Το Εφετείο Δωδεκανήσου σφράγισε τη δικαίωση της οικογένειας του 81χρονου που παρασύρθηκε από 2 οχήματα και εγκαταλείφθηκε στην άσφαλτο

• Με την απόφαση 145/2026 το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου απέρριψε στο σύνολό τους τις εφέσεις των οδηγών, των ιδιοκτητών και των ασφαλιστικών εταιριών, αλλά και την αντέφεση της οικογένειας του θύματος, επικυρώνοντας πλήρως την πρωτόδικη κρίση που επιδίκασε αποζημιώσεις άνω των 200.000 ευρώ συνολικά στους 13 συγγενείς του άτυχου πεζού

Οριστικό τέλος στη μακρά δικαστική διαμάχη που άνοιξε το βράδυ της 24ης Νοεμβρίου 2020 στην εθνική οδό που συνδέει τη Ρόδο με τη Λίνδο έβαλε το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου.
Με την απόφασή του, που δημοσιεύθηκε στις 6 Ιουλίου 2026, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επικύρωσε σε όλη της την έκταση την απόφαση 166/2025 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, κρίνοντας ότι ορθά καταλογίστηκε ευθύνη και στους 2 οδηγούς που παρέσυραν διαδοχικά τον 81χρονο ημεδαπό πεζό, τον εγκατέλειψαν αβοήθητο και συνέχισαν την πορεία τους.
Η υπόθεση, που είχε συγκλονίσει την τοπική κοινωνία, ολοκληρώνεται πλέον σε επίπεδο ουσίας με πλήρη επιβεβαίωση της πρωτόδικης κρίσης, τόσο ως προς τον καταμερισμό των ευθυνών όσο και ως προς το ύψος των επιδικασθέντων ποσών.
Το χρονικό μιας τραγωδίας σε 2 πράξεις
Οπως αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατική», το μοιραίο βράδυ, περί ώρα 18:15, ο 81χρονος επιχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα στο ένατο χιλιόμετρο της εθνικής οδού, στο ρεύμα προς Ρόδο, σε σημείο όπου δεν υπάρχει διάβαση πεζών ούτε τεχνητός φωτισμός. Ενώ είχε ήδη διανύσει το μεγαλύτερο μέρος του πλάτους της οδού και απείχε περίπου 3 μέτρα από την υπερυψωμένη διαχωριστική νησίδα, καταλήφθηκε από διερχόμενο επιβατικό αυτοκίνητο που οδηγούσε ημεδαπός. Το όχημα επέπεσε με το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του επάνω στον πεζό και τον παρέσυρε, τραυματίζοντάς τον σοβαρότατα. Ο οδηγός, αντί να σταματήσει και να προσφέρει βοήθεια, απομακρύνθηκε από το σημείο, αφήνοντας τον ηλικιωμένο πεσμένο στο οδόστρωμα, και εμφανίστηκε αργότερα στις αρχές για να δηλώσει το συμβάν.
Η τραγωδία ωστόσο δεν είχε ολοκληρωθεί. Λίγο αργότερα, από το ίδιο σημείο διήλθε δεύτερο επιβατικό αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε ημεδαπή. Το όχημά της προσέκρουσε με το εμπρόσθιο τμήμα του στο σώμα του ήδη βαριά τραυματισμένου άνδρα και πέρασε από πάνω του, με την οδηγό να συνεχίζει και εκείνη την πορεία της. Όπως ισχυρίστηκε η ίδια, δεν αντιλήφθηκε ότι πέρασε επάνω από άνθρωπο και μόνο όταν έφθασε στην οικία της διαπίστωσε ότι από το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου έλειπε ένα τμήμα και ότι υπήρχαν κηλίδες αίματος, οπότε προσήλθε αυτοβούλως στις αρχές. Αξίζει να σημειωθεί ότι, όπως προέκυψε από τη διαδικασία, άλλοι οδηγοί που είχαν διέλθει νωρίτερα από το σημείο είχαν αντιληφθεί το πεσμένο σώμα, το απέφυγαν, σταμάτησαν και ειδοποίησαν ασθενοφόρο και αστυνομία.
Η ιατροδικαστική εξέταση κατέγραψε εικόνα πολλαπλών και βαρύτατων κακώσεων σε κρανίο, αυχένα, θώρακα και κοιλία, ενώ διαπιστώθηκε ότι η καταστροφική βλάβη του αριστερού πνεύμονα προήλθε από τη διέλευση του δεύτερου οχήματος επάνω από το σώμα. Το δικαστήριο δέχθηκε ότι ο θάνατος του 81χρονου επήλθε από τον συνδυασμό των χτυπημάτων που δέχθηκε από τα 2 οχήματα.
Ισομερής ευθύνη των 2 οδηγών και συνυπαιτιότητα 45% του πεζού
Το Εφετείο επιβεβαίωσε πλήρως τον καταμερισμό ευθυνών που είχε καθορίσει το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Έκρινε ότι αμφότεροι οι οδηγοί επέδειξαν αμέλεια, καθώς κινούνταν με ταχύτητα μεν εντός του επιτρεπόμενου ορίου, μεγαλύτερη όμως από εκείνη που επέβαλλαν οι συνθήκες, δηλαδή η νύχτα, η έλλειψη φωτισμού και η πυκνή κυκλοφορία, χωρίς να έχουν διαρκώς τεταμένη την προσοχή τους και χωρίς να διατηρούν τον πλήρη έλεγχο των οχημάτων τους. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο γεγονός ότι ο πεζός δεν πετάχτηκε αιφνιδίως στο οδόστρωμα, όπως υποστήριζαν οι εναγόμενοι, αλλά, όπως προέκυψε και από βιντεοληπτικό υλικό, το διέσχιζε κάθετα με κανονικό βηματισμό, έχοντας ήδη καλύψει το μεγαλύτερο μέρος του πλάτους του. Επιβαρυντικά αξιολογήθηκε και για τους 2 οδηγούς το ό,τι εγκατέλειψαν το σημείο χωρίς να ειδοποιήσουν άμεσα τις αρχές και χωρίς να προσφέρουν την αναγκαία βοήθεια στον τραυματισμένο άνθρωπο.
Παράλληλα όμως το δικαστήριο δέχθηκε και σοβαρό μερίδιο ευθύνης του ίδιου του θύματος, το οποίο προσδιόρισε σε ποσοστό 45%. Όπως έκρινε, ο ηλικιωμένος επιχείρησε να διασχίσει οδό ταχείας κυκλοφορίας από σημείο χωρίς διάβαση πεζών και χωρίς φωτεινή σηματοδότηση, εκεί όπου η υπερυψωμένη νησίδα λειτουργεί και ως ένδειξη απαγόρευσης διέλευσης πεζών, ενώ, όταν αντιλήφθηκε το πρώτο όχημα να τον πλησιάζει, συνέχισε την πορεία του προς την απέναντι πλευρά αντί να οπισθοχωρήσει με ασφάλεια στη δεξιά λωρίδα, η οποία εκείνη τη στιγμή ήταν ελεύθερη. Η υπαιτιότητα των οδηγών καθορίστηκε έτσι συνολικά σε ποσοστό 55%.
Τα ποσά που επιδικάστηκαν στην οικογένεια
Με βάση τον παραπάνω καταμερισμό, επικυρώθηκε η υποχρέωση των εναγομένων, ευθυνόμενων εις ολόκληρον, να καταβάλουν ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης το ποσό των 30.000 ευρώ σε καθεμία από τις 3 θυγατέρες και τη σύζυγο του θανόντος και το ποσό των 10.000 ευρώ σε καθέναν από τους γαμπρούς και τα εγγόνια του. Σε έναν εκ των γαμπρών επιδικάστηκε επιπλέον το ποσό των 738,43 ευρώ για δαπάνες κηδείας, ανεβάζοντας το σύνολο για τον ίδιο στα 10.738,43 ευρώ, ενώ σε μία εκ των θυγατέρων επιδικάστηκε επιπλέον το ποσό των 1.092 ευρώ για τη δαπάνη μαρμάρινης επιγραφής στον τάφο, με το συνολικό ποσό για την ίδια να διαμορφώνεται στα 31.092 ευρώ. Όλα τα ποσά καταβάλλονται με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής, η οποία είχε ασκηθεί τον Οκτώβριο του 2022 και με την οποία η οικογένεια είχε αρχικά διεκδικήσει 300.000 ευρώ για καθένα από τα 13 μέλη της.
Το Εφετείο έκρινε ότι τα επιδικασθέντα ποσά είναι εύλογα και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, απορρίπτοντας τόσο τον ισχυρισμό των εκκαλούντων ότι είναι υπέρμετρα μεγάλα όσο και τον αντίθετο ισχυρισμό της οικογένειας, που με την αντέφεσή της ζητούσε να γίνει δεκτό το σύνολο της αγωγής. Τα δικαστικά έξοδα του δεύτερου βαθμού συμψηφίστηκαν μεταξύ των διαδίκων λόγω της μερικής νίκης και ήττας εκάστης πλευράς.
Οι ισχυρισμοί που έπεσαν στο κενό
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η τύχη σειράς ισχυρισμών που προβλήθηκαν από την πλευρά των εναγομένων. Το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το ποσοστό οινοπνεύματος που εντοπίστηκε στις τοξικολογικές εξετάσεις του θανόντος, δεχόμενο ότι αυτό ενδέχεται να παρήχθη κατά τη σήψη, δεδομένου του χρόνου που μεσολάβησε από τον θάνατο έως τη νεκροψία, και επομένως δεν μπορούσε να αποδειχθεί με βεβαιότητα ότι υφίστατο κατά τον χρόνο του δυστυχήματος. Απορρίφθηκε επίσης ως αναπόδεικτος ο ισχυρισμός ότι ο 81χρονος έπασχε από άνοια, αφού δεν προσκομίστηκε κανένα σχετικό ιατρικό έγγραφο, όπως και η ένσταση συνυπαιτιότητας των συγγενών του λόγω δήθεν πλημμελούς εποπτείας του ηλικιωμένου, καθώς δεν προέκυψε καμία ιδιαίτερη νομική υποχρέωσή τους προς τούτο.
Απαράδεκτος λόγω αοριστίας κρίθηκε εξάλλου ο λόγος έφεσης με τον οποίο οι 2 ασφαλιστικές εταιρίες ζητούσαν τον περιορισμό της ευθύνης τους έως το ποσό των 1.220.000 ευρώ, καθώς, όπως επισημαίνεται στην απόφαση, δεν προσδιορίζονταν συγκεκριμένα οι διατάξεις που φέρονταν να παραβιάστηκαν ούτε ο τρόπος της παραβίασης. Απορρίφθηκε τέλος και ο ισχυρισμός ότι δεν έπρεπε να επιδικαστούν οι δαπάνες για άνθη, στεφάνια και την τοποθέτηση μαρμάρου, με το δικαστήριο να δέχεται ότι πρόκειται για έξοδα αναγόμενα στην ταφή και την τελετή, ανάλογα προς την κοινωνική θέση του θανόντος.
Οι συνήγοροι των διαδίκων
Στη δίκη την οικογένεια του θύματος, ήτοι και τους 13 ενάγοντες, εκπροσώπησε ο κ. Ιωάννης Κούκουλας, ο οποίος χειρίστηκε την υπόθεση τόσο κατά την απόκρουση των 2 εφέσεων όσο και κατά την άσκηση της αντέφεσης. Την πλευρά της οδηγού του δεύτερου οχήματος, της ιδιοκτήτριας εταιρίας του και της ασφαλιστικής εταιρίας που το κάλυπτε εκπροσώπησε η κ. Δέσποινα Κοκκάρη, ενώ τον οδηγό του πρώτου οχήματος, τον ιδιοκτήτη του και την αντίστοιχη ασφαλιστική εταιρία εκπροσώπησε ο κ. Νικόλαος Σκορδίλης.