Από την Κω στη Ρόδο ο Βασίλης Α. Υψηλάντης – Δίπλα στον αθλητισμό, την παράδοση και την ιστορική μνήμη των Δωδεκανήσων

«Το “Ποτέ Ξανά” είναι καθη­με­ρινή στάση ευθύνης. Η μνήμη των Ροδίων και Κώων Εβραίων Μαρ­τύ­ρων απο­τε­λεί χρέος μας»

Με δια­δο­χι­κές παρου­σίες στην Κω και τη Ρόδο, σε εκδη­λώ­σεις αθλη­τι­σμού, θρη­σκευ­τι­κής παρά­δο­σης και ιστο­ρι­κής μνήμης, κύλησε το τρι­ή­μερο για τον Κοσμή­τορα της Βουλής και Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Βασίλη Α. Υψη­λά­ντη.

Το πρωί του Σαβ­βά­του βρέθηκε στην Κω, όπου παρέστη στο 1ο Διεθνές Τουρ­νουά Ποδο­βό­λεϊ, συγ­χαί­ρο­ντας τους διορ­γα­νω­τές για μια πρω­το­βου­λία που ενι­σχύει την εξω­στρέ­φεια του νησιού και ανα­δει­κνύει τη δυνα­τό­τητα των Δωδε­κα­νή­σων να φιλο­ξε­νούν διε­θνείς αθλη­τι­κές διορ­γα­νώ­σεις.

Το από­γευμα επέ­στρεψε στη Ρόδο και συμ­με­τείχε στους πανη­γυ­ρι­κούς εσπε­ρι­νούς της Αγίας Παρα­σκευής στις Καλ­λι­θιές και στην Κατ­τα­βιά, ανταλ­λάσ­σο­ντας ευχές με τους κατοί­κους και συμ­με­τέ­χο­ντας στις εκδη­λώ­σεις πίστης και παρά­δο­σης των δύο περιο­χών.

«Η μνήμη τους είναι χρέος μας»

Ιδιαί­τερα συγκι­νη­τική ήταν η παρου­σία του, το πρωί της Κυρια­κής, στην εκδή­λωση μνήμης στη Συνα­γωγή Kahal Shalom της Ρόδου, για τους Εβραί­ους της Ρόδου και της Κω που εκτο­πί­στη­καν και εξο­ντώ­θη­καν στο Ολο­καύ­τωμα.

Κατά την προ­σευχή και το άναμμα των κεριών στη μνήμη των θυμάτων, παρου­σία του Πρέσβη του Ισραήλ στην Αθήνα και του Γενικού Προ­ξέ­νου της Ομο­σπον­δια­κής Δημο­κρα­τίας της Γερ­μα­νίας στην Αθήνα, ο Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης ανα­φέρ­θηκε στη βαριά ιστο­ρική ευθύνη της δια­τή­ρη­σης της μνήμης ζωντα­νής.

Στην ομιλία του τόνισε μεταξύ άλλων:

«Πριν από 82 χρόνια, τον Ιούλιο του 1944, γρά­φτηκε μία από τις πιο σκο­τει­νές σελίδες στην ιστορία της Ρόδου και της Κω.

Άνθρω­ποι δικοί μας. Γεί­το­νες, φίλοι, έμποροι, οικο­γε­νειάρ­χες, παιδιά. Άνθρω­ποι που απο­τε­λού­σαν ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της κοι­νω­νι­κής, οικο­νο­μι­κής και πολι­τι­στι­κής ζωής των νησιών μας.

Γι’ αυτό και το Ολο­καύ­τωμα για εμάς στη Ρόδο και την Κω δεν απο­τε­λεί μια απλή ιστο­ρική αναφορά.

Είναι κομμάτι της δικής μας ιστο­ρίας.

Είναι πληγή της Ρόδου.

Είναι πληγή της Κω.

Είναι πληγή της Ελλάδας και ολό­κλη­ρης της ανθρω­πό­τη­τας.

Η μνήμη τους απο­τε­λεί χρέος. Χρέος απέ­να­ντι σε εκεί­νους που χάθηκαν, αλλά κυρίως απέ­να­ντι στις γενιές που έρχο­νται.

Το “Ποτέ Ξανά” δεν μπορεί να είναι μια φράση που επα­να­λαμ­βά­νουμε μόνο στις επε­τεί­ους. Πρέπει να απο­τε­λεί καθη­με­ρινή στάση ευθύνης. Υπε­ρά­σπιση της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας, της ελευ­θε­ρίας και της Δημο­κρα­τίας και απόρ­ριψη κάθε μορφής αντι­ση­μι­τι­σμού, ρατσι­σμού, μισαλ­λο­δο­ξίας και φανα­τι­σμού.

Ως Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου και Κοσμή­το­ρας της Βουλής των Ελλήνων αισθά­νο­μαι ακόμη μεγα­λύ­τερη την ευθύνη να δια­τη­ρή­σουμε αυτή τη μνήμη ζωντανή.

Αιωνία η μνήμη των Ροδίων και Κώων Ελλήνων Εβραίων Μαρ­τύ­ρων του Ολο­καυ­τώ­μα­τος.

Να θυμό­μα­στε. Να υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε τον άνθρωπο. Και να μην επι­τρέ­ψουμε ποτέ ξανά στο μίσος να νικήσει.

Yehi zichram baruch – Ας είναι η μνήμη τους ευλο­γη­μένη».

Το από­γευμα της Κυρια­κής, ο Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης μετέβη στα Σιάνα, όπου παρέστη στον πανη­γυ­ρικό εσπε­ρινό του Αγίου Παντε­λε­ή­μονα, μαζί με τους κατοί­κους και τους προ­σκυ­νη­τές που συμ­με­τεί­χαν στην εορτή.

Τη Δευτέρα το πρωί, ανήμερα της εορτής του Αγίου Παντε­λε­ή­μονα, ο Κοσμή­το­ρας της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου παρέστη στην πανη­γυ­ρική Θεία Λει­τουρ­γία στον Ιερό Ναό Αγίου Παντε­λε­ή­μονα Ρόδου, συμ­με­τέ­χο­ντας στον εορ­τα­σμό και ανταλ­λάσ­σο­ντας ευχές με τους πιστούς.

Με την παρου­σία του από την Κω έως τα χωριά και την πόλη της Ρόδου, ο Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης συνε­χί­ζει να βρί­σκε­ται σταθερά κοντά στις τοπικές κοι­νω­νίες της Δωδε­κα­νή­σου, στον αθλη­τι­σμό και στις δημιουρ­γι­κές πρω­το­βου­λίες τους, στις παρα­δό­σεις και την πίστη τους, αλλά και στις κορυ­φαίες στιγμές ιστο­ρι­κής μνήμης του τόπου.