ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Νάντια Γιαννακοπούλου: «Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών για να γίνει συμπλήρωμα κανενός»

Μαίρη Φώτη 11 λεπτά ανάγνωση
Ναντια Γιαννακοπουλου
Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ζητά την εμπιστοσύνη των πολιτών για να γίνει συμπλήρωμα κανενός

ΝΑΝΤΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

✦ Σύνοψη ⌄
  • Η διεύ­ρυνση του ΠΑΣΟΚ είναι ανα­γκαία, αλλά πρέπει να βασί­ζε­ται σε αρχές και πολι­τικά κρι­τή­ρια, με κύριο στόχο να ξανα­κερ­δί­σει την κοι­νω­νία και να προ­σελ­κύ­σει νέους ανθρώ­πους. Στελέχη με παλαιό­τε­ρες εχθρι­κές συμπε­ρι­φο­ρές προς το κόμμα καλό θα ήταν να δώσουν εξη­γή­σεις.
  • Το ΠΑΣΟΚ επι­διώ­κει αυτό­νομη εκλο­γική νίκη και δεν θέλει να λει­τουρ­γή­σει ως συμπλή­ρωμα άλλου κόμ­μα­τος.
  • Η Γιαν­να­κο­πού­λου ασκεί κριτική στους κυβερ­νη­τι­κούς χει­ρι­σμούς στα ελλη­νο­τουρ­κικά και προ­τεί­νει μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας και την ουσια­στική στήριξη των νησιών.
  • Κεντρικό στοί­χημα για τη δημο­κρα­τία είναι να ξανα­πι­στέ­ψουν οι πολίτες, ιδίως οι νέοι, ότι η πολι­τική μπορεί να βελ­τιώ­σει τη ζωή τους.
  • «Η μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία είναι να πάψουν οι πολίτες να πιστεύουν ότι η πολιτική μπορεί να αλλάξει τη ζωή τους»
  • «Η νησιωτικότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια γεωγραφική ιδιαιτερότητα που απλώς αναγνωρίζουμε στα λόγια»
  • «Θα ήταν χρήσιμο στελέχη που είχαν εχθρικές συμπεριφορές προς ΠΑΣΟΚ και ηγετικά στελέχη μας να δώσουν κάποιες εξηγήσεις»

Για όλα τα ανοιχτά θέματα της πολι­τι­κής επι­και­ρό­τη­τας τοπο­θε­τεί­ται στη συνέ­ντευξή μας σήμερα στη «δ» η βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαν­να­κο­πού­λου στέλ­νο­ντας σαφή μηνύ­ματα τόσο στο εσω­τε­ρικό της παρά­τα­ξής της όσο και προς την κυβέρ­νηση. Με αφορμή τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις γύρω από τη διεύ­ρυνση του Κινή­μα­τος, ζητά ουσια­στικό άνοιγμα στην κοι­νω­νία με πολι­τικά κρι­τή­ρια, ενώ ξεκα­θα­ρί­ζει πως το ΠΑΣΟΚ διεκ­δι­κεί αυτό­νομη νίκη και δεν πρό­κει­ται να λει­τουρ­γή­σει ως «συμπλή­ρωμα κανενός». Παράλ­ληλα, ανα­φέ­ρε­ται στους κυβερ­νη­τι­κούς χει­ρι­σμούς στα ελλη­νο­τουρ­κικά, κατα­θέ­τει προ­τά­σεις για την αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας και την ουσια­στική στήριξη της νησιω­τι­κό­τη­τας και περι­γρά­φει το στοί­χημα της επό­με­νης μέρας, ώστε να κερ­δη­θεί ξανά η εμπι­στο­σύνη των πολιτών και ιδιαί­τερα της νέας γενιάς.

Κυρία Γιαν­να­κο­πού­λου, η επι­στροφή της Νίνας Κασι­μάτη ήταν ένα από τα θέματα που απα­σχό­λη­σαν το εσω­τε­ρικό του ΠΑΣΟΚ την εβδο­μάδα που πέρασε. Έχετε πει ότι η διεύ­ρυνση πρέπει να γίνεται με σεβασμό στην ιστορία και τη συνοχή της παρά­τα­ξης. Πληροί η επι­στροφή της κυρίας Κασι­μάτη αυτά τα κρι­τή­ρια και πώς σχο­λιά­ζετε τις αντι­δρά­σεις;

Δεν θέλω να ανα­φερθώ προ­σω­πικά για κανένα. Το ΠΑΣΟΚ είναι μια μεγάλη, ιστο­ρική, δημο­κρα­τική παρά­ταξη, που οφείλει να είναι ανοιχτή στην κοι­νω­νία και σε ανθρώ­πους που θέλουν πραγ­μα­τικά να συμ­βά­λουν στην προ­σπά­θεια για την πολι­τική αλλαγή.

Η διεύ­ρυνση είναι ανα­γκαία και ασφαλώς πρέπει να γίνεται με αρχές και πολι­τικά κρι­τή­ρια. Από εκεί και πέρα, δεν πιστεύω στις λογικές απο­κλει­σμών. Πιστεύω όμως ότι σε κάποιες περι­πτώ­σεις, θα ήταν χρήσιμο στελέχη που είχαν στο ενερ­γη­τικό τους εχθρι­κές συμπε­ρι­φο­ρές προς ΠΑΣΟΚ και ηγετικά στελέχη μας, να πουν οι ίδιοι κάποια πράγ­ματα, να δώσουν κάποιες εξη­γή­σεις.

Το Συνέ­δριό μας απο­φά­σισε ομόφωνα ότι για να πετύ­χουμε τους εκλο­γι­κούς μας στόχους είναι ανα­γκαίο να προ­χω­ρή­σουμε σε αμφί­πλευρη διεύ­ρυνση. Αυτό αφορά πρώτα και κύρια στην κοι­νω­νία, σε πολίτες που από τον χώρο του Κέντρου, της Κεντρο­δε­ξιάς και Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να μεγα­λώ­σει μέσα στην κοι­νω­νία, εκεί να εκφρά­σει νέες δυνά­μεις, κοι­νω­νικά τμήματα. Να ξανα­κερ­δί­σει τους πολίτες που απο­μα­κρύν­θη­καν, να εμπνεύ­σει νέους ανθρώ­πους, να πείσει με τις θέσεις και την αξιο­πι­στία του. Αυτή είναι για μένα η ουσια­στική διεύ­ρυνση. Και αυτή είναι η διεύ­ρυνση που μπορεί να οδη­γή­σει το ΠΑΣΟΚ ξανά σε πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο. Από εκεί και πέρα, με τη διεύ­ρυνση σε στελέχη ασχο­λεί­ται η Επι­τροπή Διεύ­ρυν­σης και όσον αφορά ειδικά σε βου­λευ­τές που ήταν σε άλλα κόμματα ασχο­λεί­ται προ­σω­πικά ο πρό­ε­δρος.

Το ΠΑΣΟΚ διεκ­δι­κεί αυτό­νομη νίκη στις εκλογές. Αν έρθει πρώτο χωρίς αυτο­δυ­να­μία, με ποια κόμματα θα ήταν δια­τε­θει­μένο να συζη­τή­σει για τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης;

Θέλω να ξεκα­θα­ρίσω κάτι από την αρχή. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ζητά την εμπι­στο­σύνη των πολιτών για να γίνει συμπλή­ρωμα κανενός. Ούτε της Νέας Δημο­κρα­τίας ούτε οποιου­δή­ποτε άλλου κόμ­μα­τος.

Η δική μας φιλο­δο­ξία πρέπει να είναι να κυβερ­νή­σουμε τη χώρα, να εφαρ­μό­σουμε το πρό­γραμμά μας και να αλλά­ξουμε τις πολι­τι­κές που έχουν οδη­γή­σει την κοι­νω­νία σε αδιέ­ξοδο. Αυτός είναι ο στόχος μας και γι’ αυτό οφεί­λουμε να αγω­νι­στούμε με όλες μας τις δυνά­μεις. Από εκεί και πέρα, στην πολι­τική πρέπει να μιλάμε με ειλι­κρί­νεια.

Οι πολίτες θα απο­φα­σί­σουν με την ψήφο τους τους συσχε­τι­σμούς και κανείς δεν μπορεί να προ­κα­τα­λά­βει την ετυ­μη­γο­ρία τους. Υπάρχει μια ξεκά­θαρη προ­ϋ­πό­θεση οποια­δή­ποτε συζή­τηση για τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας πρέπει να γίνεται στη βάση συγκε­κρι­μέ­νων προ­γραμ­μα­τι­κών συμ­φω­νιών, πολι­τι­κής αξιο­πι­στίας και κοινής αντί­λη­ψης για την κατεύ­θυνση της χώρας.

Δεν μπορεί να υπάρξει πραγ­μα­τική πολι­τική αλλαγή με συνέ­χιση των ίδιων πολι­τι­κών. Ούτε μπορεί να υπάρξει προ­ο­δευ­τική δια­κυ­βέρ­νηση μόνο και μόνο επειδή κάποιοι αυτο­χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται προ­ο­δευ­τι­κοί. Και βεβαίως, η Νέα Δημο­κρα­τία δεν μπορεί να απο­τε­λεί για εμάς τη λύση στα προ­βλή­ματα που έχει δημιουρ­γή­σει η δική της δια­κυ­βέρ­νηση.

Εγώ πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να απευ­θυν­θεί με αυτο­πε­ποί­θηση στην κοι­νω­νία, χωρίς φοβικά σύν­δρομα και χωρίς να εγκλω­βί­ζε­ται σε σενάρια μετε­κλο­γι­κών συνερ­γα­σιών.

Οι πολίτες δεν περι­μέ­νουν από εμάς να τους πούμε με ποιον θα μοι­ρά­σουμε υπουρ­γεία. Περι­μέ­νουν να τους πούμε πώς θα αλλά­ξουμε τη ζωή τους. Και αυτή πρέπει να είναι η πρώτη μας προ­τε­ραιό­τητα.

Νάντια Γιαννακοπούλου

Για να διεκ­δι­κή­σει αυτή τη νίκη, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πείσει και νεό­τε­ρους ψηφο­φό­ρους που αντι­με­τω­πί­ζουν με δυσπι­στία τα κόμματα που έχουν κυβερ­νή­σει. Τι έχει αλλάξει στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ που θα μπο­ρούσε να τους δώσει έναν λόγο να σας εμπι­στευ­τούν;

Κατα­λα­βαίνω απόλυτα τη δυσπι­στία των νέων ανθρώ­πων. Και θα σας πω κάτι: πολλές φορές έχουν δίκιο να είναι δύσπι­στοι. Γιατί έχουν ακούσει πολλά λόγια, έχουν δει υπο­σχέ­σεις να δια­ψεύ­δο­νται και αισθά­νο­νται ότι η πολι­τική δεν ασχο­λεί­ται πραγ­μα­τικά με τη δική τους ζωή. Ένας νέος άνθρω­πος σήμερα σπου­δά­ζει, εργά­ζε­ται, προ­σπα­θεί, αλλά δυσκο­λεύ­ε­ται να σταθεί στα πόδια του. Δεν μπορεί να νοι­κιά­σει ένα σπίτι, δεν μπορεί να προ­γραμ­μα­τί­σει το μέλλον του, πολλές φορές ανα­γκά­ζε­ται να φύγει στο εξω­τε­ρικό για να βρει τις ευκαι­ρίες που δεν του προ­σφέ­ρει η πατρίδα του.

Και εμείς θα του πούμε απλώς να μας εμπι­στευ­τεί επειδή είμαστε το ΠΑΣΟΚ; Προ­φα­νώς όχι. Το ΠΑΣΟΚ έχει μια μεγάλη ιστορία, για την οποία είμαστε περή­φα­νοι. Αλλά η ιστορία από μόνη της δεν αρκεί. Δεν μπο­ρούμε να ζητάμε από μια νέα γενιά να μας ψηφίσει για όσα κάναμε πριν από τριάντα ή σαράντα χρόνια. Πρέπει να της απο­δεί­ξουμε τι μπο­ρούμε να κάνουμε σήμερα. Το ΠΑΣΟΚ έχει ανα­νε­ώ­σει το πολι­τικό του δυνα­μικό, έχει επε­ξερ­γα­στεί συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις και προ­σπα­θεί να δια­μορ­φώ­σει μια σύγ­χρονη σοσιαλ­δη­μο­κρα­τική απά­ντηση στα προ­βλή­ματα της χώρας. Δεν ισχυ­ρί­ζο­μαι ότι τα έχουμε κάνει όλα σωστά.

Έχουμε ακόμη πολλά να αλλά­ξουμε, και στον τρόπο που λει­τουρ­γούμε και στον τρόπο που επι­κοι­νω­νούμε με την κοι­νω­νία. Η ανα­νέ­ωση δεν είναι μόνο ζήτημα ηλικίας ή προ­σώ­πων. Είναι ζήτημα νοο­τρο­πίας. Να ακούμε περισ­σό­τερο, να μιλάμε λιγό­τερο με κομ­μα­τικά συν­θή­ματα, να δίνουμε πραγ­μα­τι­κές λύσεις. Να μιλή­σουμε για αξιο­πρε­πείς μισθούς, προσιτή κατοι­κία, δημόσια παιδεία, αξιο­κρα­τία, επαγ­γελ­μα­τι­κές ευκαι­ρίες. Να πεί­σουμε τους νέους ότι δεν χρειά­ζε­ται να έχουν γνω­ρι­μίες ή κομ­μα­τι­κές δια­συν­δέ­σεις για να προ­χω­ρή­σουν στη ζωή τους Δεν ζητάμε από τους νέους να μας δώσουν λευκή επιταγή. Ζητώ να μας κρίνουν αυστηρά, από τις προ­τά­σεις, τη συνέ­πεια και τις πράξεις μας. Γιατί η εμπι­στο­σύνη δεν χαρί­ζε­ται. Κερ­δί­ζε­ται. Και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να την κερ­δί­σει ξανά.

Η εμπι­στο­σύνη κρί­νε­ται και από τον τρόπο που γίνεται η πολι­τική αντι­πα­ρά­θεση. Με αφορμή την τηλε­ο­πτική σας σύγκρουση με τον Μακάριο Λαζα­ρίδη, πού βάζετε εσείς το όριο ανάμεσα στη σκληρή πολι­τική κριτική και την προ­σω­πική επίθεση;

Όσοι με γνω­ρί­ζουν, ξέρουν πολύ καλά ότι δεν μασάω τα λόγια μου. Δεν έχω μάθει να σιωπώ όταν διαφωνώ και δεν πρό­κει­ται να το κάνω τώρα. Πιστεύω στη σκληρή πολι­τική αντι­πα­ρά­θεση αλλά επί της ουσίας της Πολι­τι­κής, γιατί η δημο­κρα­τία χρειά­ζε­ται καθαρές θέσεις, επι­χει­ρή­ματα και πραγ­μα­τικό διάλογο.

Άλλο όμως η πολι­τική αντι­πα­ρά­θεση και άλλο η προ­σω­πική απα­ξί­ωση.

Μπορώ να δια­φω­νήσω έντονα με έναν πολι­τικό μου αντί­παλο, να ασκήσω αυστηρή κριτική στις θέσεις και στις πράξεις του, να υπε­ρα­σπι­στώ με πάθος αυτά που πιστεύω.

Δεν θεωρώ όμως ότι ο δημό­σιος διά­λο­γος γίνεται καλύ­τε­ρος όταν μετα­τρέ­πε­ται σε δια­γω­νι­σμό έντασης ή προ­σω­πι­κών χαρα­κτη­ρι­σμών. Σε ό,τι αφορά τον κύριο Λαζα­ρίδη, δεν έχω να προ­σθέσω τίποτα. Όλοι είδαν σε ζωντανή εικόνα την επι­θε­τι­κό­τητα και την εχθρο­πά­θειά του, τα ψεύτικα υπο­νο­ού­μενα και την προ­σπά­θεια απα­ξί­ω­σής μου. Έχει πάρει ήδη την απά­ντησή του από την κοι­νω­νία, ακόμα και ανθρώ­πους της Ν.Δ.

Νάντια Γιαννακοπούλου

Στο Αιγαίο, η κυβέρ­νηση μιλά για “ήρεμα νερά”, ενώ το ΠΑΣΟΚ επι­ση­μαί­νει ότι οι τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις παρα­μέ­νουν. Με αφορμή τις αντι­δρά­σεις της Τουρ­κίας για την ηλε­κτρική δια­σύν­δεση Ελλάδας και Κύπρου, τι θα έπρεπε να είχε κάνει δια­φο­ρε­τικά η ελλη­νική κυβέρ­νηση και ποια στήριξη θα έπρεπε να είχε ζητήσει από την Ευρω­παϊκή Ένωση;

Θέλω να είμαι ξεκά­θαρη. Όλοι επι­θυ­μούμε την ειρήνη, τη στα­θε­ρό­τητα και τις σχέσεις καλής γει­το­νίας με την Τουρκία. Κανείς σοβαρός άνθρω­πος δεν μπορεί να επι­διώ­κει την ένταση. Όμως η ηρεμία στο Αιγαίο δεν μπορεί να απο­τε­λεί αυτο­σκοπό, εάν πίσω από αυτήν παρα­μέ­νουν ενεργές οι τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις και αμφι­σβη­τή­σεις. Τα «ήρεμα νερά» έχουν αξία όταν συνο­δεύ­ο­νται από σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, στο Δίκαιο της Θάλασ­σας και στα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της χώρας μας. Δια­φο­ρε­τικά, υπάρχει ο κίν­δυ­νος να δημιουρ­γεί­ται μια επί­πλα­στη εικόνα κανο­νι­κό­τη­τας. Η ηλε­κτρική δια­σύν­δεση Ελλάδας και Κύπρου είναι ένα έργο με μεγάλη ενερ­γειακή, οικο­νο­μική και γεω­πο­λι­τική σημασία. Δεν αφορά μόνο δύο κράτη. Αφορά την ενερ­γειακή ασφά­λεια της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και τη δυνα­τό­τητά της να υλο­ποιεί στρα­τη­γι­κές υπο­δο­μές χωρίς να υπο­κύ­πτει σε απειλές τρίτων χωρών.

Η κυβέρ­νηση όφειλε εξαρχής να έχει εξα­σφα­λί­σει καλύ­τερο συντο­νι­σμό με την Κυπριακή Δημο­κρα­τία, σαφές σχέδιο υλο­ποί­η­σης και ουσια­στική ευρω­παϊκή πολι­τική και διπλω­μα­τική στήριξη. Δεν αρκεί να ανα­κοι­νώ­νουμε ένα έργο και στη συνέ­χεια να δια­πι­στώ­νουμε ότι υπάρ­χουν γεω­πο­λι­τι­κές δυσκο­λίες. Αυτές οι δυσκο­λίες ήταν γνωστές και έπρεπε να έχουν αντι­με­τω­πι­στεί με συγκε­κρι­μένη στρα­τη­γική. Η Ελλάδα έπρεπε να έχει ανα­δεί­ξει το ζήτημα στο ανώτατο ευρω­παϊκό επίπεδο, ζητώ­ντας ρητή πολι­τική στήριξη από το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο και την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, αλλά και έμπρα­κτη διπλω­μα­τική κινη­το­ποί­ηση απέ­να­ντι σε κάθε προ­σπά­θεια παρε­μπό­δι­σης του έργου. Γιατί δεν μπορεί η Ευρώπη να χρη­μα­το­δο­τεί και να χαρα­κτη­ρί­ζει στρα­τη­γι­κής σημα­σίας μια υποδομή και την ίδια στιγμή να αφήνει δύο κράτη-μέλη της να αντι­με­τω­πί­ζουν μόνα τους τις πιέσεις.

Μιας και μιλάμε για το Αιγαίο, ένα από τα βασικά προ­βλή­ματα, αν όχι το βασι­κό­τερο, των ανθρώ­πων που ζούμε εδώ είναι η ακρί­βεια. Στα Δωδε­κά­νησα, το κόστος μετα­φο­ράς επι­βα­ρύ­νει τις τιμές ακόμη και βασικών αγαθών. Ποιο μέτρο θα έβαζε πρώτο το ΠΑΣΟΚ για να μειώσει αυτή την επι­βά­ρυνση;

Το πρώτο που θα έβαζα είναι η ουσια­στική ενί­σχυση και η πλήρης, συνεπής εφαρ­μογή του Μετα­φο­ρι­κού Ισο­δύ­να­μου, με ιδιαί­τερη έμφαση στη μετα­φορά των βασικών αγαθών και στην πραγ­μα­τική ελά­φρυνση των νησιω­τι­κών νοι­κο­κυ­ριών.

Δεν είναι δυνατόν ένας πολίτης που ζει στη Ρόδο, στην Κάλυμνο, στην Κάρπαθο ή σε ένα μικρό­τερο νησί των Δωδε­κα­νή­σων να πλη­ρώ­νει ακρι­βό­τερα τα βασικά αγαθά μόνο και μόνο επειδή επέλεξε να ζει στον τόπο του. Η νησιω­τι­κό­τητα δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μια γεω­γρα­φική ιδιαι­τε­ρό­τητα που απλώς ανα­γνω­ρί­ζουμε στα λόγια. Πρέπει να απο­τε­λεί βασικό κρι­τή­ριο στη χάραξη της οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής. Το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο πρέπει να λει­τουρ­γεί απο­τε­λε­σμα­τικά, με έγκαι­ρες πλη­ρω­μές, επαρκή χρη­μα­το­δό­τηση, λιγό­τερη γρα­φειο­κρα­τία και ουσια­στικό έλεγχο ώστε η μείωση του μετα­φο­ρι­κού κόστους να φτάνει πράγ­ματι στον τελικό κατα­να­λωτή.

Γιατί δεν αρκεί να επι­δο­τούμε τη μετα­φορά ενός προ­ϊ­ό­ντος, αν αυτό εξα­κο­λου­θεί να πωλεί­ται στο ράφι σε δυσα­νά­λογα υψηλή τιμή. Παράλ­ληλα, χρειά­ζε­ται μια συνο­λική πολι­τική για το κόστος ζωής στα νησιά, με ενί­σχυση του αντα­γω­νι­σμού, απο­τε­λε­σμα­τι­κούς ελέγ­χους στην αγορά, στήριξη των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων και ουσια­στική αντι­με­τώ­πιση των επι­βα­ρύν­σεων που δημιουρ­γεί η γεω­γρα­φική απο­μό­νωση. Και βεβαίως, πρέπει να συζη­τή­σουμε σοβαρά και την αξιο­ποί­ηση των δυνα­το­τή­των για μειω­μέ­νους συντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά, μέσα στο ισχύον ευρω­παϊκό πλαίσιο. Δεν μπορεί να μιλάμε διαρκώς για την τερά­στια συνει­σφορά του του­ρι­σμού των Δωδε­κα­νή­σων στην εθνική οικο­νο­μία και να ξεχνάμε τους ανθρώ­πους που ζουν εκεί δώδεκα μήνες τον χρόνο. Τους εργα­ζό­με­νους, τους μικρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες, τους συντα­ξιού­χους, τις οικο­γέ­νειες που προ­σπα­θούν να τα βγάλουν πέρα.

Κυρία Γιαν­να­κο­πού­λου, είστε από τους πολι­τι­κούς που δεν περιο­ρί­ζο­νται στα τηλε­ο­πτικά πάνελ, αλλά βρί­σκο­νται διαρκώς στον δρόμο, σε περιο­δείες και φέρνουν στη Βουλή τα αληθινά προ­βλή­ματα της κοι­νω­νίας. Τι εισπράτ­τετε όταν μιλάτε με τους πολίτες και ποιο είναι το δικό σας προ­σω­πικό στοί­χημα για να ξανα­βρεί η χώρα και η παρά­ταξή σας τον βημα­τι­σμό της;

Θα σας πω κάτι πολύ προ­σω­πικό. Για μένα η πολι­τική δεν ήταν ποτέ μόνο τα έδρανα της Βουλής, οι τηλε­ο­πτι­κές εμφα­νί­σεις ή οι κομ­μα­τι­κές συνε­δριά­σεις. Πολι­τική είναι πρω­τί­στως οι άνθρω­ποι. Είναι να μπορείς να κοιτάς τον άλλον στα μάτια, να τον ακούς πραγ­μα­τικά και να αισθά­νε­ται ότι υπάρχει κάποιος που ενδια­φέ­ρε­ται για το πρό­βλημά του. Στις περιο­δείες μου, στις γει­το­νιές, στις αγορές, στις συζη­τή­σεις με εργα­ζό­με­νους, επαγ­γελ­μα­τίες, νέους ανθρώ­πους και συντα­ξιού­χους, εισπράττω κυρίως δύο πράγ­ματα: μεγάλη αγωνία και μεγάλη απο­γο­ή­τευση.

Αγωνία για το αύριο. Για το πώς θα βγει ο μήνας, για το ενοίκιο, για τα παιδιά, για την υγεία, για την καθη­με­ρι­νό­τητα που γίνεται ολοένα και δυσκο­λό­τερη. Και απο­γο­ή­τευση γιατί πολλοί άνθρω­ποι αισθά­νο­νται ότι η πολι­τική τούς θυμάται μόνο όταν έρχο­νται εκλογές. Αυτό με προ­βλη­μα­τί­ζει βαθιά. Γιατί πιστεύω ότι η μεγα­λύ­τερη απειλή για τη δημο­κρα­τία δεν είναι μόνο η δυσα­ρέ­σκεια απέ­να­ντι σε μια κυβέρ­νηση. Είναι να πάψουν οι πολίτες να πιστεύ­ουν ότι η πολι­τική μπορεί να αλλάξει τη ζωή τους. Εγώ δεν μπήκα στην πολι­τική για να είμαι απλώς παρούσα. Μπήκα γιατί πιστεύω ότι μπο­ρούμε να αλλά­ζουμε πράγ­ματα. Και αυτό προ­σπαθώ να κάνω καθη­με­ρινά, με τις παρεμ­βά­σεις μου, με τη δουλειά μου στη Βουλή, με την παρου­σία μου δίπλα στους πολίτες. Δεν ισχυ­ρί­ζο­μαι ότι έχω όλες τις απα­ντή­σεις. Ούτε ότι δεν έχω κάνει λάθη.

Έχω όμως κάτι που θεωρώ αδια­πραγ­μά­τευτο: δεν φοβάμαι να πω τη γνώμη μου, δεν φοβάμαι να συγκρου­στώ όταν χρειά­ζε­ται και δεν πρό­κει­ται να χάσω την επαφή μου με την κοι­νω­νία. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, πιστεύω βαθιά ότι μπορεί και πρέπει να ξανα­γί­νει η μεγάλη δημο­κρα­τική παρά­ταξη που θα εκφρά­σει τις ελπίδες της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φίας. Αλλά αυτό δεν θα γίνει με νοσταλ­γία. Θα γίνει αν απο­κτή­σουμε ξανά ισχυρή κοι­νω­νική αναφορά, αν τολ­μή­σουμε να αλλά­ξουμε όσα πρέπει να αλλά­ξουν και αν πεί­σουμε ότι είμαστε έτοιμοι να ανα­λά­βουμε την ευθύνη της δια­κυ­βέρ­νη­σης κάνο­ντας όλο και πιο καθαρό τον νέο δρόμο για την ελλη­νική κοι­νω­νία που προ­τεί­νουμε, τις προ­τά­σεις μας.

Πιστεύω ότι τους τελευ­ταί­ους μήνες έχουμε κάνει πολύ σημα­ντικά βήματα και ότι αυτό έχει οδη­γή­σει ήδη σε άνοδο των δυνά­μεών μας που θα έχει και συνέ­χεια.

Για το ΠΑΣΟΚ, το στοί­χημα είναι ακόμη μεγα­λύ­τερο: να ξανα­κά­νουμε την πολι­τική υπόθεση ελπίδας και προ­ο­πτι­κής. Γιατί η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη απλώς από μια εναλ­λαγή προ­σώ­πων στην εξουσία. Έχει ανάγκη από μια πραγ­μα­τική αλλαγή πορείας. Και πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να πρω­τα­γω­νι­στή­σει σε αυτή την προ­σπά­θεια.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.