Τράπεζα Ελλάδος: Κλιματική αλλαγή και υπερτουρισμός οι μεγαλύτερες προκλήσεις για τον ελληνικό τουρισμό

Σύμφωνα με την ανάλυση της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, ο του­ρι­σμός συν­δέ­ε­ται άμεσα τόσο με την επι­δεί­νωση της κλι­μα­τι­κής κρίσης όσο και με τις συνέ­πειές της, καθώς σημα­ντικό μέρος των εκπο­μπών αερίων του θερ­μο­κη­πίου σχε­τί­ζε­ται με τις μετα­κι­νή­σεις και την του­ρι­στική κατα­νά­λωση.

Σχεδόν το 50% των παγκό­σμιων μετα­κι­νή­σεων συν­δέ­ε­ται άμεσα ή έμμεσα με του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, ενώ ο του­ρι­σμός εκτι­μά­ται ότι ευθύ­νε­ται για περίπου το 8% των παγκό­σμιων εκπο­μπών αερίων του θερ­μο­κη­πίου.

Η έκθεση επι­ση­μαί­νει ότι οι αυξη­μέ­νες θερ­μο­κρα­σίες, η ξηρασία, η διά­βρωση των ακτών, η απώλεια φυσικών πόρων και η συχνό­τερη εμφά­νιση ακραίων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων μπορούν να επη­ρε­ά­σουν αρνη­τικά τις του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, να αυξή­σουν το λει­τουρ­γικό κόστος των επι­χει­ρή­σεων και να μετα­βά­λουν την ελκυ­στι­κό­τητα ολό­κλη­ρων περιο­χών. Παράλ­ληλα, ενδέ­χε­ται να προ­κα­λέ­σουν μετα­τό­πιση των του­ρι­στι­κών ροών προς βορειό­τε­ρες ευρω­παϊ­κές χώρες κατά τους θερι­νούς μήνες.

Για την Ελλάδα, η Τράπεζα της Ελλάδος σημειώ­νει ότι η χώρα συγκα­τα­λέ­γε­ται μεταξύ των του­ρι­στι­κών οικο­νο­μιών που ανα­μέ­νε­ται να επη­ρε­α­στούν έντονα από την κλι­μα­τική αλλαγή. Τα φαι­νό­μενα καύσωνα και τα ακραία καιρικά γεγο­νότα επη­ρε­ά­ζουν τόσο τη ζήτηση όσο και την προ­σφορά. Στην πλευρά της ζήτησης κατα­γρά­φε­ται τάση μετα­τό­πι­σης των δια­κο­πών εκτός των θερ­μό­τε­ρων θερινών μηνών, ενώ οι νεό­τε­ρες γενιές στρέ­φο­νται ολοένα και περισ­σό­τερο σε βιώ­σι­μες μορφές ταξι­διού, μικρό­τε­ρους προ­ο­ρι­σμούς και επι­λο­γές που προ­στα­τεύ­ουν το φυσικό και πολι­τι­στικό περι­βάλ­λον.

Στην πλευρά της προ­σφο­ράς, η έκθεση υπο­γραμ­μί­ζει την ανάγκη μετά­βα­σης σε υπο­δο­μές και υπη­ρε­σίες χαμηλού περι­βαλ­λο­ντι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος, με επεν­δύ­σεις σε ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας, εξοι­κο­νό­μηση πόρων, δια­χεί­ριση απο­βλή­των και οικο­λο­γικά υλικά. Παράλ­ληλα, ανα­δει­κνύ­ε­ται η σημασία εναλ­λα­κτι­κών μορφών του­ρι­σμού, όπως ο πολι­τι­στι­κός, ο περι­πα­τη­τι­κός, ο ιαμα­τι­κός και ο οικο­του­ρι­σμός.

Ξεχω­ρι­στή αναφορά γίνεται στο φαι­νό­μενο του υπερ­του­ρι­σμού, το οποίο ορί­ζε­ται ως η υπερ­βο­λική συγκέ­ντρωση επι­σκε­πτών που επη­ρε­ά­ζει αρνη­τικά τόσο την ποιό­τητα ζωής των κατοί­κων όσο και την εμπει­ρία των ίδιων των του­ρι­στών. Η έκθεση σημειώ­νει ότι το πρό­βλημα δεν αφορά μόνο τον αριθμό των επι­σκε­πτών, αλλά και τις χωρικές, χρο­νι­κές και δια­χει­ρι­στι­κές ανι­σορ­ρο­πίες που δημιουρ­γούν οι του­ρι­στι­κές ροές.

Μεταξύ των βασικών αιτίων του υπερ­του­ρι­σμού ανα­φέ­ρο­νται η αύξηση της παγκό­σμιας του­ρι­στι­κής ζήτησης, οι αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες χαμηλού κόστους, οι ψηφια­κές πλατ­φόρ­μες κρα­τή­σεων, ο του­ρι­σμός κρουα­ζιέ­ρας και οι δια­δι­κτυα­κές πλατ­φόρ­μες αξιο­λό­γη­σης προ­ο­ρι­σμών. Παράλ­ληλα, η έλλειψη ολο­κλη­ρω­μέ­νου σχε­δια­σμού και δια­κυ­βέρ­νη­σης εντεί­νει τις πιέσεις σε δημο­φι­λείς περιο­χές.

Σύμφωνα με την ανάλυση της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, ο υπερ­του­ρι­σμός επι­βα­ρύ­νει το περι­βάλ­λον, αυξάνει την κατα­νά­λωση φυσικών πόρων, επι­τα­χύ­νει τη φθορά υπο­δο­μών και πολι­τι­στι­κών μνη­μείων και μπορεί να οδη­γή­σει σε αύξηση του κόστους στέ­γα­σης και αλλοί­ωση της φυσιο­γνω­μίας των τοπικών κοι­νω­νιών. Μακρο­πρό­θε­σμα, η συμ­φό­ρηση και η υπο­βάθ­μιση της εμπει­ρίας των επι­σκε­πτών ενδέ­χε­ται να περιο­ρί­σουν την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των προ­ο­ρι­σμών.

Ωστόσο, η έκθεση κατα­λή­γει ότι η Αθήνα δεν παρου­σιά­ζει σήμερα ενδεί­ξεις υπερ­του­ρι­σμού σε σύγκριση με άλλους μεγά­λους αστι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της ευρω­ζώ­νης, όπως το Άμστερ­νταμ, η Βιέννη, η Βενετία και η Βαρ­κε­λώνη, όπου κατα­γρά­φο­νται μεγα­λύ­τε­ρες πιέσεις από τις του­ρι­στι­κές ροές.

Παρά την αύξηση των αφίξεων, η Αττική κατα­τάσ­σε­ται χαμηλά στους σχε­τι­κούς δείκτες, ενώ η έντονη επο­χι­κό­τητα δημιουρ­γεί περι­θώ­ρια περαι­τέρω ανά­πτυ­ξης εκτός της παρα­δο­σια­κής θερινής περιό­δου. Παράλ­ληλα, τονί­ζε­ται η ανάγκη συνεχών επεν­δύ­σεων σε δίκτυα ενέρ­γειας, ύδρευ­σης, απο­χέ­τευ­σης, δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των και μέσα μαζικής μετα­φο­ράς, ώστε να δια­τη­ρη­θεί η βιω­σι­μό­τητα του προ­ο­ρι­σμού.

Πηγή: money-tourism.gr