Τσίπρας: Δεν είναι το τέλος του κόσμου η μη συμμετοχή του ΔΝΤ

«Εχουμε μπροστά μας τα τελευ­ταία κρίσιμα μέτρα και το χει­ρό­τερο θα είναι να χάσουμε τη στο­χο­προ­σή­λωσή μας», το μήνυμα στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρχει στον ορί­ζο­ντα παρά­ταση του μνη­μο­νίου. Σε επι­τρο­πεία Σαμαρά-Βενιζέλου ο Μητσο­τά­κης.

Σε τέσ­σε­ρις μήνες, τον Αύγου­στο, η κυβέρ­νηση θα έχει κατα­φέ­ρει έναν από τους πιο βασι­κούς στόχους: την ορι­στική έξοδο από τα μνη­μό­νια και την επι­τρο­πεία, τόνισε ο πρω­θυ­πουρ­γός μιλώ­ντας στην κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. «Μετά από πολλές προ­σπά­θειες και επί­πο­νες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, περ­νώ­ντας από 40 κύματα και έχοντας απέ­να­ντί μας όχι μόνο μέρος των πιστω­τών, που πολλές φορές ήταν καχύ­πο­πτοι και εχθρι­κοί, αλλά και το σύνολο του εγχώ­ριου κατε­στη­μέ­νου, πετυ­χαί­νουμε εκεί που τρεις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ απέ­τυ­χαν».

Όπως είπε, ανοίγει μετά από οκτώ χρόνια η πρό­σβαση των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων στις αγορές χρή­μα­τος και αυτό το πετυ­χαί­νουμε με τις λιγό­τερο δυνατές απώ­λειες για την κοι­νω­νία. «Αυτό δεν είναι μικρό και δεν ήταν δεδο­μένο ότι θα συμβεί».

Σύμφωνα με τον πρω­θυ­πουργό, «αν όλα πάνε κατ’ ευχήν -γιατί ξέρετε ότι δεν τελειώ­σαμε ακόμα, έχουμε μπροστά μας τα τελευ­ταία κρίσιμα μέτρα της δια­δρο­μής και το χει­ρό­τερο, που θα έχουμε να κάνουμε είναι να χάσουμε τη στο­χο­προ­σή­λωσή μας στο τέλος- και στον βαθμό που πετύ­χουμε τους στόχους, θα βρι­σκό­μα­στε μπροστά σε μια ιστο­ρική τομή».

Δεν θα έχουμε λύσει όλα τα προ­βλή­ματα, θα υπάρ­χουν ακόμα πληγές στο κοι­νω­νικό σώμα και θα είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να πιά­νουμε τους δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους για να εξο­φλούμε το χρέος που οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις δημιούρ­γη­σαν, τόνισε. «Είναι όμως δια­φο­ρε­τικό να έχεις στόχους και έναν έλεγχο στο πλαίσιο των ευρω­παϊ­κών υπο­χρε­ώ­σεων και άλλο να είσαι ανα­γκα­σμέ­νος να συγκυ­βερ­νάς με την τρόικα».

Θύμισε ότι δεν ήταν λίγοι όσοι ζητού­σαν συνέ­χιση της επι­τρο­πείας και αυτού του κατα­να­γκα­σμού. «Δεν μιλού­σαν για τέταρτο μνη­μό­νιο αλλά για ένα παρό­μοιο του μνη­μο­νίου μηχα­νι­σμό κατα­να­γκα­σμού με δια­φο­ρε­τικό “αμπαλάζ”, αυτό της προ­λη­πτι­κής πιστω­τι­κής γραμμής», δήλωσε, «γιατί, όπως έλεγαν, το πολι­τικό σύστημα δεν είναι ώριμο και πρέπει να έχουμε ξένους τεχνο­κρά­τες γιατί εμείς δεν μπο­ρούμε».

Υπο­στή­ριξε ότι απόψεις όπως αυτές είναι μια σύγ­χρονη εκδοχή του φαι­νο­μέ­νου του ραγια­δι­σμού και τόνισε: «Δεν υπάρχει στον ορί­ζο­ντα ούτε συνέ­χεια του μνη­μο­νίου, ούτε παρά­ταση του μνη­μο­νίου, ούτε η δήθεν έξοδος ή μη καθαρή έξοδος. Αυτό που υπάρχει είναι η σαφής ολο­κλή­ρωση του προ­γράμ­μα­τος και με αυτή την έννοια, η καθαρή έξοδος, χωρίς αυτό να σημαί­νει ότι μεμιάς θα περά­σουμε σε ημέρες αφθο­νίας και σπα­τά­λης ή ότι δεν παρα­μέ­νουν σοβαρές πληγές».

Κάναμε καλά που δεν εγκα­τα­λεί­ψαμε το καράβι και παλέ­ψαμε να κρα­τή­σουμε όρθιο το σκαρί στη φουρ­τούνα, με δύσκο­λες απο­φά­σεις και συμ­βι­βα­σμούς, αλλά κατα­φέ­ραμε το μείζον, είπε στους βου­λευ­τές του. «Πετυ­χαί­νουμε και την ανά­καμψη της οικο­νο­μίας και τη στήριξη όσων μας έχουν ανάγκη».

Το ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο

Δεν θέλουμε μια κοι­νω­νία «χαμηλών προσ­δο­κιών», αυτό είναι αντί­πα­λος της Αρι­στε­ράς, υπο­στή­ριξε ο πρω­θυ­πουρ­γός. Ανέφερε ότι το στρα­τη­γικό σχέδιο ανά­πτυ­ξης εκπο­νεί­ται για πρώτη φορά μετά από οκτώ χρόνια, με πρω­το­βου­λία της ελλη­νι­κής πλευράς. Το σχέδιο έχει γραφεί λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις δεσμεύ­σεις που ανα­λά­βαμε το 2015, «αλλά έχει και ένα εμφανές στίγμα των δικών μας ιεραρ­χή­σεων και στόχων». Μίλησε για οικο­νο­μική ανά­πτυξη που δεν βασί­ζε­ται στη συντριβή της εργα­σίας αλλά στην ενί­σχυση της παρα­γω­γι­κό­τη­τας, με και­νο­το­μία και παρα­γωγή ποιο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων, αλλά και την ενί­σχυση των πιο δυνα­μι­κών κλάδων της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Όπως είπε, όμως, την ίδια στιγμή προ­βλέ­πει επα­να­φορά θεσμών ρύθ­μι­σης της αγοράς εργα­σίας και την επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.Προ­βλέ­πει την οικο­δό­μηση για πρώτη φορά ενός ισχυρού κοι­νω­νι­κού κράτους.

Η τελική δια­πραγ­μά­τευση

Όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας, προ­σερ­χό­μα­στε στην τελική φάση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, έχοντας «ρεα­λι­στικό ορί­ζο­ντα το Eurogroup στις 21 Ιουνίου ή αυτό που ακο­λου­θεί, στις αρχές Ιουλίου». Σε αυτή τη δια­πραγ­μά­τευση είναι γνωστά τα μέτωπα: ολο­κλή­ρωση προ­α­παι­του­μέ­νων της τέταρ­της αξιο­λό­γη­σης, ορι­στική συμ­φω­νία για τη ρύθμιση του χρέους και συμ­φω­νία για τη μετα­προ­γραμ­μα­τική παρα­κο­λού­θηση της οικο­νο­μίας.

Η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ

Σύμφωνα με τον πρω­θυ­πουργό, ένα από τα κύρια μέτωπα είναι η συμ­με­τοχή του Ταμείου στο τρίτο πρό­γραμμα. Η θέση μας είναι πάνω από σαφής: έχουμε πει ότι συζη­τούμε με το ΔΝΤ για να βρούμε αμοι­βαία απο­δε­κτή λύση, το κλίμα των συζη­τή­σεων έχει βελ­τιω­θεί, «ωστόσο δεν θεω­ρούμε ότι πιθανή μη συμ­με­τοχή του ΔΝΤ στο τρίτο πρό­γραμμα είναι το τέλος του κόσμου. Ούτε πιστεύ­ουμε ότι η αξιο­πι­στία της καθαρής εξόδου εξαρ­τά­ται από τη συμ­με­τοχή του ή όχι στο πρό­γραμμα. Η Ευρώπη και πρέπει και μπορεί να δώσει από μόνη τις ανα­γκαίες τεχνι­κές και πολι­τι­κές λύσεις στα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει».

Μήνυμα στην Τουρκία για τους δύο στρα­τιω­τι­κούς

Βλέ­πουμε μια νευ­ρι­κό­τητα από την πλευρά των γει­τό­νων, που σε μεγάλο βαθμό οφεί­λε­ται στις εξε­λί­ξεις στη Συρία και στις έντονες πολι­τι­κές διερ­γα­σίες στο εσω­τε­ρικό της. «Η κυβέρ­νηση υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα ενώ με αυξη­μένο κύρος έχει αξιο­ποι­ή­σει τη θέση της χώρας σε διε­θνούς οργα­νι­σμούς, ώστε να δημιουρ­γή­σει ευρύ­τερο πλαίσιο υπο­στή­ρι­ξης και συμ­μα­χιών», τόνισε ανα­φε­ρό­με­νος στις πρό­σφα­τες απο­φά­σεις της ΕΕ αλλά και του διε­θνούς παρά­γο­ντα, ειδικά για το θέμα της κρά­τη­σης των δύο Ελλήνων στρα­τιω­τι­κών.

Οι γεί­το­νες γνω­ρί­ζουν ότι η Ελλάδα υπε­ρα­σπί­ζε­ται την ειρήνη και τη στα­θε­ρό­τητα, επι­θυ­μεί την οικο­δό­μηση σχέσεων εμπι­στο­σύ­νης και δια­λό­γου και απο­τε­λεί τον πιο ένθερμο υπο­στη­ρι­κτή της ευρω­παϊ­κής πορείας. Η Τουρκία δείχνει να κιν­δυ­νεύει να χάσει τον προ­σα­να­το­λι­σμό της και να απο­μα­κρύ­νε­ται από την ευρω­παϊκή της στό­χευση. «Δεν θα είναι καλή εξέλιξη, ούτε για την Τουρκία, ούτε για την Ελλάδα, ούτε για την περιοχή».

Το σκέλος των δηλώ­σεων Ερντο­γάν για την ανάγκη ειρήνης είναι καλο­δε­χού­μενο αλλά θα πρέπει αυτές οι δηλώ­σεις να έχουν αντα­νά­κλαση στην πράξη. «Συμ­ψη­φι­σμοί και καλέ­σματα για ανταλ­λαγή των δύο στρα­τιω­τι­κών δεν μπορούν να χωρέ­σουν», ξεκα­θά­ρισε.

Όπως τόνισε, Ελλάδα και ΕΕ περι­μέ­νουν τη συντο­μό­τερη επι­στροφή των δύο στρα­τιω­τι­κών, όπως προ­βλέ­πουν οι κανόνες δικαίου, καθώς «απορ­ρί­πτουμε απα­ρά­δε­κτους συμ­ψη­φι­σμούς».

Σε επι­τρο­πεία και καθο­δή­γηση ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης

Θα περί­μενε κανείς ότι η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση θα σταθεί στο ύψος των περι­στά­σεων και δεν θα έψαχνε συν­θή­κες απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης, ακόμα και για ζητή­ματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής. «Πρέπει να ανα­ρω­τη­θεί κανείς για τους λόγους που υιο­θε­τεί ανεύ­θυνη και υπο­νο­μευ­τική πολι­τική για τη χώρα».

«Η εξήγηση είναι προ­φα­νής και σκια­γρα­φεί­ται στον φανα­τικό ρόλο κάποιων προ­σώ­πων του παλαιού πολι­τι­κού συστή­μα­τος, που έχουν ανα­λά­βει την επι­τρο­πεία και την καθο­δή­γηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη», υπο­στή­ριξε ο πρω­θυ­πουρ­γός. Ανα­φέρ­θηκε στις πολι­τι­κές ανα­λύ­σεις Σαμαρά και Βενι­ζέ­λου. «Αυτοί εξα­κο­λου­θούν να κινούν τα νήματα αυτής της επι­χεί­ρη­σης παλι­νόρ­θω­σης», υπο­στή­ριξε και συμπλή­ρωσε ότι αυτό που ζητούν είναι η δημιουρ­γία ενός αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου. «Εχουν κατα­φέ­ρει να συγκρο­τή­σουν ένα μέτωπο, αλλά είναι μάταιο μέτωπο. Απο­τε­λεί­ται απ’ ό,τι πιο σάπιο και διε­φθαρ­μένο έχει να επι­δεί­ξει η χώρα».

Όπως είπε, σε αυτό το μέτωπο ανήκουν εκδο­τικά συγκρο­τή­ματα, μέσα ψευδούς ενη­μέ­ρω­σης, διω­κό­με­νοι ολι­γάρ­χες, άνθρω­ποι του κοινού ποι­νι­κού δικαίου που περ­νιού­νται για επι­χει­ρη­μα­τίες, οι γερα­σμέ­νες δυνά­μεις της παλαιάς Ελλάδας.

Απα­ντώ­ντας στο ερώτημα γιατί υπάρχει αυτή η εμμονή, είπε ότι η στρα­τη­γική καθο­ρί­ζε­ται από τον φόβο ότι αυτή η κυβέρ­νηση θα τα κατα­φέ­ρει παρά τις δυσκο­λίες και τα εμπόδια διά­φο­ρων δικτύων εξου­σίας και θα πετύχει ισχυρά πλήγ­ματα κατά της δια­φθο­ράς και της δια­σύν­δε­σης κράτους και ελίτ. Ειδική αναφορά έκανε στα σκάν­δαλα της Novartis, στο ΚΕΛΠΝΟ αλλά και στο Noor 1.

Το παλιό σύστημα και οι οικο­νο­μι­κοί του προ­στά­τες κατά­λα­βαν ότι «παί­ζουμε σοβαρά και δεν “ντι­λά­ρουμε”, όπως έκαναν οι προη­γού­με­νοι».

Πηγή: euro2day.grl