Ο εκτυπωτής που έκρινε τη δημοκρατία

Υπάρ­χουν δίκες για φόνους, για απάτες εκα­τομ­μυ­ρίων και για μεγάλα οικό­πεδα. Και υπάρχει η δίκη της 26ης Νοεμ­βρίου στη Ρόδο, όπου το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά θα κληθεί να απα­ντή­σει στο κορυ­φαίο νομικό ερώτημα της εποχής μας, πόσο κάνει να τυπώ­σεις 22 σελίδες Α4 και να τις κόψεις στη μέση. Ο Αντώνης Καμπου­ρά­κης, 2 και πλέον χρόνια μετά τη συνε­δρί­αση της 28ης Μαΐου 2024, επι­μέ­νει ότι 1 με 1,5 λεπτό αρκούσε για νέα ψηφο­δέλ­τια χωρίς το όνομα του Δημήτρη Γάκη, που είχε απο­συρ­θεί με email στις 16:27, μισή ώρα πριν το κου­δούνι, ενώ το πρω­τό­κολλο είχε σχο­λά­σει. Ο Δήμος Ρόδου αντέ­ταξε ότι δεν προ­λά­βαινε. Προ­φα­νώς ο εκτυ­πω­τής του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου είναι ο μόνος στο νησί που ζητάει και αυτός υπε­ρω­ρίες.

Το αστείο είναι ότι η Σμα­ρά­γδα Λογο­θέτη πήρε 30 ψήφους στους 39 και κανένας δεν αμφι­σβη­τεί ότι την ήθελαν. Η αίτηση ακύ­ρω­σης στέ­κε­ται πάνω σε 4 ψηφο­δέλ­τια με σταυρό σε υπο­ψή­φιο που είχε φύγει αλλά είχε μείνει στο χαρτί, κάτι σαν τον συγγενή που λέει ότι δεν θα έρθει στο τραπέζι και του κρατάς πιάτο. Αν ο Κυριά­κος Κασάπης πράγ­ματι δέχθηκε την από­συρση και μοίρασε ψηφο­δέλ­τια με τον απο­συρ­θέ­ντα, τότε ναι, η λογική έχει ένα κενό και το δικα­στή­ριο θα το μετρή­σει με τον χάρακα.

Ο Συμπα­ρα­στά­της του Δημότη ίσως χρεια­στεί τελικά και αυτός έναν συμπα­ρα­στάτη.