Γιώργος Χατζημάρκος: Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από τους αρνητές της φθείρεται και όταν εκείνοι που την επικαλούνται ξεχνούν τις ευθύνες και τα όρια που η ίδια επιβάλλει

Στην δεξίωση για την 52η επέτειο της Απο­κα­τά­στα­σης της Δημο­κρα­τίας συμ­με­τείχε ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου και πρό­ε­δρος της ΕΝΠΕ  κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος και η σύζυγός του κ. Ανα­στα­σία Ιωαν­νίδη.

Όπως σημειώ­νει ο κ. Χατζη­μάρ­κος σε ανάρ­τηση του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης  η 24η Ιουλίου δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης και τιμής. Είναι και ημέρα περι­συλ­λο­γής.

«Μια ευκαι­ρία να ανα­ρω­τη­θούμε, με ειλι­κρί­νεια, αν στα πενήντα δύο αυτά χρόνια μετα­χει­ρι­στή­καμε τη Δημο­κρα­τία με την υπευ­θυ­νό­τητα και τον σεβασμό που της αξίζουν», ανα­φέ­ρει.

Η ανάρ­τηση του ανα­λυ­τικά:

Στο Προ­ε­δρικό Μέγαρο, για την 52η επέτειο της Απο­κα­τά­στα­σης της Δημο­κρα­τίας στην πατρίδα μας.

Η 24η Ιουλίου δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης και τιμής. Είναι και ημέρα περι­συλ­λο­γής. Μια ευκαι­ρία να ανα­ρω­τη­θούμε, με ειλι­κρί­νεια, αν στα πενήντα δύο αυτά χρόνια μετα­χει­ρι­στή­καμε τη Δημο­κρα­τία με την υπευ­θυ­νό­τητα και τον σεβασμό που της αξίζουν.

Η Δημο­κρα­τία είναι πράγ­ματι ένα «ευαί­σθητο» πολί­τευμα. Όχι επειδή είναι αδύναμο, αλλά επειδή η επι­τυ­χία του στη­ρί­ζε­ται στην εμπι­στο­σύνη, στην αυτο­συ­γκρά­τηση, στον σεβασμό των θεσμών, στην βαθιά πεποί­θηση ότι ο πολι­τι­κός αντί­πα­λος δεν είναι εχθρός.

Ανα­ρω­τιέ­μαι, λοιπόν: προ­στα­τεύ­σαμε πάντοτε το κύρος των θεσμών ή κάποιες φορές τους χρη­σι­μο­ποι­ή­σαμε για πρό­σκαιρα οφέλη; Υπη­ρε­τή­σαμε την αλήθεια ή υπο­κύ­ψαμε στον εύκολο θόρυβο; Καλ­λιερ­γή­σαμε τον διάλογο ή επεν­δύ­σαμε στην απα­ξί­ωση και στον διχασμό;

Η Δημο­κρα­τία δεν κιν­δυ­νεύει μόνο από εκεί­νους που την αρνού­νται. Φθεί­ρε­ται και όταν εκείνοι που την επι­κα­λού­νται ξεχνούν τις ευθύνες και τα όρια που η ίδια επι­βάλ­λει.

Δεν την τιμούμε μόνο στις επε­τεί­ους. Την τιμούμε καθη­με­ρινά: με τη συμπε­ρι­φορά μας, με τον σεβασμό στην αλήθεια, στον νόμο, στους θεσμούς και στον συμπο­λίτη μας.

Πενήντα δύο χρόνια μετά, η ουσια­στι­κό­τερη απόδοση τιμής είναι η σταθερή δέσμευση να απο­δει­κνυό­μα­στε, κάθε ημέρα, άξιοι της Δημο­κρα­τίας που κλη­ρο­νο­μή­σαμε