ. 456/1984, Α’ 164) και τον Κώ­δι­κα Πο­λι­τι­κής Δι­κο­νο­μί­ας (π.δ. 503/1985, Α΄ 182) που αφο­ρούν:

α) στην έκ­δο­ση και πα­ρο­χή κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου,

β) στην απο­δο­χή και απο­ποί­η­ση κλη­ρο­νο­μί­ας,

γ) στις προ­ση­μειώ­σεις υπο­θη­κών,

δ) στην πα­ρο­χή ενόρ­κων βε­βαιώ­σε­ων.

Με τον τρόπο αυτό με­τα­φέ­ρε­ται ύλη στους δι­κη­γό­ρους η οποία μέχρι προ­σφά­τως απα­σχο­λού­σε απο­κλει­στι­κά τα δι­κα­στή­ρια, χωρίς όμως να υφί­στα­ται αντι­δι­κία.

Οι υπο­θέ­σεις αυτές βρί­σκο­νται στο με­ταίχ­μιο της διοι­κη­τι­κής λει­τουρ­γί­ας – με την έν­νοια της κρα­τι­κής πρό­νοιας για ιδιω­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα – και της δι­καιο­δο­τι­κής λει­τουρ­γί­ας.

Λόγω του κύ­ρους του δι­κη­γο­ρι­κού σώ­μα­τος και του χα­ρα­κτή­ρα του δι­κη­γό­ρου ως άμι­σθου δη­μό­σιου λει­τουρ­γού και συλ­λει­τουρ­γού της δι­καιο­σύ­νης εξα­σφα­λί­ζε­ται η ποιό­τη­τα και ασφά­λεια στη με­τα­φο­ρά των δια­δι­κα­σιών. Ση­μειώ­νε­ται ότι οι ένορ­κες βε­βαιώ­σεις λαμ­βά­νο­νται απο­κλει­στι­κά από συμ­βο­λαιο­γρά­φους και δι­κη­γό­ρους, απο­φορ­τί­ζο­ντας τις γραμ­μα­τεί­ες των ει­ρη­νο­δι­κεί­ων.

Με τις πα­ρα­πά­νω πα­ρεμ­βά­σεις επι­διώ­κο­νται:

α) η απο­φόρ­τι­ση των δι­κα­στη­ρί­ων από δια­δι­κα­σί­ες που μπο­ρούν με πρό­σφο­ρο τρόπο να διε­νερ­γη­θούν από τους δι­κη­γό­ρους μέσω της με­τα­φο­ράς ύλης από τα δι­κα­στή­ρια με σκοπό την άμεση και απο­τε­λε­σμα­τι­κή ολο­κλή­ρω­ση νο­μι­κών ενερ­γειών και κατ’ επέ­κτα­ση την επι­τά­χυν­ση της απο­νο­μής της δι­καιο­σύ­νης, και

β) η άμεση εκ­κα­θά­ρι­ση και πλη­ρω­μή των απο­ζη­μιώ­σε­ων νο­μι­κής βο­ή­θειας στους δι­κη­γό­ρους μέσω στο­χευ­μέ­νων πα­ρεμ­βά­σε­ων και η απλο­ποί­η­ση των σχε­τι­κών δια­δι­κα­σιών.

Τέλος, πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται δια­τά­ξεις ορ­γά­νω­σης του Τα­μεί­ου Χρη­μα­το­δό­τη­σης Δι­κα­στι­κών Κτι­ρί­ων (ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ.) και της δια­δι­κα­σί­ας πλη­ρω­μής των απο­ζη­μιώ­σε­ων των δι­κη­γό­ρων στο πλαί­σιο της νο­μι­κής βο­ή­θειας, προ­κει­μέ­νου να επι­τα­χυν­θεί η δια­δι­κα­σία εκ­κα­θά­ρι­σης και πλη­ρω­μής απο­ζη­μιώ­σε­ων νο­μι­κής βο­ή­θειας, πα­ρέ­χο­ντας στή­ρι­ξη στο έργο του.

Πλή­θος υπο­θέ­σε­ων

Σύμ­φω­να με εκτι­μή­σεις δι­κα­στι­κών πηγών, με το νο­μο­σχέ­διο με­τα­φέ­ρο­νται περί τις 200.000-300.000 υπο­θέ­σεις ετη­σί­ως, που αυτήν τη στιγ­μή απα­σχο­λούν τα δι­κα­στή­ρια, το­νώ­νο­ντας αφε­νός τη δι­κη­γο­ρι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και αφε­τέ­ρου μειώ­νο­ντας κατά πολύ τον χρόνο επί­λυ­σής τους, δί­νο­ντας μια τε­ρά­στια ανάσα στα δι­κα­στή­ρια.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό στα­τι­στι­κό στοι­χείο είναι πως μόνο στο Πρω­το­δι­κείο Αθη­νών δι­κά­στη­καν πέ­ρυ­σι 12.000 εξα­λεί­ψεις υπο­θη­κών και στο Ει­ρη­νο­δι­κείο 7.190 ένορ­κες βε­βαιώ­σεις. Συ­νε­πώς, η αφαί­ρε­σή τους αφε­νός θα δώσει λύ­σεις στους δι­κη­γό­ρους που δο­κι­μά­ζο­νται οι­κο­νο­μι­κά και ταυ­τό­χρο­να θα απο­συμ­φο­ρί­σει τα δι­κα­στή­ρια.

Όπως ανα­φέ­ρει η αι­τιο­λο­γι­κή έκ­θε­ση, “τα δι­κα­στή­ρια της χώρας αντι­με­τω­πί­ζουν κα­θη­με­ρι­νά τε­ρά­στιο όγκο υπο­θέ­σε­ων, με απο­τέ­λε­σμα τη συμ­φό­ρη­ση και την κα­θυ­στέ­ρη­ση στην απο­νο­μή δι­καιο­σύ­νης.

Η κα­τά­στα­ση επι­δει­νώ­νε­ται έτι πε­ραι­τέ­ρω από την απα­σχό­λη­ση των δι­κα­στη­ρί­ων με υπο­θέ­σεις μη αμι­γώς δι­καιο­δο­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα. Με τις προ­τει­νό­με­νες δια­τά­ξεις και ει­δι­κά με τη με­τα­φο­ρά ύλης στους δι­κη­γό­ρους τα δι­κα­στή­ρια απο­φορ­τί­ζο­νται από χι­λιά­δες υπο­θέ­σεις, ώστε να αυ­ξά­νε­ται η τα­χύ­τη­τα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της απο­νο­μής της δι­καιο­σύ­νης χωρίς όμως να τί­θε­ται σε κίν­δυ­νο το δι­καί­ω­μα πα­ρο­χής έν­νο­μης προ­στα­σί­ας των πο­λι­τών”.

Πηγή capital.gr