Ν. Ζωίδης: «Η καρδιά μου παραμένει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση»

Συ­νέ­ντευ­ξη στην

Πέγκυ Ντό­κου

Για όλους και για όλα μι­λά­ει σή­με­ρα, μετά από πολύ καιρό σιω­πής, ο κ. Νίκος Ζω­ί­δης. Άν­θρω­πος της Αυ­το­διοί­κη­σης επί σει­ράν ετών, βου­λευ­τής και γραμ­μα­τέ­ας στο υπουρ­γείο Αι­γαί­ου, ο κ. Ζω­ί­δης, προ­ερ­χό­με­νος από τον χώρο του Πασόκ, ξε­κα­θα­ρί­ζει τι πρέ­πει να γίνει για την ενό­τη­τα της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, πώς δια­μορ­φώ­νε­ται το πο­λι­τι­κό τοπίο με τους ψη­φο­φό­ρους, ενώ για την Φώφη Γεν­νη­μα­τά, δη­λώ­νει πως είναι μια πο­λι­τι­κή ηγέ­τις, η οποία βαί­νει διαρ­κώς βελ­τιού­με­νη. Δη­λώ­νει τέλος, ευ­θέ­ως πως η καρ­διά του πα­ρα­μέ­νει στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση διότι εκεί έχει κα­νείς με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Ζωΐδη, να ξε­κι­νή­σου­με από την πρό­σφα­τη πα­ρου­σία της προ­έ­δρου του Πασόκ κας Φώφης Γεν­νη­μα­τά στην Ρόδο και την ομι­λία της στο δη­μο­τι­κό θέ­α­τρο Ρόδου. Πώς την εί­δα­τε και από άποψη συμ­με­το­χής και από άποψη ου­σί­ας;

Να ξε­κι­νή­σω από το δεύ­τε­ρο ερώ­τη­μά σας. Η Φώφη Γεν­νη­μα­τά είναι μια πο­λι­τι­κή ηγέ­τις, η οποία βαί­νει διαρ­κώς βελ­τιού­με­νη. Ξέ­ρα­με την Φώφη, την αγα­πού­σα­με ως μέλος του Πασόκ, ως κόρη του αεί­μνη­στου Γιώρ­γου Γεν­νη­μα­τά, ως πο­λι­τι­κο­ποι­η­μέ­νο άτομο και ο κα­θέ­νας μας είχε μια άποψη για το πρό­σω­πό της –η οποία βλέ­που­με ότι αλ­λά­ζει μέρα με την ημέρα. Βλέ­που­με μια ηγέ­τι­δα η οποία ξέρει τι θέλει, ξέρει πού πάει το Κί­νη­μα και ο πο­λι­τι­κός χώρος του οποί­ου ηγεί­ται και ελ­πί­ζω ότι κά­ποια στιγ­μή θα της δοθεί η δυ­να­τό­τη­τα να κάνει πράξη τα ορά­μα­τά της που είναι και δικά μας ορά­μα­τα.

Όσον αφορά την εκ­δή­λω­ση αυτή κα­θαυ­τή, θεωρώ ότι είναι πολύ με­γά­λη υπό­θε­ση τις δύ­σκο­λες μέρες που δια­νύ­ου­με, με την απα­ξί­ω­ση της πο­λι­τι­κής που υπάρ­χει, να μπο­ρεί ένας πο­λι­τι­κός χώρος να μα­ζεύ­ει 400-500 αν­θρώ­πους σε μια δύ­σκο­λη μέρα. Ήταν Λα­μπρή Τρίτη, ερ­γά­σι­μη μέρα, μετά την ρα­στώ­νη των αρ­γιών του Πάσχα. Όμως ήρθαν αρ­κε­τά άτομα και ήταν μια αν­θρω­πο­γε­ω­γρα­φία η οποία με εντυ­πω­σί­α­σε. Είδα και αν­θρώ­πους που είχαν απο­στα­σιο­ποι­η­θεί από την πο­λι­τι­κή να είναι πα­ρό­ντες και με μια σο­βα­ρό­τη­τα, να πα­ρα­κο­λου­θούν μια αμι­γώς πο­λι­τι­κή ομι­λία. Αυτό ση­μαί­νει ότι ο κό­σμος μας εξα­κο­λου­θεί να ελ­πί­ζει. Και νο­μί­ζω ότι είναι η ει­δο­ποιός δια­φο­ρά που έχει αυτός ο χώρος της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, της Σο­σιολ­δη­μο­κρα­τί­ας. Ένας χώρος που μπο­ρεί και να δε­χτεί και να δώσει ελ­πί­δα. Η απα­ξί­ω­ση της πο­λι­τι­κής έχει αφή­σει τον πο­λί­τη στο πε­ρι­θώ­ριο. Ο πο­λί­της πρέ­πει να ξα­να­βγεί στο προ­σκή­νιο, να κάνει σα­φείς τις θέ­σεις και τις προσ­δο­κί­ες του για να μπο­ρέ­σουν και οι πο­λι­τι­κοί να ξα­να­βρούν τον βη­μα­τι­σμό τους, διότι τον έχουν χάσει.

 • Ο χώρος του Πασόκ, που κά­πο­τε ονο­μά­ζα­τε σο­σια­λι­στι­κό, δεν εκ­φρά­ζε­ται πια, όπως στο πα­ρελ­θόν. Αυτό που ευαγ­γε­λί­στη­κε ο Σύ­ρι­ζα, επι­κα­λού­με­νος την λέξη ‘Αρι­στε­ρά’, που την χρη­σι­μο­ποί­η­σε, δεν ήταν αυτό που είχαν στο μυαλό τους οι Έλ­λη­νες και σί­γου­ρα δεν ήταν αυτό που πε­ρί­με­ναν. Κατά την διάρ­κεια της πο­ρεί­ας αυτού του Κι­νή­μα­τος έκανε σο­βα­ρές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και τομές στην χώρα και τε­λι­κώς ήταν και ο χώρος που κα­τη­γο­ρή­θη­κε πε­ρισ­σό­τε­ρο απ’ όλους.

Όχι, δεν έχει καμία σχέση με την Αρι­στε­ρά! Είναι όμως λο­γι­κά όλα αυτά. Ο χώρος του Πασόκ αν το δούμε ιστο­ρι­κά, ακόμη και πιο πριν την επτα­ε­τία ήταν ένας διά­σπαρ­τος χώρος των λε­γο­μέ­νων δη­μο­κρα­τι­κών δυ­νά­με­ων που ξε­κι­νού­σε από τις πα­ρυ­φές της συ­ντη­ρη­τι­κής πα­ρά­τα­ξης και έφτα­νε μέχρι την κομ­μου­νι­στι­κή Αρι­στε­ρά. Αυτός ήταν ένας χώρος πάντα κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νος. Έγινε μια από­πει­ρα από τον ‘Γέρο της Δη­μο­κρα­τί­ας’ που είχε την γνω­στή κα­τά­λη­ξη με τα γε­γο­νό­τα που επα­κο­λού­θη­σαν και όταν βγήκε στο προ­σκή­νιο ο Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου, κα­τά­φε­ρε να ομο­γε­νο­ποι­ή­σει τον χώρο. Υπήρ­χε η λε­γό­με­νη ανα­νε­ω­τι­κή Αρι­στε­ρά που προ­έ­κυ­ψε από την διά­σπα­ση του Κομ­μου­νι­στι­κού χώρου με τους ανα­νε­ω­τές της Αρι­στε­ράς, με ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο πο­σο­στό –πε­ριο­ρι­σμέ­νο επί σει­ράν ετών- και υπήρ­χε ένας πε­ριο­ρι­σμέ­νος χώρος της Σο­σιολ­δη­μο­κρα­τί­ας –της λε­γό­με­νης Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς. Αυτός ο χώρος μετά τα γε­γο­νό­τα των Μνη­μο­νί­ων –την υπο­χρε­ω­τι­κή έντα­ξη της χώρας σε ένα κα­θε­στώς που μόνο πίκρα πρό­σφε­ρε στους πο­λί­τες, δυ­στυ­χώς δια­σπά­στη­κε και πάλι. Γί­νε­ται λοι­πόν και πάλι μια προ­σπά­θεια από την Φώφη Γεν­νη­μα­τά και την ‘Δη­μο­κρα­τι­κή Συ­μπα­ρά­τα­ξη’ για να ενο­ποι­η­θεί αυτό ο χώρος.

 • Υπάρ­χουν όμως εμπό­δια, προ­βλή­μα­τα στην μέχρι τώρα προ­σπά­θεια…

Ναι, πράγ­μα­τι υπάρ­χουν. Υπάρ­χουν προ­σω­πι­κές στρα­τη­γι­κές από στε­λέ­χη διότι ήταν πάντα ένα με­γά­λο ‘φυ­τώ­ριο’ πο­λι­τι­κών στε­λε­χών, ήταν ένας χώρος που γεν­νού­σε και πο­λι­τι­κή και πο­λι­τι­κούς. Όμως αυτές οι στρα­τη­γι­κές δεν επι­τρέ­πουν να ευο­δω­θεί γρή­γο­ρα η προ­σπά­θεια ενο­ποί­η­σης αυτού του χώρου. Ελ­πί­ζω να γίνει στο άμεσο μέλ­λον, διότι θεωρώ ότι είναι ανα­γκαί­ος και πα­ρα­πά­νω από χρή­σι­μος για την χώρα. Δεν μπο­ρεί να λεί­πει ένας ισχυ­ρός πόλος της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς ο οποί­ος να απο­τε­λεί μία εναλ­λα­κτι­κή λύση δια­κυ­βέρ­νη­σης. Ο κό­σμος πί­στε­ψε μετά τα τε­λευ­ταία γε­γο­νό­τα, ότι τον χώρο αυτόν, μπο­ρού­σε να κα­λύ­ψει ο ‘με­ταλ­λαγ­μέ­νος’ Σύ­ρι­ζα, δυ­στυ­χώς όμως είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να ση­μειώ­σω ότι η απο­γο­ή­τευ­ση που δια­κρί­νω πλέον στην κοι­νω­νία, είναι τέ­τοια που αν για εμάς ήταν μύ­χιος πόθος η ανα­σύ­στα­ση της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, για την χώρα μπορώ να δη­λώ­σω πως είναι ικανή και ανα­γκαία συν­θή­κη για την πα­ρα­πέ­ρα πο­ρεία της.

 • Είναι το κα­τάλ­λη­λο timing για την ενό­τη­τα της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς;

Δεν υπάρ­χει άλλος χρό­νος! Η χώρα πάει βή­μα­τα πίσω. Χάνει την ανα­πτυ­ξια­κή της πο­ρεία και κάθε μέρα, χάνει και τον δρόμο της. Είναι ανα­γκαία συν­θή­κη να υπάρ­ξει ενω­μέ­νος αυτός ο χώρος για να μπο­ρέ­σου­με να προ­χω­ρή­σου­με. Δυ­στυ­χώς, η προ­σπά­θεια που έγινε από την πλευ­ρά του Σύ­ρι­ζα, μπορώ να πω με βε­βαιό­τη­τα ότι απέ­τυ­χε. Ο κό­σμος είναι απο­γοη­τευ­μέ­νος, που ση­μαί­νει ότι ‘κάτι άλλο ζη­τούν’.

• Οι ψη­φο­φό­ροι και οι άν­θρω­ποι που ψή­φι­ζαν πα­ρα­δο­σια­κά Πασόκ με­τα­κι­νή­θη­καν προς τον Σύ­ρι­ζα –με­ρι­κοί ίσως στη Ν.Δ. και σε άλλα κόμ­μα­τα.

Κοι­τάξ­τε, αν μι­λή­σου­με με πο­σο­στά, η λε­γό­με­νη συ­ντη­ρη­τι­κή πα­ρά­τα­ξη που είναι η Ν.Δ. κα­λύ­πτει ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο πο­σο­στό της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας που κυ­μαί­νε­ται από 30-40%. Εκεί είναι τώρα και με τα δε­δο­μέ­να πο­σο­στά συ­σπεί­ρω­σης –δη­λα­δή έχει πιά­σει ‘τα­βά­νι’. Αυτός όμως ήταν πάντα ο χώρος της κι αυτός πα­ρα­μέ­νει ανε­ξαρ­τή­τως κα­τα­στά­σε­ων ή προ­σώ­πων που ηγού­νται. Οι άν­θρω­ποι του Πασόκ όντως με­τα­κι­νή­θη­καν προς τον Σύ­ρι­ζα. Δια­κρί­νω ότι οι πιο πολ­λοί είναι ήδη απο­γοη­τευ­μέ­νοι. Και σή­με­ρα, είναι δύ­σκο­λο να βρεις αν­θρώ­πους που τολ­μούν να δη­λώ­νουν ότι τρέ­φουν ελ­πί­δες πα­ρα­μέ­νο­ντας σε αυτό τον χώρο. Δεν έχουν γυ­ρί­σει όμως ακόμη στο Πασόκ. Είναι σε κα­τά­στα­ση…. ανα­μο­νής. Θέλω να πι­στεύω ότι η σο­βα­ρό­τη­τα με την οποία η Δη­μο­κρα­τι­κή Συ­μπα­ρά­τα­ξη μπαί­νει στο πο­λι­τι­κό παι­χνί­δι, θα τους πεί­σει ότι πρέ­πει να γυ­ρί­σουν στο σπίτι τους! Θέ­λου­με λοι­πόν να κα­λέ­σου­με αυ­τούς τους συ­μπο­λί­τες να γυ­ρί­σουν στο σπίτι τους, διότι τους έχει ανά­γκη και το σπίτι και το ευ­ρύ­τε­ρο οι­κο­δό­μη­μα της χώρας. Χρειά­ζε­ται συ­σπεί­ρω­ση των δη­μο­κρα­τι­κών δυ­νά­με­ων.

• Κύριε Ζωϊδη, εκτι­μά­τε ότι αυτό το ‘Πρό­γραμ­μα Ελ­λά­δα’ και το αυ­το­διοι­κη­τι­κό μέ­τω­πο στο οποίο ανα­φέρ­θη­κε η κα Γεν­νη­μα­τά, θα περ­πα­τή­σει;

Με βά­ζε­τε στον πει­ρα­σμό να απα­ντή­σω ότι για το πρώτο, είναι ένα πρό­γραμ­μα εξει­δι­κευ­μέ­νο ανά τομέα και ανά πε­ρι­φέ­ρεια και θα χα­ρά­ξει τις πο­λι­τι­κές για το πώς θα ανα­πτυ­χθεί η χώρα στο σύ­νο­λό της. Είναι σε στά­διο με­λέ­της. Απο­μέ­νει να το δούμε διότι απαι­τεί δια­βού­λευ­ση. Όσον αφορά το δεύ­τε­ρο, να υπεν­θυ­μί­σω ότι το Πασόκ έχει κάνει βα­θιές τομές στην Αυ­το­διοί­κη­ση. Σε πρώτη φάση τους Κα­πο­δι­στρια­κούς Δή­μους και την αι­ρε­τή Νο­μαρ­χία και σε δεύ­τε­ρη φάση, τους Καλ­λι­κρα­τι­κούς Δή­μους και την αι­ρε­τή Πε­ρι­φέ­ρεια. Ήταν πολύ με­γά­λα βή­μα­τα τα οποία καμία άλλη πο­λι­τι­κή πα­ρά­τα­ξη δεν τόλ­μη­σε ποτέ να αγ­γί­ξει και να εφαρ­μό­σει –τα οποία όμως, έμει­ναν μισά. Ήμουν υπέρ­μα­χος του δόγ­μα­τος «Νησί και Δήμος» – «Δήμος – Κυ­βερ­νείο». Εξα­κο­λου­θώ να το πι­στεύω αυτό για το νη­σιω­τι­κό χώρο. Ενώ προ­χώ­ρη­σε, στην ουσία φαλ­κι­δεύ­τη­κε από εμάς τους ίδιους. Δεν συ­νο­δεύ­τη­κε αυτή η τομή για να τε­λε­σφο­ρή­σει. Τώρα παί­ζουν νέα σε­νά­ρια για νέα κα­τά­τμη­ση στα νησιά. Αν θέλει αυτή η κυ­βέρ­νη­ση κάτι να προ­σφέ­ρει να συ­νε­χί­σει την με­ταρ­ρύθ­μι­ση και όχι να κάνει βή­μα­τα πίσω.

Όσον αφορά την Πε­ρι­φέ­ρεια, σας λέω ξε­κά­θα­ρα ότι ήμουν πάντα υπέρ­μα­χος της δομής που θα έχει αμι­γώς προ­γραμ­μα­τι­κό και ανα­πτυ­ξια­κό ρόλο. Εγώ πί­στευα ότι έπρε­πε να γίνει μία ενιαία νη­σιω­τι­κή Πε­ρι­φέ­ρεια που να πε­ρι­λαμ­βά­νει το Βό­ρειο και το Νότιο Αι­γαίο μαζί, ως ενιαίο νη­σιω­τι­κό χώρο και όχι κα­τα­τμη­μέ­νη. Ει­δάλ­λως δεν έχει νόημα και ο ρόλος που θα παί­ξει στην Ευ­ρώ­πη του αύριο.

• Κύριε Ζωϊδη, εκτι­μά­τε πως το Πασόκ θα μπο­ρέ­σει να ξα­να­κερ­δί­σει τον Δήμο Ρόδου και να “χτυ­πή­σει” την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου;

Τα πάντα κυ­ρί­ως στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση  ανά­γο­νται στα πρό­σω­πα που στε­λε­χώ­νουν τις ομά­δες εκεί­νες που διεκ­δι­κούν τις ηγε­σί­ες. Είναι ξε­κά­θα­ρα θέμα προ­σώ­πων. Θεωρώ ότι εάν υπάρ­χουν ικα­νοί άν­θρω­ποι, μπο­ρούν να πεί­σουν τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες. Δίνω πολύ με­γά­λη ση­μα­σία στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, λέ­γο­ντας πως «Η καρ­διά μου πα­ρα­μέ­νει στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση», διότι εκεί έχεις με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα.