“Απόδοση ελάχιστου φόρου τιμής στον Γιώργο Γεννηματά, 26 χρόνια μετά τον θάνατό του”

Του Κοσμά Σφυρίου

Στις 25 Απρίλη του 1994, πέθανε ο Γιώργος Γενη­μα­τάς. Σήμερα συμπλη­ρώ­θη­καν 26 χρόνια από τον θάνατο του.

Αυτή τη χρονιά, από την «έκρηξη» της επι­δη­μίας του covid-19 στην Κίνα, αργό­τερα όταν εξε­λί­χθηκε σε παν­δη­μία και τώρα που ο ιός «καλ­πά­ζει» (αφή­νο­ντας στο πέρασμα του εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες νεκρούς, διεθνώς), οι έλληνες και οι ελλη­νί­δες στή­ρι­ξαν και εξα­κο­λου­θούν να στη­ρί­ζουν τις ελπίδες τους στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ).

Επειδή το όνομα του Γιώργου Γενη­ματά είναι συνυ­φα­σμένο με το Ε.Σ.Υ, κρίνω πως είναι απόδοση ελά­χι­στου φόρου τιμής, σήμερα να ανα­τρέξω σ’ αυτή την μεταρ­ρύθ­μιση της κυβέρ­νη­σης Ανδρέα Παπαν­δρέου (του Π.Α.ΣΟ.Κ), που ανέλαβε και υλο­ποί­ησε με επι­τυ­χία ο Γιώργος Γενη­μα­τάς, προ­ω­θώ­ντας, για ψήφιση στην Βουλή,το νόμο 1397 / 83.

Ο νόμος αυτός αρχίζει με την βασική αρχή (κατ’ επιταγή του Συντάγ­μα­τος) :

«Το κράτος έχει την ευθύνη της παροχής υπη­ρε­σιών υγείας στο σύνολο των πολιτών… ισότιμα σε κάθε πολίτη, ανε­ξάρ­τητα από την κοι­νω­νική, οικο­νο­μική και επαγ­γελ­μα­τική

του κατά­σταση …».

Θεσμο­θε­τεί τις υγειο­νο­μι­κές περι­φέ­ρειες & τα περι­φε­ρειακά συμ­βού­λια υγείας (πεσυ), τα κέντρα υγείας (για τις πρω­το­βάθ­μιες υπη­ρε­σίες υγείας)-κατασκευάστηκαν δεκάδες.

Κατα­τάσ­σει τα νοσο­κο­μεία των περι­φε­ρεια­κών νομών σε περι­φε­ρειακά και νομαρ­χιακά (για δευ­τε­ρο­βάθ­μιες υπη­ρε­σίες υγείας) – κατα­σκευά­στη­καν σε αρκετές πόλεις.

Και στις έδρες των μεγα­λύ­τε­ρων περι­φε­ρειών της χώρας (όπου λει­τουρ­γούν ιατρι­κές πανε­πι­στη­μια­κές σχολές), κατα­σκευά­στη­καν πανε­πι­στη­μιακά νοσο­κο­μεία ( για τις τρι­το­βάθ­μιες υπη­ρε­σίες υγείας) : στην Κρήτη, στην Πελο­πόν­νησο, στην Θεσ­σα­λία, στηνΉπειρο, στην Ανα­το­λική Μακεδονία-Θράκη, στην Κεντρική Μακε­δο­νία και στην Αττική (το ‘Αττικό νοσο­κο­μείο).

Παρα­κο­λου­θούμε, εδώ και δυό – τρεις μήνες, το ηρωικό ιατρικό και νοση­λευ­τικό στις Μονάδες Εντα­τι­κής Θερα­πείας (ΜΕΘ) αυτών των νοσο­κο­μείων (και άλλων βέβαια) να δίνει καθη­με­ρι­νές «μάχες» και να σώζει ζωές, από την παν­δη­μία του covid-19.

Και ευγνω­μο­νούνε αυτούς που έκαναν την κορυ­φαία μεταρ­ρύθ­μιση του Ε.Σ.Υ και δημιούρ­γη­σαν αυτές τις υπο­δο­μές υγείας.

Ιδιαί­τερα τον ορα­μα­τι­στή και στην κυριο­λε­ξία σοσια­λι­στή πολι­τικό Γιώργο Γενη­ματά που πίστευε στην απόλυτη ανάγκη «οικο­δό­μη­σης» στην Ελλάδα Κοι­νω­νι­κού Κράτους.

Και την πίστη του αυτή αγω­νί­στηκε, να τη μετου­σιώ­σει σε πράξη.

Τέλος, μέσα στο ιδιαί­τερα συναι­σθη­μα­τικά φορ­τι­σμένο κλίμα, που δημιούρ­γησε η παν­δη­μία, μέσα σ’ αυτή την ιδιό­τυπη κρίση (υγειο­νο­μική, οικο­νο­μική και κοι­νω­νική), αποκτά μεγάλη σημασία το νόημα της αγα­πη­μέ­νης φράσης – και πολι­τι­κής στάσης – του Γιώργου Γενη­ματά, που την υπο­γράμ­μισε και στο τελευ­ταίο γραπτό μήνυμα του

λίγες ώρες πριν τον θάνατο του «…απαι­τεί­ται ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ στην κορυφή, διά­λο­γος και ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΨΥΧΙΑ στη βάση».

25 / 4 / 2020

Κοσμάς Σφυρίου